«Για ένα κομμάτι ψωμί πρέπει να δόσεις πολλά.

Για ένα κομμάτι ψωμί θα 'χεις πληρώσει ακριβά».

Με τους στίχους αυτού του τραγουδιού ξεκίνησε η μαζική απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, που έγινε στο πλαίσιο της 24ωρης απεργίας που κηρύχθηκε χθες. Μια απεργία - άμεση απάντηση στο νέο εργοδοτικό έγκλημα στη βιομηχανία «Βιολάντα», το οποίο κόστισε τις ζωές πέντε εργατριών που βρήκαν φριχτό θάνατο στη μάχη για το μεροκάματο.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι και ο λαός της πόλης, με μαζική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, μετέτρεψαν τον θρήνο και τον θυμό σε απόφαση ανυποχώρητου αγώνα, διατρανώνοντας την απαίτηση να σταματήσει να χύνεται ατελείωτο αίμα εργατών για τα κέρδη της μεγαλοεργοδοσίας.

«Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς», «να παλέψουμε να μην έρθει η σειρά μας», «το θέμα είναι να μην ξεχάσουμε», ήταν μερικά λόγια που ακούγονταν στα πηγαδάκια του κόσμου που βρισκόταν στη συγκέντρωση.

Εκεί, απεργοί, γυναίκες, συνταξιούχοι ξεκαθάρισαν σε κυβέρνηση και εργοδοσία ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω αν δεν δικαιωθούν τα δίκαια αιτήματα των σωματείων, που αφορούν την ίδια τη ζωή των εργαζομένων και την ασφάλειά τους. Γιατί αυτό που διεκδικούν είναι η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας στον χώρο δουλειάς, για να πηγαίνουν και να γυρνάνε ασφαλείς στη δουλειά τους. Να μη ρισκάρουν τη ζωή τους, να μη σφίγγεται το στομάχι τους όταν χτυπάνε την κάρτα για να μπούνε στο εργοστάσιο.

Φώναξαν δυνατά «`Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» για τις πέντε εργάτριες που δεν γύρισαν σπίτι τους. Για τις μητέρες που πάλευαν για το μεροκάματο για να μεγαλώσουν αξιοπρεπώς τα παιδιά τους. Γιατί η εργατική τάξη τιμά τα θύματά της όχι με ένα βουβό πένθος, αλλά δυναμώνοντας των αγώνα για να μην υπάρξουν άλλα. Και για να γίνει αυτό πράξη, χρειάζεται να δυναμώσει περισσότερο η οργανωμένη αναμέτρηση με την πολιτική που θεωρεί κόστος την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

«Αναστασία Νάστου, Σταυρούλα Μπουκουβάλα, Ελένη Κατσαρού, Βάσω Σκαμπαρδώνη, Αγάπη Μπουρνόβα»: Είναι τα ονόματα των νεκρών εργατριών που ακούστηκαν μέσα σε ρίγη συγκίνησης στο τέλος της συγκέντρωσης και πριν ξεκινήσει η πορεία. Δεν ήταν παρούσες. Ομως θα φωτίζουν τον αγώνα των εργαζομένων για να είναι οι τελευταίες...

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, όπου ακόμη μία φορά αντήχησαν συνθήματα όπως «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές» και «Η ανάπτυξή τους τσακίζει τη ζωή μας, οργάνωση και αγώνας η απάντησή μας».

Χαιρετισμό στη συγκέντρωση απηύθυνε η Ουρανία Παπαζεύκου, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Τρικάλων, εκφράζοντας τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων της εγκληματικής πολιτικής των κερδών.

Επίσης, η Ειρήνη Πετράκη, εκ μέρους του Συλλόγου Γυναικών Τρικάλων, μεταφέροντας την οργή των γυναικών «για τις νεκρές μανάδες που αναγκάστηκαν να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους». Την «οργή για τις ζωές μας που δεν έχουν αξία μπροστά στο αυγάτισμα των κερδών των επιχειρήσεων. Κερδών που γιγαντώνονται με τον δικό μας κόπο, ιδρώτα και αίμα». Πρόσθεσε πως «όλες οι εργαζόμενες είμαστε σήμερα παρούσες γιατί οι ζωές μας έχουν αξία. Γιατί ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι».

Από το βήμα της συγκέντρωσης ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, τόνισε πως «ο θρήνος που υπάρχει στην πόλη μας, υπάρχει σε όλη την εργατική τάξη της χώρας, γιατί με τραγικό τρόπο καταγράφεται ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα και προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των νεκρών, των σακατεμένων εργαζόμενων που στον βωμό των κερδών χάνουν τις ζωές τους».

Εξήγησε πως «δεν ήταν η κακιά η ώρα! Είναι προδιαγεγραμμένα εγκλήματα». Απαντώντας στο ερώτημα «πώς αντιδρά απέναντι σε αυτά το οργανωμένο εργατικό κίνημα, τα σωματεία, οι μαζικοί φορείς;». Σημείωσε: «Σκύβουν το κεφάλι; Πονάνε; Θρηνούν; Λένε συλλυπητήρια στις οικογένειες και τέλος;». Και τόνισε: «Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να μετατρέπονται σε οργάνωση, σε αγώνα στους χώρους δουλειάς, ώστε να σταματήσουν τα εγκλήματα. Να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς της τάξης μας για τα κέρδη των επιχειρηματιών. Μόνο με οργάνωση, αγώνα, φωνή για να σταματήσουν τα εγκλήματα, να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς στον βωμό των κερδών».

Κατήγγειλε πως η αγωνία διάφορων πολιτικών και άλλων παραγόντων είναι ότι πλήττεται η εικόνα της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας, της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. «Βάζουν σε δεύτερη μοίρα ότι κλείσανε σπίτια, ότι πέντε οικογένειες θρηνούν μάνες, γυναίκες, αδερφές που άφησαν ορφανά παιδιά. Για αυτούς είναι αναλώσιμα νούμερα οι εργαζόμενοι, είναι κέρδη και ζημιές. Για εμάς οι ανθρώπινες ζωές, οι ζωές των ανθρώπων της τάξης μας μετράνε», σχολίασε.

Ξεκαθάρισε πως «αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα σήμερα και η διαχωριστική γραμμή. Από τη μια τα συμφέροντα των εργαζομένων και όλου του λαού που παλεύουν να επιβιώσουν σε εξαντλητικές συνθήκες δουλειάς, χωρίς μέτρα προστασίας, και από την άλλη τα συμφέροντα μιας χούφτας βιομηχάνων, εφοπλιστών κ.ο.κ.».

«Οι συνεχείς μας παρεμβάσεις δεν εισακούστηκαν. Προειδοποιούσαμε», θύμισε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου. Και ανέδειξε ότι τα περισσότερα εργατικά «ατυχήματα» καταγράφονται στους κλάδους των Τροφίμων, του Εμπορίου και των Κατασκευών. «Αυτή είναι η ανάπτυξή τους, βαμμένη με το αίμα των εργατών. Για αυτά μιλούσαμε και μιλάμε. Ομως συναντάμε "πόρτα", γιατί στις πύλες των εργοστασίων σταματάει η δημοκρατία και η ελευθερία τους. Τρομάζουν όταν ταξικά συνδικάτα και φορείς φωνάζουν για αυτά μέσα στους χώρους δουλειάς γιατί υπονομεύουν τα κέρδη τους», ανέφερε.

Τέλος, ξεκαθάρισε, «ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης δεν αντιμετωπίζεται ούτε με παρακάλια, ούτε με μνημόσυνα. Αντιμετωπίζεται με πάλη, με οργάνωση και αγώνα στα συνδικάτα, στους χώρους δουλειάς, εκεί που δίνουμε καθημερινά τη μάχη. Σε αυτόν τον δρόμο συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά».

Και κλείνοντας κάλεσε τους εργαζόμενους ειδικά του κλάδου των Τροφίμων να οργανώσουν την πάλη τους για την επιτυχία της απεργιακής μάχης την Τρίτη 3 Φλεβάρη.

Από χθες τα χαράματα δόθηκε η μάχη για την επιτυχία της απεργίας στις πύλες εργοστασίων στα Τρίκαλα, κυρίως του κλάδου των Τροφίμων, με το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και το Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών, εργαζόμενους από διάφορους κλάδους και σωματεία, να στέλνουν το μήνυμα «Φτάνει πια! Οχι άλλοι νεκροί εργάτες στον βωμό του κέρδους».

Δυναμική συμμετοχή στην απεργία καταγράφηκε σε χώρους όπως η «ΦΑΓΕ» και η «ΤΡΙΚΚΗ».

Μοιράζοντας πλατιά την ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου κατήγγειλαν στους εργαζόμενους το εργοδοτικό έγκλημα, μεταδίδοντας μέχρι την τελευταία στιγμή το κάλεσμα της απεργιακής μάχης και καλώντας τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετάσχουν μαζικά στη συγκέντρωση.

Παράλληλα συζήτησαν με τους εργαζόμενους την ανάγκη να οργανωθεί η πάλη για προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, ώστε να μην υπάρξουν άλλες «θυσίες» για την κερδοφορία της εργοδοσίας.

Επιπλέον, στη Λάρισα, σε εργοστάσια και χώρους δουλειάς του Μετάλλου πραγματοποιήθηκαν περιοδείες από το Εργατικό Κέντρο και το κλαδικό Συνδικάτο Μετάλλου, το οποίο αυτές τις μέρες πραγματοποιεί και τις αρχαιρεσίες του.

Αντίστοιχες παρεμβάσεις και περιοδείες σωματείων έγιναν και στην Καρδίτσα, όπου μέλη εργατικών σωματείων της πόλης βρέθηκαν έξω από το εργοστάσιο επεξεργασίας τροφίμων «Davamand». Επίσης, στον Βόλο ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Μαγνησίας πραγματοποίησε εξόρμηση στο εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων «Παπαδοπούλου», καταδικάζοντας το εργοδοτικό έγκλημα στα Τρίκαλα και αναδεικνύοντας ότι δεν είναι μοιραίο οι εργαζόμενοι να πηγαίνουν για μεροκάματο και να μη γυρίζουν σπίτια τους αρτιμελείς.