Υποδεχόμαστε το 22ο Συνέδριο του Κόμματος με πνεύμα ευθύνης, αισιοδοξίας και αποφασιστικότητας να συμβάλουμε στο μεγάλο καθήκον που θέτουν οι Θέσεις, δηλαδή την ποιοτική ανασυγκρότηση του Κόμματος, έτσι ώστε να είναι «Κόμμα παντός καιρού», ικανό να καθοδηγήσει τον αγώνα της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων στις σύγχρονες συνθήκες.

Στο 21ο Συνέδριο ρίξαμε το καθοδηγητικό βάρος στο ανέβασμα των απαιτήσεων και στη βοήθεια προς τις ΤΕ και στη διαμόρφωση στελεχικού δυναμικού ικανού να σηκώσει τα σύνθετα καθήκοντα που έμπαιναν σε όλα τα μέτωπα. Σήμερα, το 22ο Συνέδριο έρχεται να πιάσει, όπως σωστά σημειώνεται και στις Θέσεις, την καυτή πατάτα που λέγεται «αδυναμίες σε επίπεδο ΚΟΒ». Γιατί το ΚΚΕ δεν είναι Κόμμα στελεχών, είναι το επαναστατικό Κόμμα της εργατικής τάξης. Και για να μπορέσει να δράσει μέσα σε αυτήν και τους συμμάχους της, χρειάζεται μέλη ατσαλωμένα ιδεολογικοπολιτικά, ηγέτες στον χώρο τους, ικανούς να αναμετρηθούν με τις απαιτήσεις της ταξικής πάλης.

Πολύ σωστά συμπεραίνουμε ότι απαιτείται συνολικά καλύτερη, ποιοτικά, οργάνωση της καθημερινής δουλειάς μας, σύντροφο τον σύντροφο, και για να επιτευχθεί αυτό, μόνο μέσα από τη σωστή και ανεβασμένη ποιοτικά δουλειά μέσα στην ΚΟΒ μπορούμε να το πετύχουμε. Εξού και γιατί θα πρέπει να μας απασχολήσει, όχι μόνο σε στελεχικό επίπεδο αλλά από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο σύντροφο, το πώς κατακτιέται στην πράξη και μέσα στην κομματική λειτουργία ο πρωτοπόρος, επαναστατικός χαρακτήρας του Κόμματος. Και γι' αυτό ο μεγεθυντικός φακός πρέπει να πέσει πάνω στο ζήτημα της λειτουργίας των ΚΟΒ μας, γιατί σε αυτό το επίπεδο εκφράζονται όλες οι καθοδηγητικές αδυναμίες μας.

Τα παραδείγματα και από τις Οργανώσεις του Εξωτερικού πολλά, πείρα θετική και αρνητική. Στη Βρετανία έχουμε καταφέρει να ανεβάσουμε το επίπεδο της ιδεολογικοπολιτικής συζήτησης, της επεξεργασίας και παρέμβασής μας σε επίπεδο ΤΕ και ΤΓ, αλλά υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ ΤΕ και ΚΟΒ, με ευθύνη δική μας.

Η συζήτηση των Αποφάσεων της ΚΕ και οι εκλογοαπολογιστικές ανέδειξαν ότι πάσχουμε πολύ στο να καταφέρουμε, σε επίπεδο συνεδρίασης της ΚΟΒ, να εστιάσουμε στο ποιος είναι ο χώρος ευθύνης μας. Δεν έχει γίνει αντιληπτό, κυρίως στις εδαφικές ΚΟΒ, ότι ο κύριος χώρος ευθύνης και παρέμβασής μας είναι ο χώρος εργασίας μας και η δουλειά με τους συναδέλφους και την ντόπια εργατική τάξη. Μια ματιά να ρίξουμε μόνο στις τελευταίες στρατολογίες μας και στις χαρτογραφήσεις μας, θα διαπιστώσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους είναι φίλοι μας ή φίλοι του Κόμματος που τους γνωρίσαμε τυχαία είτε από κάποια εξόρμηση είτε από τις εκλογές, άντε στην καλύτερη να τους γνωρίσαμε σε κάποια κινητοποίηση. Αλλά δεν είναι κόσμος στον οποίο παρεμβαίνουμε και μετράμε βήματα στη συνείδησή του από την καθημερινή μας τριβή μαζί του στον χώρο εργασίας μας, στον χώρο δράσης μας, εκεί που πρέπει να παρεμβαίνουμε καθημερινά και να δοκιμάζεται η ικανότητά μας να κερδίζουμε νέες δυνάμεις στην ταξική πάλη.

Οι συζητήσεις αυτές ανέδειξαν και κάτι ακόμα πιο ηχηρό, ότι δεν δουλεύει η ΚΟΒ στο σύνολό της με το Πρόγραμμα του Κόμματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε πολλές ΚΟΒ: Στην ερώτηση πότε ήταν η τελευταία φορά που διαβάστηκε το Πρόγραμμα, η απάντηση πολλές φορές (με εξαίρεση τα νέα βιογραφικά) να είναι «από το 19ο Συνέδριο που το ψηφίσαμε». Πετύχαμε διάνα... την καρδιά του προβλήματος! Αυτό αποκαλύπτει ότι σε μεγάλο μέρος του δυναμικού δεν υπάρχει συνεχής ιδεολογική τριβή με το Πρόγραμμα και τις βασικές του πτυχές.

Οι Θέσεις τονίζουν ότι «το Κόμμα, ακόμη και σε μη επαναστατική κατάσταση, οφείλει να κάνει επαναστατική δουλειά προετοιμασίας με προοπτική». Αν εμείς οι ίδιοι δεν επανασυνδεόμαστε διαρκώς με το Πρόγραμμα, αν δεν το κάνουμε αντικείμενο συλλογικής μελέτης, συζήτησης και ζύμωσης, τότε πώς θα στρατολογήσουμε μαζικά; Η «επανασύνδεση» κάθε ΚΟΒ με το Πρόγραμμα πρέπει να γίνει συλλογικό κριτήριο λειτουργίας. Η γνώση του Προγράμματος δεν είναι τυπική διαδικασία, είναι το θεμέλιο της κομμουνιστικής μας ταυτότητας.

Η εμπειρία δείχνει ότι χρειάζεται επίσης μέτωπο με τη λογική του «αυτός δεν είναι έτοιμος, δεν κάνει» και πίσω από αυτό το ιδεολόγημα να μην κάνουμε ποτέ συζήτηση πάνω στο Πρόγραμμα του Κόμματος. Πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι η ατάκα «αυτός είναι ΚΚΕ», που λέγεται για κάποιον που μπορεί να κατέβει σε καμιά πορεία μαζί μας, να έρθει σε καμιά εκδήλωση ή ακόμα και να ψηφίσει το Κόμμα, εγκυμονεί κινδύνους. Πρώτα και κύρια εφησυχασμού, ότι «εγώ το έκανα το καθήκον μου, τον έφερα σε μια πορεία» και μετά αναρωτιόμαστε πώς γίνεται στις ευρωεκλογές να ψήφισε κάποιος ΚΚΕ και στις βουλευτικές στη Βρετανία να ψήφισε Labour ή να έγινε μέλος του κόμματος Κόρμπιν, όταν δεν του έχουμε κάνει ποτέ κουβέντα πάνω στο Πρόγραμμα του Κόμματος.

Οι Θέσεις σημειώνουν ότι απαιτείται «καλύτερη ποιοτικά οργάνωση της καθημερινής δουλειάς του Κόμματος». Αυτό σημαίνει ότι το Τομεακό Οργανο πρέπει να λειτουργεί ως σύνδεσμος και φορέας γενίκευσης της πείρας, να βοηθά τα Γραφεία των ΚΟΒ να αποκτούν ικανότητα επεξεργασίας, να εντοπίζουν τα ιδεολογήματα που εμφανίζονται στη δράση, να κατανοούν το πολιτικό περιεχόμενο κάθε ζητήματος.

Η σχέση ΤΓ - Γραφείων ΚΟΒ/Γραμματέων είναι κρίσιμη. Συναντάμε συχνά το φαινόμενο σύντροφοι να νιώθουν αποκομμένοι, να μην ξέρουν τι γίνεται στις άλλες Οργανώσεις. Αυτό δείχνει την ανάγκη για πιο συστηματική επικοινωνία και ενιαίο σχεδιασμό, για τακτική ενημέρωση και ανταλλαγή πείρας. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαία προϋπόθεση να νιώθουμε όλοι μέρος μιας ενιαίας, συλλογικής προσπάθειας. Η πιο ουσιαστική βοήθεια προς τις ΚΟΒ θα ξεκλειδώσει και κάποιους συντρόφους και θα οδηγήσει και σε ανάδειξη νέων στελεχών που έχουμε μεγάλη ανάγκη.

Οι Οργανώσεις του Εξωτερικού έχουν επιφορτιστεί και με το ιδιαίτερα σύνθετο και απαιτητικό καθήκον να συμβάλλουν, στο μέτρο που τους αναλογεί, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του ΔΚΚ, καλλιεργώντας σχέσεις με την ντόπια εργατική τάξη και τα ΚΚ στις χώρες μας. Ο Προλεταριακός Διεθνισμός δεν είναι τυπική αναφορά, αλλά καθημερινή, σταθερή προσπάθεια να ριζώνουν οι επαναστατικές ιδέες στις γραμμές της εργατικής τάξης των χωρών που ζούμε και εργαζόμαστε, με οδηγό το Πρόγραμμα του Κόμματος και την ιστορική του πείρα.

Οι Θέσεις της ΚΕ αναδεικνύουν ότι η ιδεολογική και οργανωτική ισχυροποίηση των Οργανώσεων του Εξωτερικού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής προσπάθειας του Κόμματος, ώστε να ανταποκριθούμε με μεγαλύτερη ωριμότητα και στοχοπροσήλωση στα σύνθετα καθήκοντα της ταξικής πάλης στις σημερινές συνθήκες και να συμβάλουμε ουσιαστικά στην καλλιέργεια επαναστατικής συνείδησης σε κάθε χώρα, στον αγώνα για τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.

Συμφωνώ με το σύνολο των Θέσεων της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος.

Τα τμήματα Αθλητισμού των Οργανώσεων Περιοχής του ΚΚΕ και οι αντίστοιχες επιτροπές αθλητισμού των Συμβουλίων Περιοχής της ΚΝΕ αποτελούν κρίσιμο κρίκο για την πιο αναβαθμισμένη παρέμβαση του Κόμματος στο μέτωπο του αθλητισμού. Η συγκρότηση και η λειτουργία αυτών των ομάδων έχει συμβάλει στην πιο εύστοχη παρέμβαση των Οργανώσεων στα ζητήματα που έχουν να κάνουν συνολικά με τον αθλητισμό, στην προβολή της θέσης του ΚΚΕ για τον αθλητισμό και την πάλη για τη σοσιαλιστική κοινωνία, που αποτελεί την πραγματική απάντηση στο σήμερα, που το δικαίωμα στον αθλητισμό όπως και κάθε άλλη πλευρά της ζωής και της καθημερινότητας του λαού και της νεολαίας, πνίγεται στη μέγγενη του επιχειρηματικού κέρδους και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Βασικό στοιχείο της λειτουργίας των επιτροπών αποτελεί η στενή παρακολούθηση των εξελίξεων και των τάσεων που αφορούν ζητήματα Αθλητισμού, καθώς επίσης ειδικά ζητήματα διαπάλης (υγιής επιχειρηματικότητα, οπαδικοί στρατοί, ντόπινγκ, ναρκωτικά).

Κυρίως, χρειάζεται να μας απασχολήσει κατά πόσο θα μπορέσουμε να σταθεροποιήσουμε τη δουλειά μας στα ζητήματα που αφορούν τον Αθλητισμό, καθώς αποτελεί ζήτημα που απασχολεί ευρύτερα μάζες και κυρίως τη νεολαία και κόσμο με μεράκι. Είναι χαρακτηριστικό βήμα αναβάθμισης της δουλειάς μας η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή κόσμου στις κεντρικές πρωτοβουλίες που παίρνουν οι Οργανώσεις στα Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» (Αθλητικά τουρνουά, Αγώνες δρόμου), τις μορφές από τα στέκια Αθλητισμού που έχουν κάθε χρόνο πιο αναβαθμισμένο χαρακτήρα, τις αθλητικές δραστηριότητες που διοργανώνει η ΚΝΕ στις γειτονιές. Επιβεβαιώνεται η ανάγκη που έχει ο εργαζόμενος άνθρωπος για αθλητισμό, πόσο μάλλον ο νέος και η νέα, ως διέξοδο από την ασφυκτική κατάσταση της σύγχρονης σκλαβιάς στον καπιταλισμό, πολλές φορές αποτελεί στήριγμα στη δύσκολη καθημερινότητα, μέσο κοινωνικοποίησης και επαφής με κόσμο. Από αυτή την άποψη, μεγαλώνει η ευθύνη που έχουν οι Οργανώσεις και ειδικά τα τμήματα αθλητισμού του Κόμματος, που λειτουργούν ως βοηθητικός κρίκος στην παρέμβασή μας στο συγκεκριμένο μέτωπο, αλλά και η βοήθεια προς τις αντίστοιχες επιτροπές της ΚΝΕ, για την καλύτερη ιδεολογικοπολιτική στήριξη του περιεχομένου της δουλειάς μας, χωρίς να αρκούμαστε μόνο από καλαίσθητες και εντυπωσιακές πρωτοβουλίες, αλλά να μας απασχολήσει σε βάθος η συζήτηση με βάση τις πρόσφατες επεξεργασίες του Κόμματος για τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό, την ανάδειξη των προτάσεων του Κόμματος για τον Αθλητισμό, που εύστοχα ξεσκεπάζει τα αδιέξοδα του συστήματος, βάζει στο στόχαστρο το ζήτημα Αθλητισμός - Εμπόρευμα που γεννά και θρέφει τη σαπίλα. Η ανάδειξη των επιτευγμάτων στον αθλητισμό, που γνωρίσαμε από την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, φανερώνει επίσης την τεράστια συμβολή που μπορεί να έχει το καθολικό δικαίωμα στον αθλητισμό στη βελτίωση της παραγωγικότητας της εργασίας, μέσα από τη βελτίωση της υγείας και της ευρωστίας των εργαζομένων, στην εξασφάλιση ποιοτικού ελεύθερου χρόνου κ.τ.λ.

Ενα ακόμη στοιχείο συμβολής των βοηθητικών τμημάτων έχει να κάνει επίσης με τη βοήθεια προς τις Οργανώσεις για την ιδεολογικοπολιτική στήριξη των συντρόφων αθλητών και αθλητριών που κάνουν Πρωταθλητισμό, αλλά και τη βοήθεια προς τις Οργανώσεις ώστε να μπορεί ο σύντροφος ή η συντρόφισσα να νιώθει ότι μπορεί να συμβάλει στη ζωή και τη δράση της Οργάνωσης παρά το απαιτητικό πρόγραμμα των προπονήσεων, των αγώνων, των σπουδών, τη διαχείριση της επιτυχίας και της αποτυχίας, ή ενός τραυματισμού, που αποτελεί παράγοντα που επηρεάζει την ψυχολογία των αθλητών. Κυρίως να αφομοιωθεί το ζήτημα ότι η προσφορά κρίνεται στην ίδια τη στάση ζωής που έχει ο κομμουνιστής - αθλητής στο γήπεδο, στο κολυμβητήριο, στο γυμναστήριο. Το πώς με το παράδειγμά του προβάλλει πρότυπα που προάγει ο αθλητισμός και σχετίζονται με τα επαναστατικά χαρακτηριστικά που έχουν διαπαιδαγωγήσει γενιές και γενιές κομμουνιστών μέσα από τις γραμμές του Κόμματος και της ΚΝΕ. Η επιμονή στον στόχο, η ομαδική προσπάθεια για ένα κοινό σκοπό, η άρνηση της υποταγής στον αρνητικό συσχετισμό αποτελούν στοιχεία που ο άνθρωπος τα συναντάει με άλλες μορφές και στην καθημερινή πάλη απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα, και η ενασχόληση με τον αθλητισμό μπορεί σε μεγάλο βαθμό να ενισχύσει αυτά τα χαρακτηριστικά.

Τέλος, αποτελεί βασική προϋπόθεση η επιτροπή να παρακολουθεί τις εξελίξεις στον αθλητισμό «από τα μέσα», να έχει δηλαδή διαρκή επαφή με τον κόσμο του αθλητισμού, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς του. Με αυτόν τον τρόπο, οι Οργανώσεις έχουν τα αντανακλαστικά να παρέμβουν εύστοχα και έγκαιρα πάνω σε οξυμένα ζητήματα που προκύπτουν και απαιτούν άμεσες κινήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα από την πρόσφατη πείρα στη Θεσσαλονίκη αποτελεί η κινητοποίηση εκατοντάδων γονέων, αθλητών, προπονητών που ήταν αποτέλεσμα αυθόρμητης αγανάκτησης των γονέων από την ασφυκτική κατάσταση που επικρατεί εδώ και μήνες στα εναπομείναντα κολυμβητήρια της πόλης της Θεσσαλονίκης (Ποσειδώνιο και Νεάπολη), εξαιτίας του λουκέτου στο Εθνικό Κολυμβητήριο από το κράτος χωρίς σχεδιασμό μετεγκατάστασης και στήριξη των κολυμβητικών ομάδων. Εγκαιρα οι δυνάμεις μας στο κίνημα μέσα από το σωματείο προπονητών, συλλόγους γονέων, ήρθαν σε συντονισμό με τους πιο πρωτοπόρους γονείς, με σκοπό να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο πάλης που να απαιτεί την άμεση κάλυψη των πραγματικών αναγκών των αθλητών, αναδείξαμε τις αιτίες γύρω από τις επιλογές του υπουργείου Αθλητισμού και της κυβέρνησης που δεν έχει σαν προτεραιότητα τη στήριξη του Αθλητισμού αλλά την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης και των πολεμοκάπηλων σχεδίων ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που επιλέγει να χρηματοδοτεί την πολεμική βιομηχανία, αντί να καλύψει τα τεράστια προβλήματα που επικρατούν στις δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις.