Οι Θέσεις τις ΚΕ αποτυπώνουν το σύνολο των ζητημάτων στα οποία πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας καθοδηγητικά, με ουσιαστική αυτοκριτική, προκειμένου να αντιστοιχηθούμε στις απαιτήσεις και τα μεγάλα καθήκοντα των εξελίξεων. Με απαίτηση και καθημερινή προσπάθεια να συμβάλλουμε ώστε η λειτουργία του Κόμματος και της ΚΝΕ να συμβαδίζει με το επαναστατικό του Πρόγραμμα. Τα καθοδηγητικά όργανα χρειάζεται να γίνουμε ικανότεροι για να συμβάλλουμε σε αυτό, πιο αποτελεσματικά να τροφοδοτούμε και να καλλιεργούμε το ανέβασμα της ατομικής και συλλογικής προσφοράς του συνόλου των μελών και στελεχών, με στόχο να παρεμβαίνουμε πιο διεισδυτικά στις νέες ηλικίες της εργατικής τάξης, με το μάτι ουσιαστικά στραμμένο στην κομματική οικοδόμηση σε κρίσιμους, στρατηγικής σημασίας χώρους δουλειάς.

Ενα ζήτημα είναι πώς βοηθάμε το σύνολο των μελών μας να αναπτύσσουν πρωτοπόρα δράση και παρέμβαση σε όποιο χώρο βρίσκονται, όχι θέτοντάς το ως καθήκον, αλλά δημιουργώντας καθοδηγητικά τις δυνατότητες ώστε το κάθε μέλος να αποκτά πρωτοπόρα χαρακτηριστικά, να διαπαιδαγωγείται σε αυτά. Ειδικά για τις εργατικές κλαδικές ΟΒ, η αποτελεσματικότητα της παρέμβασής μας μετριέται με επίκεντρο τον χώρο δουλειάς και η διαμόρφωση πρωτοπόρας στάσης και δράσης του κάθε συντρόφου μπορεί να είναι καθοριστική για να ανοίξει δρόμο στην οικοδόμηση, να ανεβάσει την ιδεολογική παρέμβαση σε έναν χώρο, να βοηθήσει συνολικά στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Για παράδειγμα σε μεγάλα ξενοδοχεία και σχολές κατάρτισης έγιναν βήματα στην παρέμβασή μας, όταν ξεφύγαμε από μια λογική που προβλημάτιζε για το αν οι σύντροφοί μας «είναι μαζικοί», «έχουν ή δεν έχουν μεγάλο περίγυρο», αλλά βάλαμε στο επίκεντρο πώς θα τους μάθουμε να αποκτούν δεσμούς, να κατοχυρώνονται στον χώρο, πώς θα δώσουμε ιδιαίτερη μέριμνα και βοήθεια στο να ερμηνεύουν τη διαπάλη, να εξελίσσουν τις σχέσεις με τους συναδέλφους, πρακτικά βήμα το βήμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μέλη μας που συζητούσαμε ότι δεν «ανοίγονται», να καταφέρνουν να ψηφίζονται από δεκάδες σπουδαστές στις εκλογές ίδρυσης του Συλλόγου Σπουδαστών Ηρακλείου, να στρατολογούν εν τέλει συναδέλφους τους ξενοδοχοϋπαλλήλους.

Γιατί η πρωτοπόρα στάση που θέλουμε να κατακτούν οι σύντροφοί μας δεν σημαίνει απλά μια ικανότητα, αλλά πως εμείς καλλιεργούμε την έγνοια και την διάθεση ο σύντροφός μας να πιάνει επαφή με τα εργατόπαιδα στον χώρο του, να μιλάει την γλώσσα τους γιατί είναι ένας από αυτούς, να έχει βαθιά κατανόηση και αγάπη για τα παιδιά της εργατικής τάξης, να εξηγεί την κούραση και τα νεύρα πάνω στην δουλειά και να τους μεταδίδει το ίδιο ταξικό μίσος που νιώθει και αυτός μετά από μια εξαντλητική βάρδια. Να μην τους παρατάει όταν θα φοβηθούν, θα προβληματιστούν κάτω από την πίεση της ταξικής πάλης, αλλά να επιμένει να καταλάβουν, όπως κατάλαβε και αυτός, τους δυο κόσμους που συγκρούονται, τον μηχανισμό της εκμετάλλευσης που τους τσακίζει και ποιο είναι το συμφέρον τους σήμερα. Να τους κάνει να ονειρεύονται τον σοσιαλισμό και να θέλουν να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις για να οικοδομηθεί στη χώρα μας. Και αυτή η προσπάθεια θα πολλαπλασιάζει τα αυτιά, τα μάτια, τη φωνή του Κόμματος και της ΚΝΕ σε περισσότερους χώρους, θα προετοιμάζει τα αυριανά μέλη του Κόμματος.

Ωστόσο βασική αδυναμία παραμένει πως όταν αποκτηθεί μια τέτοια πείρα από τη δουλειά μας σε έναν χώρο, με συντρόφους που ξεχωρίζουν και διαπαιδαγωγούνται ως πρωτοπόροι, αυτή η προσπάθεια εμπλέκει και απασχολεί ένα συγκεκριμένο κομμάτι της Οργάνωσης, συγκεκριμένους συντρόφους που κατακτούν αυτή την πείρα και στελέχη που έχουν την καθοδηγητική ευθύνη από το Κόμμα και την ΚΝΕ. Μένει δηλαδή πολλές φορές, εξαιτίας της καθημερινής πίεσης, υπόθεση στενά καθοδηγητικής συνεργασίας ή ατομικής πείρας του συντρόφου χωρίς αυτή να συζητιέται μαζί με τα επόμενα βήματα συλλογικά στα Οργανα, πόσο μάλλον στις ΟΒ που έχουν στην ευθύνη τους χώρους αυτούς. Ταυτόχρονα έχουμε δυσκολία στο να φροντίσουμε ώστε οι σύντροφοι που κατακτούν μια τέτοια πείρα, να αυξήσουν την ικανότητά τους πιο σταθερά να συμβάλλουν στην συλλογική συζήτηση ή καθοδήγηση άλλων συντρόφων, να μετρηθούν πιο αποφασιστικά στους πολιτικούς δεσμούς με πρωτοπόρους εργάτες για να πολλαπλασιάζεται αυτή η δουλειά.

Ατονεί η φροντίδα που δίνουμε ώστε η ατομική αποστολή να εντάσσεται σε ένα συλλογικό σχέδιο, και άρα υλοποίηση και εκτίμηση από τα Οργανα και τις ΟΒ, με έναν καλύτερο συντονισμό Κόμματος - ΚΝΕ, ειδικά στη μακροπρόθεσμη ιδεολογική-πολιτική στήριξη αυτών των συντρόφων. Γιατί το ανέβασμα της απαίτησης από κάθε μέλος και στέλεχος της ΚΝΕ, το αίσθημα ευθύνης, προσφοράς και συνέπειας στην δράση, δεν μπορεί να αναπτυχθεί έξω από τα Οργανα και τις ΟΒ, από τη συλλογική ανάληψη της ευθύνης για την υλοποίηση του σχεδιασμού. Τα παραπάνω ζητήματα δένονται με πλευρές διαπαιδαγώγησης αλλά και συνολικά με την αφομοίωση των μελών, την στήριξη των στελεχών στην ανυποχώρητη στάση και προσφορά κάτω από όλες τις συνθήκες, κόντρα σε δυσκολίες και κούραση. Είναι πλευρά που χρειάζεται να απασχολήσει ουσιαστικά τα Οργανα, το ανέβασμα δηλαδή της λειτουργίας και συγκρότησης των ΟΒ, όχι διακηρυκτικά, απλά από την σκοπιά του εντοπισμού της δυσκολίας, αλλά έμπρακτα με σταθερό προσανατολισμό, δημιουργικό έλεγχο και αντίστοιχη συζήτηση. Για παράδειγμα τα κενά στην καθοδήγηση των δυνάμεων που μπαίνουν σεζόν, φανερώνουν και αδυναμίες στο πώς φροντίζουμε έμπρακτα πλευρές αφομοίωσης και διαπαιδαγώγησης. Δηλαδή όταν ατονεί η καθοδηγητική απαίτηση ως προς τη λειτουργία μας μέσα στη σεζόν λόγω δύσκολων ωραρίων ή δεν αποκτάμε έγκαιρη επαφή με συντρόφους που έρχονται από άλλες Οργανώσεις, για έξι μήνες αποφασίζουμε ότι θα διαμορφώνεται μια αντίληψη οργανωτικής χαλαρότητας.

Τέλος, κρίσιμο είναι το πώς θα γειωθεί στη ζωή της Οργάνωσης το δέσιμο ανάμεσα στην επαναστατική δράση και την αφομοίωση και διάδοση του Προγράμματος του Κόμματος. Πιο αποφασιστικά να μετρηθούμε με την λογική του «τώρα κάνουμε», άρα δεν προλαβαίνουμε να συζητήσουμε ή να βαθύνουμε στην ιδεολογική διαπάλη. Είναι χαρακτηριστικό πως σε χώρους που αναπτύχθηκαν αγώνες, με σημαντική πείρα για τις Οργανώσεις μας όπως η ίδρυση Επιχειρησιακού Σωματείου κόντρα στην εργοδοσία, ενώ η απαίτηση για ιδεολογική-πολιτική στήριξη ανεβαίνει, αυτό δεν αντιστοιχίζεται πάντα με την συζήτηση στα υπεύθυνα καθοδηγητικά όργανα. Επομένως η πείρα από την ταξική σύγκρουση σε έναν χώρο χρειάζεται να συνδέεται και να τροφοδοτείται με την αφομοίωση του Προγράμματος και ταυτόχρονα έτσι θα μπορεί να τροφοδοτεί την ανάπτυξη της ίδιας της ταξικής δράσης. Το επόμενο διάστημα με ευθύνη να αντιστοιχηθούμε στα καθήκοντα που θέτει το Κόμμα μας, με αίσθημα πρωτοβουλίας, γιατί η τέχνη της επανάστασης μαθαίνεται σε μη επαναστατικές συνθήκες.

Συμφωνώ στο σύνολό τους με τις Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο.

Η ιδεολογική θωράκιση όλων των κομματικών μελών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να καταφέρουμε το βασικό καθήκον που αποτυπώνεται στις θέσεις του Συνεδρίου, δηλαδή την ανάγκη το Κόμμα να εναρμονιστεί πλήρως και με πιο γρήγορους και αποτελεσματικούς ρυθμούς με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και το Καταστατικό του, να είναι πραγματικά «κόμμα έτοιμο για όλα», καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον σοσιαλισμό.

Είναι κομβικής σημασίας πώς λειτουργεί κάθε κρίκος η Τομεακή Επιτροπή, ΚΟΒ, Κομματική Ομάδα, με τέτοιους όρους, πώς εντάσσει στη μάχη όλα τα κομματικά μέλη πρώτα και κύρια, τους οπαδούς - φίλους, μελετώντας τον χώρο δράσης, την παρέμβαση των άλλων δυνάμεων, της εργοδοσίας, πώς δένει το γενικό με το ειδικό και το αντίστροφο.

Είναι απαραίτητο ο ίδιος ο σχεδιασμός της ΚΟΒ, της Κομματικής Ομάδας να λαμβάνει υπόψιν ότι μαζί με τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι με τους χαμηλούς μισθούς, τα ξεχειλωμένα ωράρια, τα προβλήματα στα σχολεία των παιδιών τους κ.ά., η εργοδοσία παρεμβαίνει πολύμορφα και δηλητηριάζει τις συνειδήσεις των εργαζομένων. Οπως τα ζητήματα καριέρας, σεμινάρια για δήθεν ελευθερίες και συμπερίληψη, παροχές εταιρειών όπως τεράστια γραφεία με γυμναστήρια και κομμωτήρια, αξιολογήσεις που επιδιώκουν να στοιχηθούν οι εργαζόμενοι στις στοχεύσεις των εταιρειών κ.ά. Αν δεν σχεδιάζουμε λαμβάνοντας πώς επιδρούν αυτά στους εργαζόμενους, πώς απαντάνε και στέκονται οι δυνάμεις μας σε έναν χώρο μπροστά σε αυτά, τότε θα μένει λειψή η παρέμβασή μας. Τα όποια βήματα που θα μετράνε οι εργαζόμενοι δεν θα είναι στέρεα και οι σύντροφοί μας θα δυσκολεύονται να δράσουν.

Για παράδειγμα, οι κομμουνιστές παρεμβαίνουμε -και σωστά- άμεσα για κάθε θέμα που προβληματίζει, που υπάρχει σε έναν χώρο. Με τρόπο που κάθε φορά κρίνουμε ότι βοηθάει, μια κινητοποίηση, μια σύσκεψη, μια ανακοίνωση κ.λπ. Το προηγούμενο διάστημα, μπροστά στην εξέλιξη μιας εταιρείας να προβάλει ως ευκαιρία την στροφή στην πολεμική οικονομία, άμεσα βγήκε κομματική ανακοίνωση, κάτι που δεν ήταν κατακτημένο το προηγούμενο διάστημα. Ομως εδώ θα πρέπει να εξετάζουμε καλύτερα το εξής ζήτημα. Την πείρα και την κατάσταση των συντρόφων. Πώς εξοπλίζονται οι δυνάμεις μας, τι θα διευκολύνει ώστε να ανοίξουν την αντιπαράθεση. Nα σκεφτούμε δηλαδή ότι δεν αρκεί μια ανακοίνωση για να δώσουμε με καλούς όρους την αντιπαράθεση, να πάρουμε μέτρα όπως συνεργασίες με τους συντρόφους μέσα στον χώρο, ακόμα και ειδική συνέλευση της ΚΟΒ, να καλέσουμε τους οπαδούς μας μπροστά σε αυτή την εξέλιξη, να δώσουμε συνέχεια. Με ματιά στο τι θα μας βγάλει μπροστά.

Βασικό επίσης είναι να υπάρχει μετά από κάθε μάχη, για το πώς δράσαμε, τι βοήθησε, πώς συνεχίζουμε. Φυσικά αυτό θέλουμε να αγκαλιάζει ευρύτερα κόσμο και να συζητάμε πλατιά τα συμπεράσματα μιας μάχης. Ομως πολλές φορές αυτή η εκτίμηση δεν φτάνει ούτε στο σύνολο των συντρόφων. Η πείρα όμως δείχνει ότι όσο τα συμπεράσματα μιας μάχης γίνονται συλλογική κατάκτηση, αυτό συμβάλλει ώστε οι σύντροφοί μας να βλέπουν τη μεγάλη εικόνα, να ατσαλώνονται, να ξεπερνιούνται λογικές όπως «τόσα μπορούμε, τόσα κάνουμε» ή «είναι πολύ δύσκολο να απεργήσουν σε αυτόν τον χώρο». Χωρίς να παραβλέπουμε την πραγματικότητα, αλλά βλέποντας και τις δυνατότητες που γεννιούνται κάτω από την δική μας παρέμβαση, όταν δρούμε με καλύτερους όρους.

Κάθε βήμα στην ιδεολογική ισχυροποίηση και στην καλυτέρευση της λειτουργίας των Οργανώσεων θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην παρέμβασή μας στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, τη συζήτηση τι κίνημα θέλουμε, ανοίγοντας τον δρόμο της προοπτικής με πλατιά συζήτηση του Προγράμματός μας. Στο διάστημα που εξετάζουμε υπάρχουν πολλά παραδείγματα συντρόφων που έχουν παίξει πρωτοπόρο ρόλο στον χώρο δουλειάς τους, συσπειρώνουν συναδέλφους γύρω τους, έχουν γράψει δεκάδες από αυτούς στο σωματείο, έχουν δώσει μάχες με την εργοδοσία, ξεχωρίζουν με τη στάση τους, εκτιμούνται ως κομμουνιστές.

Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι μπροστά στο έγκλημα στα Τέμπη. Αυτό που μας επέτρεψε να δώσουμε με αυτούς τους όρους τη μάχη ανάδειξης των διαχρονικών ευθυνών, της πραγματικής αιτίας, τον ρόλο του αστικού κράτους, να ξεμπροστιάσουμε δυνάμεις που πρόβαλαν τις κρατικοποιήσεις ως λύση, ήταν ο εξοπλισμός μας με παλαιότερες και νεότερες επεξεργασίες, με εσωκομματική συζήτηση, ιδεολογικά μαθήματα, αρθρογραφία κ.α. Ετσι πιο θαρρετά συζητήσαμε με πολύ κόσμο, νέο ηλικιακά. Αρκετοί συνάδελφοι έβγαλαν συμπεράσματα από το σύνθημα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», για τον ρόλο του αστικού κράτους, έστω και σε πρώιμο στάδιο. Ειδικά στους χώρους των λογιστικών-ελεγκτικών-συμβουλευτικών εταιρειών, που το κέρδος θεωρούνταν σχεδόν συνώνυμο με την ευημερία των εργαζομένων, είναι βήμα. Οι ίδιοι εργαζόμενοι που βλέπουν στους ισολογισμούς των εταιρειών τα κέρδη εκατομμυρίων ευρώ, ενώ δεν τους βγαίνει ο μήνας. Που βλέπουν, αξιοποιούν και φτιάχνουν νέα ψηφιακά εργαλεία αλλά η εντατικοποίηση χτυπάει κόκκινο και οι ώρες δουλειάς έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Αυτά χρειάζεται μόνιμα να είναι στο επίκεντρο της δουλειάς μας, στην εξειδίκευση και εμπλουτισμό των επεξεργασιών μας. Μέσα στον κόσμο, μέσα στους χώρους, στους συναδέλφους μας. Για να είμαστε πιο αποτελεσματικοί και διεισδυτικοί στην παρέμβασή μας, να αντέχουμε σε όλες τις συνθήκες, κόντρα στον αρνητικό συσχετισμό που επηρεάζει και τις δικές μας δυνάμεις. Για να μην αποσπάται η καθημερινή δουλειά με την δουλειά προοπτικής. Δηλαδή τι; Οτι καθετί που κάνουμε σήμερα, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, συμβάλλει στον σκοπό μας, να οικοδομήσουμε την δική μας κοινωνία, τον Σοσιαλισμό.

Κλείνοντας, μπροστά στη μάχη της διακίνησης των Θέσεων νομίζω πρέπει να κρατήσουμε 2 σημαντικά στοιχεία:

1. Περισσότεροι εργαζόμενοι ανταποκρίθηκαν στο να προμηθευτούν τις Θέσεις για το Συνέδριο του Κόμματός μας

2. Πόσο ενθάρρυνε και μαχητικοποίησε τις δυνάμεις μας που έδωσαν την μάχη για τη διακίνηση των Θέσεων η θετική ανταπόκριση περισσότερων εργαζόμενων.

Στοιχεία θεωρώ σημαντικά, γιατί αφενός φανερώνουν δυνατότητες που έχουν προκύψει κάτω από την δική μας δουλειά. Και αφετέρου, φανερώνουν την διάθεση για προσφορά όλων των συντρόφων.