Από παλιότερη διαμαρτυρία ενάντια στο χαράτσωμα των εργαζομένων ως δημοτών στον δήμο Αχαρνών |
Ετσι, τα μόνιμα «υποζύγια» που πληρώνουν το 95% των φόρων ως εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι καλούνται και ως δημότες να πληρώσουν ξανά και ξανά για κάθε στοιχειώδες δικαίωμα και ανάγκη μέσα από τα δημοτικά τέλη, στο πλαίσιο της πολιτικής της «ανταποδοτικότητας».
Αυτή ήταν άλλωστε η προτροπή προς τους δημάρχους από τον αρμόδιο υπουργό Εσωτερικών, Θ. Λιβάνιο, στο πρόσφατο συνέδριο της Κεντρικής Eνωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ): Ανταποδοτικότητα και τοπική φορολογία. Και αυτό συμβαίνει όχι μόνο στους δήμους που φέτος αυξάνουν τα δημοτικά τέλη από 20% έως 60%, αλλά και σε πολλούς που διατηρούν τα ήδη υψηλά δημοτικά τέλη που είχαν από πέρυσι. 'Η σε δήμους που δεν εξαντλούν την τυπική δυνατότητα που προβλέπει ο νόμος να μπορούν τα δημοτικά τέλη σε μεγάλες επιχειρήσεις (σούπερ μάρκετ, τράπεζες) να ορίζονται στο δεκαπλάσιο του συντελεστή που προβλέπεται για τις κατοικίες.
Την ίδια ώρα όλες οι αστικές κυβερνήσεις στέρησαν και στερούν ακόμα κι αυτούς τους ελλιπείς θεσμοθετημένους πόρους με τον ν. Καλλικράτη, αφού στον προϋπολογισμό του 2026 προβλέπονται να δοθούν 2,7 δισ., έναντι των 8,5 δισ. ευρώ που θα έπρεπε να αποδοθούν.
Ας δούμε όμως τι συμβαίνει ειδικά σε μεγάλους δήμους μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα. Ο δήμος Αθήνας, όπου διοίκηση ασκεί ο Χάρης Δούκας, εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής του κοινού συνδυασμού ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ στην ΚΕΔΕ, διατήρησε τα αυξημένα δημοτικά τέλη, στην ίδια λογική με την προηγούμενη διοίκηση της ΝΔ. Εχει, για παράδειγμα, υψηλότερα τέλη από δήμους στα νότια και στα βόρεια προάστια της Αττικής, όπου κατά κύριο λόγο μένουν κάτοικοι με μεγαλύτερα εισοδήματα.
Ταυτόχρονα, αρνείται να υλοποιήσει την πρόταση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για ειδικό συντελεστή βραχυχρόνιας μίσθωσης που αφορά μια κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα με αυξημένη επιβάρυνση στη διακομιδή των απορριμμάτων. Δεν εξαντλείται καν η δυνατότητα δεκαπλασιασμού επί του οικιακού τιμολογίου για μεγάλες επιχειρήσεις, σούπερ μάρκετ, τράπεζες κ.λπ.
Είναι χαρακτηριστική η παρέμβαση του Νίκου Σοφιανού, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης Αθήνας», στην πρόσφατη συνεδρίαση όπου συζητήθηκε το θέμα: «Τα σούπερ μάρκετ πάνε σε δίκη κάποιους δήμους. Βεβαίως, όχι εσάς και τον δήμο της Αθήνας. Είναι "καλό παιδί" ο δήμος της Αθήνας, και τους έχετε τα τέλη 5,58 ευρώ/τ.μ., όσο τα είχε και ο κ. Μπακογιάννης! Δεν κάνετε χρήση της δυνατότητας δεκαπλάσιου συντελεστή στα σούπερ μάρκετ (...) και μιλάμε για κολοσσούς που ευθύνονται σημαντικά για το ξεζούμισμα της λαϊκής οικογένειας, και που έχουν 4,5 δισ. ευρώ κέρδη το 2025, χωρίς ακόμα να έχει κλείσει η χρονιά. Το ίδιο ισχύει και με άλλες επιχειρήσεις, όπως ιδιωτικές κλινικές, ιδιωτική Υγεία, διαγνωστικά κέντρα, πολυκαταστήματα, ξενοδοχεία, αλυσίδες Εστίασης κ.ά. Χαρακτηριστικό δε είναι ότι επιβάλλονται τέλη ουσιαστικά οριζόντια, σε μαγαζιά που έχουν διαφορετική κερδοφορία σε εντελώς διαφορετικές περιοχές της Αθήνας».
Στην περίπτωση του Πειραιά, η δημοτική αρχή του δήθεν «ανεξάρτητου» Γιάννη Μώραλη (συνυποψήφιου με τον Χ. Δούκα στο ψηφοδέλτιο για την ΚΕΔΕ) προχώρησε σε αυξήσεις δημοτικών τελών 12% για την κατοικία και 18% για τα καταστήματα. Στους επαγγελματικούς χώρους δεν κάνει καμία διάκριση βάσει ζώνης. Εθεσε έναν νέο ειδικό συντελεστή στα σούπερ μάρκετ φέτος, για τα μάτια του κόσμου, όμως δεν εξαντλεί το δεκαπλάσιο για όλους τους μεγάλους ομίλους, για τους οποίους τρέφει ιδιαίτερη ευαισθησία (ναυτιλιακές, μεταφορικές κ.ά). Ευαισθησία που δεν διαπερνά τις απαλλαγές για ευπαθείς ομάδες, καθώς αποκλείει ανέργους και θέτει περιορισμένα εισοδηματικά κριτήρια για απαλλαγές πολύτεκνων οικογενειών κ.λπ.
Οπως έχει επισημάνει η «Λαϊκή Συσπείρωση» Πειραιά, με επικεφαλής τον Νίκο Αμπατιέλο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτή του Κόμματος, στο μεγάλο λιμάνι υπάρχει συμφωνία ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ να δίνονται όλα για τις επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων, το masterplan της COSCO, την επέκταση της κρουαζιέρας στην Πειραϊκή, και να τηρείται απόλυτη σιωπή από όλους αυτούς για τη μετατροπή του Πειραιά σε λιμάνι των ιμπεριαλιστών, φιλόξενο για το ΝΑΤΟ.
Βεβαίως, είναι αρκετοί οι «ευφυείς» δήμοι που μπορεί να κρατούν σχετικά πιο «χαμηλά την μπάλα» στα δημοτικά τέλη, αλλά δείχνουν μέγιστη εφευρετικότητα στα δυνητικά τέλη, στα αντίτιμα κ.λπ., βγάζοντας «λάδι» την κυβέρνηση και στηρίζοντας μια ταξικά βάρβαρη πολιτική.
Πολλοί δήμοι μάλιστα παρουσιάζουν την αύξηση των δημοτικών τελών ως το τίμημα για μια «πολλά υποσχόμενη» ανάπτυξη. Τέτοια παραδείγματα είναι ο δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων και ο δήμος Βόρειας Κέρκυρας, που από 1/1/2025 προχώρησαν σε αυξήσεις στα τέλη ηλεκτροφωτισμού και καθαριότητας 224% και 415% αντίστοιχα!
Στον αντίποδα αυτής της λογικής κινούνται οι δημοτικές αρχές της «Λαϊκής Συσπείρωσης», όπου εξαντλούνται όλα τα ασφυκτικά περιθώρια του υπάρχοντος αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου ώστε τα λαϊκά νοικοκυριά να μην επιβαρύνονται, να πληρώνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και να στηρίζεται η εργατική - λαϊκή διεκδίκηση, να πάρει ανάσα ο λαός και να αντεπιτεθεί.
Ενδεικτικά, ο δήμος Πάτρας έχει τα φτηνότερα δημοτικά τέλη ανάμεσα σε 100 μεγάλες ελληνικές πόλεις. Πιο συγκεκριμένα, έχει 288 ευρώ φτηνότερα ετήσια δημοτικά τέλη από τον ακριβότερο δήμο. Προχώρησε σε σημαντικές μειώσεις στον συντελεστή για τις κατοικίες, από 1,95 ευρώ το τ.μ στο 1 ευρώ, και στον συντελεστή για τους επαγγελματίες και μικρά καταστήματα από 3,60 ευρώ σε 2,90 ευρώ το τ.μ.
Επίσης, απάλλαξε κατά 100% ή μείωσε κατά 50% τα δημοτικά τέλη σε 12 κατηγορίες πολιτών, ενώ διατηρεί σε χαμηλά επίπεδα και το κόστος του νερού μέσω της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης. Η δημοτική αρχή Πάτρας λαμβάνει υπόψη την κατάσταση της λαϊκής οικογένειας, των ανέργων, των μισθωτών, και γίνεται προσπάθεια να τους ελαφρύνει σε κάποιο βαθμό από τα βάρη που τους φορτώνει η εφαρμοζόμενη πολιτική, και ταυτόχρονα να υπάρχει διαφορετικός συντελεστής σε επιχειρήσεις και εκτάσεις άνω των 750 τ.μ.
Μόνο οι εκλεγμένοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» έθεσαν στο συνέδριο της Αλεξανδρούπολης την ανάγκη για κατάργηση κάθε ανταποδοτικότητας στους δήμους και πλήρη χρηματοδότησή τους στο ύψος των πραγματικών αναγκών τους. Να αποδοθεί στους δήμους το σύνολο των θεσμοθετημένων πόρων, να επιστραφούν οι παρακρατηθέντες πόροι και να καταργηθεί το πλαφόν.
Σήμερα απαιτείται να στελεχωθούν οι δήμοι με μόνιμο προσωπικό με πλήρη δικαιώματα, να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι και να καταργηθεί η διάταξη Βορίδη. Να πραγματοποιηθούν απαραίτητα έργα για να συντηρηθούν υποδομές (δημοτικά και σχολικά κτίρια, οδικό δίκτυο κ.ά.), για να φτιαχτούν νέα σχολικά κτίρια και υποδομές Προσχολικής και Ειδικής Αγωγής που θα είναι φιλικά σε ΑμεΑ, υποδομές αθλητισμού και πολιτισμού με βάση τις σύγχρονες τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες. Να υπάρξει ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την πολιτική προστασία, φορολογώντας το μεγάλο κεφάλαιο.
Ο αγώνας με τέτοια αιτήματα και στόχους περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ, που δίνουν δισεκατομμύρια ευρώ στο μεγάλο κεφάλαιο, για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, και λογαριάζουν ως «κόστος» τις ανάγκες του λαού, τον οποίο φορτώνουν με νέα βάρη.