Χαρακτηριστικά, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε χθες με τους πρέσβεις Ιαπωνίας, Νότιας Κορέας, Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, με τις συζητήσεις να εστιάζουν στη «θαλάσσια ασφάλεια», στην «ενίσχυση» της «συνεργασίας» μεταξύ των 4 αυτών χωρών και της ΕΕ, κ.λπ. Θυμίζουμε ότι ο ευρωατλαντικός άξονας ενισχύει συστηματικά τις σχέσεις του με αυτές τις 4 χώρες, στη λογική του «παγκόσμιου ΝΑΤΟ» και της ανάσχεσης της κινεζικής «επέκτασης», στον καταμερισμό των οποίων η ντόπια αστική τάξη έχει αναλάβει ενισχυμένους ρόλους, π.χ. με τις διαδοχικές αποστολές φρεγατών στον Ινδο-Ειρηνικό, στο πλαίσιο της ευρωενωσιακής αποστολής «Aspides», αλλά και με σχέδια η πρώτη φρεγάτα FDI που θα παραλάβει από τα γαλλικά ναυπηγεία, η «Κίμων», να φύγει για εκεί σε αποστολή συνοδείας αμερικανικού αεροπλανοφόρου.

Ταυτόχρονα, στα αρμόδια επιτελεία επεξεργάζονται πώς θα υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις που ανέλαβε ο Κυρ. Μητσοτάκης την Τρίτη στο Παρίσι, σε συνάντηση της «Συμμαχίας των Προθύμων», όπου σύμφωνα με πληροφορίες επανέλαβε την «ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης και στήριξης των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, που συνιστά τη σημαντικότερη εγγύηση ασφαλείας».

Αλλωστε, από το Μαξίμου «υπενθυμίζουν» ότι ήδη από τις αρχές Δεκέμβρη η κυβέρνηση ανακοίνωσε «συνεισφορά» 20 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο της αμερικανοΝΑΤΟικής «Πρωτοβουλίας Prioritized Ukraine's List of Requirements», για αγορές οπλισμού που θα πάει στο Κίεβο.

Η κυβέρνηση εξάλλου αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο της «συνδρομής της και σε ζητήματα θαλάσσιας επιτήρησης», κάνοντας το επόμενο βήμα στην επικίνδυνη εμπλοκή.

Θυμίζουμε ότι κατά την επίσκεψη του Ζελένσκι στην Αθήνα τον Νοέμβρη, και στην «Κοινή Δήλωση» που κατέληξε με τον Μητσοτάκη, έλεγαν πως συμφώνησαν σε «εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με επίκεντρο την ενίσχυση της ασφάλειας στον θαλάσσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας στην ανάπτυξη και χρήση θαλάσσιων μη επανδρωμένων αεροχημάτων (UAVs), στη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων και εκπαιδεύσεων σχετικών με μη επανδρωμένα συστήματα θαλάσσης, καθώς και στην ενισχυμένη ανταλλαγή πληροφοριών για θαλάσσιες απειλές». Παραπέρα, συμφώνησαν «στην ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της προστασίας κρίσιμων υποδομών και την αντιμετώπιση κυβερνοεπιθέσεων και υβριδικών απειλών», επιβεβαιώνοντας ότι αυτές αποτελούν στόχο των ανταγωνισμών και όχι παράγοντα σταθερότητας, όπως άλλωστε είχε δείξει τότε και η σφοδρή αντίδραση της Ρωσίας στις σχετικές ανακοινώσεις. Στο ενδιάμεσο Ουκρανοί εκπαιδεύονται σε ζητήματα θαλάσσιας ασφάλειας στο ΝΑΤΟικό Κέντρο Ναυτικής Αποτροπής, στη Σούδα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης ρωτήθηκε χθες, στην τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων, σε τι θα μπορούσε να έγκειται αυτή η «θαλάσσια επιτήρηση» και αν θα εστίαζε - όπως γράφτηκε («Καθημερινή») - στις κινήσεις των Ρώσων στη Μαύρη Θάλασσα. Απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες, ωστόσο τόνισε πως «δεν πρόκειται η χώρα μας να κάνει κάτι χωρίς την απόλυτη συνεννόηση με τους εταίρους της και χωρίς την εξασφάλιση όλων των πρωτοκόλλων ασφαλείας», δηλαδή σε απόλυτη συνεννόηση με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και τα σχέδιά τους, που εγγυώνται τους τεράστιους κινδύνους και όχι την ασφάλεια.

Θυμίζουμε εξάλλου ότι - σε επιβεβαίωση πως μπίζνες και εμπλοκή πάνε μαζί - έχουν προηγηθεί συμφωνίες για να αναλάβουν ελληνικοί κατασκευαστικοί όμιλοι μέρος της «ανοικοδόμησης» της Οδησσού, με ανταλλάγματα και όρους που φανερώνονται σήμερα. Μέρος του ίδιου σχεδιασμού είναι και ο «Κάθετος Διάδρομος» διοχέτευσης καυσίμου από Αλεξανδρούπολη έως Ουκρανία, με στόχο τον τερματισμό των ροών φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη.

Σε αυτό το φόντο, στην Αθήνα ετοιμάζονται για την πρώτη για το 2026 σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ στη σύνθεση των αρχηγών ΓΕΕΘΑ, στις 21 και 22 Γενάρη στις Βρυξέλλες, όπου εκτός από τη στρατιωτική ηγεσία της λυκοσυμμαχίας και τις αντιπροσωπείες από τα 32 κράτη - μέλη θα πάρουν μέρος και ομόλογοί τους από τη ζώνη ακριβώς του Ινδο-Ειρηνικού, καθώς επίσης από τη Γεωργία και την Ουκρανία.

Η ατζέντα; Φωτιά. «Ενημέρωση για την κατάσταση της ετοιμότητας του ΝΑΤΟ να ενισχύσει τη συλλογική αποτροπή και αμυντική διάταξη της Συμμαχίας απέναντι στις κοινές μας προκλήσεις ασφαλείας», «Η κατάσταση στο Ουκρανικό και η συνεχιζόμενη υποστήριξη του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία», «Ο στρατηγικός ρόλος των συνεργασιών (με εταίρους του Ινδο-Ειρηνικού και τη Γεωργία) για την αντιμετώπιση αλληλένδετων και εξελισσόμενων παγκόσμιων προκλήσεων ασφάλειας» κ.λπ.

Στο ίδιο μοτίβο, και στο πλαίσιο της προσπάθειας του Μαξίμου να συντονιστεί ακόμα πιο στενά με τις ΗΠΑ, από το Μαξίμου αναζητούν ένα «παράθυρο» για μια συνάντηση - έστω ολιγόλεπτη - με τον Τραμπ σε περίπτωση που εμφανιστεί στο Φόρουμ του Νταβός το διάστημα 19 - 23 Γενάρη, στις θεματικές του οποίου είναι και το πώς «ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων αναδιαμορφώνει την παγκόσμια επιρροή και την περιφερειακή σταθερότητα, ενώ οι κοινωνίες πολώνονται ολοένα και περισσότερο σε πολλές χώρες».

«Αυτή η νέα εποχή ορίζεται από αμφισβητούμενους κανόνες, μεταβαλλόμενες συμμαχίες και διάβρωση της εμπιστοσύνης. Καθώς η αστάθεια και οι κίνδυνοι επιδείνωσης εντείνονται, οι οργανισμοί όλων των τύπων πρέπει πλέον να προσαρμόζονται συνεχώς σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύνολο δυναμικών», τονίζεται στα σχετικά προπαρασκευαστικά κείμενα του Φόρουμ. «Η γεωοικονομία βρίσκεται ολοένα και περισσότερο στο επίκεντρο της λήψης εταιρικών αποφάσεων, καθώς οι εταιρείες επιδιώκουν να αναπτύξουν μεγαλύτερη γεωπολιτική νοημοσύνη για να αντιμετωπίσουν αυτό το εξαιρετικά ρευστό περιβάλλον, όπου τα μακροχρόνια υποθετικά σενάρια σχετικά με την ασφάλεια, την κυριαρχία και τον αντίκτυπο αμφισβητούνται σε πραγματικό χρόνο. Σε αυτό το πλαίσιο είναι ζωτικής σημασίας για τις επιχειρήσεις, τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών να συνεργαστούν για να βρουν κοινές λύσεις και να αναλάβουν αποφασιστική δράση», προσθέτουν, δείχνοντας την προσπάθεια στοίχισης των λαών στα σχέδια κεφαλαίου - κυβερνήσεων, που οδηγούν σε πολέμους και επεμβάσεις.