Την προσπάθεια εξομάλυνσης της εσωκομματικής κρίσης, που έδειχνε να διογκώνεται το τελευταίο διάστημα, «μαρτυρά» το σχέδιο πολιτικής απόφασης που θα επεξεργαστεί η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού και θα κατατεθεί προς έγκριση στην ΚΠΕ που συνεδριάζει το Σαββατοκύριακο.

Το σχέδιο πολιτικής απόφασης κινείται στη λογική των ίσων αποστάσεων από τις δύο αντιλήψεις που συγκρούονται στο εσωκομματικό πεδίο - της ηγεσίας για δημιουργία «αριστερού πόλου» και αυτή της μειοψηφίας των ανανεωτών που τάσσεται υπέρ των συγκλίσεων στο χώρο της κεντροαριστεράς, όπου εντάσσουν και το ΠΑΣΟΚ - ξεκαθαρίζοντας ότι ο ΣΥΝ δε θα υιοθετήσει καμία από τις δύο και αυτόνομα θα κινηθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εκπρόσωποι της μειοψηφίας στην ΠΓ δεν ψήφισαν υπέρ του σχεδίου, ωστόσο ικανοποιημένοι από το σημείο που αποκλείει τα περί «αριστερού πόλου», δήλωσαν ότι δε θα κατεβάσουν στην ΚΠΕ δικό τους σχέδιο απόφασης και θα ψηφίσουν λευκό. Κατόπιν αυτών όλα δείχνουν ότι ο κίνδυνος της σύγκρουσης απομακρύνθηκε, αυτό βέβαια δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρξει ένταση κατά τη συνεδρίαση της ΚΠΕ, αν θιχτούν οι κατηγορίες που το προηγούμενο διάστημα η μία πλευρά εκτόξευε εναντίον της άλλης.

Στο σχέδιο πολιτικής απόφασης αναφέρεται, ενόψει και της συγκρότησης του φόρουμ της κεντροαριστεράς στις 10 του μήνα, πως «οι θεωρίες περί του κεντροαριστερού πόλου που θα αντιπαρατεθεί στην κεντροδεξιά, με δεδομένη την κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ (...) εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο τους εκλογικούς σχεδιασμούς του ΠΑΣΟΚ».

Ακολουθεί η αναφορά στον «αριστερό πόλο», ο οποίος δεν μπορεί να επιτευχθεί - γιατί άλλο; - εξαιτίας του ΚΚΕ και της «προγραμματικής του αγκύλωσης, της επιλογής περιχαράκωσής του με τη γραμμή του μετώπου, της εμμονής του στη μη ανάπτυξη φυσιολογικών σχέσεων με τον ΣΥΝ». Διευκρινίζεται όμως ότι αυτό δεν αποκλείει την κοινή δράση, όπου είναι προγραμματικά εφικτό...

Κατά τα άλλα, ασκείται κριτική στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, επειδή δεν κατανοεί σωστά τα πράγματα και κάνει... κακές επιλογές, επιδεικνύει δηλαδή... «εμμονή σε αντικοινωνικές επιλογές», «αφωνία και αδυναμία» στην ευρωπαϊκή της πολιτική, ενώ «αποτυγχάνει να αξιοποιήσει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα» της ΟΝΕ!!!

Διαπιστώνεται πως «η κυβερνητική πολιτική έχει μπει σε περίοδο δοκιμασίας και αμφισβήτησης» γεγονός που καθιστά «προνομιακό το πεδίο της προγραμματικής αντιπαράθεσης» και επιτρέπει στο ΣΥΝ το επόμενο διάστημα να «επαναθεμελιώσει μια στρατηγική της σύγχρονης ευρωπαϊκής Αριστεράς» για την οποία δεν αρκούν «τα παραδοσιακά αντιπολιτευτικά κλισέ» ούτε «η επισήμανση των παραδοσιακών και διαχρονικών στρεβλώσεων (!) του ελληνικού καπιταλισμού και του κρατικού συστήματος», αλλά απαιτεί «συστηματική κριτική στις επιλογές της σύγχρονης ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας».

Τη σοσιαλδημοκρατία από την οποία, βέβαια, ο ΣΥΝ δε διαφοροποιείται. Αλλωστε, η κριτική του επικεντρώνεται στις «επιλογές» της, αποκρύβοντας επιμελώς ότι στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς που ο ΣΥΝ την αποδέχεται, όπως θα δούμε και παρακάτω, η σοσιαλδημοκρατία δεν έχει καμία απολύτως επιλογή πλην αυτών που ακολουθεί και εφαρμόζει. Τώρα σε ό,τι αφορά στα περί «κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου της αγοράς μέσω της ανανέωσης και της διεθνοποίησης της πολιτικής και της δημοκρατίας, της αξιοποίησης κρατικών και διακρατικών θεσμών...», δεν πρόκειται παρά για «παραμύθια» για αποκοίμιση των λαϊκών στρωμάτων.

Τέλος, οι βασικοί άξονες του προγράμματος του ΣΥΝ με ορίζοντα τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, έχουν να κάνουν με την «ενεργό συμμετοχή και παρέμβαση στις ευρωπαϊκές εξελίξεις», με την «αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική», την «προετοιμασία για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές» κ.ά. Χαρακτηρίζεται δε στο σχέδιο πολιτικής απόφασης σταθμός αυτής της πορείας το προγραμματικό συνέδριο το Φθινόπωρο, ενώ αναφέρεται ότι «η πολιτική αποτίμηση και η διεξοδική συζήτηση σε όλες τις οργανώσεις για τις αποφάσεις και την πολιτική του κόμματος θα συμβάλει θετικά στην ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών, στην αποσαφήνιση της φυσιογνωμίας και της δημόσιας εικόνας και θα αποτρέψει την καλλιέργεια συγχύσεων και αμφισημιών ως προς την πολιτική του ΣΥΝ».

Δυο αντιπολεμικές εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες στις Βρυξέλλες, στις οποίες συμμετείχε και η Ελληνική Κίνηση Ειρήνης του Βελγίου.

Η πρώτη εκδήλωση διοργανώθηκε με αφορμή τους τελευταίους Αγγλοαμερικανικούς βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράκ. Οι συμμετέχοντες καταδίκασαν τη νέα αυτή επιθετική ενέργεια των ιμπεριαλιστών και απαίτησαν την άμεση άρση του εμπάργκο.

Σπουδαία τόσο ως προς το θέμα που διαπραγματεύτηκε «οι συνέπειες από τη χρήση όπλων με απεμπλουτισμένο ουράνιο», όσο και ως προς τη συμμετοχή του κόσμου, ήταν και η δεύτερη εκδήλωση. Σ' αυτή μίλησαν στρατιώτες που πήραν μέρος στον πόλεμο κατά του Ιράκ, που βρέθηκαν στην Κροατία, στο Κόσσοβο και τη Βοσνία και μετέφεραν τις εμπειρίες τους. Οι στρατιώτες ήταν μέλη στρατιωτικών εκστρατευτικών σωμάτων από το Βέλγιο, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ολλανδία.

Στην εκδήλωση, πήραν επίσης το λόγο ειδικοί επιστήμονες και γιατροί, οι οποίοι παρουσίασαν και απέδειξαν με επιστημονικά επιχειρήματα τούς άμεσους κινδύνους που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από τη χρήση τέτοιων όπλων.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κ. Αλυσσανδράκης, ο οποίος στην παρέμβασή του έκανε εκτενή αναφορά στο κίνημα αλληλεγγύης που ανέπτυξε ο ελληνικός λαός κατά τη διάρκεια των βάρβαρων επιδρομών εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και υπογράμμισε ότι η αντιιμπεριαλιστική δράση του συνεχίζεται με την ίδια αμείωτη ένταση και σήμερα. Τέλος, επισήμανε ότι πρέπει άμεσα να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, όλοι οι στρατιώτες, ανεξαρτήτου εθνικότητας, που βρίσκονται έξω από τα σύνορα της χώρας τους και πρόβαλε την επιτακτική ανάγκη της διάλυσης του ΝΑΤΟ.

1943: Τη χρονιά αυτή η νεολαία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων, στο ΕΑΜ νέων και στη ΛΕΥΤΕΡΗ ΝΕΑ στην αρχή, που έδωσαν τη θέση τους στη δημιουργία της ΕΠΟΝ.

Στο σπίτι της Καλλιθέας, αρχίσαμε να μπαίνουμε ένας - ένας, εκείνο το βράδυ της κατοχής, οι υπεύθυνοι της ΕΠΟΝ στην Αθήνα. Επρεπε να συζητήσουμε τις προοπτικές και την κλιμάκωση των αγώνων της νεολαίας σε συνδυασμό με τους μεγάλους εκείνους αγώνες του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΝ, της Εθνικής Αλληλεγγύης.

Σ' αυτή τη σύσκεψη ήταν, που ο εισηγητής από το Εθνικό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ ξετύλιξε την πρόβλεψη που έγινε γρήγορα πραγματικότητα. «Η μαχόμενη ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση είπε και εμείς οι νέοι της ΕΠΟΝ θα κάνουμε τις γειτονιές μας κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Δε θα τις πατούν εύκολα οι κατακτητές και οι προδότες. Και τα βράδια θα βγαίνουμε κατά ομάδες από δέκα, είκοσι και περισσότερους αγωνιστές για την περιφρούρηση της γειτονιάς, για τη διαφώτιση με το χωνί, τις προκηρύξεις, τις παράνομες εφημερίδες, το γράψιμο στον τοίχο.

Θα πολεμάμε και θα τραγουδάμε όπως κάναμε μέχρι τώρα και μαζί μας θα ξεσηκώνεται όλη η γειτονιά».

Δύο μέρες μετά τη σύσκεψη εκείνη στο μυστικό υπόγειο της Καλλιθέας και ως συμβολή στη ραγδαία αναπτυσσόμενη εξόρμηση που ακολούθησε, γράψαμε τον πρώτο ύμνο της ΕΠΟΝ, σε στίχους δικούς μου και μουσική του γνωστού στην Ευρώπη μουσικοσυνθέτη Αργύρη Κουνάδη.

Τα λόγια και η μουσική τυπώθηκαν στο μυστικό τυπογραφείο της Καλλιθέας και ένα άλλο, στα κατάβαθα της γης, στα σφαγεία (σήμερα Ταύρος).

Γι' αυτά τα τραγούδια, μιλώντας στη Βουλή, ο αλησμόνητος Κ. Λουλές έλεγε: «Ξέρουμε ότι κάθε φορά που γίνονται μεγάλοι αγώνες, μένουν ορισμένα αποτυπώματα, κατάλοιπα ζωντανά στη ζωή των λαών. Μένουν τα τραγούδια τους που είναι σημαντικό ντοκουμέντο απ' αυτούς τους αγώνες».

Εκείνος ο πρώτος ύμνος της ΕΠΟΝ, σε ποίηση Γ. Τσαπόγα και μουσική Α. Κουνάδη, έχει ως εξής:

Φλόγα του '21, η ΕΠΟΝ συνεχιστής

Στου λαού μας τον αγώνα, γίνεται εκδικητής

Σε βουνά και σε λαγκάδια σε απάτητες κορφές

Λυγεροί σαν τα ζαρκάδια, σκαρφαλώνουμε πλαγιές

Κόσμος νέος θα προβάλει, της δουλιάς, της προκοπής

Κι η ειρήνη θα στεριώσει, ως την άκρια της Γης.