Δημοσιοποιήθηκε χτες η έκθεση ελέγχου του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για το ζήτημα των οικονομικών ενισχύσεων της Γενικής Ομοσπονδίας Προσωπικού ΔΕΗ (ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ) από τη ΔΕΗ.

Στην έκθεση αναφέρεται ότι η ΔΕΗ έδωσε στη ΓΕΝΟΠ και στον Οργανισμό Κοινωνικών Δραστηριότητων Εργαζομένων ΔΕΗ (ΟΚΔΕ, όπως αναφέρεται στην έκθεση «αποτελεί μια εταιρεία αστικού χαρακτήρα, η ιδιοκτησία, καθώς και η διοίκηση της οποίας, ανήκουν εξ ολοκλήρου στη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ») από το 1999 έως και το 2010 το συνολικό ποσό των 31,3 εκατ. ευρώ (τα ποσά είναι στρογγυλοποιημένα). Μεταξύ των στοιχείων αναφέρεται πως: Η ΓΕΝΟΠ πήρε από τη ΔΕΗ 315.000 ευρώ το 1999, 522.000 ευρώ το 2000, 363.000 ευρώ το 2001, 1 εκατ. ευρώ το 2002. Το 2005 και 2006 δόθηκαν ποσά πάνω από 3 εκατ. ευρώ ανά έτος.

Στη ΣΣΕ 1999 ορίζεται ότι στη ΓΕΝΟΠ «θα χορηγηθεί, για τη διετία 1999-2000 και μέχρι υπογραφής της επόμενης ΕΣΣΕ/ΔΕΗ, ποσόν που δεν θα υπερβαίνει τα 440.205 χιλιάδες ευρώ (σ.σ. τα ποσά έχουν μετατραπεί σε ευρώ) για κάλυψη, απολογιστικά αιτιολογημένων δαπανών που θα αφορούν θέματα Απελευθέρωσης Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, Αναδιοργάνωσης της Επιχείρησης, αντιμετώπισης του προβλήματος της Κοινωνικής Ασφάλισης του Προσωπικού». Στη ΣΣΕ 2001 αναφέρεται ότι «θα χορηγείται, ποσόν που δεν θα υπερβαίνει τα 278.796 ευρώ ετησίως αναπροσαρμοζόμενο με το ποσοστό αυξήσεων των εκάστοτε ΕΣΣΕ για κάλυψη, απολογιστικά, αιτιολογημένων δαπανών που θα αφορούν θέματα Απελευθερωμένης Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, Αναμόρφωση Κανονισμών Προσωπικού, αντιμετώπισης προβλημάτων που θα προκύψουν κατά την πρώτη λειτουργία του ΟΑΠ/ΔΕΗ».

Να σημειωθεί ότι το 1999, η συνδικαλιστική πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΑΔ (Συνασπισμός) υπέγραψε συμφωνία με την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βάσει της οποίας χάρισαν την τεράστια ασφαλιστική περιουσία των εργαζομένων που ήταν ενσωματωμένη στην περιουσία της ΔΕΗ. Συμφωνία που διευκόλυνε την πολιτική ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στη ΔΕΗ είναι ξεκάθαρα αντίθετες στη χρηματοδότηση.

Σε πρόσφατη ανακοίνωση της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» σημειώνεται ότι η χρηματοδότηση «ξεκίνησε το 1999 όταν άρχισε και η πορεία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ». Υπογραμμίζεται ότι στόχος αυτής της τακτικής (σ.σ. της χρηματοδότησης μέσω ΣΣΕ) είναι «να ενσωματώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα με την πολιτική τους, να συντηρήσουν την εργατική αριστοκρατία, να εγκλωβίσουν γενικότερα τους εργαζόμενους στο συμβιβασμό και την υποταγή. Το ΠΑΜΕ στη ΔΕΗ από την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε αυτή την τακτική, δεν ψηφίσαμε καμιά απόφαση (...) τα συνδικάτα πρέπει να στηρίζονται οικονομικά στα μέλη τους (...) καμιά χρηματοδότηση από τη διοίκηση έμμεση ή άμεση, κατάργηση του ΟΚΔΕ, και κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης».

Οι μεταλλεργάτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ταξικού Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής «Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ», συμμετέχοντας ενεργά στις αρχαιρεσίες οι οποίες και ολοκληρώθηκαν προχτές το απόγευμα, με τις ταξικές δυνάμεις να αναδεικνύονται εκ νέου στο «τιμόνι» του συνδικάτου. Παρά την ανεργία, τις απολύσεις, την ογκούμενη τρομοκρατία μέσα στους χώρους δουλειάς, οι μεταλλεργάτες για μια ακόμη φορά εμπιστεύτηκαν τις ταξικές δυνάμεις, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Η «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία» (ΔΑΣ), που συσπειρώνεται στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, πήρε 514 ψήφους σε σύνολο ψηφισάντων 552 (18 άκυρα), με 13 έδρες στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδικάτου. Η ΠΑΣΚΕ (που κατέβηκε ως ΑΣΕΜ) με 20 ψήφους δεν πήρε καμιά έδρα για το ΔΣ. Για τους αντιπροσώπους σε Εργατικό Κέντρο Αθήνας και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου ψήφισαν 519 μεταλλεργάτες (20 άκυρα) με τη ΔΑΣ να παίρνει 492 ψήφους εκλέγοντας 7 αντιπροσώπους για το ΕΚΑ και 5 για την ΠΟΕΜ. Η ΠΑΣΚΕ πήρε μόλις 7 ψήφους, δίχως να εκλέξει κανέναν αντιπρόσωπο για ΕΚΑ και ΠΟΕΜ.

Απαιτώντας την υπογραφή ικανοποιητικής κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου προχωρά στην κλιμάκωση του αγώνα συμμετέχοντας ενεργά στην 24ωρη πανεργατική απεργία στις 11 Μάη με τα μπλοκ των ταξικών δυνάμεων και προκηρύσσοντας ακόμη μία 24ωρη κλαδική απεργία, απαιτώντας συλλογική σύμβαση εργασίας που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

Ενδεικτικό της πρόθεσης των εργοδοτών είναι πως στην πρόσφατη συνάντηση της Ομοσπονδίας με τις εργοδοτικές ενώσεις του κλάδου δεν έγινε καμιά πρόταση από την πλευρά της εργοδοσίας που να ανοίγει τη δυνατότητα για υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ. «Αυτό που για μια ακόμη φορά βρήκαν να μας πούνε», σημειώνει με ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία, «είναι ότι τα αιτήματα που θέτουμε είναι υπερβολικά. Τους ενοχλεί που βάζουμε αιτήματα για να ανακουφιστεί και να ανασάνει η εργατική οικογένεια με βάση τις σύγχρονες ανάγκες της, μετά την πολύπλευρη μεγάλη ληστεία που έχει υποστεί το εργατικό εισόδημα».