Τα γεγονότα έχουν ως εξής:

Τον Απρίλη του 2010, η Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας, μετά από έρευνα που διεξήγαγαν υπάλληλοί της, συνέταξε, διά του εν λόγω προϊσταμένου της, πόρισμα στο οποίο κατέληγε ότι η έκταση στις Νηές Σούρπης Αλμυρού, που η Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού μεταβίβασε εν μέρει και εκμίσθωσε εν μέρει σε συγκεκριμένη εταιρεία, ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, διότι από τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν αποδεικνύεται ότι ανήκει στη Μητρόπολη.

Τρεις μήνες μετά, η Οικονομική Υπηρεσία Θεσσαλίας, με πορισματική της έκθεση, συμφώνησε με τα συμπεράσματα του πορίσματος της Κτηματικής Υπηρεσίας Μαγνησίας και μεταβίβασε το φάκελο της έρευνας των υπαλλήλων στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο, σύμφωνα με το νόμο, είναι το αρμόδιο να γνωμοδοτήσει για την κυριότητα της εξεταζόμενης έκτασης. Από τότε πέρασαν κοντά 10 μήνες, αλλά ακόμα δεν έχει γίνει η σχετική γνωμοδότηση...

Μόλις 15 μέρες μετά την αποστολή του πορίσματος, τρεις οικονομικοί επιθεωρητές του υπουργείου έκαναν αιφνιδιαστικό έλεγχο στην Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας, που διήρκεσε 10 ημέρες, χωρίς - όπως φαίνεται - να βρουν τίποτα το ποινικά, ή πειθαρχικά κολάσιμο.

Στη συνέχεια και συγκεκριμένα, το Δεκέμβρη του 2010, ο προϊστάμενος αποσπάται, «για υπηρεσιακούς λόγους», στην Κτηματική Υπηρεσία Φθιώτιδας. Προσφεύγει στο Διοικητικό Εφετείο που εκδίδει προσωρινή διαταγή απαγόρευσης της μετακίνησής του μέχρι να δικαστεί η αίτηση αναστολής της υπουργικής απόφασης που υπέβαλλε. Μετά από λίγο, όμως, εκδίδεται νέα απόφαση με την οποία διατάσσεται η απόσπασή του στην Κτηματική Υπηρεσία Ευρυτανίας, πάλι για «εξαιρετικές υπηρεσιακές ανάγκες». Και κατά αυτής της απόφασης έχει προσφύγει στο Διοικητικό Εφετείο.

Είναι προφανές ότι επιχειρείται, με κάθε τρόπο, η απομάκρυνση από την Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας του συγκεκριμένου προϊσταμένου, ο οποίος υπερασπίστηκε τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, που κινδυνεύει να απολέσει γη 3.000 στρεμμάτων, περίπου, συνολικής αξίας περί τα 500.000.000 ευρώ. Τα ερωτηματικά που εγείρονται είναι πολλά: Μήπως για να υπάρξει δυνατότητα «διόρθωσης» του πορίσματος από τον διάδοχό του, ώστε να «δικαιωθεί» η Μητρόπολη που ισχυρίζεται ότι τα κτήματα της ανήκουν και να ικανοποιηθεί ο «μουστερής» που ενδιαφέρεται για την επιχειρηματική επένδυση στις Νηές;

Στο μεταξύ, η Μητρόπολη Δημητριάδος, εκμεταλλευόμενη και την καθυστέρηση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, κάνει προσπάθειες να πάρει με το μέρος της την τοπική «κοινή γνώμη» και προς τούτο απευθύνθηκε στο Επιμελητήριο Μαγνησίας από το οποίο κατάφερε και πήρε θετική γι' αυτή γνωμοδότηση, ενώ προς αρωγή της σπεύδουν τοπικά ΜΜΕ, Ταυτόχρονα, φαίνεται πως η «δουλειά» προχωρά, καθώς πληροφορίες αναφέρουν ότι στις Νηές έχουν αρχίσει εκχερσώσεις κι άλλες εργασίες διαμόρφωσης του χώρου...

Να σημειώσουμε ότι κάτοικοι και φορείς της περιοχής διαφωνούν και εναντιώνονται στην επένδυση της συγκεκριμένης εταιρείας - πρόκειται για τον όμιλο «Γκόλφινγκ Ντιβέλοπμενς ΑΕ» - καθώς πιστεύουν ότι η «τουριστική ανάπτυξη» που προωθείται, μέσω αυτής, θα αλλοιώσει το χαρακτήρα της περιοχής και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές στο περιβάλλον, στο οικοσύστημα του Παγασητικού, γενικότερα στη θαλάσσια περιοχή.

Δύο μήνες μετά την απαλλακτική απόφαση του Κεντρικού Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΕΣΥ και παρά τις διαβεβαιώσεις του τότε υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου ότι έχει δρομολογηθεί η διαδικασία της καταβολής οφειλόμενων μισθών στην Αγγελική Σωτήρη, τέως διευθύντριας του Πνευμονολογικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων «Γ. Χατζηκώστα», κανένα ποσό δεν έχει καταβληθεί στη γιατρό που παραιτήθηκε από τη θέση της, μετά από την άδικη πειθαρχική δίωξη που σχηματίστηκε σε βάρος της.

Υπενθυμίζουμε ότι η Αγγελική Σωτήρη κατείχε την οργανική θέση της διευθύντριας του Πνευμονολογικού Τμήματος στο Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων «Γ. Χατζηκώστα», ωστόσο από το 2003 εργάστηκε με απασχόληση εκτός θέσης, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ως επιστημονική συνεργάτης στην Α' Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική (Νοσοκομείο «Σωτηρία»), ενώ η μισθοδοσία της γινόταν από το Νοσοκομείο «Γ. Χατζηκώστα» όπου ήταν η οργανική της θέση. Παρά το γεγονός ότι ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία που απαιτείται υποβάλλοντας τα σχετικά δικαιολογητικά στο υπουργείο Υγείας από το 2003 και ενώ της είχε δοθεί έγκριση για τα έτη 2003 και 2004, το υπουργείο Υγείας δεν εξέδωσε αντίστοιχες αποφάσεις για τα έτη 2005 και 2006, παρότι η ίδια υπέβαλε και πάλι σχετικές αιτήσεις και πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να επιβληθούν σε βάρος της πειθαρχικές διώξεις με το πειθαρχικό παράπτωμα της «αδικαιολόγητης αποχής από τα καθήκοντά της» και η ποινή της διετούς αργίας, με αποτέλεσμα να διακοπεί η μισθοδοσία της για το διάστημα από τον Αύγουστο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2010, οπότε παραιτήθηκε προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί.

Να τονίσουμε ότι στις 8/2/2010 μετά από απόφαση του Κεντρικού Πειθαρχικού Συμβουλίου Ιατρών του ΕΣΥ, η Αγγελική Σωτήρη απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες της αδικαιολόγητης αποχής από τα καθήκοντά της, αφού κατά πλειοψηφία τα μέλη του συμβουλίου έκριναν ότι δεν υπέπεσε στα πειθαρχικά παραπτώματα για τα οποία παραπέμφθηκε.

Το θέμα είχε συζητηθεί και στη Βουλή μετά από παρέμβαση των βουλευτών του ΚΚΕ που ζητούσαν να καταβληθούν στην Αγγελική Σωτήρη όλοι οι οφειλόμενοι μισθοί, αφού η γιατρός παρείχε ανελλιπώς τις υπηρεσίες της όλα αυτά τα χρόνια, εργαζόμενη με απασχόληση εκτός θέσης. Ωστόσο, παρά τις δεσμεύσεις του τότε υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου ότι η διαδικασία έχει δρομολογηθεί, η γιατρός ακόμα δεν έχει λάβει τις απαιτούμενες παρακρατηθείσες αποδοχές.

Η ίδια με επανειλημμένες σχετικές αιτήσεις που έχει υποβάλει τόσο στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων όσο και στο υπουργείο Υγείας ζητά να της καταβληθούν άμεσα όλα τα χρήματα.

Στόχος εμπρηστών έγινε την Τρίτη τα ξημερώματα στις 3.30 η Εβραϊκή Συναγωγή στην Κέρκυρα. Oι δράστες παραβίασαν με λοστό βοηθητική πόρτα σε ακάλυπτο χώρο στο πίσω μέρος της Εβραϊκής Συναγωγής και κατόπιν έβαλαν φωτιά, προκαλώντας μικρές φθορές τόσο στο κτίριο όσο και σε βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου και άλλα ιστορικά κειμήλια. Η έγκαιρη παρέμβαση της πυροσβεστικής απέτρεψε μεγαλύτερη έκταση της πυρκαγιάς και περιόρισε τις ζημιές. Ωστόσο, τα ερωτήματα για το σκοπό και το στόχο των αποτρόπαιων και καταδικαστέων αυτών ενεργειών παραμένουν.