ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 26 Φλεβάρη 2011
Σελ. /32
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Ανταγωνισμοί στο φόντο της καταστροφής κεφαλαίου

Πεδίο αντιπαράθεσης ισχυρών μερίδων της πλουτοκρατίας η διαχείριση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας για την Ελλάδα και άλλες χώρες

Εντονες αντιπαραθέσεις χαρακτηρίζουν τα παζάρια και τις συγκρούσεις για το ποια μονοπώλια θα βγουν κερδισμένα και ποια χαμένα από την καταστροφή κεφαλαίου στην ΕΕ και την Ευρωζώνη

Eurokinissi

Εντονες αντιπαραθέσεις χαρακτηρίζουν τα παζάρια και τις συγκρούσεις για το ποια μονοπώλια θα βγουν κερδισμένα και ποια χαμένα από την καταστροφή κεφαλαίου στην ΕΕ και την Ευρωζώνη
Φουντώνουν τα σενάρια για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, στο φόντο των αντιθέσεων στο εσωτερικό της ΕΕ, που εντείνονται και έχουν στον πυρήνα τους την εξυπηρέτηση των διαφορετικών μερίδων του ευρωενωσιακού κεφαλαίου.

Στη Γερμανία, μετά την κατάθεση από βουλευτές που στηρίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό, πρότασης ενάντια στην αγορά κρατικών ομολόγων από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, χτες ο Γερμανός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κρίστιαν Βουλφ, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Ιταλό ομόλογό του, Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο, δήλωσε ότι «είναι καθοριστικό οι κυβερνήσεις της Ευρώπης με τη συμμετοχή και των κοινοβουλίων, να βρουν ένα μηχανισμό, ο οποίος σε μόνιμη βάση θα απαγορεύει την αγορά κρατικών ομολόγων π.χ. από την ΕΚΤ».

Παράλληλα, ο Κ. Βουλφ, χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική τη συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στα ρίσκα της αγοράς κρατικών ομολόγων, σημειώνοντας: «Εκείνοι οι οποίοι χορηγούν τις πιστώσεις και παίρνουν μεγαλύτερους τόκους, πρέπει να αναλαμβάνουν και μεγαλύτερο ρίσκο, το οποίο να μη μετακυλίεται στο φορολογούμενο στην Ευρώπη ή τον κόσμο».

Υπέρ της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας, με αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, τάσσεται η γερμανική εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung», η οποία ασκεί κριτική στην πρακτική της ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα. Συγκεκριμένα, εκτιμά ότι «η ΕΚΤ έχει αγοράσει κρατικά ομόλογα αξίας περίπου 80 δισεκατομμυρίων από τις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης και επομένως έμμεσα χρηματοδοτεί τους προϋπολογισμούς της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Ετσι ελλοχεύουν όμως πολλοί κίνδυνοι στον "παραφουσκωμένο" ισολογισμό της ΕΚΤ, διότι από 900 δισεκατομμύρια ξεπέρασε κατά τη διάρκεια της κρίσης τα 1,9 τρισ. ευρώ».

Απηχώντας τις θέσεις ισχυρών μερίδων του κεφαλαίου στην Γερμανία και συνολικά στην ΕΕ, η εφημερίδα σημειώνει ακόμα: «Η ΕΚΤ προχώρησε εξάλλου και σε μια άλλη τακτική διάσωσης, μειώνοντας επικίνδυνα τα στάνταρ ασφαλείας: Αντάλλαξε με ρευστό, κρατικά ομόλογα που πήρε από τις εθνικές τράπεζες των προβληματικών χωρών της ευρωζώνης. Προχώρησε μάλιστα τόσο πολύ που εάν μια υπερχρεωμένη χώρα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της, ενδέχεται να προκληθούν σοβαρά προβλήματα στο σύστημα των κεντρικών τραπεζών της Ευρώπης. Γι' αυτό η ΕΚΤ έχει πάρει θέση εδώ και καιρό: Επιδιώκει να αποτρέψει μία αναδιάταξη χρεών, διότι θα αναγκαστεί να αποδεχθεί τις υψηλότερες παραγραφές από τις απαιτήσεις της».

Το ίδιο άρθρο ισχυρίζεται τέλος ότι «ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ προπαγανδίζει την επαναγορά των κρατικών ομολόγων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Φαίνεται ότι εκεί θα ήθελε ευχαρίστως να ξεφορτωθεί τα άχρηστα ομόλογα που έχει συγκεντρώσει. Σε αυτό αντιτίθεται ο Αξελ Βέμπερ, πρόεδρος ακόμα της "Bundesbank", διότι δεν είναι δυνατόν οι πιστωτές των χρεωμένων χωρών να φορτώσουν τα ρίσκα στις χώρες που τις στήριξαν οικονομικά. Οικονομολόγοι και επιχειρηματίες ζητούν δικαίως την αναδιάταξη των χρεών των προβληματικών χωρών και τη συμμετοχή των ιδιωτών-πιστωτών στις απώλειες πριν είναι πολύ αργά και την πληρώσουν όλοι».

Ανακατατάξεις στην παγκόσμια σκακιέρα

«Η Κίνα λογικά θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ και θα γίνει η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως έως το 2020, για να χάσει στη συνέχεια την πρώτη θέση από την Ινδία έως το 2050», εκτιμά ο επικεφαλής οικονομικός αναλυτής της «Citigroup», Βίλεμ Μπουίτερ, αντανακλώντας τους έντονους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις ανακατατάξεις που επιταχύνονται εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης.

Υποστηρίζει ακόμα ότι «η αναδυόμενη Ασία και Αφρική, θα είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες περιοχές, χάρη στην ανάπτυξη του πληθυσμού και του κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Θα ακολουθήσουν, με βάση το ρυθμό ανάπτυξης, η Μέση Ανατολή, η Λατινική Αμερική, η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών και τέλος τα ανεπτυγμένα κράτη του σήμερα».

Παράλληλα, εκτιμά ότι «αναμένουμε ισχυρή ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας έως το 2050, με το μέσο ρυθμό ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ να αγγίζει το 4,5% ετησίως έως το 2030 και το 3,8% ετησίως την περίοδο 2030-2050 (...) Σαν αποτέλεσμα, το παγκόσμιο ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί σε προσαρμοσμένη για την ισοτιμία της αγοραστικής δύναμης βάση, από τα 72 τρισ. δολάρια το 2010, στα 380 τρισ. δολάρια το 2050».

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Πυροτεχνήματα για να κρύψει τη συναίνεση

Ζητάει επίμονα την παραίτηση του Γ. Παπακωνσταντίνου για να μείνει στο απυρόβλητο η στρατηγική που ενιαία συνυπηρετεί με την κυβέρνηση

Με άσφαιρα πυρά κατά της κυβέρνησης και πυροτεχνήματα, όπως αυτό για παραίτηση του Γ. Παπακωνσταντίνου, επιχειρεί η ηγεσία της ΝΔ να αποκρύψει τη σύμπλευσή της με τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζουν κυβέρνηση και τρόικα, τα οποία στηρίζει στην πράξη.

Στην πραγματικότητα, η ηγεσία της ΝΔ με τις εντυπωσιοθηριακές κινήσεις της διευκολύνει την κυβέρνηση και την τρόικα να προχωρήσουν πιο αποφασιστικά τα νέα μέτρα του επικαιροποιημένου μνημονίου, υποδεικνύοντας μάλιστα να χρησιμοποιήσει τη λογική του αποδιοπομπαίου τράγου, να «θυσιάσει» δηλαδή τον υπουργό Οικονομίας για να αποπροσανατολιστεί ο λαός, να εκτονωθούν οι αντιδράσεις και να να δοθεί έτσι «νέα ώθηση» στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, που έτσι και αλλιώς θεωρεί αναγκαία για την έξοδο από την κρίση.

Ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ επανέφερε χτες το ζήτημα της παραίτησης του υπουργού Οικονομίας, ζητώντας μάλιστα να υπάρξει «ευθιξία» εκ μέρους του Γ. Παπακωνσταντίνου, γιατί όπως είπε έχει αποτύχει και έχει πέσει έξω με βάση αυτά που έλεγε πριν από μερικούς μήνες. Πίσω όμως από το πυροτέχνημα αυτό, φαίνεται καθαρά η συναίνεση και η έμπρακτη στήριξη της ΝΔ στις προωθούμενες αντιδραστικές διαρθρωτικές αλλαγές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν κλήθηκε ο Γ. Μιχελάκης να τοποθετηθεί συγκεκριμένα σε ποια από τα νέα μέτρα του επικαιροποιημένου μνημονίου διαφωνεί η ΝΔ, παρέπεμψε στην επικαιροποιημένη πρόταση εξόδου από την κρίση που θα παρουσιάσει ο Α. Σαμαράς στο Ζάππειο στις αρχές Απρίλη. Ομως και στη νέα πρόταση της ΝΔ τα αντιλαϊκά μέτρα του μνημονίου είναι ένα το κρατούμενο, εμπλουτισμένα με επιπλέον μέτρα στήριξης των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι η ηγεσία της ΝΔ υιοθετεί τις διαπιστώσεις και τις επισημάνσεις της έκθεσης της Κομισιόν, δίχως βέβαια να αμφισβητεί σε καμία περίπτωση τα νέα μέτρα που προτείνονται. Σχολιάζοντας την 3η επικαιροποίηση του μνημονίου, ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομίας Χρ. Σταϊκούρας εκτιμά ότι «η εφαρμογή του προγράμματος οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί δυσχερέστερη», καθώς, όπως σημειώνει, «εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία των διαρθρωτικών αλλαγών», ενώ «παρατηρούνται αδυναμίες στην είσπραξη εσόδων και στον έλεγχο των δαπανών».

Σε όλους τους τόνους, η ηγεσία της ΝΔ εμφανίζεται στα λόγια να αποκρούει την προσπάθεια της κυβέρνησης να βρει συνενόχους, αλλά στην πράξη στηρίζει το σύνολο σχεδόν των αντιλαϊκών μέτρων, με αιχμή την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, αλλά και τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις.

Δεκανίκι για το χτύπημα του λαού

«Το μείγμα που προτείνουν τρόικα και κυβέρνηση είναι εξουθενωτικό για την κοινωνία και κυρίως αδιέξοδο, μιας και για τρίτη φορά νέα διορθωτικά μέτρα 1,8 δισ. έρχονται να προστεθούν. Θα μπορέσει άραγε η κυβέρνηση αυτή να υπογράψει κάποιο επικαιροποιημένο μνημόνιο χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις;». Αυτό ήταν το σχόλιο του Δ. Χατζησωκράτη, υπεύθυνου οικονομικής πολιτικής της «Δημοκρατικής Αριστεράς» για το 4ο επικαιροποιημένο μνημόνιο. Επί της ουσίας, η ΔΗΜ.ΑΡ. αναπαράγει διά της πλαγίας τα γνωστά οπορτουνιστικά φληναφήματα περί δήθεν ανικανότητας ή ατολμίας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με στόχο να αθωώσει την αντιλαϊκή στρατηγική που και η ίδια υπηρετεί. Η ίδια, διεκδικεί μάλιστα αναβαθμισμένο ρόλο στη διαχείριση της κρίσης προς όφελος των μονοπωλίων. Στο πλαίσιο του καπιταλισμού, είτε σε περίοδο κρίσης, είτε σε περίοδο ανάπτυξης, φιλολαϊκή διέξοδος για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει, παρά μόνο σε σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων. Αυτή είναι η αλήθεια που προσπαθεί να κρύψει η ΔΗ.ΜΑΡ., αθροίζοντας τις πενιχρές της δυνάμεις στη στρατηγική που πολεμάει το λαό και τα δικαιώματά του.



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ