Οι ποινικές διώξεις σε βάρος τεσσάρων βουλευτών της ΝΔ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αλλά και η αρχειοθέτηση των υποθέσεων για επτά από τους έντεκα που αφορούν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, επιβεβαιώνουν τη θέση που διατύπωσε εξαρχής το ΚΚΕ ότι πρόκειται για ένα σκάνδαλο με την άμεση εμπλοκή στελεχών της κυβέρνησης της ΝΔ, το οποίο όμως αναπτύχθηκε στο έδαφος του αστικού κρατικού μηχανισμού της διασύνδεσής του με «επιχειρηματίες» της αγροτικής παραγωγής, συνολικά της «αγροτικής πολιτικής» της ΕΕ που υπηρέτησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις.

Από αυτήν την άποψη είναι πρόκληση η προσπάθεια της κυβέρνησης να «ζητήσει και τα ρέστα» και να παρουσιαστεί ως «δικαιωμένη» από την αρχειοθέτηση μέρους της υπόθεσης. Κι αυτό όχι μόνο γιατί εμπλέκονται στελέχη της αλλά κυρίως γιατί προκαλεί τα αισθήματα των βιοπαλαιστών αγροτών που «πληρώνουν» τα σπασμένα αυτής της πολιτικής που γεννά σκάνδαλα την ίδια ώρα που η επιβίωσή τους κρέμεται από μια τρίχα.

Από την άλλη, η απόφαση εκθέτει τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα και όλη τη σοσιαλδημοκρατία που από την πρώτη στιγμή μέχρι σήμερα παρουσιάζουν και αυτό το σκάνδαλο σαν «απόκλιση από την κανονικότητα της ΕΕ» και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως «φορέα κάθαρσης». Οι τελευταίες αποφάσεις της Εισαγγελίας που ρίχνουν στα μαλακά ένα μέρος των εμπλεκόμενων και αρχειοθετούν την υπόλοιπη υπόθεση δεν είναι «νομική» αλλά πολιτική επιλογή με δεδομένο ότι ο έλεγχος όπως είναι φυσικό δεν αγγίζει το σκάνδαλο των σκανδάλων, πάνω στο οποίο φυτρώνουν και οι ΟΠΕΚΕΠΕδες: Την πολιτική υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και στην αγροτική πολιτική, την ΚΑΠ της ΕΕ.

Την πολιτική δηλαδή που «νόμιμα» αποσυνδέει τις ενισχύσεις από την πραγματική παραγωγή, τις αξιοποιεί για να εντείνει την καταλήστευση των βιοπαλαιστών από τα μεγάλα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στον αγροτοδιατροφικό τομέα. Πρόκειται για μέρος του ίδιου μηχανισμού που προωθεί τη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια και οδηγεί τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους στο ξεκλήρισμα.

Το «θέατρο», λοιπόν, που στήθηκε εδώ και πολύ καιρό μπροστά στα μάτια των βιοπαλαιστών της υπαίθρου, ανάμεσα σε κυβέρνηση και αστικά κόμματα, όπου ο ένας κατηγορεί τον άλλον για το ποιος είναι πιο «διεφθαρμένος» αποδείχθηκε ιλαροτραγωδία.

Βεβαίως, αυτή η εξέλιξη σήμερα συνδέεται και με τις διεργασίες που «τρέχουν» για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, με στόχο τη διαμόρφωση εναλλακτικής κυβερνητικής διαχείρισης αυτού του σάπιου συστήματος.

Οι αγροτοκτηνοτρόφοι που δίνουν αγώνα επιβίωσης, απαιτώντας να αποδοθούν οι πολιτικές και οι ποινικές ευθύνες όλων των πολιτικών προσώπων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, μπορούν να διακρίνουν παράλληλα ότι καμία «κάθαρση» δεν μπορεί να γίνει στο έδαφος αυτού του εχθρικού αστικού κράτους που γεννά και συγκαλύπτει σκάνδαλα, ότι «ευρωπαϊκή κανονικότητα» σημαίνει ΚΑΠ και καταλήστευση του πλούτου που παράγουν οι ίδιοι.

Εχουν λοιπόν κάθε συμφέρον να δυναμώσουν την αμφισβήτηση και τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, την πολιτική που τους τσακίζει για να θωρακίζει τα συμφέροντα των βιομηχάνων και των μεγαλεμπόρων. Να τιμωρήσουν με τη στάση τους αλλά και με την ψήφο τους αύριο, όλοι μαζί τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, ψηφίζουν με τα δυο χέρια την ΚΑΠ που τους ξεκληρίζει, ψηφίζουν υπέρογκες πολεμικές δαπάνες για την εμπλοκή στους αμερικανοΝΑΤΟικούς ανταγωνισμούς ενώ εκείνοι δεν μπορούν να πληρώσουν τα καύσιμα, τα λιπάσματα, τις πρώτες ύλες για να σπείρουν τα χωράφια τους.

Να δυναμώσουν τη συμπόρευση με το ΚΚΕ, τη δύναμη που συμβάλλει στην οργάνωση της αντεπίθεσης που καταθέτει όλες του τις δυνάμεις στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος, σε αυτόν τον δρόμο μπορεί να δοθεί απάντηση στις δίκαιες διεκδικήσεις τους.