Πέμπτη 6 Οχτώβρη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ειλημμένη απόφαση η κατάργηση των συμβάσεων

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης και πολύχρονη απαίτηση των μεγαλοεπιχειρηματιών είναι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να πιστεύουν λέξη από τα παραμύθια των κυβερνώντων περί δήθεν απαίτησης της τρόικας, πράγμα που έμμεσα έχουν αρχίσει να παραδέχονται και τα κυβερνητικά στελέχη. «Είναι συζήτηση η οποία έχει γίνει και δεν είναι απαίτηση της τρόικας να αλλάξουν οι συλλογικές συμβάσεις», δήλωσε χτες (στο «Σκάι») ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Η. Μόσιαλος, επαναλαμβάνοντας ότι η συζήτηση «εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας». Πιο ξεκάθαρος ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να θέσει το θέμα της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων στους «κοινωνικούς εταίρους». «Αυτό που μπορούμε να κάνουμε - και το κάνουμε - είναι να γίνει συζήτηση με τους κοινωνικούς φορείς και τους εταίρους για το θέμα της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, γιατί εκεί υπάρχει θέμα», δήλωσε (στον «Βήμα FM»). Προκειμένου να μην αφήσει περιθώριο αμφιβολιών έσπευσε να συμπληρώσει ότι ο διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους, αφορά τη μείωση του λεγόμενου μισθολογικού κόστους, δηλαδή της δραστικής συμπίεσης της τιμής της εργατικής δύναμης, στα επίπεδα μάλιστα των γειτονικών χωρών. «Υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός, επειδή γειτονεύουμε με χώρες που έχουν πολύ χαμηλό μισθολογικό κόστος και άρα είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει», συμπλήρωσε με νόημα...

Πρέπει να υπάρξει συναγερμός σε όλους τους χώρους δουλειάς και οργάνωση του αγώνα για την παρεμπόδιση των βάρβαρων μέτρων, για την ανατροπή της πολιτικής που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Λαϊκή αντεπίθεση διαρκείας

«Κατάσταση έκτακτης ανάγκης» καλλιεργούν τα αστικά ΜΜΕ ακριβώς για να δικαιολογήσουν τη λήψη «έκτακτων μέτρων», πιθανότατα από ένα «έκτακτο» κυβερνητικό σχήμα, για να περάσουν τα άγρια μέτρα. Ενδεικτικό είναι το χτεσινό πρωτοσέλιδο θέμα της «Καθημερινής», που κάτω από τον εκφοβιστικό τίτλο «στην κόψη του ξυραφιού η χώρα», διαπιστώνει «αβεβαιότητα για τις προθέσεις των Ευρωπαίων», «αστοχίες στην οικονομική πολιτική» και «κοινωνική αναταραχή». Το σημαντικότερο βέβαια είναι το τελευταίο και ιδιαίτερα ο «κίνδυνος» να μετατραπεί σε οργανωμένη αντεπίθεση που θα παρεμποδίσει την εφαρμογή των μέτρων και θα θέσει ευθέως θέμα πολιτικής εξουσίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η «Καθημερινή» στοχοποιεί τις απεργιακές κινητοποιήσεις χαρακτηρίζοντας «παραλυτική» την 24ωρη απεργία και «ανωμαλία» τη στάση στις αστικές συγκοινωνίες. «Eκτακτη ανάγκη, έκτακτες αποφάσεις», είναι ο τίτλος του κύριου άρθρου της «Ημερησίας», που ζητεί από τον πρωθυπουργό «να θέσει όλες τις πολιτικές δυνάμεις, όλους τους πολιτικούς αρχηγούς προ των ιστορικών ευθυνών τους», επισημαίνοντας ότι «όλοι πρέπει να επιστρατευθούν για να ενισχύσουν τις γραμμές της εθνικής συνεννόησης»... Είναι ολοφάνερο ότι η πλουτοκρατία έχει σημάνει ένα διαρκή συναγερμό για να εξέλθει νικητής από τον πόλεμο δίχως όρια που διεξάγει κατά του λαού και σίγουρα θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα. Το ζητούμενο όμως είναι ο λαός να πάρει την απόφαση να προχωρήσει σε μια αντεπίθεση διαρκείας, να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του και να τη στρέψει κατά του κοινού εχθρού, την εξουσία των μονοπωλίων.

Μισούν το λαό και τους αγώνες του

Για μια ακόμα φορά ο υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος από τη Βουλή στράφηκε κατά των λαϊκών κινητοποιήσεων και των καταλήψεων υπουργείων με ένα παραλήρημα χτες στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Ο βουλευτής του ΚΚΕ Χ. Χαραλάμπους ανακοίνωσε στην Επιτροπή ότι οι βουλευτές του Κόμματος την χτεσινή μέρα της απεργίας - όπως και όλες τις απεργίες - δε θα πάρουν μέρος στις συνεδριάσεις της Βουλής, αφού πρώτιστο καθήκον των βουλευτών είναι να βρίσκονται μαζί με το λαό στις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις. Ο Α. Λοβέρδος επιτέθηκε κατά των εργαζομένων που κινητοποιούνται λέγοντας ότι «σήμερα δεν μπορούμε να πάμε στα γραφεία μας, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή με την τρόικα εδώ και τη χώρα να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται». Υποκριτικά είπε ότι «ο σεβασμός στις κινητοποιήσεις είναι δημοκρατικό δικαίωμα» για να προσθέσει όμως αποκαλυπτικά ότι «η παράλυση του κράτους είναι ο καλύτερος αγωγός της καταστροφής» και πως «η δημοκρατία πρέπει να λειτουργεί, αλίμονο αν παρασυρθούμε σε διακοπή λειτουργίας, των δημοκρατικών θεσμών. Διακόψαμε τη λειτουργία του κράτους δεν υπάρχει σήμερα δυνατότητα να δουλέψουμε, δεν έχει κανένας το δικαίωμα». Απαντώντας στο παραλήρημα του υπουργού ο βουλευτής του ΚΚΕ Αντ. Σκυλλάκος κάλεσε τον Α. Λοβέρδο να μην επικαλείται η κυβέρνηση τη δημοκρατία και την παραβίασή της την ίδια στιγμή που «σαρώνονται τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών από αυτή την κυβέρνηση». Σε κάθε περίπτωση, οι αντιδράσεις του Λοβέρδου και των άλλων στελεχών της κυβέρνησης, ένα πράγμα επιβεβαιώνουν. Οτι το εργατικό λαϊκό κίνημα, στην ανασυγκρότηση του οποίου πρωτοστατεί το ΠΑΜΕ και οι άλλες ριζοσπαστικές συσπειρώσεις, δυναμώνει και τους δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, δυσκολεύει περισσότερο την προσπάθειά τους να διαχειριστούν την κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου. Το μίσος που βγάζουν για το λαό και τους αγώνες του, δείχνουν και την πραγματική διέξοδο: Ενταση της ταξικής πάλης και οργάνωση παντού, με ισχυρό ΚΚΕ για την ανατροπή της πολιτικής που συνυπηρετούν με τα άλλα αστικά κόμματα και την τρόικα.

Ποιος κλείνει τα σχολεία;

Ενα μήνα τώρα που έχουν ανοίξει τα σχολεία, βλέπει κανείς καθημερινά τους μαθητές να φεύγουν από το σχολείο με τις τσάντες στην πλάτη, στις 11 και στις 12 το μεσημέρι... Πηγαίνουν στο σπίτι να διαβάσουν για το φροντιστήριο. Οχι λόγω κατάληψης! Αλλά επειδή λείπουν από τα σχολεία εκπαιδευτικοί και βιβλία. Βλέπεις παρέες παιδιών στους δρόμους με τις τσάντες στην πλάτη, σε ώρες που έπρεπε να κάνουν μάθημα. Αλλά μάθημα δεν κάνουν. Οχι λόγω κατάληψης, αλλά γιατί δε δουλεύει το σχολείο έτσι κι αλλιώς. Κι οι τσάντες που κουβαλούν έχουν μόνο τετράδια, άντε και καμιά φωτοτυπία! Και γυρνούν στο σπίτι και διαβάζουν για ένα μάθημα, άντε δύο τη μέρα... Γιατί όχι για όλα τα μαθήματα; Γιατί μέχρι να έρθουν όλοι οι καθηγητές στο σχολείο δεν μπορεί να φτιαχτεί κανονικό πρόγραμμα, αλλά φτιάχνεται ένα προσωρινό που έχει μέσα και κενές ώρες. Σήμερα μπαίνει ένας καθηγητής στην τάξη, αύριο μπαίνει άλλος στη θέση του. Τι να τους βάλουν να διαβάσουν; Κι από πού να διαβάσουν; Διαβάζουν ένα κεφάλαιο στον υπολογιστή, κρατούν σημειώσεις αλλού ή και πουθενά, λύνουν ασκήσεις στη φωτοτυπία... Μάθημα είναι αυτό;

Δυστυχώς, όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα των σχολείων μέχρι σήμερα. Σχολεία που δε λειτουργούν, που δεν κάνουν μάθημα, που δε δίνουν μόρφωση, δε διαπαιδαγωγούν. `Η μάλλον, διαπαιδαγωγούν τους νέους στην υποταγή, στη μιζέρια, στη λογική του «δεν είναι κι απαραίτητα τα βιβλία»! Κι αύριο δε θα είναι κι «απαραίτητη» η θέρμανση, αφού θα μπορούν να φοράνε τα μπουφάν στην τάξη, γιατί οι σχολικές επιτροπές δε θα 'χουν φράγκο για πετρέλαιο! `Η δε θα 'ναι απαραίτητη η δωρεάν μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, αφού νέα παιδιά είναι και θα μπορούν να ξυπνάνε πιο πρωί και να περπατάνε μερικά χιλιόμετρα...

Για όλο αυτό το χάλι δε φταίνε οι καταλήψεις. Πολύ περισσότερο δε φταίνε οι μαθητές που αγανακτούν και αποφασίζουν να αγωνιστούν κάνοντας καταλήψεις. Δεν είναι «έθιμο» οι καταλήψεις. Αθλιο κυβερνητικό «έθιμο» είναι να μπαίνει κάθε χρόνο ο Οκτώβρης και να μην έχουν αρχίσει τα σχολεία να λειτουργούν κανονικά. Γι' αυτό είναι μέγιστη υποκρισία όλη αυτή η προπαγάνδα, που οδύρεται για τα κλειστά σχολεία λόγω καταλήψεων. Τα σχολεία δεν τα έκλεισαν οι μαθητές, τα έκλεισε η κυβερνητική πολιτική.

Αλλά ομοίως υποκριτική είναι και η προπαγάνδα αυτών που δήθεν «χτυπούν τους μαθητές φιλικά στην πλάτη» και τους λένε ότι είναι δίκαια τα αιτήματά τους, αλλά ότι είναι λάθος να τα διεκδικούν με την κατάληψη. Δηλαδή, τους λένε: Εχετε δίκιο, αλλά μην το διεκδικείτε! Υποταχτείτε και παραιτηθείτε απ' το δίκιο σας! Αυτό τους λένε. Δεν είναι το πρόβλημά τους η κατάληψη, αλλά ο αγώνας. Ο κάθε αγώνας. Το ίδιο λέει και το υπουργείο Παιδείας με την εγκύκλιο προληπτικής αντιμετώπισης των καταλήψεων που έστειλε στα σχολεία. Μην κλείνετε τα σχολεία, αλλά αφήστε ανοιχτά, να υπολειτουργούν, αλλά να μη φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι έτσι κι αλλιώς κλειστά θα ήταν... Ε! Οχι! Οι μαθητές δεν υποκρίνονται, αγωνίζονται για όσα τους ανήκουν.


Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ

Χρεοκοπούν το λαό για την ανταγωνιστικότητα...

Γρηγοριάδης Κώστας

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΟΣ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: Ο υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας δεν έρχεται στην Ελλάδα για «κούρεμα»...

Προφανώς, εννοεί το «κούρεμα» ομολόγων, γιατί υπάρχουν και άλλου είδους «κουρέματα». Οπως αυτά των μισθών, των ημερομισθίων, των συντάξεων, των ασφαλιστικών εισφορών.

Και είναι βέβαιο ότι οι εκπρόσωποι γερμανικών επιχειρήσεων που συνοδεύουν τον Φίλιπ Ρέσλερ κάθε άλλο παρά δυσαρεστούνται όταν ακούνε τέτοια πράγματα.

Ιδίως, αν οι χαμηλοί μισθοί - χαμηλότεροι ακόμη και από αυτή την Εθνική Συλλογική Σύμβαση - συνοδεύονται από «fast truck», φοροαπαλλαγές επενδύσεων, επιδοτήσεις, κοινοτικές συμμετοχές και κάθε λογής προνόμια.

Αντιθέτως, ...τρίβουν τα χέρια τους από χαρά, αφού η «ελληνική ανταγωνιστικότητα» ενισχύεται με κάτι τέτοια και μπορούν αυτοί να έρθουν να «επενδύσουν» χωρίς να βάλουν φράγκο και να αποκομίσουν τεράστια υπερκέρδη.

Το μόνο βέβαιο, λοιπόν, είναι ότι ο Ρέσλερ έρχεται στην Αθήνα με ένα σωρό ...ψαλίδια στις βαλίτσες του και η κυβέρνηση ετοιμάζει το «κουρείο».

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ Η Α. ΜΕΡΚΕΛ δήλωσε ότι ίσως πρέπει να αναθεωρηθούν οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και είναι απολύτως βέβαιο ότι εννοεί προς το χειρότερο...

Γιατί, ανεξαρτήτως του δρόμου που θα επιλέξουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια να επιλύσουν τα αδιέξοδα του συστήματός τους και την κρίση, είναι βέβαιο ότι ο τελικός λογαριασμός θα επιβαρύνει και πάλι το λαό.

Ετσι, λοιπόν, όσο μεγαλύτερα είναι τα «κουρέματα» τόσο μεγαλύτερα τα βάρη, κι όσο μεγαλώνουν οι τόκοι των δανείων τόσο σκληρότεροι θα γίνονται οι φόροι.

ΜΠΟΡΕΙ ΛΕΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ... «λάθος» το προσχέδιο του προϋπολογισμού, επειδή η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία αναθεώρησε κάποια στοιχεία για το ύψος της ύφεσης...


Παπαγεωργίου Βασίλης

Εδώ ο προϋπολογισμός του 2011 αναθεωρήθηκε τουλάχιστον 4 φορές μέσα στη χρονιά και πάντα προς το δυσμενέστερο. Για ένα ...λαθάκι κάνουμε έτσι.

Μαζική απάντηση στην απεργία

Γρηγοριάδης Κώστας

Λύσσαξε ο «ΣΚΑΪ» από νωρίς το μεσημέρι να λέει ότι τα μεμονωμένα επεισόδια στο Σύνταγμα με τους κουκουλοφόρους, μετά τις χτεσινές απεργιακές συγκεντρώσεις, είναι «πρόβα τζενεράλε» για την απεργία στις 19 του Οκτώβρη. Φτιάχνουν από τώρα κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής, αξιοποιώντας τους προβοκατόρικους μηχανισμούς του κράτους, που έχει κάθε συμφέρον οι απεργίες και οι συγκεντρώσεις να είναι άμαζες και οι εργαζόμενοι να κάθονται κλεισμένοι στο καβούκι τους. Το ίδιο σιγοντάρει από την πλευρά του και ο ΛΑ.Ο.Σ., καθώς σε χτεσινό του σχόλιο για την απεργία αποφαίνεται ότι «κυβέρνηση και αριστερά παίζουν με τη φωτιά. Ούτε οι διαδηλώσεις από τη μια πλευρά, ούτε οι κατασταλτικές πρακτικές από την άλλη, βοηθούν να βγει η χώρα από την κρίση. Και οι δυο τους κινούνται ανεύθυνα και όχι ωφέλιμα». Ταυτίζει δηλαδή τους προβοκάτορες με την «αριστερά» για να συκοφαντήσει τους εργατικούς αγώνες και να δημιουργήσει φόβους για επικείμενο χάος αν συνεχιστούν και κλιμακωθούν οι κινητοποιήσεις. Αλλωστε ΛΑ.Ο.Σ. και προβοκάτσια τείνουν να γίνουν συνώνυμα. Το αστικό πολιτικό σύστημα διαθέτει πολλά κανάλια τρομοκράτησης του λαού. Οταν δεν το κάνουν οι ίδιοι οι υπουργοί της κυβέρνησης, όπως προχτές ο υπουργός Οικονομικών εκβιάζοντας με το πληρώστε χαράτσια για να πάρετε μισθούς και συντάξεις, πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνουν τα αστικά ΜΜΕ και κόμματα - λαγοί, τύπου ΛΑ.Ο.Σ. Να δώσει ο λαός ηχηρή απάντηση σε όσους θέλουν να τον φοβίσουν, να τον συντρίψουν. Να συμμετάσχουν οι εργαζόμενοι μαζικά στην απεργία. Να πλημμυρίσουν με κόσμο οι απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ.

Με χυδαίο αντικομμουνισμό...

Δεν ξέρουμε αν η περιέργεια ή το καθήκον οδήγησαν τον αρθρογράφο της «Καθημερινής» Η. Μαγκλίνη στο πρώτο Νεκροταφείο, την περασμένη Κυριακή, για να παρακολουθήσει την εκδήλωση του ΚΚΕ για τον Νίκο Ζαχαριάδη. Αν κρίνουμε από το χτεσινό του άρθρο βρέθηκε εκεί κινούμενος από το καθήκον να χτυπηθεί το ΚΚΕ, η ιστορία του και η πολιτική του πρόταση. Δεν θα ασχοληθούμε με τις κρίσεις του για το αισθητικό μέρος της εκδήλωσης. Ποσώς μας ενδιαφέρει αν του άρεσαν ή όχι οι αφίσες, τα τραγούδια, τα συνθήματα, ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο ανέγνωσε την απόφαση για αποκατάσταση του Ν. Ζαχαριάδη η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα. Η ειρωνεία που διαπερνά τα δύο τρίτα του άρθρου του, αφιερωμένα στα παραπάνω, δεν αποσκοπεί παρά στο να προετοιμάσει τον αναγνώστη να καταπιεί το «πικρό ζουμί» του άρθρου που βρίσκεται στις εξής αράδες: «Η όλη συγκέντρωση είχε κάτι θρησκευτικό, σχεδόν χριστιανικό ορθόδοξο: επιστροφή στη ζεστή φωλιά του παρελθόντος, εσχατολογία (στη θέση της Αποκαλύψεως βάζετε την Επανάσταση), νοερή θέαση ενός άλλου, ιδεατού κόσμου, έξω από αυτόν που ζούμε τώρα, η σωτηρία δεν θα έρθει από τις δικές σου, προσωπικές, ατομικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες, αλλά από κάποιον άλλο, πάνω και πέρα από σένα, σε κάποιο μεταφυσικό ή μεταεπαναστατικό επέκεινα»...

... ξορκίζουν το φόβο τους

Υποψιαζόμαστε, βεβαίως, πως αν έτσι ήταν τα πράγματα όπως φιλότιμα προσπαθεί να τα παρουσιάσει ο αρθρογράφος, δεν θα έμπαινε ο ίδιος και άλλοι σαν αυτόν στον κόπο να ασχοληθούν. Το κάνουν, όμως, γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι. Για το ΚΚΕ, η Ιστορία του δεν είναι χτες - το οποίο παρεμπιπτόντως για το ΚΚΕ δεν έμοιαζε ποτέ με «ζεστή φωλιά» - κάτι που πέρασε και τελείωσε. Η Ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το παρόν και το μέλλον, την ικανότητα του ΚΚΕ να υπηρετεί όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά τη στρατηγική του. Γι' αυτό και τους ενοχλεί το ότι σκύβει στην Ιστορία του, τη μελετά, αντλεί συμπεράσματα πολύτιμα για τη μετέπειτα πορεία του. Τα διδάγματα που αναβλύζουν απ' αυτήν ανοίγουν δρόμους σε ένα μέλλον που οι αστοί και οι γραφίδες τους σπεύδουν να το ξορκίσουν σαν «εσχατολογία» και «μεταφυσικό επέκεινα». Οση αθλιότητα και αν εκφράσουν, όση χολή και αν βγάλουν οι δημοσιολόγοι των καπιταλιστών όπως ο Μαγκλίνης ενάντια στο ΚΚΕ, την Ιστορία του και τη δράση του, ό,τι κι αν κάνουν, δεν μπορούν να στηρίξουν τη σαπίλα τους, σαπίλα του συστήματός τους, που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους. Δεν μπορούν να ανακόψουν στη σχέση του λαού με το ΚΚΕ, την ενδυνάμωση αυτών των σχέσεων στις σύγχρονες συνθήκες, ακριβώς γιατί έχει τη μέγιστη συμβολή στην αποκάλυψη αυτής της σαπίλας ως αιτίας των βασάνων του, αλλά και της προβολής της μοναδικής φιλολαϊκής διεξόδου με τη στρατηγική του. Φοβούνται αυτό που αντικειμενικά θα γίνει, δηλαδή αυτή η στρατηγική ως υπόθεση λαϊκής πάλης, αργά ή γρήγορα θα τους ανατρέψει. Και χυδαιολογούν κατά του ΚΚΕ, αδυνατώντας να στηρίξουν τον παρασισιτικό καπιταλισμό. Τέτοιοι είναι...

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Η ανταγωνιστικότητα

Οι απειλές και οι εκβιασμοί της κυβέρνησης είναι βουτηγμένοι στην κοινοτοπία της συνεχούς επανάληψης ενός τρομοκρατικού σεναρίου, που αδιάλειπτα επαναλαμβάνεται με αφορμή κάθε επικαιροποίηση της συμφωνίας που έκανε το ΠΑΣΟΚ με την τρόικα. Μια συμφωνία που υποτίθεται θα αντιμετώπιζε το κρατικό χρέος, αλλά το μόνο που πέτυχε είναι να λιώσει τα λαϊκά νοικοκυριά, από τα οποία τώρα ζητούνται κι άλλες υποχωρήσεις.

Βέβαια, για ένα τέτοιο χρέος σαν κι αυτό που δημιούργησαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, προκειμένου να αυξάνουν τα δισεκατομμύρια και την κυριαρχία τους οι διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες, τα μονοπώλια, ο λαός δεν έχει καμιά ευθύνη, δεν το δημιούργησε, δε χρωστά του χρωστάνε, δεν το αναγνωρίζει. Η κυβέρνηση, λεηλατώντας τα δικά μας εισοδήματα, πέρσι και φέτος πλήρωσε ήδη 125,8 δισεκατομμύρια ευρώ, για την πληρωμή τοκοχρεολυτικών δόσεων στους τραπεζίτες και το χρέος αυξάνεται συνεχώς.

Απώτερος στόχος της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας είναι, με αφορμή το χρέος και στη βάση των απειλών ότι η χώρα θα πτωχεύσει, να εφαρμόζουν στρατηγική ολοένα και περισσότερων, πιο σκληρών, αντεργατικών αναδιαρθρώσεων, για την ενίσχυση της λεγόμενης ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, κάτι που θα επιτρέψει στο κεφάλαιο, αυξάνοντας την εκμετάλλευση, να ξεπεράσει ευκολότερα και γρηγορότερα την οικονομική κρίση, να περάσει σε περίοδο ανάκαμψης σε ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη μαζική χρεοκοπία των λαϊκών νοικοκυριών.

Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης που προσπαθούν να επιβάλουν μαζί με τη δραστική μείωση μισθών και συντάξεων, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους. Το ίδιο συμβαίνει με την κατάργηση, ας πούμε, των αποζημιώσεων λόγω απόλυσης, ή την κατάργηση της πληρωμής των υπερωριών. Είναι δυνατόν να συμβάλει στη μείωση του χρέους η μείωση των φόρων που πληρώνουν οι επιχειρηματίες, ή η συνεχής αύξηση των οικονομικών κινήτρων που τους παρέχονται στο όνομα των επενδύσεων; Μπορεί κανείς σοβαρός άνθρωπος να υποστηρίξει ότι αντιμετωπίζεται το δημόσιο χρέος αν τη θέση των αυτοκινητιστών στα ταξί, την πάρουν κάποιες μεγάλες, ντόπιες και ξένες, εταιρείες; Μειώνεται το χρέος, έστω και κατά ένα ευρώ, από την εισβολή των ιδιωτικών εταιρειών στον τομέα της Ενέργειας; Τι θα μπει απ' όλ' αυτά στα κρατικά ταμεία; Τίποτα.

Ολα τα παραπάνω στόχο έχουν να κάνουν πιο ελκυστικές τις επιχειρηματικές επενδύσεις, προσφέροντας στο κεφάλαιο ακόμα φτηνότερη εργατική δύναμη. Θέλουν να 'χουν φτηνούς εργάτες που δε θα πληρώνονται με βάση τις συμβάσεις, που θα δουλεύουν όσο απαιτεί η κερδοφορία της επιχείρησης, που ο εργοδότης δε θα είναι υποχρεωμένος να πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, που δε θα υπάρχουν κανόνες και μέτρα για την προστασία της υγείας, της ασφάλειας κ.λπ. Αυτή είναι η αντίληψη των κεφαλαιοκρατών, γι' αυτό πασχίζει και η κυβέρνηση, εκεί αποβλέπουν τα μέτρα που καθημερινά ανακοινώνει.

Αυτή τη φορά, τώρα που η αγανάχτηση του κόσμου έχει φουντώσει και δύσκολα βρίσκεις άνθρωπο που να μη βράζει μέσα στην οργή και την αγανάχτηση, αυτή τη φορά που τα περιθώρια έχουν στενέψει ασφυκτικά, οι απειλές και οι εκβιασμοί της κυβέρνησης δεν πρέπει να περάσουν. Χρέος όλων μας είναι να συνειδητοποιήσουμε τον ταξικό χαρακτήρα των μέτρων, ώστε με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να ενισχύσουμε τους ταξικούς αγώνες, την πάλη για την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων για μια άλλη, τη λαϊκή εξουσία.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org