Σάββατο 4 Γενάρη 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ενα δικό του, μεγάλου σχήματος, ημερολόγιο τοίχου για το 2003 εξέδωσε ο ΕΟΤ. Το ημερολόγιο εικονογραφείται με έγχρωμες φωτογραφίες ποικίλης ελληνικής θεματολογίας και ομορφιάς. Ο Γενάρης αφιερώνεται στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Ο Φλεβάρης σε μια βραχονησίδα με μοναδικό της κτίσμα ένα ξωκλήσι. Ο Μάρτης σε ένα αρχαίο ανάγλυφο με αθλητικό θέμα. Οι άλλοι μήνες εικονογραφούνται με αρχαία, βυζαντινά και σύγχρονα μνημεία και έργα τέχνης, με αιγαιοπελαγίτικα τοπία και πανάρχαια φυτά. Ενώ η τελευταία σελίδα παραπέμπει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Χορευτική πρεμιέρα

Η σχέση της καθημερινής πραγματικότητας με τον εικονικό χώρο, είναι το θέμα της παράστασης, με την οποία κάνει την πρώτη της εμφάνιση η ομάδα σύγχρονου χορού «Solipsism». Η χορευτική ομάδα θα παρουσιάσει το έργο «Lucid Dream», στις Αποθήκες Κυλινδρόμυλων Σαραντόπουλου (Δ. Μουτσοπούλου 17, Πειραιάς, 210-4972407), στις 10/1 και από 12 - 15/ 1 (9 μ.μ.), σε χορογραφία Γιάννη Νικολαΐδη και Αννας Χαραλάμπους.

Χορεύουν: Ιρις Κάραγιαν, Γιάννης Νικολαΐδης, Ιωάννα Τουμπακάρη, Αννα Χαραλάμπους. Σκηνογραφία - Video Artist: Νίκος Παπαδημητρίου. Επιμέλεια κοστουμιών: Κωνσταντίνος Στάμος. H παραγωγή «Lucid Dream» βασίζεται στο έργο του Νίκου Παπαδημητρίου «Without script», το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα στη 10η Μπιενάλε Νέων Δημιουργών της Ευρώπης και της Μεσογείου, στο Σαράγεβο.

Αξια «Φωνή των Βολιμιατών»

Ο Ιωάννης Συκουτρής
Ο Ιωάννης Συκουτρής
«Η Φωνή των Βολιμιατών», η αξιόλογη διμηνιαία εφημερίδα του Συλλόγου Βολιμιατών Ζακύνθου, καταφέρνει να μας βάζει σε «πειρασμό» να αναφερόμαστε σ' αυτήν. Αιτία είναι τα σημαντικά, πρωτότυπα θέματά της, θέματα που συνειδητά και συστηματικά υπερασπίζονται και προβάλλουν μεγάλες, διαχρονικές, αλλά παραγκωνισμένες στον καιρό μας ιστορικές, κοινωνικές, πνευματικές και πολιτιστικές αξίες. Απόδειξη περί αυτού και τα δύο τελευταία φύλλα της εφημερίδας:

Το φύλλο 44 (Ιούλης - Αύγουστος), μεταξύ άλλων κοινωνικών θεμάτων, περιλάμβανε πρωτοσέλιδο άρθρο για τους οικονομικούς μετανάστες στη Ζάκυνθο και για το πρόβλημα των ναρκωτικών. Από τα πολιτιστικά του θέματα σημειώνουμε: Την πρωτοσέλιδη «Αναφορά στον Γρηγόρη Ξενόπουλο», με αφορμή μια ομότιτλη έκδοση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Βολίμας, με κείμενα και επιμέλεια του Γιάννη Χρυσικόπουλου. Το ρεπορτάζ για την ετήσια πολιτιστική εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Σύλλογος στη Βολίμα (16/8/2002). Το θέμα για τη συντήρηση των εικόνων και έργων τέχνης στη Μονή Αγ. Γεωργίου των Κρημνών. Ιδιαίτερης αναφοράς αξίζει η δημοσίευση ενός λαϊκού στιχουργήματος, που έγραψε, πριν 80 χρόνια, ο Ιωάννης Χρυσαλεύρης από την Ανω Βολίμα, όταν, όντας στρατιώτης στη Μ. Ασία, αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους. Να σημειωθεί ότι ένα σπάνιο αντίτυπο αυτού του -ιστορικού και ποιητικού ενδιαφέροντος- στιχουργήματος, που εκδόθηκε το 1925, ανέσυρε από την αφάνεια ο εγγονός του λαϊκού στιχουργού, Ζαχαρίας Στουφής. Το στιχούργημα αναδημοσιεύτηκε στα «Επτανησιακά Φύλλα», σχολιασμένο από τον Διονύση Σέρρα και ανατυπώθηκε με τίτλο «Ο λαϊκός ποιητής Ιωάννης Χρυασαλεύρης (1891-1947) και το βιοχρονογραφικό - για την αιχμαλωσία του, το 1922 - στιχούργημά του».

«Η Φωνή των Βολιμιατών» των μηνών Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου (φύλλο 45), εκτός από θέματα για τις πρόσφατες Δημοτικές Εκλογές και τα σύγχρονα επικίνδυνα διατροφικά προβλήματα, περιλαμβάνει θέμα για τρία βιβλία των εκδόσεων «Τρίμορφο», τα οποία αφορούν στη Ζάκυνθο και άρθρο των μαθητών του Γυμνασίου Βολιμών με τίτλο «Περιβάλλον και τοπική ιστορία».

Ξεχωριστή μνεία δικαιούται το τρισέλιδο αφιέρωμα για τον κορυφαίο κλασικό φιλόλογο Ιωάννη Συκουτρή, τον «μυθικό», όπως σωστά χαρακτηρίζεται, δάσκαλο, τον οποίο απέκλεισαν από το Πανεπιστήμιο Αθηνών οι δοτοί της μεταξικής δικτατορίας. Αφορμή για το δημοσίευμα στάθηκε η τιμητική εκδήλωση που οργάνωσε τον περασμένο Απρίλιο - 66 χρόνια μετά από την απόρριψη του Συκουτρή - το Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα «Ιωάννης Συκουτρής: 100 χρόνια από τη γέννησή του». Το αφιέρωμα της εφημερίδας περιλαμβάνει συνοπτική αναφορά του βίου και του έργου του και τις ομιλίες που έκαναν στην εκδήλωση του Πανεπιστημίου η φιλόλογος - μαθήτρια του Συκουτρή, Αγλαΐα Φακάλου - Μακάρωφ και ο καθηγητής της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Α. Χριστοδούλου.

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Μικρά ψέματα μεγάλες απιστίες»
«Μικρά ψέματα μεγάλες απιστίες»
Ποδαρικό στις αίθουσες με δυο ταινίες κοινωνικού προβληματισμού. Από τη μια: Το φουτουριστικό «Naqoyqatsi» παντρεύει εικόνα και ήχο και προσπαθεί να γίνει ο καθρέφτης του σύγχρονου κόσμου. Από την άλλη: Δυο ζευγάρια ψάχνουν να βρουν ελπίδα στον έρωτα και να ξαναβρούν τη ζωή τους.

«NAQOYQATSI»

Na-qoy-qatsi: Στη γλώσσα των Ινδιάνων, Χόπι* σημαίνει - αλληλοεξοντώνοντας πολλές ζωές - Ζωή όπου ο ένας σκοτώνει τον άλλον - Πόλεμος ως τρόπος ζωής.

Το «NAQOYQATSI», μια ταινία χωρίς λόγια, ενώνει τη δύναμη της εικόνας και της μουσικής. Εικόνες κυλούν απαλά πάνω στην οθόνη με τη συνοδεία της μαγευτικής μουσικής του Φίλιπ Γκλας, στην οποία κυριαρχεί η παθιασμένη ερμηνεία ενός βιολοντσελίστα.

Παρόμοια με τη δομή ενός κονσέρτου, το «NAQOYQATSI» ξετυλίγεται σε τρεις κινήσεις: Η κίνηση ένα εξερευνά τον καλωδιακό κόσμο μαζί με τη συνεχιζόμενη μετάβαση από την ανθρώπινη γλώσσα σ' έναν κώδικα αριθμών και συμβόλων. Η κίνηση δύο διερευνά τους χώρους των αθλητικών αγώνων, του ανταγωνισμού και των κάθε είδους παιχνιδιών, τα οποία φέρνουν τους ανθρώπους σε σημεία εξάρτησης απ' αυτά. Η κίνηση τρία ξεκινά ένα ταξίδι μεγάλων ταχυτήτων μέσα σ' έναν αιώνα, ο οποίος μας επιβάλλει απάνθρωπα ωράρια ζωής, με αποτέλεσμα να χάνουμε τη ζωή μας.

«NAQOYQATSI»
«NAQOYQATSI»
Το «NAQOYQATSI» είναι μια εικόνα του σημερινού μας κόσμου. Είναι σαν η μεγάλη οθόνη να μετατρέπεται σ' έναν καθρέφτη και να βλέπεις μέσα σ' αυτόν όλα αυτά που «λες» ότι σου κάνουν τη ζωή σου καλύτερη ή όλα αυτά, που σου προσφέρουν ευχαρίστηση και στο τέλος σου γίνονται εξάρτηση. Χρησιμοποιούμε την τεχνολογία ή μας μεταμορφώνει σιγά - σιγά, χωρίς, όμως, να το συνειδητοποιούμε;

Ποιο είναι το τίμημα, που πρέπει να πληρώσουμε γι' αυτήν την ασταμάτητη επιδίωξη της τεχνολογικής ευτυχίας;

Αν είμαστε τόσο απασχολημένοι μέσα σ' ένα 24ωρο ασταμάτητης κίνησης, μέσα σε μια ζωή που έχει αλλοιωθεί από τον τεχνολογικό παράγοντα, τότε, πώς μπορούμε να δούμε πώς είναι αυτή η ζωή και, κυρίως, τι επίδραση έχει πάνω μας;

Ισως μέσα σ' έναν κόσμο που τρέχει χωρίς να βλέπει, αλλά μόνον να υπολογίζει, οι μάχες του μέλλοντος θα είναι από τον άνθρωπο ενάντια στο κομπιούτερ.

Ισως σε μερικά χρόνια να καταργηθούν οι λέξεις και να μιλάμε με αριθμούς και η ανθρώπινη φύση να μεταλλαχτεί σε κάτι που δεν έχει ανάγκη το συναίσθημα, αλλά μόνον τη γρήγορη ικανοποίηση. Ισως οι πρώτες λέξεις που θα μαθαίνουν τα παιδιά είναι ανταγωνισμός, νίκη, δόξα.

«NAQOYQATSI», μια ταινία χωρίς λέξεις, αλλά, όπως λένε, όσο αξίζει μια εικόνα δεν αξίζουν χίλιες λέξεις.

Ο σκηνοθέτης Γκόντφρεϊ Ρέτζιο καταπιάνεται με την εικόνα: «Η εικόνα έχει φτάσει στο σημείο να είναι πανταχού παρούσα. Εχει τρομακτικό έλεγχο και εξουσία πάνω μας. Αυτό που γινόμαστε χωρίς αμφιβολία είναι αυτό που βλέπουμε», λέει ο ίδιος.

Η ταινία «NAQOYQATSI» δεν έχει διάθεση να κριτικάρει, απλά παραθέτει εικόνες με εξαιρετική μουσική. Αφήνει εμάς να δούμε και να κάνουμε τη δική μας αυτοκριτική, ό,τι καλύτερο για να ξεκινήσει μια χρονιά.

* Χόπι: Ινδιάνικη φυλή, που κατοικεί στα οροπέδια της Αριζόνα. Ζουν μια καθαρά αγροτική ζωή με πλούσια τελετουργικά έθιμα και, κατά μια θεωρία, στους μύθους των Χόπι συναντάμε πολλές ομοιότητες με τους αρχαιοελληνικούς μύθους.

Αμερικανική παραγωγή 2002. Σκηνοθεσία: Γκόντφρεϊ Ρέτζιο. Μουσική: Φίλιπ Γκλας.

«Μικρά ψέματα, μεγάλες απιστίες»

Ο Κρις και η Κατρίν, ο Ούβε και η Ελεν, ζευγάρια και φίλοι, ζουν τις βαρετές μέρες των ξεθυμασμένων γάμων τους στην ησυχία μιας πόλης της Φρανκφούρτης. Η φλόγα του έρωτα έχει σβήσει και στα δυο ζευγάρια, είναι σαφές ότι οι σχέσεις τους κατρακυλούν προς την ανυπαρξία.

Χωρίς κανείς να το περιμένει, η Ελεν και ο Κρις θα έρθουν σιγά - σιγά πιο κοντά και η κοινή απογοήτευση από τους συντρόφους τους θα μεταμορφωθεί σε έρωτα, που, όταν αποκαλυφθεί, θα αλλάξει ριζικά το τοπίο για τους τέσσερις φίλους, αποδεικνύοντας ότι, αν θέλεις, μπορείς ν' αλλάξεις τη ζωή σου.

Εσωτερικές αναζητήσεις και προβληματισμός γύρω από τον έρωτα και τη συνήθεια, το χρόνο και τη φθορά με αισιόδοξο τέλος. Ο βραβευμένος Αντρέα Ντρέσεν υιοθετεί μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη οπτική και «ρίχνει» στιγμιότυπα ζωής στη μεγάλη οθόνη, χωρίς διάθεση υπερβολής και ψευτορομαντισμού, με λιτές κινήσεις στην κάμερα και με αρκετή διάθεση ψυχανάλυσης, προσπαθεί να βρει φάρμακο για τους «κουρασμένους» έρωτες, ενώ ταυτόχρονα κάνει ένα εύστοχο και καίριο σχόλιο πάνω στις σύγχρονες σχέσεις και στην καταπίεση που δέχεται ο άνθρωπος από την καθημερινότητα.

Μέσα από τη μοντέρνα οπτική της και τις ανεπιτήδευτες ερμηνείες, η ταινία «Μικρά ψέματα, μεγάλες απιστίες» πετυχαίνει το στόχο της. Θίγει προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα δίνει ελπίδα.

Ο Αντρέα Ντρέσεν και η ταινία του κέρδισε την «Αργυρή Αρκτο» στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου και κατάφερε η ταινία του να συζητηθεί αρκετά. Ποτέ κάτι δεν τελειώνει, αν δεν το θέλουμε εμείς. Ακολουθήστε το μήνυμα της ταινίας και Καλή Χρονιά.

«Halbe treppe»

Κοινωνική περιπέτεια, παραγωγής 2002. Σκηνοθεσία: Αντρέα Ντρέσεν. Με τους: Στέφι Κούνερτ, Θόρστεν Μέρτεν, Αξελ Πραλ, Γκαμπριέλα Μαρία Σμίντε.


Κ. Γ.



Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ