Παρασκευή 31 Γενάρη 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Για το τίποτα

Ολο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα, για να «χρυσώσουν το χάπι» των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων που δρομολογούνται σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, τα αστικά επιτελεία επιστρατεύουν το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να γίνεται τόσος θόρυβος για το ποιος θα βγάλει από το υπέδαφος ένα «καύσιμο του προηγούμενου αιώνα» και ως εκ τούτου η συζήτηση περί ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδας κ.λπ. είναι «πολύ κακό για το τίποτα». Η άποψη αυτή προβάλλεται ως «αποτρεπτική» μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης με την Τουρκία και προσπαθεί ταυτόχρονα να υποβαθμίσει τον εκκολαπτόμενο συμβιβασμό, την απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων και τη συνεκμετάλλευση, με το επιχείρημα ότι αυτή «δεν αφορά και τίποτα σπουδαίο». Αναπαράγει δηλαδή από άλλη σκοπιά το δίλημμα «σύγκρουση ή συμβιβασμός», που δεν έχει σχέση με τα συμφέροντα του λαού και την ανησυχία του απέναντι στις εξελίξεις, αλλά στην πραγματικότητα αφορά «διλήμματα» της αστικής τάξης για το πώς θα διασφαλίσει καλύτερους όρους στον προδιαγεγραμμένο συμβιβασμό, υπό τη διαιτησία ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Υπάρχει όμως και «ουρά», καθώς η συζήτηση δένεται με την προσπάθεια να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας για τα «πράσινα» αρπακτικά, προκειμένου να βρουν διεξόδους τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια. Και εκεί υπάρχει πράγματι μεγάλο περιθώριο «συμπράξεων» ελληνικών και τουρκικών μονοπωλίων, μεταξύ τους και με άλλους διεθνείς «παίκτες», που οσμίζονται κέρδη στην περιοχή, αλλά «μετράνε» τη γενικότερη αστάθεια και την ένταση στα Ελληνοτουρκικά. Με ένα σμπάρο, λοιπόν, σημαδεύουν πολλά τρυγόνια. Κανένα όμως για τα συμφέροντα και τις ανάγκες του λαού.

Στον πάτο...

Στον «πάτο του βαρελιού» τσακώθηκαν πάλι στη Βουλή ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή το νομοσχέδιο για το επίδομα γέννησης και με «επίδικο» το ποιος εφάρμοσε πιο αποτελεσματικά την πολιτική των επιδομάτων πτωχοκομείου, που στόχο έχει να συμβιβαστούν τα λαϊκά στρώματα με τα ελάχιστα, να «εξοικειωθούν» με το σάρωμα των δικαιωμάτων τους, να ρίξουν κι άλλο τον πήχη των απαιτήσεων. Ετσι, οι δυο τους έβγαλαν τη... μεζούρα για να μετρήσουν τα ψίχουλα, «κοκορομάχησαν» για το ποιος διακρίθηκε στην εφαρμογή της «επιδοματικής πολιτικής», που αποτελεί την άλλη όψη της στρατηγικής του κεφαλαίου, αλλά και για το ποιανού τα μέτρα έχουν περισσότερο «αναπτυξιακή» διάσταση, συμβάλλουν δηλαδή περισσότερο στην ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Χαρακτηριστική για παράδειγμα ήταν η αποστροφή της εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ, πως στο νομοσχέδιο αποτυπώνονται «τα γνωστά επικοινωνιακά παραμύθια της ΝΔ, στην προσπάθειά της να οικειοποιηθεί όλα τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ». Αλλά ποια είναι αυτά;

... του βαρελιού

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται τις τελευταίες μέρες, τα «πεπραγμένα» του ΣΥΡΙΖΑ που «οικειοποιείται» η ΝΔ, εξαναγκάζουν πάνω από 500.000 ανθρώπους να εξαρτούν την επιβίωσή τους από το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, να περνάνε δηλαδή την ψιλή κρησάρα των κριτηρίων, που προβλέπει ετήσιο εισόδημα 2.400 ευρώ. Αλλοι 600.000 αδυνατούν να πληρώσουν το νοίκι χωρίς υποστήριξη, μισθοί και συντάξεις βρίσκονται σε επίπεδα χαμηλότερα του 2006 και πάνω από 750.000 εργαζόμενοι αμείβονται με 500 ευρώ και κάτω, 517.000 παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας, 450.000 τα προηγούμενα χρόνια έχουν πάρει τρόφιμα από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας και 80.000 από τα κοινωνικά παντοπωλεία. Η μονιμοποίηση αυτής της κατάστασης είναι η άλλη όψη της ανάπτυξης για λογαριασμό του κεφαλαίου που από κοινού υπηρετούν. Γι' αυτό το πλέγμα των μηχανισμών «διαχείρισης» της φτώχειας, που είναι μέρος της στρατηγικής του κεφαλαίου, αποτελεί ένα ακόμα πεδίο στη μεταξύ τους «αντιπαράθεση», για το ποιος μπορεί να ενσωματώνει καλύτερα τις κοινωνικές αντιδράσεις. Ο λαός πάλι, εν έτει 2020 και με τον τεράστιο πλούτο που παράγει, δεν πρέπει να δεχτεί ως «κανονικότητα» τη διαιώνιση της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, για να αυγαταίνουν τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων, αλλά να περάσει στην αντεπίθεση, απέναντι σε αυτήν τη στρατηγική, με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.

«Λάθη»

Δυο φορές «σύμπτωση» παύει να είναι σύμπτωση. Πρώτα ήταν το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», που ανάρτησε επετειακά την είδηση ότι το Αουσβιτς απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς. Η κατακραυγή οδήγησε στην επανόρθωση αυτού του «εξαιρετικά ντροπιαστικού λάθους», όπως έγραψε, αλλά είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένα Μέσο αυτού του μεγέθους και με αυτήν την επιρροή θα μπορούσε να κάνει ένα τόσο παιδαριώδες λάθος. Δεν πέρασαν λίγες μέρες και το «λάθος» επαναλήφθηκε. Αυτή τη φορά από την πρεσβεία των ΗΠΑ στη Δανία, η οποία «τουίταρε» κι αυτή ότι «πριν από 75 χρόνια, οι Αμερικανοί στρατιώτες απελευθέρωσαν το στρατόπεδο του Αουσβιτς». Οι αντιδράσεις ήταν πολλές και ακαριαίες, με αποτέλεσμα η πρεσβεία να αναγκαστεί τελικά να επανορθώσει, χωρίς όμως να διαγράψει το αρχικό tweet. Ισχυρίστηκε ότι «ακούσια» έγραψε πως το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από αμερικανικά στρατεύματα και συμπλήρωσε: «Βεβαίως και απελευθερώθηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα. Αναγνωρίζουμε τις σημαντικές συνεισφορές όλων των συμμαχικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και θυμόμαστε τα έξι εκατομμύρια των Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους στο Ολοκαύτωμα». Οσο «αθώα» κι αν ακούγονται τέτοια «λάθη», είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι γίνονται ακούσια ή από άγνοια τόσο σοβαρών πτυχών της Ιστορίας, ειδικά όταν μιλάμε για μια αμερικάνικη πρεσβεία και ένα διεθνούς κύρους περιοδικό. Μάλλον το «πες πες κάτι θα μείνει» είναι ο «χρυσός κανόνας» που εφαρμόζουν στην προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία, η οποία περνάει άλλωστε από χιλιάδες επίσημα και ανεπίσημα «κανάλια» της αστικής τάξης και των επιτελείων της.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org