Κυριακή 3 Αυγούστου 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Βαριές ευθύνες

Γρηγοριάδης Κώστας

Ληστείες, εκβιασμοί, απαγωγές από την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες, βιασμοί και δεκάδες άλλες αξιόποινες πράξεις. Είναι ένα μικρό... απάνθισμα απ' όσα περιλαμβάνει η έκθεση του «Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και αφορά τις δραστηριότητες των επίσημων αρχών του Αφγανιστάν στη διάρκεια των τελευταίων μηνών σε 12 μόνον επαρχίες του ανατολικού και νοτιοανατολικού τμήματος της χώρας. Η έκθεση έχει τίτλο «Το να σε σκοτώσουμε, είναι κάτι πολύ εύκολο για μας», δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Τρίτη και επικρίνει την Ουάσιγκτον ότι καλύπτει, αν δεν ενισχύει, ειδεχθείς δολοφόνους.

Σημειώνουμε το γεγονός, γιατί - πέρα από την εύλογη και ιδιαίτερη σημασία της φρικτής αυτής εικόνας, που έρχεται από το εγκαταλειμμένο πλέον Αφγανιστάν - οι σοβαρές και βαριές ευθύνες δε βαραίνουν μόνο την Ουάσιγκτον, αλλά και τις κυβερνήσεις των υπολοίπων χωρών που μετέχουν στις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής της χώρας, ανάμεσά τους βέβαια και την ελληνική. Τι γνωρίζουν για όλα όσα καταγγέλλει το «Παρατηρητήριο» στα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας; Και τι μέτρα σκέφτονται να πάρουν;

Περιμένουμε...

Η αντιμετώπιση των ανισοτιμιών

Χαμηλότερες κατά 34% έως 37% είναι οι αμοιβές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα απ' ό,τι στο δημόσιο σημειώνει μια μελέτη που δημοσιεύεται στο τελευταίο «Οικονομικό Δελτίο» της Τράπεζας της Ελλάδας. Και το σημειώνουμε, γιατί - συνήθως - τη δημοσίευση τέτοιων μελετών ακολουθούν λογικές και τακτικές, που επιχειρούν την ισοπέδωση στο κατώτερο επίπεδο.

Πάντως, όσοι ανησυχούν για τις υπαρκτές και μεγάλες ανισοτιμίες ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες των εργαζομένων, μπορούν να υποστηρίξουν την πρόταση του ΠΑΜΕ, για τη διαμόρφωση του βασικού, κατώτερου μισθού, τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα, στα 1.050 ευρώ. 'Η, μήπως πιστεύει κανείς, ότι το ποσό των 357.000 δραχμών είναι υπερβολικό και μεγάλο, σε σχέση με το σημερινό κόστος ζωής και τις σύγχρονες ανάγκες;

Ο... αναβαθμισμένος ρόλος

Στον «αναβαθμισμένο ρόλο» των δήμων, σύμφωνα με το Σύνταγμα και την πολιτική της ΕΕ, αναφέρθηκε προχτές ο Κ. Σημίτης, μετά το σχετικό Υπουργικό Συμβούλιο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ανταποκριθούν σ' αυτόν οι δημοτικές αρχές. Και μπορεί, όλ' αυτά, να ακούγονται ωραία, αλλά η πραγματικότητα είναι ριζικά διαφορετική. Οταν ο πρωθυπουργός μιλά για αναβαθμισμένο ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ), εννοεί την πολύ περισσότερο ουσιαστική και αποτελεσματική συμμετοχή της στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Στην υλοποίηση των «απελευθερώσεων» και των διαρθρωτικών αλλαγών, στην αντιδραστική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, στην εφαρμογή «αναβαθμισμένης» φορομπηχτικής πολιτικής σε βάρος των δημοτών, στο ξεπούλημα δημοτικής περιουσίας και επιχειρήσεων, στη μετατροπή των δήμων σε ανώνυμες εταιρίες κλπ., κλπ.

Ολ' αυτά εννοεί ο Κ. Σημίτης. Αυτά θέλει να επιβάλλει και να εξυπηρετήσει, επίσης, ο προωθούμενος από την κυβέρνηση νέος Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, που συζήτησε το προχτεσινό Υπουργικό Συμβούλιο. Γι' αυτό και κάνει πως δε γνωρίζει ο πρωθυπουργός τα τρισ. δραχμές, που έχουν παρακρατηθεί από τους θεσμοθετημένους πόρους και δεν αποδίδονται στην ΤΑ. Γι' αυτό και δίνει αρμοδιότητες στην ΤΑ (όσες και όποιες θέλει...), χωρίς όμως να της παρέχει και τους αντίστοιχους πόρους.

Οικονομία και κέρδη

Στα 40,7 εκατ. ευρώ ή περίπου 14 δισ. δραχμές ανήλθαν τα καθαρά και επίσημα κέρδη του πρώτου εξαμήνου 2003 της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας «STET Hellas», σημειώνοντας αύξηση κατά 47,7% από το αντίστοιχο περσινό διάστημα, ενώ αυξήθηκαν με ρυθμό διπλάσιο του ποσοστού αύξησης των εσόδων της. Αυτά ανακοίνωσε η προαναφερόμενη εταιρία. Αυτά βλέπουν και διαβάζουν οι κυβερνώντες - πρωτίστως, ο υπουργός Οικονομίας, Ν. Χριστοδουλάκης - και λένε και ξαναλένε, ότι η οικονομία πηγαίνει καλά. Οταν οι εργαζόμενοι παίρνουν αυξήσεις 2% και κάτι ψιλά και τα καθαρά και επίσημα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων αυξάνονται με ρυθμούς 40, 50 και 100% όλα πάνε ρολόι. Οχι για τους εργαζόμενους, βέβαια, αλλά για την οικονομία. Κι όπως έχουμε ξαναγράψει, για τους κυβερνώντες, τους κάθε λογής γαλάζιους, πράσινους και ροζ οπαδούς των νόμων της αγοράς και των ευρωμονοδρόμων, στην οικονομία δε συμπεριλαμβάνονται οι εργαζόμενοι, παρά μόνο με μια μορφή: Σαν κόστος εργασίας, που πρέπει να μειωθεί...

ΒΙΒΛΙΟ
Πορνεία και εκπορνευτές

«Ηρθε η εποχή, που όλα, ακόμη και εκείνα που τα θεωρούσαν οι άνθρωποι σαν αναπαλλοτρίωτα (...) έγιναν αντικείμενο ανταλλαγής, αντικείμενο αισχροκέρδειας και μπορούν να πουληθούν. Είναι η εποχή, που ακόμη και εκείνα τα πράγματα που μπορούσαν να μεταδοθούν μα ποτέ να ανταλλαχτούν σαν εμπόρευμα, να δοθούν μα ποτέ να πουληθούν, να αποκτηθούν μα ποτέ να αγοραστούν - αρετή, αγάπη, γνώμη, επιστήμη, συνείδηση κλπ. - η εποχή που όλα πέρασαν στο εμπόριο. Είναι η εποχή της γενικής διαφθοράς, της παγκόσμιας αγοραπωλησίας, ή, για να μιλήσουμε με τους όρους της πολιτικής οικονομίας, η εποχή που κάθε τι, ηθικό ή φυσικό, έγινε εμπορική αξία (...)». Αυτό το απόσπασμα από το έργο του Μαρξ «Η αθλιότητα της φιλοσοφίας» προτάσσεται ως μότο του δίτομου έργου του Γρηγόρη Λάζου «Πορνεία και διεθνική σωματεμπορία στη σύγχρονη Ελλάδα» (εκδόσεις Καστανιώτη), καθώς «φωτογραφίζει» απολύτως την κατάντια της σύγχρονης - διεθνούς και ελληνικής - κοινωνίας, και αναδεικνύει τα αίτια της διόγκωσης της πορνείας και σωματεμπορίας στην Ελλάδα την τελευταία εικοσαετία. Διόγκωση, η οποία θα καλπάσει με τα «ευλογούμενα» από το δικομματισμό και το Δήμο Αθήνας «Ολυμπιακά» πορνεία!

Η μελέτη του Γρ. Λάζου (δεκάχρονη συλλογική έρευνα και καταγραφή στατιστικών στοιχείων, λ.χ. αριθμητικά στοιχεία για τις εκδιδόμενες γυναίκες, ποσά επενδύσεων και μισθώσεων, ντόπια και διεθνή δίκτυα σωματεμπορίας, παλιότερα και νέα πορνεία, τα οικονομικά μεγέθη και κέρδη αυτού του εμπορίου κλπ.) εξετάζει και τις δυο όψεις του φαινομένου. Η πρώτη όψη, η τραγική, είναι η - συνηθέστατα διά της βίας - εκδιδόμενη γυναίκα (Α` τόμος). Η δεύτερη όψη - με τις δικές της δραματικές αιτίες και πτυχές - είναι ο πελάτης (Β` τόμος). Ο ερευνητής προλογικά επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι στην τελευταία εικοσαετία του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, κυρίως με τα δίκτυα διεθνικής σωματεμπορίας γυναικών από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, υπήρξε «συνεχής αύξηση του πληθυσμού των εκδιδομένων και των πορνοπελατών. Το πλήθος των πορνικών μισθώσεων ανέβηκε, οι τιμές τους έπεσαν, ο όγκος του χρήματος που διοχετεύτηκε στην πορνεία αυξήθηκε εκθετικά. Νέες μορφές πορνείας έκαναν την εμφάνισή τους και επιβλήθηκαν. Η ζωή στην πορνεία εκβαρβαρώθηκε. Εντάθηκαν ο φόβος, ο πόνος, η ψυχική και σωματική εξάντληση». Ζώντας αυτήν την «κόλαση», πώς ένα τόσο δύστυχο πλάσμα να αποκτήσει κοινωνική συνείδηση; Πώς να μη νιώθει, να μη λέει «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω»;


Αρ. ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ

ΠΡΟΣΩΠΟ
Γκλόρια Μακαπαγκάλ Αρόγιο

Η εικονιζόμενη στο σκίτσο Πρόεδρος των Φιλιππίνων επιβίωσε της «στάσης» 297 στρατιωτών την 27η Ιουλίου για τρεις λόγους. Πρώτον, διότι οι χαμηλόβαθμοι ως επί το πλείστον εξεγερμένοι στρατιωτικοί --που την εγκάλεσαν για διαφθορά, ίντριγκες για να παραμείνει στην εξουσία και πολιτικοοικονομική δυσπραγία στη χώρα-- δε διέγειραν τον πληθυσμό. Η κριτική από τα δεξιά που άσκησε η «Ομάδα Μαγκνταλό», όπως αυτοαποκαλούνταν οι στασιαστές (άντλησαν το όνομα από την αντίσταση κατά των αποικιοκρατών Ισπανών το 19ο αιώνα) στην κυβέρνηση της Αρόγιο άφησε τη συντριπτική πλειοψηφία του πάμφτωχου πληθυσμού παγερά αδιάφορη. Δεύτερον, διότι η ηγεσία του στρατεύματος στάθηκε στο πλευρό της -- η συντριπτική υπεροπλία του και η πολιτική σημασία του γεγονότος έπεισε τους στασιαστές να παραδοθούν, 19 ώρες μετά την εκδήλωση της ενέργειάς τους, χωρίς να πέσει ούτε τουφεκιά. Και τρίτον, διότι διέθετε τη στήριξη της Ουάσιγκτον: Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή ότι δε θα ανεχόταν ανατροπή της πιο πιστής ίσως συμμάχου των ΗΠΑ στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στην Ασία.

Ουσιαστικά η Γκλόρια Αρόγιο, παρά τις πληροφορίες ότι ήταν στόχος «σχεδίου δολοφονίας», ουδέποτε διέτρεξε κίνδυνο. Αντίθετα, η οπερετική «απόπειρα πραξικοπήματος» των πληβείων του στρατεύματος της προσέφερε πολλαπλές πολιτικές ευκαιρίες. Κατήγαγε μια ανέξοδη και δυνητικά σημαντική πολιτική νίκη, που θα αποδειχτεί ακόμη πιο κρίσιμη αν θέσει τελικά υποψηφιότητα για τις εκλογές του 2004. Αξιοποίησε τις (πατροπαράδοτες, στη Μανίλα) θεωρίες συνωμοσίας, για να βγάλει από τη μέση ή να αποδυναμώσει πολιτικούς της αντιπάλους: Τον πρώην Πρόεδρο Εστράντα, τον σύμβουλό του Καρντένιας, τον γερουσιαστή «Γκρίνγκο»Χόνασαν και όποιον άλλον βρήκε ...πρόχειρο. Το ότι επισείει έως και σήμερα την «απειλή» δείχνει ότι θα συνεχίσει στην ίδια πορεία.


Μπ. Γ.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org