Τρίτη 29 Ιούνη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Διαφωνεί...

«Η εγχώρια ιδιωτική ασφαλιστική αγορά έχει υποστεί πλήρη αφελληνισμό. Πώς λοιπόν θα βοηθήσουν την εγχώρια οικονομία κεφάλαια που δεν επενδύονται στη χώρα, αλλά θα τζογάρονται σε ξένα χρηματιστήρια;». Αυτή είναι μία από τις «ενστάσεις» (;) που διατυπώνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο νομοσχέδιο της ΝΔ για την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων. Ενώ, μια άλλη «κριτική» του εστιάζει στο γεγονός ότι το τζογάρισμα καθίσταται υποχρεωτικό με το νομοσχέδιο, θυμίζοντας ότι υπάρχει ήδη «δυνατότητα επενδύσεων των διαθεσίμων των ταμείων» και μάλιστα με «πλούσιο παρελθόν». Δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαφωνεί με το τζογάρισμα, αλλά στο αν αυτό θα γίνεται από ελληνικά ή ξένα κοράκια - funds και στο αν θα είναι «υποχρεωτικό» ή «προαιρετικό» για τους ασφαλισμένους.

... μόνο στο «πώς»

Είναι κι αυτές πλευρές της κριτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που δείχνουν εκ των προτέρων το πόσο «τζούφια» είναι και η «μητέρα των μαχών Νο 2», μετά από εκείνη που τάχα ετοιμαζόταν να δώσει για το αντεργατικό έκτρωμα της 10ωρης δουλειάς. Αλλωστε και σε εκείνο το νομοσχέδιο ο ΣΥΡΙΖΑ εξαντλούσε την κριτική του στον τρόπο που θα ξεχειλώνει ο εργάσιμος χρόνος και όχι στην ίδια τη διευθέτηση που η κυβέρνησή του εφάρμοσε δίχως δεύτερες σκέψεις. Η συνέχεια είναι γνωστή: Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε σχεδόν τα μισά άρθρα του νομοσχεδίου, ενώ τα συνδικαλιστικά του στελέχη έτρεχαν να εφαρμόσουν σε σωματεία τις διατάξεις του (π.χ. ηλεκτρονικές αρχαιρεσίες) πριν ακόμα αυτές ψηφιστούν στη Βουλή. Κανένας λόγος ανησυχίας λοιπόν για το πώς θα εξελιχθεί και αυτή η «μάχη» του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε, ο νόμος του «ψαλιδοχέρη» Κατρούγκαλου για το Ασφαλιστικό ήταν αυτός που «έδωσε κλότσο να γυρίσει» η νέα αντιλαϊκή μεταρρύθμιση που επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ.

Σε όλο της το μεγαλείο

Τη χρηματοδότηση της Τουρκίας με επιπλέον 3 δισ. ευρώ για τη «στήριξη των προσφύγων» αποφάσισε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, σε συνέχεια της μεταξύ τους συμφωνίας, που εγκλωβίζει πρόσφυγες και μετανάστες κατά χιλιάδες στα νησιά του Αιγαίου, μέσα σε άθλιες συνθήκες, μετατρέποντάς τους σε πιόνια στη σκακιέρα των γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Είναι μάλιστα τέτοιο το «ενδιαφέρον» της ΕΕ για τους πρόσφυγες, που με αφορμή τη σχετική Παγκόσμια Μέρα, ανακοίνωσε μια νέα πρωτοβουλία, με σκοπό «να αντιμετωπιστούν οι πιο δύσκολες καταστάσεις αναγκαστικού εκτοπισμού στον κόσμο», χρηματοδοτώντας με ...24 εκατ. ευρώ διάφορες δράσεις σε Ασία, Λατινική Αμερική και υποσαχάρια Αφρική. Μια ακόμα πρωτοβουλία για το Προσφυγικό ονομάζεται «συνεργασίες ταλέντων» και στόχο έχει να συμβάλει στην «αντιμετώπιση της έλλειψης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού», αντιστοιχίζοντας τις δεξιότητες των εργαζομένων εκτός ΕΕ με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας εντός ΕΕ. Θα αποτελέσει μάλιστα «βασικό μέρος των σχέσεων της ΕΕ με τις χώρες εταίρους όσον αφορά τη διαχείριση της μετανάστευσης από κοινού (...) ιδιαίτερα στο πλαίσιο συρρίκνωσης του πληθυσμού που βρίσκεται σε ηλικία εργασίας». Ολα τα παραπάνω αποτελούν κομμάτια του παζλ της ευρωπαϊκής πολιτικής για το Προσφυγικό: Χρηματοδότηση φυλακών ψυχών, «ξεσκαρτάρισμα» για να διευκολύνεται η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού που έχει ανάγκη η καπιταλιστική οικονομία της ΕΕ και ψίχουλα για το θεαθήναι, για να συντηρούνται Μόριες, ακόμα και πλωτά στρατόπεδα συγκέντρωσης ή κάτεργα μεταναστών σε τρίτες χώρες, μη μέλη της ΕΕ. Η ...ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για τους πρόσφυγες σε όλο της το μεγαλείο.

Μυρίζει 1927...

Το 1927, όπως μας θυμίζει το «Σαν σήμερα» στη διπλανή στήλη, επιβλήθηκε στη Βρετανία ένας σκληρός αντιαπεργιακός νόμος, ύστερα από τη μεγάλη απεργία του 1926. Ο νόμος αυτός ανάμεσα σε άλλα απαγόρευε κάθε απεργία συμπαράστασης σε άλλο απεργιακό αγώνα που κρινόταν «παράνομος» από τα δικαστήρια. Καθιέρωνε επίσης ποινή φυλάκισης μέχρι δύο έτη για «υποκίνηση» εργαζομένων να συμμετάσχουν σε απεργία που είχε κριθεί «παράνομη», ενώ οι εισαγγελικές αρχές εξουσιοδοτήθηκαν να δεσμεύουν τα περιουσιακά στοιχεία των συνδικάτων που συμμετείχαν σε τέτοιες απεργίες. Αλλη διάταξη του νόμου κήρυττε παράνομες τις μαζικές πικετοφορίες που «ασκούσαν εκφοβισμό» σε μη απεργούς εργαζόμενους. Με άλλα λόγια, ο αγγλικός νόμος στοχοποιούσε το απεργιακό δικαίωμα, την απεργιακή αλληλεγγύη και την περιφρούρηση της απεργίας, με εξοντωτικές ποινές και προληπτική τρομοκρατία σε βάρος των συνδικαλιστών. Ο,τι ακριβώς κάνει σήμερα ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση, επεκτείνοντας τις απεργοκτόνες διατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των προηγούμενων. Ο «εκσυγχρονισμός» της εργατικής νομοθεσίας, που διαφημίζει η κυβέρνηση, «μυρίζει» 1927 (!), δείχνοντας και μ' αυτόν τον τρόπο πόσο αντιδραστικό και επικίνδυνο για τους εργαζόμενους και τον λαό έχει γίνει το σάπιο σύστημά τους.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org