Κυριακή 25 Ιούλη 2004
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Οταν θέλουν, μπορούν

Με οδηγό τη λαϊκή παροιμία «όταν δε θέλει η νύφη να ζυμώσει, όλη μέρα κοσκινάει», κινείται η κυβέρνηση της ΝΔ, όταν καλείται να λύσει κάποιο πρόβλημα ή να υλοποιήσει κάποια δέσμευσή της απέναντι στους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Αντίθετα, όταν πρόκειται για αιτήματα - αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου, η κυβέρνηση σπεύδει να τα ικανοποιήσει, έχοντας σαν οδηγό τη λαϊκή παροιμία «το γοργόν και χάριν έχει»!

Αδιάψευστος μάρτυρας, η πρόσφατη απόφαση του υπουργείου Οικονομίας, με την οποία καλούνται οι αρμόδιες υπηρεσίες να επιστρέψουν άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες το ΦΠΑ, ικανοποιώντας έτσι σχετικό «αίτημα» - αξίωση των μεγαλοεξαγωγέων και του ΣΕΒ. Το ζήτημα είχε ανακύψει πριν από 3 περίπου χρόνια, όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Εφορίας εντόπισαν σωρεία υποθέσεων εικονικών εξαγωγών, με βάση τις οποίες οι επιτήδειοι κατάφερναν να παίρνουν μεγάλες επιστροφές ΦΠΑ. Η Υπουργική Απόφαση, λοιπόν, προβλέπει την επιστροφή του ΦΠΑ και, μάλιστα, του 90% χωρίς έλεγχο και μέσα σ' ένα μήνα από την υποβολή της σχετικής αίτησης και του υπόλοιπου 10% μετά από προσωρινό έλεγχο.

Χρειάζεται, άραγε, να φέρουμε παραδείγματα, για το πώς αντιμετωπίζουν οι κυβερνώντες τα όποια αιτήματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων και γενικότερα των λαϊκών στρωμάτων; Δε νομίζουμε...

Ο μόνος δρόμος

«Η κρίση που μαστίζει τον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας οφείλεται στο υψηλό κόστος εργασίας, το οποίο επιβαρύνει την τιμή του τελικού προϊόντος του κλάδου κατά 25%-35%». Αυτά αναφέρονται στο εβδομαδιαίο δελτίο της «Αλφα Μπανκ», που ασχολείται με την έλλειψη της ανταγωνιστικότητας - όπως λέει - στο συγκεκριμένο κλάδο. Και δεν προτείνει, βέβαια, λύσεις, αλλά και δε χρειάζεται. Είναι περισσότερο κι από ευνόητες. Θέλετε διέξοδο από την κρίση και τη διάσωση των θέσεων εργασίας, τότε πρέπει να μειωθεί το κόστος εργασίας. Δηλαδή, να πληρώνονται ακόμη λιγότερο οι εργάτες ή να δουλεύουν περισσότερες ώρες με τα ίδια ή και λιγότερα χρήματα. Με άλλα λόγια, να μεγαλώσει η εκμετάλλευση και, βέβαια, τα κέρδη των βιομηχάνων. Αυτός είναι ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός. Και δεν υπάρχει άλλος δρόμος αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής, από την ενωμένη και συντονισμένη πάλη των εργαζομένων, για την απόκρουση των όποιων αντεργατικών επιλογών και μέτρων και μέχρις ότου οι λαϊκές ανάγκες και συμφέροντα καταστούν κυρίαρχες στην κοινωνία, εξοβελίζοντας το καπιταλιστικό κέρδος, την εκμετάλλευση ανθρώπου απ' άνθρωπο, την εμπορευματοποίηση και τους «νόμους της αγοράς».

Στη μέγκενη τα εργασιακά δικαιώματα

Η μεγάλη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία «Ντέμλερ Κράισλερ» θέλει να αυξήσει τον ημερήσιο χρόνο εργασίας των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, χωρίς αύξηση αμοιβής. Και όχι μόνον. Απαιτεί, επίσης, να γίνουν σοβαρές περικοπές στα δώρα Χριστουγέννων και καλοκαιρινής άδειας. Διαφορετικά, θα «χαθούν» 6.000 θέσεις εργασίας και κάποιες μονάδες θα μεταφερθούν σε χώρες με πολύ χαμηλότερα μεροκάματα.

Πριν λίγο καιρό, η γνωστή «Ζίμενς» υποχρέωσε τους 2.000 εργαζόμενους - μετά την υποχώρηση των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων - να δουλεύουν 40 ώρες αντί 35 εβδομαδιαίως με τις ίδιες αποδοχές. Αλλιώς, η επιχείρηση θα «μετακόμιζε» στην Ουγγαρία. Το παράδειγμα της «Ζίμενς» ακολούθησε άλλη μία γερμανική εταιρία η «Bosch», αλλά αυτή τη φορά σε γαλλικό έδαφος. Το εβδομαδιαίο ωράριο εργασίας έγινε 36 από 35 ώρες, χωρίς παραπέρα αποζημίωση, παρά τη γαλλική νομοθεσία, περί 35ώρου, για να μη μεταφερθεί η επιχείρηση στην Τσεχία...

Και μόλις προχτές, η γερμανική «Karstadt», η εταιρία που εκδίδει έναν από τους μεγαλύτερους καταλόγους λιανικών πωλήσεων στον κόσμο, ανακοίνωσε την ...πρόθεσή της να αυξήσει το ωράριο των 47.000 υπαλλήλων της στις 40 ή και 42 ώρες την εβδομάδα, χωρίς αύξηση αμοιβής.

Φανταστείτε, τι θα απαιτήσουν οι εγχώριοι βιομήχανοι, προκειμένου να ανταγωνιστούν τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους...

«Κινδυνολόγοι»...

Ενα εξαίρετο δείγμα δημιουργικής σκέψης έδωσε πρόσφατα ο επίτροπος Γεωργίας της ΕΕ, Φρ. Φίσλερ. Μιλώντας σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς Ζάχαρης στην Κοινότητα, καταφέρθηκε εναντίον των επικριτών της μεταρρύθμισης, κατηγορώντας τους ότι «κινδυνολογούν», όταν κάνουν λόγο για χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα χαθούν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από την αναθεώρηση του συγκεκριμένου τομέα. Μάλιστα, ο επίτροπος πρόσθεσε, ακόμη, ότι και με το υπάρχον καθεστώς έχουν χαθεί τα τελευταία δέκα χρόνια πάνω από 17.000 θέσεις εργασίας και αρκετές βιομηχανίες ζάχαρης έχουν αναγκαστεί να κλείσουν εξαιτίας του σκληρού ανταγωνισμού...

... και ξεχασιάρηδες

Και δε διαφωνούμε, βέβαια, με τα προαναφερόμενα στοιχεία του επιτρόπου. Αλλωστε, το προετοιμαζόμενο, ακόμη χειρότερο καθεστώς για τη ζάχαρη, δεν εξαγνίζει το σημερινό και τις αντιλαϊκές του συνέπειες. Ο κ. επίτροπος, όμως, «ξέχασε» να αναφερθεί στην επίσημη μελέτη επιπτώσεων που έχει εκπονήσει η ίδια η Επιτροπή και στην οποία αναφέρεται συγκεκριμένα ότι αμέσως μετά την εφαρμογή του νέου καθεστώτος που προτείνεται, οι θέσεις εργασίας που θα χαθούν θα είναι από 78.000 μέχρι και 94.500, με αντίστοιχο κλείσιμο εργοστασιακών μονάδων ζάχαρης σε χώρες - μέλη της Ευρωένωσης.

Συμπερασματικά, αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι μόνη προοπτική αξιοπρεπούς επιβίωσης των μικρομεσαίων αγροτών της χώρας μας, αλλά και όλης της ΕΕ, δεν είναι ούτε η επιστροφή στην προηγούμενη Κοινή Αγροτική Πολιτική και φυσικά ούτε ο συμβιβασμός με το ξεκλήρισμα σε πολύ πιο εντατικούς ρυθμούς που υπόσχεται η νέα ΚΑΠ, αλλά η αντίσταση, η ανυπακοή και η απειθαρχία μέχρι τη συνολική ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ.

Ιμπεριαλισμού 30χρονο έγκλημα

«Ο ιμπεριαλισμός από τα πρώτα βήματα της διαμόρφωσής του έδωσε ιδιαίτερη σημασία για τον έλεγχο της Κύπρου». Την κοινή αυτή εκτίμηση - διαπίστωση όσων δεν εθελοτυφλούν, όσων ψάχνουν την αλήθεια κάτω από τα «επιχρυσωμένα» λόγια των λαοτυράννων, τονίζει εξ αρχής ο Κώστας Κάππος, στο βιβλίο του «Εγκλημα εναντίον της Κύπρου», το οποίο κυκλοφόρησε με την ευκαιρία των 30 χρόνων από την αμερικανοκίνητη εισβολή στην Κύπρο, (εκδόσεις «Αλήθεια», Αραχώβης 49, Αθήνα, τηλ. 210-3302070). Πρόκειται για εκσυγχρονισμένη, με βάση και τις νέες εξελίξεις («Σχέδιο Ανάν», και τα δημοψήφισμα), επανέκδοση του παλιού ομότιτλου βιβλίου του, το οποίο ήταν «καρπός» της συστηματικής ενασχόλησής του, ως βουλευτή του ΚΚΕ, με την εισβολή στην Κύπρο. Το βιβλίο στηρίζεται στα Πρακτικά της Ανακριτικής Επιτροπής της Βουλής. Προστρέχει σε ντοκουμέντα του παρελθόντος, τα οποία αποδείχνουν ότι ο ιμπεριαλισμός από την αρχή της διαμόρφωσής του επιδίωκε και μεθόδευε τον έλεγχο του νησιού, και υποστηρίζει ότι και η ελληνική αστική τάξη έχει εγκληματήσει σε βάρος του κυπριακού λαού, παραθέτοντας και αποκαλυπτικές δηλώσεις πολιτικών της αστικής τάξης) λ.χ. Βενιζέλος, Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλής, Ε. Αβέρωφ), όπως και αποκαλυπτικά στοιχεία για το ρόλο του άλλοτε αρχηγού της «Χ», Γ. Γρίβα.

Το βιβλίο καταδεικνύει: Τη μεγάλη γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου για τον ιμπεριαλισμό. Τι επιδίωκε ο ιμπεριαλισμός με τη δικτατορία στην Ελλάδα και την εισβολή στην Κύπρο. Το ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην εισβολή του «Αττίλα Ι». Τις ευθύνες της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» του 1974, όσον αφορά στην κατάληψη του 40% του νησιού από τον «Αττίλα ΙΙ». Την επιμονή όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων που κρατούν καταχωνιασμένα και δε δίνουν στη δημοσιότητα τα Πρακτικά της Βουλής, για το Φάκελο της Κύπρου. Το γιατί οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος στην Κύπρο δεν παραπέμφθηκαν σε δίκη. Και τέλος ποια είναι σήμερα η λύση για το Κυπριακό. Λύση, η οποία κατά τον Κ. Κάππο, θα ήταν η προσέγγιση, η ενότητα και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της εργατικής τάξης και των δύο κοινοτήτων. Η επανέκδοση του βιβλίου πλουτίζεται με νέο πρόλογο, νέο επίλογο και νέο παράρτημα. Το παράρτημα περιέχει κατάλογο μαρτύρων, επιστολή του Μακάριου προς Γκιζίκη, έγγραφο του Ε. Αβέρωφ προς Κ. Καραμανλή, και την πρόταση του τότε βουλευτή Κ. Κάππου για το Πόρισμα του Φακέλου της Κύπρου.


Αρ. ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ

ΠΡΟΣΩΠΟ
Τόνι Μπλερ

Λίγο περισσότερο από μια βδομάδα πριν, ο βρετανικός Τύπος βοούσε όσον αφορά στην έκθεση Μπάτλερ. «Ξαφνιάστηκαν λοιπόν», που η περιβόητη έκθεση του δικαστή Μπάτλερ ουδεμία ευθύνη απέδωσε στον Βρετανό πρωθυπουργό για τα «λάθη» των μυστικών υπηρεσιών και, φυσικά, σε κανένα σημείο δεν αμφισβήτησε τις προθέσεις του στον πόλεμο, που εξαπέλυσε, από κοινού με τις ΗΠΑ, η Βρετανία ενάντια στο Ιράκ.

Ετσι, όσοι έκαναν λόγο για τη «χειρότερη βδομάδα της καριέρας του Τόνι Μπλερ», ούτε κατά προσέγγιση δεν προέβλεψαν τα γεγονότα. Προφανώς, απατώνται, ή, καλύτερα, αυταπατώνται ...με αερολογίες περί διεθνούς δικαίου και άλλων τινών της «παλαιάς τάξης πραγμάτων», που τον επικήδειό της εκφώνησε, ή, καλύτερα, επανέλαβε πρόσφατα και ο Τόνι Μπλερ.

Η ουσία είναι ότι η Βρετανία, μετά την εκδίωξή της περίπου μισόν αιώνα πριν, «αποικεί» εκ νέου τη Μέση Ανατολή. Οι βρετανικές τράπεζες εισβάλλουν με δύναμη, όπως η HSBC, που αγόρασε την πλειοψηφία των μετοχών της μεγαλύτερης τράπεζας του Ιράκ, της Νταρ αλ Σαλάμ.

Η Βρετανία, διά μέσου του Τόνι Μπλερ, είναι από τις κερδισμένες της παγκόσμιας σκακιέρας, έχοντας εξασφαλίσει το μεγαλύτερο δυνατό μερίδιο στη λεία, για το διόλου ευκαταφρόνητο βρετανικό και διεθνές κεφάλαιο. Κεφάλαιο, που, ήδη, ορέγεται την Αφρική, με το Σουδάν πρώτο. Και όσο τα εξασφαλίζει αυτά, τις εκλογές θα κερδίζει και ουδεμία «έκθεση» πρόκειται να του ασκεί κριτική ή να του αποδίδει ευθύνες...


Χρ. Μ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org