• ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ: Σειρά παρεμβάσεων με φόντο τα επικίνδυνα και δολοφονικά σχέδια των μακελάρηδων ΗΠΑ - Ισραήλ
• ΜΕ ΤΗ «ΒΟΥΛΑ» ΕΕ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ «ΒΟΛΙΚΗΣ» ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ: Νομιμοποίηση της τραπεζικής τοκογλυφίας με το περιτύλιγμα της «προστασίας»
• ΑΡΜΕΝΙΑ - ΝΟΤΙΟΣ ΚΑΥΚΑΣΟΣ: Στο στόχαστρο σφοδρού γεωπολιτικού ανταγωνισμού
• ΤΟΥΡΚΙΑ: «Βασικός εταίρος» για τις αλυσίδες εφοδιασμού από και προς την ΕΕ

2026 The Associated Press. All

Στη συζήτηση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, τις επιπτώσεις της στις τιμές της Ενέργειας και τη διαθεσιμότητα λιπασμάτων, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης σημείωσε στην ομιλία του: «Πάνω από δύο μήνες βαστά η φωτιά στη Μέση Ανατολή που άναψαν οι σύμμαχοί σας, ΗΠΑ - Ισραήλ. Η παρατεταμένη εύθραυστη εκεχειρία, που παραβιάζεται από τον αμερικανικό "ναυτικό αποκλεισμό" με ρεσάλτα σε πλοία ιρανικών συμφερόντων, και η απάντηση του Ιράν, προκαλούν εκτόξευση στις τιμές συνολικά, όπως και του πετρελαίου, των λιπασμάτων. Η ΕΕ μεθοδεύει νέα κλιμάκωση με ναυτική πολεμική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ, στην οποία πρωτοστατεί η σύμπραξη των κυβερνήσεων Γαλλίας - Ελλάδας. Οι δε όμιλοι θησαυρίζουν, απολαμβάνοντας επιδοτήσεις που λειτουργούν ως μηχανισμός εξασφάλισης της πλήρους είσπραξης των αυξημένων τιμών τους. Δύο κόσμοι και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο: Οι λαοί να πληρώνουν, και από την αφαίμαξή τους οι όμιλοι να χρυσώνονται. Καμία αναμονή, καμία θυσία για τα πολεμικά σφαγεία τους».

Οπως τόνισε, η εργατική τάξη απαιτεί καμία εμπλοκή, να πληρώσει το κεφάλαιο: Πλαφόν στις τιμές, κατάργηση ειδικών φόρων και ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ικανοποιητικές ΣΣΕ.

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ πραγματοποίησε παρέμβαση και στη συζήτηση για την κατάσταση στον Λίβανο, στην οποία υπογράμμισε ότι η ΕΕ στηρίζει το κράτος - κατακτητή Ισραήλ, υιοθετώντας τα προσχήματά του και για τη χερσαία εισβολή του στον Λίβανο. Είναι συνένοχη για 2.000 δολοφονημένους, 7.000 τραυματίες και 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους.

Οπως επισημάνθηκε, «το Ισραήλ καταπατά την ούτως ή άλλως εύθραυστη εκεχειρία, λεηλατώντας μεθοριακά λιβανέζικα χωριά και πόλεις, με πρόσχημα τη δημιουργία "ζώνης ασφαλείας", εποφθαλμιώντας αντίστοιχες θαλάσσιες ζώνες. Παράλληλα συνεχίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τη διαρκή επέκταση των εποικισμών στη Δυτική Οχθη, τον νόμο - έκτρωμα επιβολής θανατικής καταδίκης για τους Παλαιστίνιους.

Ορισμένες κυβερνήσεις στην ΕΕ επικαλούνται υποκριτικά κυρώσεις για το Ισραήλ, επιδιώκοντας να αποσπάσουν καλύτερη θέση για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στην περιοχή, στο πλαίσιο και των σχεδίων για μετατροπή της Γάζας σε αμερικανοϊσραηλινό προτεκτοράτο.

Οι λαοί με την αμέριστη αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό και στον λιβανέζικο λαό απαιτούν να σταματήσει άμεσα η Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ - Ισραήλ και κάθε είδους συνεργασία της ΕΕ και των κρατών - μελών, όπως και της Ελλάδας, με το Ισραήλ».

Ακόμα, οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσαν προς την Κ. Κάλας, ύπατη εκπρόσωπο - αντιπρόεδρο Εξωτερικών Υποθέσεων και Πολιτικής Ασφαλείας της ΕΕ, κατήγγειλαν την απαράδεκτη πειρατική επίθεση του Ισραήλ στον διεθνή στόλο αλληλεγγύης για τη Γάζα, τονίζοντας ότι «ένα ακόμη περιστατικό κρατικής πειρατείας από το Ισραήλ εκτυλίχθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 30ής Απρίλη ανοιχτά της Κρήτης και σε διεθνή ύδατα. Εκατοντάδες άνθρωποι που συμμετείχαν στον στολίσκο αλληλεγγύης για τη Γάζα δέχτηκαν επίθεση από ισραηλινά πολεμικά μέσα, που προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στα σκάφη, με αποτέλεσμα αυτά να μείνουν ακυβέρνητα.

Πρόκειται για εγκληματική ενέργεια, αφού αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν εκατοντάδες άνθρωποι να βρεθούν σε πλοία που είχαν μεγάλες καταστροφές σε ανοιχτή θάλασσα, γεγονός που έθεσε σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τους.

Αυτό το νέο χτύπημα του ισραηλινού κράτους σε ελληνική περιοχή ευθύνης έρευνας και διάσωσης καταδεικνύει και τις σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, που διατηρεί "στρατηγική σχέση" με το κράτος - κατακτητή Ισραήλ.

Πρόκειται για ρεσάλτο σε στολίσκο που θέλει να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στον λαό της Γάζας, ο οποίος βιώνει τη γενοκτονία και δολοφονείται καθημερινά στον τόπο του από τον ισραηλινό στρατό. Τους προηγούμενους μήνες καταγράφηκαν αντίστοιχα περιστατικά, με τις ζωές ανθρώπων να μπαίνουν και τότε σε κίνδυνο.

Τα γεγονότα δείχνουν ότι το κράτος - δολοφόνος, αποθρασυμένο από τις διεθνείς συμμαχίες του, δεν σταματά πουθενά και καταπατά κάθε έννοια ανθρωπιστικών αρχών, κλιμακώνοντας την επιθετικότητά του σε Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιράν, Συρία.

Ιδιαίτερες ευθύνες για τις ενέργειες του κράτους του Ισραήλ έχει και η ΕΕ, αφού διατηρεί ακόμα και σήμερα οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές σχέσεις με το Ισραήλ».

Με βάση τα παραπάνω, οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ υπέβαλαν τα εξής ερωτήματα:

«Πώς τοποθετείται η ύπατη εκπρόσωπος - αντιπρόεδρος της ΕΕ:

- Σχετικά με την εγκληματική επίθεση που διέπραξε το ισραηλινό κράτος εναντίον του στολίσκου που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, σε ελληνική περιοχή ευθύνης έρευνας και διάσωσης, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων;

- Στο αίτημα να σταματήσει εδώ και τώρα η Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ - Ισραήλ και να τερματίσουν κάθε εμπορική, πολιτική και στρατιωτική συμφωνία η ΕΕ και τα κράτη - μέλη της με το κράτος - κατακτητή Ισραήλ;».

Στον μηχανισμό που ιδρύει η ΕΕ και θα «τρέξει» στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης συμμετέχουν 36 χώρες, όπου οι λαοί τους καλούνται να πληρώνουν ετησίως έως και 3 εκατομμύρια ευρώ για έναν πόλεμο για τα κέρδη μονοπωλιακών ομίλων και τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και δρόμων μεταφοράς Ενέργειας. Δεν φτάνουν, δηλαδή, όσα έχουν ήδη πληρώσει μέχρι τώρα, αλλά πλέον θα πληρώνουν προκαταβολικά για έναν πόλεμο που είναι σε εξέλιξη με θύματα τους λαούς της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Ενώ η ΕΕ δηλώνει υποκριτικά ότι «δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της» οι πολεμικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα, τα οποία έχουν καθοριστεί από διεθνείς συμβάσεις και δεσμεύουν δύο κράτη - μέλη της, την ίδια ώρα αποτελεί ιδρυτικό μέλος σε μηχανισμό απόδοσης πολεμικών αποζημιώσεων για πόλεμο ανάμεσα σε τρίτες χώρες.

Αυτό που στην πραγματικότητα επιδιώκει η ΕΕ είναι να κατακτήσει πλεονεκτική θέση για χάρη των ευρωενωσιακών ομίλων την επόμενη ημέρα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των 500 δισ. για την «ανοικοδόμηση της Ουκρανίας», διεκδικώντας ενεργειακές, εμπορικές συμφωνίες, εκμεταλλευόμενη τις σπάνιες γαίες της περιοχής κ.ά.

Γι' αυτό, λοιπόν, «προικίζει» το αντιδραστικό καθεστώς Ζελένσκι ακόμα και με προκαταβολικές πολεμικές αποζημιώσεις, ενώ στην ίδια κατεύθυνση εξέδωσε και νέο ληστρικό δάνειο 90 δισ. από τα χρήματα των λαών, που τροφοδοτεί στην ουσία την ιμπεριαλιστική σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας και θρέφει τα ευρωενωσιακά μονοπώλια της πολεμικής βιομηχανίας.

Αποτελεί επίσης μέγιστη πρόκληση το γεγονός ότι στον νέο μηχανισμό συμμετέχει και η Γερμανία, η οποία θα προπληρώσει στο καθεστώς Ζελένσκι πολεμικές αποζημιώσεις, τη στιγμή που απορρίπτει εδώ και 81 χρόνια την απόδοση των δικών της πολεμικών αποζημιώσεων για τα εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα, για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και τη ληστεία των αρχαιολογικών θησαυρών. Πρόκειται για ένα δικαίωμα, η νομική διεκδίκηση του οποίου αναγνωρίστηκε πρόσφατα και από την ιταλική Δικαιοσύνη.

Τεράστιες ευθύνες έχει ασφαλώς και η κυβέρνηση της ΝΔ που, όχι μόνο συμμετέχει στον απαράδεκτο μηχανισμό συνεχίζοντας την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τη στήριξη του καθεστώτος Ζελένσκι, αλλά όπως κι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θέτει ζήτημα καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων στον ελληνικό λαό, συμβάλλοντας στην επιχείρηση ενταφιασμού τους.

H Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ πραγματοποίησε παρέμβαση και στην κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (AFET) και της Επιτροπής Προϋπολογισμού (BUDG) του Ευρωκοινοβουλίου. Oι αρμόδιες επιτροπές συγκλήθηκαν κατόπιν της έγκρισης του μηχανισμού, η οποία έγινε με τις ψήφους των ευρωβουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και το «παρών» της Πλεύσης Ελευθερίας και της Λατινοπούλου. Ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης, σημείωσε:

«Μόλις εγκρίνατε μηχανισμό πολεμικών αποζημιώσεων για λογαριασμό της Ουκρανίας πριν καν λήξει ο πόλεμος. Προεξοφλείτε μάλιστα ότι αυτές θα τις αποπληρώσει κάποτε η Ρωσία. Ταυτόχρονα, η Γερμανία ακόμα οφείλει εδώ και πάνω από 8 δεκαετίες στην Ελλάδα τις πολεμικές αποζημιώσεις για τις ναζιστικές θηριωδίες. Η ΕΕ δηλαδή δηλώνει ...αναρμοδιότητα για πολεμικές αποζημιώσεις που οφείλει ένα κράτος - μέλος της σε ένα άλλο, ενώ πρωτοστατεί στη συγκρότηση μηχανισμού πολεμικών αποζημιώσεων ανάμεσα σε τρίτες χώρες.

Καλείτε τους λαούς να πληρώσουν δισ. ευρώ για τον νέο μηχανισμό όπως και για τη συνέχεια της πολεμικής εμπλοκής και προετοιμασίας. Η ΕΕ με τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης εξέδωσε και νέο δάνειο ύψους 90 δισ. ευρώ στο αντιδραστικό καθεστώς Ζελένσκι για να κερδίσουν οι ευρωενωσιακοί όμιλοι έδαφος για τα 600 δισ. της "ανοικοδόμησης της Ουκρανίας", για τον έλεγχο των σπάνιων γαιών και των ενεργειακών δρόμων. Οι λαοί της ΕΕ πλήρωσαν και πληρώνουν τα τελευταία χρόνια τους πολέμους των ιμπεριαλιστών με απογείωση τιμών στην Ενέργεια, τα είδη λαϊκής κατανάλωσης και τη στέγαση. Τώρα να δυναμώσει η λαϊκή πάλη για απεμπλοκή. Καμία θυσία για τα πολεμικά σφαγεία σας».

Στην απάντησή του, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν Γκ. Γ. Κόοπμαν χαρακτήρισε τις γερμανικές αποζημιώσεις ως μια «ιστορική περίπτωση» με σκοπιμότητα ενταφιασμού τους, ενώ επικαλέστηκε ότι «από τους τόκους και τα επιτόκια δεν χάνει κανείς». Απαντώντας, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ τονίζει: «Δεν θα ξεμπερδέψουν από την πάλη του λαού για απεμπλοκή, ούτε από τη διεκδίκησή του για τις δίκαιες αξιώσεις του που δεν ενταφιάζονται».

Η απαράδεκτη νομοθεσία, συνεισηγητής της οποίας ήταν ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Δ. Τσιόδρας και υιοθετήθηκε με τις ψήφους των ευρωβουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του κόμματος Βελόπουλου, αποτελεί απαίτηση των ευρωπαϊκών ομίλων της Χημικής Βιομηχανίας και της Βιομηχανίας Καλλυντικών, με σκοπό να τροποποιηθεί η ισχύουσα νομοθεσία και με το πρόσχημα της «απλούστευσης» να απαλλαγούν και από τις πιο στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους για την ελάχιστη προστασία των καταναλωτών, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους.

Ο Κανονισμός εξακολουθεί να επιτρέπει την παρουσία καρκινογόνων ουσιών στα καλλυντικά, αποδυναμώνει τους κανόνες επισήμανσης για επικίνδυνες χημικές ουσίες και διατηρεί επικίνδυνα προϊόντα στην αγορά για τα επόμενα χρόνια.

Στο όνομα της «μεταβατικής περιόδου» παρατείνει για χρόνια τη χρήση μιας νεοταξινομημένης ως καρκινογόνας επικίνδυνης ουσίας που περιέχεται στα καλλυντικά, πράγμα που σημαίνει ότι τα καλλυντικά που περιέχουν τέτοια συστατικά θα συνεχίσουν να πωλούνται για διάστημα ακόμα και 2,5 ετών, για να μη θιγούν τα κέρδη των ομίλων παραγωγής και εμπορίας καλλυντικών. Τα κριτήρια για τις εναλλακτικές λύσεις που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις σε αντικατάσταση των επικίνδυνων ή καρκινογόνων ουσιών είναι τόσο περιοριστικά, ώστε οι όμιλοι υποβάλλοντας «αίτηση παρέκκλισης» θα μπορούν να κυκλοφορούν καρκινογόνα καλλυντικά για τουλάχιστον 3 χρόνια. Ολες οι τροπολογίες που υπερψήφισε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ για την απαγόρευση της χρήσης χημικών ουσιών που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα και των ουσιών PFAS στα καλλυντικά, απορρίφθηκαν.

Για την επικαιροποίηση της ετικέτας χημικών προϊόντων και καλλυντικών, ώστε να επισημαίνεται η ύπαρξη επικίνδυνων χημικών σε αυτά, δίνεται προθεσμία 18 μηνών «ανά κρίκο της αλυσίδας αξίας», που σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις θα κυκλοφορούν τις συσκευασίες τους επί χρόνια, χωρίς να αναγράφεται στις ετικέτες τους ότι περιέχουν καρκινογόνα συστατικά και, αν αυτό συμβεί, θα γίνεται στα «ψιλά γράμματα».

Αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ότι η νομοθεσία που ψηφίζεται στην ΕΕ είναι γραμμένη από τα λόμπι των μονοπωλίων. Η ΕΕ και τα όργανά της δεν διστάζουν να θυσιάζουν την υγεία, ακόμα και την ίδια τη ζωή των εργαζομένων, στον βωμό της κερδοφορίας τους. Το δίλημμα «τα κέρδη τους ή ζωές μας» αφορά κάθε πτυχή της ζωής του λαού και επιβάλλει την ακύρωση των επικίνδυνων σχεδίων των χημικών και φαρμακευτικών ομίλων. Για να κερδίσει ο λαός, για να προστατευτούν η υγεία και η ασφάλειά του, θα πρέπει να χάσουν τα μονοπώλια. Η σύγκρουση με το σύστημα των κερδών και της εκμετάλλευσης, ο δρόμος της ανατροπής του, αποτελεί προϋπόθεση για μια οικονομία που θα υπηρετεί τις δικές του ανάγκες.

Το αφήγημα περί «τέλους του παράλογου ανατοκισμού» και «οροφής» στις οφειλές από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόμα εργαλείο στα χέρια των τραπεζικών ομίλων, για να θωρακίσουν την κερδοφορία τους, αφού πίσω από τις ανακοινώσεις για το πλαφόν του +30% έως +50% επί του αρχικού κεφαλαίου, κρύβεται η πρεμούρα τους να διασφαλίσουν ότι οι τράπεζες θα εισπράξουν σίγουρα και με «νόμο» ένα υπερπολλαπλάσιο ποσό από αυτό που δάνεισαν.

Η επίκληση της οδηγίας 2023/2225 ως πανάκεια είναι η γνωστή μέθοδος της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ που προσκυνούν τον ευρωενωσιακό μονόδρομο, με την κυβέρνηση να σπεύδει να εμφανιστεί τάχα ως «πολέμιος» των τραπεζών, την ίδια ώρα που τα κόμματα της «βολικής» αντιπολίτευσης σηκώνουν έναν εξίσου βολικό «κουρνιαχτό», επικαλούμενα τη διαδικασία επί παραβάσει της Κομισιόν κατά της Ελλάδας, για να πείσουν ότι η ΕΕ είναι δήθεν «προστάτης» των λαϊκών συμφερόντων.

Εδώ ακριβώς κρύβεται η μεγάλη απάτη, αφού ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ προβάλλουν την ΕΕ ως τον «καλό αστυνόμο» που εγκαλεί την κυβέρνηση, επειδή δήθεν δεν εφαρμόζει τη «φιλολαϊκή» ευρωενωσιακή πολιτική. Η πραγματικότητα όμως τους ξεσκεπάζει, καθώς η διαδικασία επί παραβάσει κινήθηκε ταυτόχρονα κατά 23 κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας, την οποία η εγχώρια σοσιαλδημοκρατία έχει για «πρότυπο». Αποδεικνύεται ότι η διαδικασία αυτή είναι ένα τυπικό εργαλείο της ΕΕ για την ενιαία εφαρμογή μιας πολιτικής που γράφτηκε καθ' υπόδειξη των τραπεζικών ομίλων, μιας και όλοι τους μαζί υπηρετούν τον ίδιο στόχο, να θωρακίσουν την τραπεζική κερδοφορία, νομιμοποιώντας το ληστρικό καθεστώς της τοκογλυφίας εις βάρος του λαού και των αναγκών του.

Πίσω, βέβαια, από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις των αστικών επιτελείων, η ωμή αλήθεια είναι ότι η οδηγία δεν έχει αναδρομικό χαρακτήρα και αφορά αποκλειστικά νέα δάνεια, πράγμα που σημαίνει ότι τα εκατομμύρια των λαϊκών οικογενειών, των εργαζομένων και των ανέργων που βρίσκονται ήδη εγκλωβισμένοι στη θηλιά του ανατοκισμού και της τοκογλυφίας, εξαιρούνται προκλητικά, με την ΕΕ να ξεκαθαρίζει στους τραπεζίτες ότι η «οροφή» δεν θα αγγίξει τα κέρδη τους από τις παλιές οφειλές.

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι το αφήγημα περί «ανάσας» είναι ένα κακόγουστο αστείο, αφού οι νυν οφειλέτες αφήνονται έρμαια στις εκβιαστικές πρακτικές των funds και των εισπρακτικών, χωρίς την παραμικρή προστασία. Φυσικά, η συνειδητή επιλογή της μη αναδρομικότητας υπηρετεί τη στρατηγική του κεφαλαίου να μη χαθεί ούτε ένα ευρώ από τη ληστεία που έχει ήδη συντελεστεί, την ώρα που το νέο πλαίσιο προετοιμάζει το έδαφος για ένα πιο «αποτελεσματικό» ξεζούμισμα των μελλοντικών δανειοληπτών.

Ακόμη, η ίδια η ΕΕ ομολογεί στην αιτιολογική Σκέψη 73 ότι τα μέτρα πρέπει να θεσπίζονται «χωρίς την επιβολή περιττών περιορισμών» στα κράτη-μέλη, ενώ το Αρθρο 31 παραπέμπει την όποια ουσιαστική «αξιολόγηση» για το 2029, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για το τραπεζικό πάρτι.

Την ίδια στιγμή, η οδηγία αφήνει στο απυρόβλητο το οξύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η λαϊκή οικογένεια, που δεν είναι άλλο από τα στεγαστικά δάνεια. Ενώ ο λαός βιώνει μια πραγματική πανδημία πλειστηριασμών, με τα «κοράκια» των funds και τις τράπεζες να βγάζουν «στο σφυρί» ακόμα και το μοναδικό «κεραμίδι» που έχει πάνω από το κεφάλι του, η ΕΕ και η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγουν συνειδητά να μην αγγίξουν το πεδίο όπου υπάρχει εξασφάλιση με ακίνητο, επιβεβαιώνοντας με αυτήν την επιμονή τους πως λογίζουν τη λαϊκή κατοικία ως εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας για τους ομίλους και αποδεικνύοντας, για μια ακόμη φορά, ότι το δικαίωμα στη στέγη είναι ασυμβίβαστο με τους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς.

Φυσικά, η «ξαφνική ευαισθησία» της κυβέρνησης της ΝΔ να φέρει το σχετικό νομοσχέδιο τώρα (αναμένεται σε διαβούλευση εντός του Μάη), οφείλεται στην υποχρέωση συμμόρφωσης με τις προθεσμίες της Κομισιόν για το 2026. Η ουσία όμως βρίσκεται στο πεδίο εφαρμογής, αφού η ρύθμιση αφορά αποκλειστικά δάνεια χωρίς εγγυήσεις (κάρτες, καταναλωτικά έως 100.000 ευρώ), δηλαδή δάνεια που οι τράπεζες θεωρούν «χαμένα» αν «κοκκινίσουν», μιας και δεν έχουν τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης σε ακίνητα. Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες έχουν ήδη βγάλει το κεφάλαιό τους μέσω των εξωφρενικών επιτοκίων πριν καν το δάνειο γίνει «κόκκινο». Αυτό που κινδυνεύουν να χάσουν είναι τα επιπλέον τοκογλυφικά κέρδη, και γι' αυτό ΕΕ και κυβέρνηση κάνουν την «ανάγκη φιλοτιμία», θεσπίζοντας μια «οροφή» που θα διασφαλίσει την είσπραξή τους.

Ενδεικτικά, ένα παράδειγμα που αποκαλύπτει τον εμπαιγμό:

- Εστω ότι πρόκειται για ένα καταναλωτικό δάνειο 20.000 ευρώ που ο οφειλέτης αδυνατεί να εξυπηρετήσει, και για το οποίο βέβαια έχει ήδη πληρώσει ένα κάρο τόκους. Αν η τράπεζα με ανατοκισμούς το φτάσει στα 50.000 ευρώ, ξέρει ότι δεν θα πάρει τίποτα, αφού ο οφειλέτης δεν έχει περιουσία να του υφαρπάξει. Αν όμως βάλει «οροφή» στα 25.000 - 30.000 ευρώ και του πλασάρει μια «ρύθμιση» των 100 ευρώ τον μήνα, έχει πιθανότητες να εισπράξει. Οι πιθανότητες αυτές μάλιστα αυξάνονται, αν επιστρατευτεί και η γνωστή τακτική του «μαστιγίου και του καρότου», με τις εισπρακτικές και τα «κοράκια» των funds από τη μία να τρομοκρατούν, και την κυβέρνηση από την άλλη να παρουσιάζει ως «ευκαιρία» τη νομιμοποιημένη τοκογλυφία, για να εξασφαλίσει ότι ο λαός θα πληρώσει πάση θυσία.

Το ΚΚΕ, ήδη από τον Σεπτέμβρη του 2023, καταψήφισε την ευρωενωσιακή οδηγία - έκτρωμα, αποκαλύπτοντας ότι οι «οροφές» στοχεύουν στην πιο αποτελεσματική απομύζηση του λαϊκού εισοδήματος, την ώρα που τα στεγαστικά δάνεια, εκεί που παίζεται η πρώτη κατοικία, μένουν έρμαια στις διαθέσεις των ομίλων.

Απέναντι σε αυτόν τον εμπαιγμό, ο λαός πρέπει να αντιτάξει τη δική του πάλη για οριστική κατάργηση του ανατοκισμού και κάθε είδους τοκογλυφικής επιβάρυνσης, για γενναία διαγραφή χρεών για τις λαϊκές οικογένειες, τους ανέργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους, για απαγόρευση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και των κατασχέσεων. Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό, στον δρόμο της ρήξης με την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου. Αυτός είναι ο δρόμος που αποτελεί τη μόνη εγγύηση για πραγματική ανακούφιση για τους πολλούς.

2026 The Associated Press. All

Ο Ν. Πασινιάν ανάμεσα στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντ. Κόστα και την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσ. φον ντερ Λάιεν

Η περιοχή «μπορεί να γίνει σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Μέσης Ανατολής», είπε χαρακτηριστικά ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, δίνοντας το στίγμα για τα αντικρουόμενα συμφέροντα που διασταυρώνονται στον Νότιο Καύκασο και απειλούν να βάλουν «μπουρλότο» στην περιοχή.

Την Τρίτη ΕΕ και Αρμενία είχαν την πρώτη τους σύνοδο κορυφής στο Γερεβάν, όπου τη Δευτέρα είχε πραγματοποιηθεί και η σύνοδος της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, με δεκάδες ηγέτες να στέλνουν το μήνυμα ότι «θα βοηθήσουν» τη χώρα του Καυκάσου να απομακρυνθεί από τη Ρωσία.

«Η Ευρώπη είναι ο πιο φυσικός εταίρος για την Αρμενία και τον Νότιο Καύκασο» και η «κλίση της Αρμενίας είναι ευρωπαϊκή», τόνισε ο Γάλλος Πρόεδρος, ο οποίος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αρμενία. Κατά τον ίδιο «αυτή είναι και η κλίση της Γεωργίας», όπου επί του παρόντος βρίσκονται φιλορωσικές δυνάμεις στην εξουσία, ενώ «η σχέση με το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να επανεξεταστεί».

2026 The Associated Press. All

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός με τον Γάλλο Πρόεδρο στο Γερεβάν

Στις 21 Απρίλη 2026, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε να δημιουργήσει μια «μη στρατιωτική αποστολή εταιρικής σχέσης της ΕΕ στην Αρμενία (EUPM Armenia) στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της ΕΕ». Η αποστολή στοχεύει στην «ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της ικανότητας της Αρμενίας να διαχειρίζεται κρίσεις».

Ετσι, η ΕΕ συγκροτεί μια ομάδα 20-30 εμπειρογνωμόνων για μια διετή αποστολή με έδρα την Αρμενία, με στόχο τη βελτίωση της αντίδρασης στις ρωσικές κυβερνοεπιθέσεις, τη χειραγώγηση και την «παραπληροφόρηση» καθώς και την αντιμετώπιση των παράνομων χρηματοοικονομικών ροών.

Η αποστολή, η οποία θα μπορούσε να αυξηθεί σε αριθμό προσωπικού και διάρκεια, αναμένεται να ξεκινήσει τις εργασίες της μετά τις βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιούνη.

Στην Αρμενία, δρα ήδη μια άλλη αποστολή της ΕΕ, η EUMA που ιδρύθηκε το 2023 και έχει ως αντικείμενο την παρατήρηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την κατάσταση επιτόπου κοντά στα σύνορα και αλλού, σε περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις.

Ξεχωριστά, η Υπηρεσία Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ ανακοίνωσε «μια υβριδική ομάδα ταχείας αντίδρασης» με βραχυπρόθεσμο στόχο την καταπολέμηση των ...ξένων παρεμβάσεων (!) πριν από τις εκλογές, οι οποίες θεωρούνται καθοριστικές για το εάν η Αρμενία θα παραμείνει σε μια «φιλοδυτική πορεία».

Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλλας, δήλωσε τον περασμένο μήνα: «Οι Αρμένιοι αντιμετωπίζουν μαζικές εκστρατείες παραπληροφόρησης και κυβερνοεπιθέσεις» πριν από τις εκλογές.

Πάντως, είναι ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στην ΕΕ ότι οι ευρωβουλευτές κάλεσαν την προηγούμενη εβδομάδα την ΕΕ, με ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα, να δημιουργήσει μια ισχυρή διεθνή αποστολή παρατήρησης εκλογών, κυβερνοασφάλεια για τις εκλογικές υποδομές και ισχυρές δικλίδες ασφαλείας κατά της εξαγοράς ψήφων.

Η σύνοδος κορυφής χαρακτηρίστηκε «κρίσιμο βήμα στον σταδιακό επαναπροσανατολισμό της Αρμενίας προς τη Δύση» και ευκαιρία να ενισχυθούν οι «θέσεις» της ΕΕ και των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στην περιοχή σε κρίσιμους, στρατηγικούς τομείς για τον παγκόσμιο ανταγωνισμό: Μεταφορικές συνδέσεις, Ενέργεια και ενεργειακή μετάβαση, ψηφιοποίηση κ.ά.

Το Γερεβάν και οι Βρυξέλλες εξέδωσαν κοινή δήλωση, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται: Περαιτέρω ενσωμάτωση της Αρμενίας σε περιφερειακά δίκτυα μεταφορών, όπως ο Trans-Caspian corridor (Διεθνής Διαδρομή Μεταφορών της Κασπίας - TITR) και η υποστήριξη της ενεργειακής της «ανεξαρτησίας», της διαφοροποίησης του εφοδιασμού και των δυνατοτήτων αποθήκευσης μέσω ασφαλών, βιώσιμων τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Πιο συγκεκριμένα ο Trans-Caspian (ή Μεσαίος Διάδρομος) είναι μια εμπορική διαδρομή 7.000 χλμ. που συνδέει την Κίνα με την Ευρώπη μέσω του Καζακστάν, της Κασπίας Θάλασσας, του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας και της Τουρκίας και υποστηρίζει την κινεζική πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ενας Δρόμος». Η διαδρομή περιλαμβάνει σιδηροδρομικές και θαλάσσιες μεταφορές, με σημαντικές, συνεχιζόμενες επενδύσεις από την ΕΕ και άλλους εταίρους για τη βελτίωση της χωρητικότητας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατηγικής «αυτονομίας» μέσω και της «διαφοροποίησης των αλυσίδων εφοδιασμού».

Τέλος, ανακοινώθηκε στενότερη ενσωμάτωση μεταξύ των ψηφιακών οικοσυστημάτων της Αρμενίας και της ΕΕ (υψηλή τεχνολογία, τεχνητή νοημοσύνη, κατασκευή ημιαγωγών κ.ά.), ενώ η ΕΕ πρόσφερε στο Γερεβάν βίζα για βραχυπρόθεσμη διαμονή και απελευθέρωση του εμπορίου.

Το έντονο γεωπολιτικό ενδιαφέρον της ΕΕ για τον Νότιο Καύκασο φαίνεται και από την απόφαση της ιμπεριαλιστικής Ευρωένωσης να χρηματοδοτήσει τις ένοπλες δυνάμεις της Αρμενίας.

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού για την Ειρήνη, η ΕΕ έχει διαθέσει μέσα σε δυο χρόνια 30 εκατ. ευρώ. Το 2024, η ΕΕ ενέκρινε την πρώτη χορήγηση 10 εκατ. ευρώ και τον Γενάρη του 2026 αποφάσισε να χορηγήσει επιπλέον 20 εκατ. ευρώ.

Επιπλέον, στην κοινή δήλωση εκδόθηκε και η συμφωνία που καθορίζει το πλαίσιο για τη συμμετοχή της Αρμενίας στις επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων της ΕΕ.

Μάλιστα, η ΕΕ χαιρετίζει «την αυξανόμενη ευθυγράμμιση της Αρμενίας με την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της ΕΕ».

Ο Γάλλος Πρόεδρος έκανε επίσης μια μακρά αναφορά υπέρ της Ευρώπης απέναντι στις λογικές «αυτοκρατοριών», ιδίως της Ρωσίας. «Ακόμα και αυτοί που θεωρούσαμε συμμάχους μας καταλήγουν να λένε ότι προτιμούν το δίκαιο του ισχυρότερου από το διεθνές δίκαιο», είπε ο Μακρόν, αφήνοντας αιχμές προς τις ΗΠΑ.

«Πολλοί πίστευαν για καιρό ότι το πεπρωμένο της Αρμενίας είναι δυνατό μόνο υπό την αιγίδα της Ρωσίας», είπε ο Μακρόν και κατηγόρησε τη Μόσχα ότι εγκατέλειψε τη «σύμμαχο» Αρμενία στους πολέμους με το Αζερμπαϊτζάν. Ο μαζικός εκτοπισμός Αρμενίων από το Ναγκόρνο Καραμπάχ μετά τις επιθέσεις του Αζερμπαϊτζάν το 2020 και το 2023, στις οποίες η Ρωσία δεν παρενέβη, «έδειξε ότι η υπόσχεση της Μόσχας για ασφάλεια ήταν ψευδής», είπε ο Μακρόν και αντέτεινε πως το «πεπρωμένο» της χώρας είναι στην Ευρώπη.

Ο Μακρόν συμμετείχε με τον Αρμένιο πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν στο φόρουμ «Διάλογος του Γερεβάν». Στο πλαίσιο αυτής της επίδειξης υποστήριξης βρίσκεται το ζήτημα ενός πιθανού μελλοντικού αιτήματος της Αρμενίας να ενταχθεί στην ΕΕ.

Η Αρμενία υπέγραψε μια ολοκληρωμένη συμφωνία εταιρικής σχέσης με την ΕΕ το 2017, ενώ πέρσι το Κοινοβούλιο υιοθέτησε νόμο με τον οποίο δηλώνει επίσημα την πρόθεση της Αρμενίας να υποβάλει αίτηση για ένταξη στο μπλοκ. Μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάρτη, ο Πασινιάν άφησε να εννοηθεί ότι προτίθεται να υιοθετήσει τα πρότυπα της ΕΕ.

Πάντως, η Μόσχα έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα ανεχθεί στενότερους δεσμούς της Αρμενίας με την ΕΕ, δεδομένων των πολύ στενών δεσμών της με τη ρωσική οικονομία, τη συμμετοχή της στην Ευρασιατική Οικονομική Ενωση και τη στρατιωτική «συμμαχία», Οργανισμός Συνθήκης για τη Συλλογική Ασφάλεια (CSTO), στον οποίο από το 2024 η Αρμενία έχει «παγώσει» τη συμμετοχή της. Η Αρμενία δέχεται έντονες πιέσεις από τη Ρωσία, η οποία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό εμπορικό εταίρο και εταίρο ασφαλείας, και έχει βάση στην πόλη Γκιουμρί.

«Θα ήταν απλώς αδύνατη», είπε ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, υποδεχόμενος τον Αρμένιο πρωθυπουργό τον προηγούμενο μήνα, η ένταξη «σε μια τελωνειακή ένωση τόσο με την ΕΕ όσο και με την Ευρασιατική Οικονομική Ενωση».

Ο Πούτιν απείλησε έμμεσα το Γερεβάν, υπενθυμίζοντας πως οι ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου προς την Αρμενία είναι σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή, απ' ό,τι στην ΕΕ. Προειδοποίησε τον Πασινιάν ότι οι φθηνές προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου διακυβεύονται εάν η Αρμενία επιδιώξει βαθύτερη ολοκλήρωση με την Ευρώπη.

Εξάλλου, η Μόσχα έχει επιβάλει περιορισμούς στην πώληση εισαγόμενου αρμενικού μεταλλικού νερού και κονιάκ, ως έναν μοχλό πίεσης απέναντι στο Γερεβάν.

Χθες το ρωσικό ΥΠΕΞ σχολίασε πως η ηγεσία της Αρμενίας ευθυγραμμίζεται με «επιθετικά ευρωατλαντικά πρότυπα» και «αυτή η πορεία θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε αρνητικές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες για την Αρμενία».

Η Τουρκία διαθέτει πλεονεκτήματα για διάφορους Ευρωπαίους εξαγωγείς, όπως εξηγούν τουλάχιστον στελέχη γερμανικών μεγάλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων (logistics).

Μετά από δεκαετίες που υπήρχε η θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων μέσω των Στενών του Ορμούζ, ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή έκανε τους Γερμανούς εξαγωγείς να «αξιολογούν επιλογές όπως οι μεταφορές μέσω Τουρκίας και Συρίας, καθώς οι διαταραχές από τον πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν συνεχίζουν να αυξάνουν το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης», παρατηρούσε πρόσφατο ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ».

Το διευθυντικό στέλεχος του ομίλου Derda, Χανς Ούλτριχ Ντίκε, εξηγεί πως αρχικά οι εταιρείες logistics στράφηκαν στο λιμάνι της Φουτζέιρα, στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), αλλά πλέον η περιοχή έχει μεγάλη συμφόρηση - αυξάνοντας τις πιθανότητες καθυστερήσεων κ.τ.λ. Αλλη επιλογή όπως η Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας κρίθηκε ασύμφορη, επειδή το κόστος ήταν σχεδόν τετραπλάσιο.

Η περιοχή είναι σημαντική για τις γερμανικές εξαγωγές, καθώς ο Κόλπος θεωρείται «προορισμός υψηλής αξίας για τις επιχειρήσεις που εξάγουν μηχανήματα, αυτοκίνητα και διάφορα χημικά προϊόντα», ενώ «λειτουργεί ως βασικός κόμβος για την προσέγγιση πελατών από την ευρύτερη Μέση Ανατολή».

Το 2025 οι γερμανικές εξαγωγές προς τα έξι κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) - Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Κουβέιτ, Ομάν και Μπαχρέιν - έφτασαν περίπου τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ (29 δισεκατομμύρια δολάρια) το 2025.

Η ζημιά από τη νέα κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ «κινδυνεύει να ανέλθει σε δισεκατομμύρια ευρώ (...) ο πόλεμος έχει πλήξει τις γερμανικές εταιρείες, ιδιαίτερα εκείνες που εξάγουν αγαθά με ημερομηνία λήξης, όπως φάρμακα, τρόφιμα και ποτά. Εχει επίσης δυσκολέψει τον σχεδιασμό για τις επιχειρήσεις που παράγουν μηχανήματα ή παρόμοια προϊόντα (...) όσο περισσότερο διαρκεί ο αποκλεισμός (των Ορμούζ), τόσο πιο επικίνδυνος γίνεται, επειδή οι εταιρείες επενδύουν και δεν μπορούν να πουλήσουν τα προϊόντα στο τέλος. Και αυτό, φυσικά, είναι ένα τεράστιο πρόβλημα», επισήμανε ο Ντίκε.

Ο δε διευθυντής επιχειρηματικής ανάπτυξης της γερμανικής εταιρείας logistics Roland, Οκμπα Σεκχ Αχμάντ, είπε ότι αυξάνονται διαρκώς οι εξαγωγικές εταιρείες από τη Γερμανία, που αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές προς τις αραβικές χώρες, θεωρώντας την τοποθεσία της Συρίας «πολύ στρατηγική», που δεν μπορεί όμως να λειτουργήσει χωρίς την Τουρκία.

Οπως εξηγεί, τέτοιες εταιρείες στρέφονται σε λύσεις χερσαίων διαδρομών, μέσω Τουρκίας - Συρίας και μετά Ιορδανίας, Σαουδικής Αραβίας κ.τ.λ. Εναλλακτικά ορισμένοι συνδυάζουν θαλάσσια και χερσαία τμήματα για να διασφαλίσουν κόστος και χρόνο που δεν τους δημιουργεί πρόβλημα, π.χ. από ευρωπαϊκά λιμάνια εμπορεύματα φτάνουν όλο και πιο συχνά στο τουρκικό λιμάνι της Μερσίνας και μετά συνεχίζουν οδικώς το «ταξίδι» τους μέσω Συρίας.

Οπως ανέφερε, μια χερσαία μεταφορά από Γερμανία μέχρι Σαουδική Αραβία διαρκεί τουλάχιστον τρεις εβδομάδες, ενώ ο συνδυασμός θαλάσσιας και χερσαίας διαδρομής μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια του ταξιδιού στις 35 ημέρες. «Μπορεί να παίρνει περισσότερο χρόνο και να είναι πιο ακριβό αυτή τη στιγμή, αλλά λειτουργεί. Είναι η (μόνη) δυνατή λύση αυτή τη στιγμή», κατέληξε.

2026 The Associated Press. All

Μεταξύ άλλων προτερημάτων που αποδίδονται στην Τουρκία είναι η γοργά αναπτυσσόμενη βιομηχανία της (φωτ. από έκθεση εταιρειών παραγωγής όπλων)

Στο πλαίσιο αυτό, οι Βρυξέλλες μελετούν πιο αποφασιστικά τους όρους συνεργασίας και διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, μιας μεγάλης αγοράς και γοργά ανερχόμενης βιομηχανικής δύναμης - με ισχυρή και με διεθνείς πλέον διακρίσεις, πολεμική βιομηχανία.

Πριν από μερικές μέρες, βρέθηκε στην Αγκυρα για σειρά επίσημων επαφών η αρμόδια για τη Μεσόγειο Ευρωπαία Επίτροπος, Ντουμπρόβκα Σούιτσα, που χαρακτήρισε την Τουρκία «βασικό εταίρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης» προσθέτοντας ότι «στο σημερινό ταχέως μεταβαλλόμενο παγκόσμιο πλαίσιο, μια ισχυρότερη εταιρική σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη είναι σαφώς επωφελής και για τις δύο πλευρές». Επιμένοντας στον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η Τουρκία στην ευρύτερη περιφέρεια τόνισε την ανάγκη «περαιτέρω εμβάθυνσης της συνεργασίας για τη διασφάλιση της σταθερότητας σε αυτήν την ασταθή περιοχή», επισημαίνοντας ότι ο ίδιος ο (σχετικά πρόσφατος) διορισμός της ως πρώτης Ευρωπαίας Επιτρόπου για τη Μεσόγειο αντικατοπτρίζει τη φιλοδοξία της ΕΕ να «εντείνει τις εταιρικές σχέσεις» και να υιοθετήσει μια πιο εστιασμένη προσέγγιση για τη Μεσόγειο και την περιοχή του Περσικού Κόλπου. «Μια ενισχυμένη μεσογειακή εταιρική σχέση αποτελεί στρατηγική επιταγή για την Ευρώπη, διότι μόνο από κοινού μπορούμε να οικοδομήσουμε την κοινή μας ασφάλεια, ανθεκτικότητα και ευημερία» ανέφερε ακόμα η Σούιτσα, που μετά την Αγκυρα συνέχισε τις επαφές της στο Αλγέρι κ.τ.λ.

Εκρινε δε σκόπιμο να διευκρινίσει ότι χρησιμοποιώντας τον όρο «συνδεσιμότητα» οι Βρυξέλλες δεν αναφέρονται μεμονωμένα σε έναν μόνο (π.χ. εμπορικό) διάδρομο αλλά σε ένα γενικότερο δίκτυο που χρειάζεται να οικοδομηθεί, ζητώντας εμβάθυνση της συνεργασίας με την Αγκυρα και σε άλλες ζώνες κρίσιμης σημασίας, όπως η Μαύρη Θάλασσα, με ζητούμενο - όπως είπε «μια ασφαλή, ανθεκτική και βιώσιμη συνδεσιμότητα».

Η Ευρωπαία Επίτροπος μίλησε για «τριγωνική συνεργασία» που χρειάζεται να προτάξουν Τουρκία - ΕΕ, εξηγώντας ότι προέχουν «πρωτοβουλίες» για «οικονομική ανάπτυξη», «συνδεσιμότητα» και «Ενέργεια».

Παραθέτοντας δε έργα στα οποία εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα η Τουρκία και αποκτούν αυξανόμενη σημασία για τις Βρυξέλλες, ξεχώρισε και τη σιδηροδρομική σύνδεση Κωνσταντινούπολης - Καπίκουλε (σ.σ. στα τουρκο-βουλγαρικά σύνορα, δυτικά της Αδριανούπολης) που βρίσκεται υπό κατασκευή και όταν ολοκληρωθεί θα συνδέει με τρένα υψηλής ταχύτητας μια συνολική απόσταση 229 χλμ. μειώνοντας τη διάρκεια που θα απαιτείται για τη μεταφορά εμπορευμάτων από 8 σε 3,5 ώρες και επιβατών από 3,5 σε 1,5 ώρα. Η δε συνολική χωρητικότητα της γραμμής θα τετραπλασιαστεί. Στην κατασκευή της συμμετέχουν σημαντικοί ευρωπαϊκοί όμιλοι όπως η γαλλική «Alstom».

Οταν τον Ιούνη του 2022 ξεκίναγαν τα έργα κατασκευής, σχολιάζοντας την οικονομική συμμετοχή της ΕΕ, τα ρεπορτάζ έκαναν λόγο για «το επενδυτικό σχέδιο με τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση που έχει προσφέρει ποτέ η Ευρωπαϊκή Ενωση» σε έργο εκτός Ευρώπης.

Η δε αντιπροσωπεία της τουρκικής κυβέρνησης, διά στόματος του τότε υπουργού Μεταφορών, Αντίλ Καραϊσμαΐλογλου, σημείωνε ότι «σε όποια κατεύθυνση κι αν κινείται ο κόσμος, η στρατηγική αξία της Τουρκίας αυξάνεται. Βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι που συγκεντρώνει τους πόρους πρώτων υλών και τα οικονομικά κέντρα του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι η διαμετακομιστική μεταφορά μεταξύ Ασίας και Ευρώπης πραγματοποιείται μέσω των δικτύων μεταφορών της χώρας μας με βιώσιμη, αδιάλειπτη και αυξανόμενη χωρητικότητα...».

Η τουρκική αστική τάξη αξιοποιεί φυσικά και τα νέα δεδομένα που αφήνει πίσω του ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, για να παζαρέψει νέες εμπορικές σχέσεις με μια σειρά εταίρους, που αντιλαμβάνονται πληρέστερα τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας της.

«Ενα νέο περιφερειακό περιβάλλον και νέες συνθήκες μας περιμένουν μετά τον πόλεμο. Νέες δυναμικές θα μπουν στο παιχνίδι. Ως χώρα που διατηρεί τη σταθερότητά της και το καθεστώς της ως ασφαλές καταφύγιο, πιστεύουμε ότι έχουμε πολύ σημαντικές ευκαιρίες και δυνατότητες», δήλωνε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Σεβντέτ Γιλμάζ, στις 21 Απρίλη, υποδεχόμενος στην Αγκυρα μεγάλη αντιπροσωπεία Αμερικανών επιχειρηματιών που συμμετείχαν σε επενδυτική συνάντηση την οποία συνδιοργάνωσαν η τουρκική Ενωση Επιμελητηρίων και Χρηματιστηρίων Εμπορευμάτων (TOBB) και το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ.

Διέκρινε, μάλιστα, ότι αν και οι περιφερειακές συγκρούσεις μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις βραχυπρόθεσμα, φέρνουν μια σημαντική προοπτική και σημαντικές ευκαιρίες για την Τουρκία μεσοπρόθεσμα, συμπληρώνοντας: «Ετοιμαζόμαστε να αξιολογήσουμε αυτές τις νέες ευκαιρίες» και αναφέροντας ότι «τις επόμενες ημέρες» θα ανακοινωθούν «κάποιες νέες πρωτοβουλίες που θα εκπλήξουν...».

Παραθέτοντας δε ορισμένα στοιχεία για τις διμερείς οικονομικές σχέσεις, είπε ότι το 2025 το διμερές εμπόριο έφτασε τα 39 δισεκατομμύρια δολάρια και οι ΗΠΑ έγιναν μία από τις μεγαλύτερες εξαγωγικές αγορές για την Τουρκία. Είπε ακόμα ότι το α' τρίμηνο του 2026 ο όγκος του διμερούς εμπορίου έφτασε τα 10.4 δισεκατομμύρια δολάρια, αναγνωρίζοντας πάντως ότι το εμπορικό ισοζύγιο έχει γείρει υπέρ των ΗΠΑ, μεταξύ άλλων και λόγω των αυξημένων εισαγωγών σε προϊόντα Ενέργειας και άμυνας που συνεχίζει να δέχεται η Τουρκία.

Από τη μεριά του, ο Πρόεδρος του TOBB, Ριφάτ Χισαρτσικλίογλου, μίλησε για αύξηση των διμερών επενδυτικών δεσμών που γεννά «ισχυρή δυναμική προς τον στόχο για αύξηση του διμερούς εμπορίου στα 100 δισεκατομμύρια δολάρια», αναφέροντας ότι τάσεις που αναπτύσσονται στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, όπου οι «near-shoring» και «friend-shoring» (μεταφορά μονάδων παραγωγής σε χώρες που βρίσκονται εγγύτερα στις αγορές προορισμού αλλά και χώρες με τις οποίες οι διμερείς σχέσεις είναι πιο φιλικές) αυξάνουν τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας λόγω της γεωγραφίας, της βιομηχανικής ικανότητας και του εργατικού δυναμικού της.