Η Τουρκία διαθέτει πλεονεκτήματα για διάφορους Ευρωπαίους εξαγωγείς, όπως εξηγούν τουλάχιστον στελέχη γερμανικών μεγάλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων (logistics).

Μετά από δεκαετίες που υπήρχε η θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων μέσω των Στενών του Ορμούζ, ο νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή έκανε τους Γερμανούς εξαγωγείς να «αξιολογούν επιλογές όπως οι μεταφορές μέσω Τουρκίας και Συρίας, καθώς οι διαταραχές από τον πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν συνεχίζουν να αυξάνουν το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης», παρατηρούσε πρόσφατο ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ».

Το διευθυντικό στέλεχος του ομίλου Derda, Χανς Ούλτριχ Ντίκε, εξηγεί πως αρχικά οι εταιρείες logistics στράφηκαν στο λιμάνι της Φουτζέιρα, στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), αλλά πλέον η περιοχή έχει μεγάλη συμφόρηση - αυξάνοντας τις πιθανότητες καθυστερήσεων κ.τ.λ. Αλλη επιλογή όπως η Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας κρίθηκε ασύμφορη, επειδή το κόστος ήταν σχεδόν τετραπλάσιο.

Η περιοχή είναι σημαντική για τις γερμανικές εξαγωγές, καθώς ο Κόλπος θεωρείται «προορισμός υψηλής αξίας για τις επιχειρήσεις που εξάγουν μηχανήματα, αυτοκίνητα και διάφορα χημικά προϊόντα», ενώ «λειτουργεί ως βασικός κόμβος για την προσέγγιση πελατών από την ευρύτερη Μέση Ανατολή».

Το 2025 οι γερμανικές εξαγωγές προς τα έξι κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) - Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Κουβέιτ, Ομάν και Μπαχρέιν - έφτασαν περίπου τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ (29 δισεκατομμύρια δολάρια) το 2025.

Η ζημιά από τη νέα κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ «κινδυνεύει να ανέλθει σε δισεκατομμύρια ευρώ (...) ο πόλεμος έχει πλήξει τις γερμανικές εταιρείες, ιδιαίτερα εκείνες που εξάγουν αγαθά με ημερομηνία λήξης, όπως φάρμακα, τρόφιμα και ποτά. Εχει επίσης δυσκολέψει τον σχεδιασμό για τις επιχειρήσεις που παράγουν μηχανήματα ή παρόμοια προϊόντα (...) όσο περισσότερο διαρκεί ο αποκλεισμός (των Ορμούζ), τόσο πιο επικίνδυνος γίνεται, επειδή οι εταιρείες επενδύουν και δεν μπορούν να πουλήσουν τα προϊόντα στο τέλος. Και αυτό, φυσικά, είναι ένα τεράστιο πρόβλημα», επισήμανε ο Ντίκε.

Ο δε διευθυντής επιχειρηματικής ανάπτυξης της γερμανικής εταιρείας logistics Roland, Οκμπα Σεκχ Αχμάντ, είπε ότι αυξάνονται διαρκώς οι εξαγωγικές εταιρείες από τη Γερμανία, που αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές προς τις αραβικές χώρες, θεωρώντας την τοποθεσία της Συρίας «πολύ στρατηγική», που δεν μπορεί όμως να λειτουργήσει χωρίς την Τουρκία.

Οπως εξηγεί, τέτοιες εταιρείες στρέφονται σε λύσεις χερσαίων διαδρομών, μέσω Τουρκίας - Συρίας και μετά Ιορδανίας, Σαουδικής Αραβίας κ.τ.λ. Εναλλακτικά ορισμένοι συνδυάζουν θαλάσσια και χερσαία τμήματα για να διασφαλίσουν κόστος και χρόνο που δεν τους δημιουργεί πρόβλημα, π.χ. από ευρωπαϊκά λιμάνια εμπορεύματα φτάνουν όλο και πιο συχνά στο τουρκικό λιμάνι της Μερσίνας και μετά συνεχίζουν οδικώς το «ταξίδι» τους μέσω Συρίας.

Οπως ανέφερε, μια χερσαία μεταφορά από Γερμανία μέχρι Σαουδική Αραβία διαρκεί τουλάχιστον τρεις εβδομάδες, ενώ ο συνδυασμός θαλάσσιας και χερσαίας διαδρομής μπορεί να αυξήσει τη διάρκεια του ταξιδιού στις 35 ημέρες. «Μπορεί να παίρνει περισσότερο χρόνο και να είναι πιο ακριβό αυτή τη στιγμή, αλλά λειτουργεί. Είναι η (μόνη) δυνατή λύση αυτή τη στιγμή», κατέληξε.