Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η ίδια η έκθεση για το στεγαστικό ζήτημα στην ΕΕ:

• Σε μια 8ετία οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 48% και τα ενοίκια κατά 18%, αντιπροσωπεύοντας συχνά έως και το 40% του μηνιαίου εισοδήματος.
• Κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2025, σε σύγκριση με το αντίστοιχο του 2024, τα ενοίκια κατά μέσο όρο αυξήθηκαν κατά 3,2% και οι τιμές των κατοικιών κατά 5,4%, ενώ σε πολλά κράτη - μέλη σημειώθηκε ραγδαία αύξηση.
• Το 10,6% του αστικού πληθυσμού της δαπανά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του.
• Οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό δαπανούν κατά μέσο όρο 8,6% περισσότερο από το διαθέσιμο εισόδημά τους για δαπάνες στέγασης σε σύγκριση με άλλους εργαζόμενους.
• Περίπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι είναι άστεγοι και κοιμούνται στον δρόμο ή σε κατάλυμα έκτακτης ανάγκης κάθε νύχτα, εκ των οποίων σχεδόν 400.000 είναι παιδιά!
• Το 10,6% των πολιτών ανέφεραν ότι δεν ήταν σε θέση να θερμάνουν επαρκώς τα σπίτια τους το 2023.
• 14,5 εκατομμύρια παιδιά στην ΕΕ ζούσαν σε σπίτια με διαρροές, υγρασία ή μούχλα το 2023.
• 154.000 άνθρωποι πεθαίνουν πρόωρα κάθε χρόνο, λόγω της κακής ποιότητας αέρα εσωτερικών χώρων.
• Το 2023 οι νέοι σε ολόκληρη την ΕΕ εγκατέλειψαν την οικογενειακή εστία κατά μέσο όρο στην ηλικία των 26,3 ετών. Σε ορισμένα κράτη - μέλη, σχεδόν το 70% των νέων ενηλίκων 18 έως 34 ετών δεν είχαν άλλη εναλλακτική από το να συνεχίσουν να ζουν με τους γονείς τους.
• Το 2024, σχεδόν οι μισοί (49,1%) από το σύνολο των νέων ενηλίκων, ηλικίας 18 έως 34 ετών, ζούσαν με τουλάχιστον έναν γονέα ή λάμβαναν συνεισφορά για να καλύψουν το κόστος.
• Το 40,7% του συνολικού φοιτητικού πληθυσμού στην ΕΕ ζει μακριά από την οικογενειακή εστία, αλλά μόνο το 38% διαμένει σε φοιτητικά καταλύματα που διαχειρίζονται πανεπιστήμια, δημόσιοι φορείς, ακόμα και ιδιωτικοί φορείς, έλλειψη περίπου ...4,8 εκατομμυρίων κλινών για φοιτητές - και πολύ περισσότερων, βέβαια, αν μιλήσουμε για δημόσια και δωρεάν φοιτητική στέγη...
• Το 11,1% των ατόμων με αναπηρία επιβαρύνθηκαν υπερβολικά από το κόστος στέγασης το 2023, με το 4,4% των ΑμεΑ να αντιμετωπίζουν σοβαρή στέρηση στέγασης, την ώρα που το 70% - 80% του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών είναι ακατάλληλες για ανεξάρτητη διαβίωση για τα άτομα αυτά.

RIZOSPASTIS

Η εν λόγω έκθεση βρίθει ανέξοδων διαπιστώσεων για την οξύτητα του προβλήματος, αφήνοντας στο απυρόβλητο την αιτία του κακού: Την απελευθερωμένη αγορά ακινήτων, τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και τη μετατροπή της γης σε πεδίο επενδυτικής ασυδοσίας.

Η έκθεση αποτελεί μνημείο ιδεολογικής υπεράσπισης του εκμεταλλευτικού συστήματος, ανάγοντας το στεγαστικό ζήτημα στον δήθεν «φυσικό» νόμο της προσφοράς και της ζήτησης στην καπιταλιστική αγορά. Ομως, η «αναντιστοιχία» που διαπιστώνει δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα του κυνηγιού του κέρδους. Μετά την κρίση του 2008, οι κατασκευαστικοί όμιλοι εγκατέλειψαν τη λαϊκή στέγη γιατί έπαψε να αποδίδει τα αναμενόμενα κέρδη και στράφηκαν μαζικά σε συγκροτήματα πολυτελείας, εμπορικά κέντρα, βιομηχανικά πάρκα και «πράσινες» μπίζνες μέσω των ΑΠΕ.

Τώρα, η ΕΕ έρχεται να πει στον λαό: «Αφήστε τους νόμους της αγοράς να λειτουργήσουν». Επειδή όμως γνωρίζουν ότι η αγορά δεν πρόκειται να στεγάσει κανέναν εργαζόμενο, αυτοαπασχολούμενο, νέο, ζητούν την «ώθηση» από το αστικό κράτος.

Με «κίνητρα», δηλαδή με ζεστό χρήμα από τη φορολεηλασία του εργατικού εισοδήματος, καλούν τους ομίλους να επιστρέψουν στο real estate, παρουσιάζοντας την ανάγκη του λαού ως «επενδυτική ευκαιρία» σε μεγάλης κλίμακας έργα αστικής ανάπλασης, με προγράμματα «κοινωνικής κατοικίας», όπου δημόσια περιουσία παραχωρείται στους εργολάβους για δεκαετίες, εμφανίζοντας ως κοινωνική πολιτική ορισμένες κατοικίες για «ευάλωτους»... ενώ το κράτος «συμπληρώνει» τα κέρδη τους με χρήμα από τη λαϊκή φορολογία. Ακόμα και η φοιτητική στέγη μπαίνει στο στόχαστρο των ΣΔΙΤ, αρνούμενοι κάθε κουβέντα για δημόσια και δωρεάν στέγαση, αναγκάζοντας τους φοιτητές να δουλεύουν από το πρώτο έτος για να πληρώνουν τους ιδιώτες.

Εκεί όμως που η έκθεση «τα δίνει όλα», καταρρίπτοντας σαν χάρτινο πύργο τον δήθεν φιλολαϊκό μανδύα της ΕΕ, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό χαρακτήρα της, είναι η αδιάντροπη υπεράσπιση του «ιερού δικαιώματος της ιδιοκτησίας». Σημειώνει προκλητικά πως η προστασία της ιδιοκτησίας αποτελεί «ουσιώδες στοιχείο των ατομικών και δημόσιων ελευθεριών και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας του», φωτογραφίζοντας τα συμφέροντα των τραπεζών και των funds.

Για αυτό, καλεί τα κράτη - μέλη να εγκρίνουν αυστηρότερα μέτρα για τη διασφάλιση των ιδιοκτητών, ζητώντας «ταχείς νομικούς μηχανισμούς» για εξώσεις και πλειστηριασμούς. Στη λογική του «κράτους δικαίου» της ΕΕ, το ξεσπίτωμα μιας οικογένειας είναι δηλαδή «δικαιοσύνη», ενώ η αντίσταση είναι έγκλημα. Μάλιστα, ζητά την εμπλοκή της Europol κατά όσων αντιστέκονται, ταυτίζοντας τη λαϊκή πάλη με το «οργανωμένο έγκλημα». Σκοπός είναι να βάλουν στο χέρι το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα που, με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή, στέκεται εμπόδιο στα σχέδια των αρπακτικών του κέρδους.

Το ευρωενωσιακό σχέδιο είναι ξεκάθαρο: Αρση των φορολογικών εμποδίων για νεοεισερχόμενους «παίκτες» στην αγορά και ακόμα πιο ευνοϊκές συνθήκες για τους ομίλους. Ζητά από τα κράτη - μέλη να αναθεωρήσουν τα φορολογικά καθεστώτα τους, με στόχο την αύξηση της κινητικότητας (είναι γνωστό ότι για αυτό άλλωστε η ΕΕ προκρίνει τη μείωση της ιδιοκατοίκησης) και την υποτιθέμενη εξασφάλιση αποτελεσματικότερης χρήσης της στέγασης, καθώς και να αντιμετωπίσουν δήθεν τις δυσκολίες πρόσβασης στη στέγαση για τους κρατικούς υπαλλήλους και άλλους κλάδους εργαζομένων. Πρόκειται για ένα σχέδιο που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το εκρηκτικό πρόβλημα της στέγασης για τον εργαζόμενο λαό, μιλώντας δήθεν τάχα για «υψηλούς φορολογικούς συντελεστές που αποτρέπουν ιδίως τις νέες οικογένειες από το να αγοράσουν την πρώτη τους κατοικία», για να κάνει αποδεκτά μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση των μεγάλων ομίλων στις Κατασκευές, στη βιομηχανία πρώτων υλών και real estate.

Ταυτόχρονα, εστιάζει στη βιομηχανική κυριαρχία της ΕΕ στον κατασκευαστικό κλάδο, προωθώντας την προτίμηση σε προϊόντα και υλικά «made in EU», κίνητρα σε τεχνολογίες που παράγονται στην Ευρώπη εφαρμόζοντας την «αρχή της ευρωπαϊκής προτίμησης και στις δημόσιες συμβάσεις», προβλέποντας επιπλέον ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης στις Κατασκευές, ζητώντας να αντιμετωπιστεί η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Σ' αυτήν την κατεύθυνση, ενθαρρύνει τα κράτη - μέλη, τις κατασκευαστικές εταιρείες και τις δημόσιες αρχές να επενδύσουν περισσότερο στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, στη μαθητεία, στη δια βίου μάθηση, ζητώντας εν ολίγοις φθηνότερο, ειδικευμένο εργατικό δυναμικό.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην «ενεργειακή απόδοση», ομολογώντας κυνικά ότι η νομοθεσία της ΕΕ αυξάνει το κόστος κατασκευής, που τελικά βαρύνει τους αγοραστές και τους ενοικιαστές, με την «πράσινη μετάβαση» να αποτελεί χρυσή ευκαιρία για τη βιομηχανία, αλλά για τον λαό να σημαίνει ενεργειακή φτώχεια και πανάκριβα σπίτια. Χαρακτηριστικά της υλοποίησης αυτών των ευρωενωσιακών κατευθύνσεων είναι τα προγράμματα τύπου «Εξοικονομώ» και «Σπίτι μου» που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ στη χώρα μας, συμβάλλοντας στο ράλι των αυξήσεων των τιμών οικοδομικών υλικών και ακινήτων.

Επιπλέον, ενώ ολόκληρες γειτονιές σε ευρωπαϊκές πόλεις έχουν μετατραπεί σε απέραντες πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης και ψηφιακών νομάδων, στο κείμενο ξεκαθαρίζεται ότι ο τουρισμός είναι ζωτικός οικονομικός παράγοντας για την ΕΕ, που συμβάλλει στο 10% του ΑΕΠ της. Επομένως, επισημαίνει, «δεν θα πρέπει να δημιουργούνται αρνητικές αντιλήψεις για τον τουρισμό ή να αποτρέψουν τον τουρισμό», ενώ τα συστήματα στέγασης «μπορούν να συνεισφέρουν θετικά στις τοπικές οικονομίες με την προώθηση του τουρισμού». Είναι εμφανής η προσπάθεια της ΕΕ να ανοίξει διάπλατα τον δρόμο για γενικευμένη αλλαγή χρήσης με κριτήριο το κέρδος, στον βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης του τουρισμού, οδηγώντας σε φαινόμενα σαν κι αυτά που παρατηρούνται και στη χώρα μας, όταν ενοικιαστές διώχνονται από τα σπίτια, προκειμένου να αξιοποιηθούν ως τουριστικά καταλύματα.

Οσον αφορά την αστεγία, στην οποία εξαναγκάζονται ακόμη και παιδιά και μάλιστα σε δραματικά υψηλό αριθμό, η έκθεση αναλώνεται σε ευχολόγια και αναθέτει τη λύση στις ΜΚΟ. Για τους νέους δε, η ΕΕ «συστήνει» νέα προγράμματα δανεισμού, καλώντας τα κράτη - μέλη να προωθήσουν τη «στεγαστική πίστη», διαμορφώνοντας έτσι τη λίστα της επόμενης γενιάς πλειστηριασμών. Οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι τράπεζες, που θα γεμίσουν τα ταμεία τους, υποθηκεύοντας το μέλλον της νέας γενιάς.

Την έκθεση υπερψήφισαν στην Ολομέλεια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύοντας τη σύμπλευσή τους στη στρατηγική του κεφαλαίου.

Το ΚΚΕ καταψήφισε αποκαλύπτοντας τον πραγματικό αντεργατικό - αντιλαϊκό χαρακτήρα της έκθεσης. Ανέδειξε πως η μόνη πραγματική διέξοδος για τους πολλούς βρίσκεται στον δρόμο της σύγκρουσης με την πολιτική του κέρδους της ΕΕ, στον δρόμο του συλλογικού κι οργανωμένου αγώνα, με προμετωπίδα τις διεκδικήσεις του ταξικού κινήματος, απαιτώντας ολοκληρωμένο στεγαστικό σχεδιασμό με ευθύνη του κράτους, για κάλυψη των λαϊκών αναγκών σε ασφαλή και σύγχρονη στέγη, απαγόρευση των πλειστηριασμών και επανασύσταση του ΟΕΚ, τον οποίον από κοινού σμπαράλιασαν ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Οσο η κατοικία αποτελεί εμπόρευμα και μάλιστα πανάκριβο, καμιά ουσιαστική διασφάλιση του δικαιώματος σε σύγχρονη κι ασφαλή στέγη δεν μπορεί να προκύψει για τη λαϊκή οικογένεια. Για να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στη στέγη για τον εργάτη, στον αγρότη, στον αυτοαπασχολούμενο, στον νέο, πρέπει ο οργανωμένος λαός με την πάλη του να τσακίσει το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, που βάζει στο κρεβάτι του Προκρούστη κάθε κοινωνική ανάγκη, για να πλουτίζουν μια χούφτα παράσιτα. Η κατοικία θα πάψει να είναι εμπόρευμα και θα αποτελέσει κοινωνικό αγαθό με καθολική πρόσβαση, μόνο σε ένα άλλο σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας και της οικονομίας, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, εκεί όπου με κεντρικό σχεδιασμό θα ικανοποιούνται όλες οι κοινωνικές ανάγκες.

Με τη φωτιά του πολέμου να κατακαίει στη Μέση Ανατολή μετά την εγκληματική ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν, οδηγώντας σε γενικευμένη ανάφλεξη και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των λαών, επιβεβαιώνονται όσα η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ είχε καταγγείλει πριν το ξέσπασμά της: Οτι επρόκειτο για έναν προδιαγεγραμμένο σχεδιασμό των μακελάρηδων, τον οποίο η ΕΕ στήριξε στο ακέραιο.

Υπενθυμίζεται πως με μια πραγματική «βιομηχανία» 6 συνολικά ψηφισμάτων μέσα σε ενάμιση χρόνο, το Ευρωκοινοβούλιο είχε στρώσει συστηματικά το έδαφος για την επέμβαση. Στο πιο πρόσφατο ψήφισμά του μάλιστα, τον Φλεβάρη, καλούσε σε επιπρόσθετες κυρώσεις εναντίον του Ιράν, συγχρόνως αποσιωπώντας προκλητικά τις απειλές και τους εκβιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που στήριζε και αναπαρήγαγε και η ΕΕ και προετοίμαζαν την γκαγκστερική επίθεση, η οποία τελικά έγινε πράξη. Ο στόχος της ιμπεριαλιστικής ΕΕ ήταν εξαρχής ξεκάθαρος, να χρησιμοποιηθούν τα γνωστά χρεοκοπημένα προσχήματα και να εκμεταλλευτεί υποκριτικά τις λαϊκές διαδηλώσεις στο Ιράν προκειμένου να προωθηθούν τα ιμπεριαλιστικά σχέδιά στην περιοχή.

Η υποκρισία αυτή είναι πλέον ολοφάνερη, καθώς ΗΠΑ και Ισραήλ στο όνομα της «δημοκρατίας» βομβαρδίζουν τον λαό του Ιράν με εκατοντάδες θύματα, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά - όπως στο εγκληματικό πλήγμα σε Δημοτικό Σχολείο Θηλέων, επιβεβαιώνοντας ότι πίσω από τις «αλά καρτ» ευρωενωσιακές ευαισθησίες κρύβονται οι σφοδροί ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών και εμπορικών διαδρόμων.

Οσον αφορά το εν λόγω ψήφισμα, η στάση των πολιτικών δυνάμεων ήταν αποκαλυπτική, αφού μόνο το ΚΚΕ καταψήφισε, προειδοποιώντας για το τι θα ακολουθούσε. Αντίθετα, οι ευρωβουλευτές των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Ελληνικής Λύσης, «Νίκης» και Λατινοπούλου, όπως και οι πολιτικές ομάδες τους, υπερψήφισαν, στηρίζοντας τα προσχήματα και μάλιστα επιχειρώντας προκαταβολικά να δικαιολογήσουν την επίθεση.

Η στάση της ΕΕ παραμένει προκλητική. Με την κατάπτυστη κοινή δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και του πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντ. Κόστα, η ΕΕ, χωρίς να καταγγέλλει την εγκληματική επίθεση, ούτε καν να κατονομάζει αυτούς που επιτέθηκαν, δηλαδή τους συμμάχους της, ΗΠΑ και Ισραήλ, και αφού επιχαίρει για τις κυρώσεις που έχει επιβάλει στο Ιράν και αναμασά όλα τα γελοία αμερικανο-ισραηλινά προσχήματα, καλεί σε «αυτοσυγκράτηση» και «σεβασμό του διεθνούς δικαίου», αυτό δηλαδή που οι ίδιοι οι σύμμαχοί της έχουν κάνει «κουρελόχαρτο», ενώ συγχρόνως καλλιεργεί τον εφησυχασμό για τις επιπτώσεις των αντιποίνων.

Ομως η πραγματικότητα της εμπλοκής είναι εντελώς διαφορετική: Ηδη οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο έχουν γίνει στόχος, ενώ την ίδια ώρα η λήψη έκτακτων μέτρων ασφαλείας για τη βάση της Σούδας και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα επιβεβαιώνει ότι η χώρα μετατρέπεται σε ορμητήριο και ταυτόχρονα σε στόχο αντιποίνων. Την ίδια στιγμή, η ζωή των ναυτεργατών παίζεται στα ζάρια, με την Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ σε πρόσφατη κατεπείγουσα Ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταγγέλλει τους ωμούς εκβιασμούς των εφοπλιστών, οι οποίοι εξαναγκάζουν τους ναυτεργάτες να υπογράφουν «δηλώσεις αποδοχής κινδύνου» για να ταξιδέψουν σε εμπόλεμες ζώνες, όπως η Ερυθρά Θάλασσα και ο Περσικός Κόλπος.

MotionTeam

Την εισηγητική ομιλία έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης και ακολούθησαν ομιλίες από τα μέλη της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων Ρίζο Μαρούδα και Κώστα Τζέλλα, και από τον Ορέστη Διαμαντόπουλο, μέλος της ΚΕ του Κόμματος και υπεύθυνο του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ. Επειτα έγιναν παρεμβάσεις από τον Παναγιώτη Ζησίδη, κτηνοτρόφο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, και τον Μίλτο Χριστόπουλο, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ, γεωπόνο και διδάκτορα ΓΠΑ. Την εκδήλωση συντόνισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος.

Ξεκινώντας την ομιλία του ο Κ. Παπαδάκης αναφέρθηκε στην επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ σε βάρος του ιρανικού λαού, η οποία συνιστά ραγδαία κλιμάκωση του πολέμου σε όλη τη Μέση Ανατολή σε συνδυασμό με την εισβολή ισραηλινών στρατευμάτων στον Λίβανο, το σχέδιο εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού και άλλες εξελίξεις. Σημείωσε ότι «όποιος καλλιεργεί τον εφησυχασμό, και πρώτα η κυβέρνηση της ΝΔ, αναλαμβάνει μεγάλες ευθύνες. Είναι πόλεμος των ληστών των λαών, των ιμπεριαλιστών, για σφαίρες επιρροής, δρόμους Ενέργειας και αγορές».

INTIME NEWS

Για να είναι η πάλη αυτή αποτελεσματική, «στο "σκαμνί" πρέπει να καθίσει η ίδια η καπιταλιστική αγορά, η ΚΑΠ, αυτός ο μηχανισμός καταλήστευσης των αγροτοπαραγωγών που προωθείται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις και την οποία οι ευρωβουλευτές όλων των αστικών κομμάτων εδώ στο Ευρωκοινοβούλιο την ψήφισαν: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Βελόπουλος, Λατινόπουλου και "Νίκη", και με τα δυο χέρια. Η ΕΕ επιδοτεί με χρήματα που βγαίνουν από τους φόρους των αγροτοπαραγωγών την ίδια την καταλήστευσή τους από τους βιομηχάνους, ώστε αυτοί να μπορούν να αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα κάτω του κόστους.

Οπως και η Συμφωνία ΕΕ - Mercosur που τώρα ενεργοποιείται ως αποτέλεσμα των σφοδρών ανταγωνισμών με τις ΗΠΑ και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα, παρά την παραπομπή της στο Δικαστήριο της ΕΕ, κάτω και από την πίεση των μεγάλων κινητοποιήσεων».

Σχετικά με τον ρόλο της ΕΕ και το δήθεν «κράτος δικαίου» της, τόνισε ότι «έχει συμβάλει σε φαινόμενα διαφθοράς, όπως και σε αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα εγκληματικό κύκλωμα που έδρασε σε πλήρη γνώση και με την ανοχή, αν όχι υπό την καθοδήγηση, πρώην υπουργών της ΝΔ, αλλά και πιθανά του ίδιου του πρωθυπουργού, υπό τον έλεγχο του οποίου βρίσκεται η υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδιασμού». Οσο για την αναγόρευση ως ζημιωθέντων από το σκάνδαλο «των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ των μονοπωλίων», υπογράμμισε ότι «αυτοί που πραγματικά ζημιώνονται είναι οι φορολογούμενοι λαοί και οι πραγματικά δικαιούχοι βιοπαλαιστές».

Κλείνοντας την εισηγητική ομιλία ο Κ. Παπαδάκης τόνισε: «Με εφόδιο την πάλη των βιοπαλαιστών αγροτών, να δυναμώσει ο αγώνας για να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειες του πολέμου των ιμπεριαλιστών. Να δυναμώσει η πάλη για να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους για το κόστος παραγωγής, το ρεύμα, το πετρέλαιο, τις αποζημιώσεις, ειδικά για τους κτηνοτρόφους. Το ελάχιστο σήμερα είναι η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ΕΦΚ στην Ενέργεια, το πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική αγορά και στους ενεργειακούς ομίλους, οι ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Να δυναμώσει η πάλη κατά της εμπλοκής, καμία θυσία για το πολεμικό μακελειό».

Παίρνοντας τον λόγο ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, τόνισε: «Τα μπλόκα του τελευταίου διαστήματος δεν ήταν μια φωτοβολίδα. Ηταν η έκφραση μιας βαθιάς ανάγκης για αξιοπρέπεια.

Πριν από μερικές δεκαετίες είχαμε τις λεγόμενες τριτοβάθμιες οργανώσεις, τη ΓΕΣΑΣΕ και τη ΣΥΔΑΣΕ, οργανώσεις - σφραγίδες, ελεγχόμενες από τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα. Οι ηγεσίες τους δεν έβγαιναν στα χωράφια και στους δρόμους, έβγαιναν στα κανάλια για να μας πείσουν να κάτσουμε φρόνιμα. Αυτές οι οργανώσεις κατέρρευσαν κάτω από το βάρος των δικών τους σκανδάλων και της πλήρους απαξίωσης από τον αγροτικό κόσμο.

Ο αγροτικός συνδικαλισμός στην Ευρώπη έχει μετατραπεί σε οικονομική επιχείρηση με στόχο τη συγκέντρωση της παραγωγής προς όφελος των εμπορικών και μεταποιητικών μονοπωλίων.

Με τη συμβολή των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών το αγροτικό κίνημα ξαναχτίστηκε από τα κάτω, με Αγροτικούς Συλλόγους και Ομοσπονδίες που δεν εξαρτώνται από κρατικά κονδύλια και συγκρούονται με τον κρατικό έλεγχο. Το κίνημα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων δεν διαχωρίζει τους αγρότες με βάση τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, χωράνε όλοι όσοι συνειδητοποιούν την ανάγκη του κοινού αγώνα για επιβίωση. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας, είναι ευπρόσδεκτος. Ο ίδιος ο αγώνας μεταμορφώνει τον άνθρωπο και οξύνει τη σκέψη του.

Ως κομμουνιστές, παλεύουμε μέσα στο κίνημα ο αγώνας αυτός να αποκτήσει αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά και να συνδεθεί με την εργατική τάξη. Η συμμαχία αγροτών και εργατών είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς ο εργάτης είναι ο φυσικός φορέας της ανατροπής, ενώ ο αγρότης εγγυάται τη διατροφική επάρκεια της νέας κοινωνίας. Πριν από χρόνια, όταν το ΚΚΕ προειδοποιούσε για τον πραγματικό χαρακτήρα της ΕΕ και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), πολλοί μας κοίταζαν περίεργα. Ηταν η εποχή της προπαγάνδας για τα "χρυσά κουτάλια". Μας έλεγαν ότι οι επιδοτήσεις θα μας κάνουν πλούσιους. Επιβεβαιωθήκαμε από τα ίδια τα γεγονότα. Και αυτή η επιβεβαίωση είναι που μας επέτρεψε να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με χιλιάδες αγρότες που δεν είναι κομμουνιστές, που ανήκουν σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά βλέπουν ότι οι κομμουνιστές είναι οι μόνοι που δεν τους είπαν ψέματα.

Ως κομμουνιστές δεν κρύβουμε ότι επιδιώκουμε τη συνολική ανατροπή, καλώντας κάθε αγρότη να μελετήσει σοβαρά την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Στο επίκεντρό της βρίσκεται ένα εργατικό - λαϊκό κράτος, όπου οι λαογέννητοι θεσμοί θα αποφασίζουν για την παραγωγή. Ο αγρότης θα μπορεί να εντάσσεται σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς, μέσα από τους οποίους θα απολαμβάνει όλα όσα του στερεί σήμερα το σύστημα των μονοπωλίων αλλά και οι συνεταιρισμοί του καπιταλισμού:

• Εγγυημένες τιμές στα προϊόντα του, που θα καλύπτουν το κόστος και θα του εξασφαλίζουν αξιοπρεπή ζωή.
• Πάμφθηνες πρώτες ύλες (λιπάσματα, σπόρους, φυτοφάρμακα) από την κοινωνικοποιημένη βιομηχανία, χωρίς το "καπέλο" των μεσαζόντων και τα υπερκέρδη των πολυεθνικών.
• Πλήρη επιστημονική και τεχνική στήριξη από το εργατικό κράτος.
• Και, πάνω από όλα, εγγυημένη διάθεση όλης της παραγωγής του μέσω του κρατικού μηχανισμού.

Την ίδια στιγμή, το εργατικό κράτος θα του εξασφαλίζει όλα όσα στερείται σήμερα η ύπαιθρος: Υψηλού επιπέδου και δωρεάν Υγεία, Παιδεία για τα παιδιά του, πολιτισμό και σύγχρονη κατοικία».

Ο Κώστας Τζέλλας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, επεσήμανε στην παρέμβασή του: «Το μεγαλύτερο κέρδος του αγώνα μας είναι ότι είχαμε τη στήριξη του λαού. Το τι θα τρώει ο ίδιος ο λαός μετά έγινε και δική του αγωνία. Ενωμένοι μπορούμε να αλλάξουμε κάτι στην κοινωνία. Οι αγρότες δείχνουν εμπιστοσύνη στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων γιατί μιλάμε ξεκάθαρα στον κόσμο, δεν θέλουμε να εκμεταλλευόμαστε το κίνημα. Με την αγωνιστικότητα που είχαμε, τη σύμπλευση, καταφέραμε να σπάσουμε τον τσαμπουκά και την αυταρχικότητα της κυβέρνησης. Μεγάλοι αγώνες πάντα θα γίνονται, άρα οι ρίζες του αγροτικού κινήματος είναι και γερές και θα υπάρχουν κέρδη, καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διασπάσει το κίνημα».

Κλείνοντας τόνισε: «Ο καπιταλισμός είναι ένα σάπιο σύστημα που υπολογίζει τα κέρδη των λίγων, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για να αλλάξει αυτό».

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Ορέστης Διαμαντόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ, ο οποίος σημείωσε:

«Θα αναρωτιέται κανείς: Γιατί, ενώ η επιστήμη προοδεύει, η ζωή μας γίνεται πιο δύσκολη;

• Δείτε την κτηνοτροφία. Υπάρχει το εμβόλιο για την ευλογιά, υπάρχει η γνώση. Γιατί δεν ελέγχεται η αρρώστια; Γιατί το κράτος θεωρεί "κόστος" την πρόληψη. Προτιμούν να θυσιάσουν το δικό σας βιος, αρκεί να μην πληγούν τα κέρδη των εξαγωγών φέτας.
• Δείτε την ελιά. Θα μπορούσε να υπάρχει οργανωμένη δακοκτονία, επιστημονική και φιλική στο περιβάλλον. Αλλά δεν γίνεται, γιατί "κοστίζει". Ετσι, αναγκάζεται ο καθένας μόνος του να ψεκάζει, να ξοδεύεται, και στο τέλος το αποτέλεσμα να είναι αμφίβολο.
• Δείτε τις καταστροφές, όπως τις πρόσφατες στον Εβρο. Από τη μια πνίγεστε στις πλημμύρες και από την άλλη δεν έχετε νερό να ποτίσετε το καλοκαίρι! Γιατί; Γιατί τα αντιπλημμυρικά και τα αρδευτικά έργα δεν δίνουν γρήγορο κέρδος στους εργολάβους και στο κεφάλαιο, οπότε το κράτος τα αφήνει στην τύχη τους. Το ίδιο είδαμε και στη Θεσσαλία με τον "Ντάνιελ".
• Δείτε τι συμβαίνει φέτος με το ρύζι. Ενώ η χώρα μας έχει εξαιρετική παραγωγή και οι αγρότες μοχθούν για να γεμίσουν τις αποθήκες, το προϊόν μένει απούλητο και σαπίζει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι μεγάλοι εισαγωγείς και οι μέτοχοι των ομίλων προτιμούν να φέρνουν ρύζι από την άλλη άκρη του κόσμου, εκμεταλλευόμενοι τις προβλέψεις της ΚΑΠ. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο σχεδιάστηκε αυτή η πολιτική: Για να διευκολύνει τις πολυεθνικές να διακινούν εμπορεύματα χωρίς σύνορα, τσακίζοντας τελικά τον Ελληνα παραγωγό.

Από τη μια τα κέρδη των λίγων και από την άλλη οι δικές μας ανάγκες που μένουν ανικανοποίητες. Οσο όμως ο πλούτος μαζεύεται σε λιγότερα χέρια, αυτοί οι συμβιβασμοί γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Από τη μια μεριά η ΚΑΠ μιλάει για "στρατηγικά αποθέματα" και ανάγκη ανάπτυξης της παραγωγής, και από την άλλη η ΕΕ υπογράφει συμφωνίες τύπου Mercosur, φέρνοντας προϊόντα από την άλλη άκρη του κόσμου, με πολύ χειρότερους όρους, για να εξασφαλίσουν φτηνές ύλες οι Ευρωπαίοι βιομήχανοι.

Αυτές οι οξυμένες αντιθέσεις του καπιταλισμού, που αποτυπώνονται ανάγλυφα στον ανελέητο ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας, οδηγούν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τον έλεγχο της καπιταλιστικής λείας. Το ΚΚΕ αποκαλύπτει πώς τα διάφορα προσχήματα αξιοποιούνται για να θολώνουν τη μάχη των μονοπωλίων για τον πλούτο. Για τον αγρότη και τον εργάτη, ο πόλεμος είναι η συνέχιση της εκμετάλλευσής τους με άλλα μέσα: Καλούνται να χύσουν το αίμα τους για τα κέρδη των ομίλων - εγχώριων και ξένων - που τους ληστεύουν και στην ειρήνη. Η διέξοδος βρίσκεται στην άρνηση της σημαίας του "εθνικού συμφέροντος" και στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος. Η κρίση του πολέμου μπορεί να γίνει η θρυαλλίδα για εξελίξεις που θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις ώστε ο λαός, με το ΚΚΕ μπροστά, να πάρει την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του.

Γιατί, για να μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για κάλυψη των αναγκών μας, πρέπει πρώτα εμείς να πάρουμε τα μέσα παραγωγής που σήμερα κατέχουν τα μονοπώλια στα χέρια μας και οι ίδιοι να αποφασίζουμε τι έχουμε ανάγκη και πώς θα το παράγουμε, και όχι να το καθορίζουν τα μονοπώλια με βάση το πόσο θα φουσκώσουν οι τσέπες τους. Γι' αυτό, ας είμαστε κοντά, ας στηρίζουμε, και κυρίως ας οργανωθούμε, ισχυροποιώντας το ΚΚΕ. Γιατί όταν ο λαός παίρνει την υπόθεση στα χέρια του, με σχέδιο και αποφασιστικότητα, να είστε σίγουροι: Η νίκη θα είναι δική του».

Στη συνέχεια έκανε παρέμβαση ο Παναγιώτης Ζησίδης, κτηνοτρόφος από τον Εβρο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, και τόνισε ότι η κυβέρνηση όχι απλώς δεν προστατεύει τους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους, αλλά τους διώκει αν βγάλουν κάποια για βοσκή και τους πετάει το μπαλάκι της «ατομικής ευθύνης». «Μάλιστα, αν κάποιος θέλει να πάρει αποζημίωση σε περίπτωση θανάτωσης των ζώων πρέπει να έχει φράχτη και τάφρο, δηλαδή χιλιάδες ευρώ επιπλέον κόστος. Για να σταματήσει η ευλογιά, ο μόνος τρόπος είναι ο εμβολιασμός. Αλλά η κυβέρνηση αρνείται, για να μη χάσουν οι εξαγωγείς φέτας και γιαουρτιού. Ευθύνες έχει και η ΕΕ, που με την πολιτική της εκρίζωσης των ζωονόσων δεν επέτρεπε τους εμβολιασμούς, και στη συνέχεια έλεγε να εμβολιάσουμε, αλλά να είμαστε έτοιμοι για το κόστος».

Ο Μίλτος Χριστόπουλος, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ, γεωπόνος και διδάκτορας ΓΠΑ, υπογράμμισε ότι «στην Ελλάδα το κόστος φυτοπροστασίας μέσα σε 15 χρόνια, από 2008 έως 2023, έχει αυξηθεί κατά 53% και από το 1992 (Μάαστριχτ) έχει τριπλασιαστεί. Την ίδια περίοδο οι βιομηχανίες αγροχημικών που παράγουν και πουλούν τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα απομυζούν τεράστια κέρδη. Τα εμπορικά και μεταποιητικά μονοπώλια μπορούν να εισάγουν νομιμότατα, με βάση το πλαίσιο της EE, φτηνά προϊόντα από τρίτες χώρες τα οποία έχουν παραχθεί με πολύ χαμηλότερο κόστος. Μάλιστα, με τη Mercosur και τις άλλες συμφωνίες της ΕΕ θα αυξηθούν οι αθρόες εισαγωγές ομοειδών προϊόντων, συμπιέζοντας ακόμα περισσότερο τις τιμές. Ταυτόχρονα δεν υπάρχει κανένας κανονισμός της ΕΕ που να απαγορεύει στα ευρωπαϊκά μονοπώλια αγροχημικών να παράγουν μη εγκεκριμένα στην ΕΕ φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Επιτρέπεται να τα παράγουν, αρκεί να μην τα πουλούν στην ΕΕ, αλλά κανονικότατα μπορούν να τα εξάγουν σε τρίτες χώρες».

Τόνισε ακόμα ότι «στον καπιταλισμό η φυτοπροστασία είναι αποκλειστικά ατομική ευθύνη του αγρότη, δεδομένου ότι δεν του παρέχεται καμία ουσιαστική επιστημονική καθοδήγηση με ευθύνη του κράτους. Ο μόνος επιστημονικός σύμβουλος του αγρότη είναι τα καταστήματα που πουλάνε τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, με αποτέλεσμα πολύ συχνά να έρχεται αντιμέτωπος με καταστροφές της παραγωγής του από επιβλαβείς οργανισμούς και μεγάλες απώλειες εισοδήματος, ενώ τα μονοπώλια παραγωγής φυτοφαρμάκων δεν επενδύουν για έγκριση αν μια συγκεκριμένη καλλιέργεια δεν καταλαμβάνει μεγάλες συνολικές εκτάσεις ή ο επιβλαβής οργανισμός - στόχος δεν προκαλεί μεγάλες και συχνές καταστροφές, με αποτέλεσμα συχνά οι αγρότες να μην έχουν λύσεις για τη φυτοπροστασία».

Στη συζήτηση που ακολούθησε οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι μετέφεραν την πολύ πλούσια πείρα από τις κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών σε όλη την Ελλάδα, τα κέρδη και την παρακαταθήκη που αυτές άφησαν, και τόνισαν την ανάγκη συνέχισης του αγώνα για μη φύγει κανείς από τη γη του, να μην καθυστερήσουν οι πληρωμές από την κυβέρνηση, αλλά και την προστασία από τις ζωονόσους.

Αγρότης από τα Χανιά της Κρήτης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «τα μπλόκα ήταν ένα μεγάλο "πανεπιστήμιο": Ερχονταν επαγγελματίες, φοιτητές, κόσμος από την περιοχή, και όλοι μαζί συζητούσαμε και μας στήριζαν στον αγώνα», ενώ αγρότης από τη Μυτιλήνη μίλησε για τη μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας στις κινητοποιήσεις, και για τους νέους Αγροτικούς Συλλόγους που φτιάχνονται στο νησί.

Στις δυσκολίες στην Ημαθία του 48,5% των εγκαταλελειμμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, αλλά και στην αισιοδοξία της οργάνωσης του αγροτικού κινήματος μέσω της ίδρυσης Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων, στάθηκε αγρότης της περιοχής, λέγοντας πως «το ΚΚΕ στήριξε τον αγώνα μας χωρίς "ναι μεν αλλά", τόσο στα αιτήματα όσο και στις μορφές πάλης που εμείς το αγροτικό κίνημα επιλέγαμε».

Αλλοι αγρότες αναφέρθηκαν στον ρόλο των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών: «Μας έμαθαν πώς να παλεύουμε για την επιβίωσή μας και να ξεπερνάμε, μέσα από τον αγώνα και τη συλλογική οργάνωση, τον ατομικό δρόμο που οδηγεί τον αγρότη στο αδιέξοδο και την απογοήτευση».

Τέλος, αγρότες και κτηνοτρόφοι από Λάρισα, Βεγορίτιδα, Ορεστιάδα, Φθιώτιδα κ.α. στάθηκαν στην ενότητα, στη συζήτηση και απόφαση με άξονα τη ΓΣ κάθε μπλόκου και τον συντονισμό τους που εκφράστηκε πανελλαδικά «ως ένα» κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.

Αναφέρθηκαν επίσης στον ρόλο της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, η οποία σύμφωνα με τις τοποθετήσεις των ίδιων των αγροτών κατόρθωσε μέσα από τις μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες της να συντονίζει, να συσπειρώνει και να δίνει αγωνιστική διέξοδο στους αγωνιζόμενους παραγωγούς, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός. Οπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, αυτή η μορφή οργάνωσης των αγροτών δεν αποτελεί απλώς μια πανελλαδική, αλλά μια πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία.

Κλείνοντας τη συζήτηση, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος τόνισε: «Η σημερινή μας εκδήλωση πέτυχε τον σκοπό της: Να φέρει τη φωνή των αγωνιζόμενων βιοπαλαιστών αγροτοπαραγωγών μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φωνή που ακούστηκε πολύ δυνατά το προηγούμενο διάστημα, με τις μαζικές ,πολυήμερες κινητοποιήσεις σας στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Μας έδωσε μια εικόνα για τη δύναμη που μπορεί να αποκτήσει η κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών της πόλης και της υπαίθρου, που για μας είναι κρίσιμο ζήτημα να προχωρήσει, να βαθύνει, να διευρυνθεί με νέες δυνάμεις. Είναι όρος για να διευρυνθούν κατακτήσεις που πετύχατε με τον αγώνα και είναι αναγκαίες σήμερα.

Σήμερα είναι ζητούμενο να συζητήσουμε πιο πλατιά την πρόταση του ΚΚΕ, να ενισχυθεί η συμπόρευση με αυτό, για τη διέξοδο προς όφελος του λαού, για την οικονομία και την κοινωνία που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού και μπορεί να εγγυηθεί όλα τα σύγχρονα δικαιώματά μας, τον σοσιαλισμό».

2025 The Associated Press. All

Το λιμάνι της Φρανκφούρτης είναι η κύρια πύλη εξαγωγών της Γερμανίας

Τις τελευταίες μέρες η Γερμανία επιδίδεται σε «ακροβατικά» προσπαθώντας να «εξισορροπήσει» τα γεωπολιτικά και οικονομικά της συμφέροντα χωρίς να δυσαρεστήσει τις ΗΠΑ, από τις οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό η εξαγωγική της οικονομία και οι προμήθειες εξοπλισμών. Ηδη οι δασμοί που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στις εισαγωγές γερμανικών βιομηχανικών προϊόντων, όπως αυτοκίνητα, πλήττουν σοβαρά τη γερμανική καπιταλιστική ανάπτυξη.

Τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων ο Γερμανός καγκελάριος είχε ταχθεί στο πλευρό της Ουάσιγκτον, υιοθετώντας όλα τα προσχήματα της επέμβασης των ΗΠΑ - Ισραήλ και λέγοντας ότι δεν θα κάνει «κήρυγμα στους συμμάχους» για παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο, μάλιστα, ο Μερτς δήλωνε ότι βρισκόταν «στην ίδια σελίδα» με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντ. Τραμπ για την κατεύθυνση του πολέμου και δεν υπερασπίστηκε τους - Ευρωπαίους «συμμάχους» - πρωθυπουργούς της Βρετανίας και της Ισπανίας απέναντι στην επίθεση του Τραμπ.

Ωστόσο, η ρητορική του ίδιου και της γερμανικής κυβέρνησης συνολικά φαίνεται πλέον να μεταβάλλεται αισθητά, και τις τελευταίες μέρες διακρίνεται μια προσπάθεια του Βερολίνου να κρατήσει αποστάσεις από τις πολεμικές διακηρύξεις των Τραμπ και Νετανιάχου.

Καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για τις επιπτώσεις της σύγκρουσης στη γερμανική και την ευρωπαϊκή οικονομία, όπως και στις ροές όπλων στην Ουκρανία, ο Γερμανός καγκελάριος εμφανίζεται πιο επιφυλακτικός, εκφράζοντας «φόβους» ότι η αμερικανική πλευρά δεν διαθέτει «σαφή στρατηγική εξόδου» για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στον Περσικό Κόλπο και ότι δεν φαίνεται να υπάρχει συμφωνία ΗΠΑ και Ισραήλ «για τον τελικό στόχο των επιχειρήσεων, αλλά και το χρονοδιάγραμμα τερματισμού τους».

Στο μεταξύ ο Γερμανός ΥΠΕΞ Γ. Βάντεφουλ επιδόθηκε σε έναν διπλωματικό «μαραθώνιο» σε Κύπρο, Ισραήλ, χώρες του Κόλπου και Τουρκία, σε μια προσπάθεια να αναιρέσει τις αρχικές εντυπώσεις για «καθυστερημένα αντανακλαστικά» του Βερολίνου. Από το Ισραήλ δήλωσε ότι «η Γερμανία δεν επιθυμεί το χάος και τη διάλυση του Ιράν, το οποίο θα πρέπει να παραμείνει μια ενιαία κρατική οντότητα».

Προ ημερών η Γερμανία - όπως και άλλα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ - απέρριψε το αίτημα των ΗΠΑ να σταλούν πολεμικά πλοία και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός στα Στενά του Ορμούζ για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να σημειώνει ότι «αυτός ο πόλεμος δεν έχει καμία σχέση με το ΝΑΤΟ. Δεν είναι πόλεμος του ΝΑΤΟ». Ο ίδιος «υπενθύμισε» ότι «ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ μας συμβουλεύτηκαν πριν από τον πόλεμο και η Ουάσιγκτον δήλωσε ρητά στην αρχή του πολέμου ότι η ευρωπαϊκή βοήθεια δεν ήταν ούτε απαραίτητη, ούτε επιθυμητή».

«Τι περιμένει (...) ο Ντόναλντ Τραμπ από μια - δυο χούφτες ευρωπαϊκές φρεγάτες να κάνουν στα Στενά του Ορμούζ που δεν μπορεί να κάνει το ισχυρό αμερικανικό Ναυτικό;», διερωτήθηκε με νόημα ο Γερμανός υπουργός Αμυνας, Μπ. Πιστόριους. «Δεν είναι πόλεμός μας, δεν τον έχουμε ξεκινήσει εμείς», πρόσθεσε.

Τα κίνητρα της γερμανικής κυβέρνησης συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλδημοκρατών δεν είναι ούτε «ηθικά», ούτε «φιλειρηνικά». Η στάση της καθοδηγείται από την ανησυχία ότι οι ΗΠΑ θα αποκλείσουν τους «συμμάχους» τους στο ΝΑΤΟ από τη «μοιρασιά» και παράλληλα οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί θα πληρώσουν υψηλό τίμημα από μια εμπλοκή τους στον πόλεμο. Οι «φόβοι» αυτοί ενισχύονται από το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν ενημέρωσαν τους Ευρωπαίους πριν την επέμβαση στο Ιράν, από τη στάση των ΗΠΑ στον πόλεμο στην Ουκρανία, από τις απειλές για απόκτηση της Γροιλανδίας κ.ά.

Οπως είπε ο καγκελάριος, βρίσκεται σε σχεδόν καθημερινή επαφή με τους ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας σχετικά με την κατάσταση στο Ιράν και «για να τερματιστεί σύντομα η σύγκρουση» στη Μέση Ανατολή. Αντίθετα, για την ιμπεριαλιστική σύγκρουση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία είπε ότι η πίεση στη Ρωσία πρέπει να ενταθεί, με την έγκριση του 20ού πακέτου κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία και του δανείου της στην Ουκρανία, 90 δισ. ευρώ, μεγάλο μέρος του οποίου προορίζεται για την αγορά ευρωπαϊκών εξοπλισμών.

«Η Ευρώπη έχει συμφέρον να τερματιστεί γρήγορα ο πόλεμος, να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή και να αποφευχθεί η διάλυση του Ιράν ως κράτους», τόνισε ο Γερμανός καγκελάριος μιλώντας στους βουλευτές την Τετάρτη, μία μέρα πριν ταξιδέψει για τις Βρυξέλλες προκειμένου να πάρει μέρος στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.

Μια τέτοια κατάρρευση «θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλειά μας, θα είχε τεράστιες επιπτώσεις στον ενεργειακό μας εφοδιασμό και θα μπορούσε να προκαλέσει μαζικές μεταναστευτικές ροές», πρόσθεσε.

Ο Μερτς είπε ακόμα ότι η Γερμανία δεν θα συμμετάσχει στον πόλεμο των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, αλλά θα «βοηθήσει» στην εγκαθίδρυση «ειρηνικής τάξης» στην περιοχή μετά το τέλος των εχθροπραξιών. Προτίθεται δηλαδή να συμμετάσχει στα παζάρια την «επόμενη μέρα» και να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για να αναβαθμίσει το γεωπολιτικό της πάτημα στη Μέση Ανατολή.

Ετσι, ενώ στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία - που αποτελεί γεωπολιτική προτεραιότητα για το γερμανικό και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο - η γερμανική κυβέρνηση δεν δίστασε να θυσιάσει τη φτηνή για τη βιομηχανία ρωσική Ενέργεια και να κάνει «μοχλό ανάπτυξης» την πολεμική οικονομία, ο καγκελάριος υπογράμμισε τις συνέπειες του πολέμου στη Μέση Ανατολή στον πληθωρισμό και στην καπιταλιστική ανάπτυξη της Γερμανίας.

Από την έναρξη του πολέμου κατά του Ιράν, σύσσωμες οι «δεξαμενές σκέψεις» και οι αναλύσεις στον γερμανικό Τύπο προειδοποιούν ότι η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ αντιμετωπίζει ήδη «πιέσεις» στη βιομηχανία της, και μια αύξηση των τιμών Ενέργειας θα είναι νέο πλήγμα για την οικονομική δραστηριότητα και ανταγωνιστικότητα.

Περίπου το 80% των αποστολών πετρελαίου που διέρχονται από την περιοχή του Κόλπου κατευθύνονται στην Ασία: Κίνα, Ινδία και Ιαπωνία. Η Γερμανία προμηθεύεται μόνο ένα σχετικά μικρό μέρος του αργού πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, το 2025 μόνο το 6,1% των εισαγωγών πετρελαίου προήλθε από χώρες όπως το Ιράκ, η Σαουδική Αραβία ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Γερμανίας είναι η Νορβηγία, η οποία αντιπροσωπεύει το 16,6% των εισαγωγών, ακολουθούμενη από τις ΗΠΑ με 16,4%.

Αντίστοιχα, το 14,6% των εισαγωγών πετρελαίου της ΕΕ προέρχεται από τη Νορβηγία, το 14,5% από τις ΗΠΑ και το 12,2% από το Καζακστάν. Ετσι, μπορεί να μην υπάρχει - ακόμα - ποσοτικό πρόβλημα στην Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη δεν θα γλιτώσει από το λεγόμενο «σοκ των τιμών», που καθορίζονται από τις παγκόσμιες αγορές. Αν μια σημαντική διαδρομή μεταφοράς όπως τα Στενά του Ορμούζ συρρικνώνεται, η τιμή αυξάνεται για όλους - ανεξάρτητα από το από πού προμηθεύονται το πετρέλαιό τους.

«Το πόσο άσχημα θα είναι για τη Γερμανία και την Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο θα διαρκέσει η σύγκρουση και πόσο θα εξαπλωθεί», λέει η Σαμίνα Σουλτάν, ανώτερη οικονομολόγος για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Πολιτική και το Εξωτερικό Εμπόριο στο Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο.

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας (IW Koln) έχει υπολογίσει δύο σενάρια για τις πιθανές συνέπειες:

Αν η τιμή του πετρελαίου παρέμενε στα 100 δολάρια το βαρέλι για τα επόμενα δύο χρόνια, το ΑΕΠ της Γερμανίας θα ήταν 0,3% χαμηλότερο φέτος και 0,6% χαμηλότερο το 2027 απ' ό,τι θα ήταν χωρίς την αύξηση της τιμής. Συνολικά αυτό αντιστοιχεί σε απώλεια συνολικής οικονομικής παραγωγής περίπου 40 δισ. ευρώ σε πραγματικούς όρους σε διάστημα δύο ετών, λέει το IW.

Σε περίπτωση που η τιμή του πετρελαίου αυξηθεί στα 150 δολάρια το βαρέλι, το κόστος για τη γερμανική οικονομία θα ανέλθει σε 0,5% χαμηλότερο ΑΕΠ φέτος και 1,3% το 2027. Σε απόλυτους όρους αυτό θα ισοδυναμούσε με απώλεια άνω των 80 δισ. ευρώ σε διάστημα δύο ετών. Η γερμανική κυβέρνηση ανέμενε προηγουμένως ανάπτυξη περίπου 1% φέτος - πρόβλεψη πριν από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.

«Η ενεργοβόρα βιομηχανία επηρεάζεται για άλλη μια φορά ιδιαίτερα, έχοντας ήδη δεχτεί σοβαρές πιέσεις κατά τη διάρκεια του σοκ των τιμών του φυσικού αερίου το 2022», μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, λέει ο Tόρστεν Σμιτ από το RWI - Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Λειψίας. Πολλές βιομηχανίες «δεν έχουν ανακάμψει πλήρως από αυτό το σοκ κόστους μέχρι σήμερα, και τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν ξανά τις αυξανόμενες τιμές Ενέργειας».

Σε άρθρο της στη γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt», η οικονομολόγος Βερόνικα Γκριμ προειδοποίησε ότι όσο διαρκεί ο πόλεμος οι προοπτικές ανάπτυξης θα επιδεινώνονται, «εξανεμίζοντας για άλλη μια φορά τις ελπίδες της Γερμανίας για επιστροφή στην ανάπτυξη», την ώρα που ήδη συμπιέζεται ανάμεσα στον ανταγωνισμό από τις ΗΠΑ και την Κίνα.