Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσίπρας όπου σταθεί κι όπου βρεθεί παρουσιάζει ως το μεγαλύτερο ορόσημο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το ίδιο έκανε και στην παρουσίαση του βιβλίου για τον Γ. Μπουτάρη, όπου κόμπασε για το «θάρρος» της «προοδευτικής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να υπογράψει τη Συμφωνία, κόντρα στο συντηρητικό - εθνικιστικό ρεύμα που την απέρριπτε. Βέβαια, η λέξη που για άλλη μια φορά δεν είπε ο Τσίπρας ήταν το ΝΑΤΟ, ο ελέφαντας στο δωμάτιο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η «εκκρεμότητα» που υποτίθεται ότι έκλεισε με την υπογραφή της δεν ήταν η «ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών», όπως ισχυρίζεται ο πρώην πρωθυπουργός, αλλά η αποκατάσταση της ΝΑΤΟικής «κανονικότητας» στα Βαλκάνια, με το άνοιγμα του δρόμου για να γίνει η Β. Μακεδονία μέλος της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Σ' αυτόν τον στόχο συγκλίνουν απόλυτα όλα τα αστικά ρεύματα και οι αντιλήψεις, κοσμοπολίτικες και εθνικιστικές, που συνεχίζουν να βολεύονται με τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές τις οποίες χάραξε η αντιπαράθεση για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να λένε κουβέντα για το διά ταύτα. Η υπενθύμιση αυτής της εμβληματικής για τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς Συμφωνίας από τον Τσίπρα, βέβαια, δεν γίνεται από σύμπτωση τώρα που ετοιμάζει νέο κόμμα. Είναι τα διαπιστευτήριά του στο κεφάλαιο και στους διεθνείς συμμάχους του ότι δεν υπάρχει πολιτική απόφαση και σχέδιο που να μην μπορεί να υπερασπιστεί για να προωθήσει τα συμφέροντά τους στον κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, χειραγωγώντας και ενσωματώνοντας τις λαϊκές αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή πολιτική.

Περίπου 800 πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στον Περσικό και, όπως επιβεβαιώνουν οι καθημερινές επιθέσεις και τα ρεσάλτα στην εμπόλεμη ζώνη, οι χιλιάδες ναυτεργάτες που τα επανδρώνουν βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Η χτεσινή επίθεση σε ελληνόκτητο πλοίο δείχνει επίσης ότι την ώρα που οι εφοπλιστές παρακολουθούν τους δείκτες της κερδοφορίας τους να ανεβαίνουν με καταιγιστικό ρυθμό, αραχτοί στη θαλπωρή των μεγάρων τους, οι ναυτεργάτες πληρώνουν με κίνδυνο της ζωής τους το τζάμπα «ρίσκο» που παίρνουν τα παράσιτα και διαφημίζουν τα παπαγαλάκια τους ως «υπεράσπιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας». Οι μόνοι που ρισκάρουν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, είναι οι εργαζόμενοι όλων των εθνικοτήτων στα πλοία, που δεν θα έπρεπε για κανέναν λόγο να βρίσκονται εκεί. Οσο για τα σχέδια των Ευρωπαίων προθύμων να συνδράμουν στρατιωτικά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, καμία σχέση δεν έχουν με την προστασία των ναυτεργατών, τους οποίους άλλωστε οι εταιρείες κρατάνε σε ομηρία και σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση από κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς. Μοναδικός στόχος είναι να προστατευτούν τα συμφέροντα και τα κέρδη των μεγάλων μονοπωλίων των θαλάσσιων μεταφορών, που βλέπουν τον πόλεμο ως ευκαιρία, αλλά απαιτούν ένα μεγαλύτερο επίπεδο ασφάλειας για τα πλοία και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν. Από μόνο του αυτό απαντάει και στο ερώτημα «τι σκοπεύει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση». Με τους Ελληνες εφοπλιστές να διαθέτουν τον μεγαλύτερο στόλο παγκοσμίως, τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια...

1616 Πεθαίνει ο μεγάλος Αγγλος δραματουργός Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

1821 Η μάχη της Αλαμάνας. Ο Αθανάσιος Διάκος με τους άνδρες του προσπαθεί να ανακόψει την πορεία προς την Πελοπόννησο του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ στη γέφυρα της Αλαμάνας (Σπερχειού). Στη μάχη που ακολούθησε, ο Διάκος τραυματίστηκε, συνελήφθη από τους Τούρκους και μεταφέρθηκε στη Λαμία, όπου θανατώθηκε με μαρτυρικό τρόπο.

1827 Πεθαίνει χτυπημένος από εγγλέζικο βόλι ο αρχιστράτηγος της Επανάστασης του '21 Γεώργιος Καραϊσκάκης.

1882 Αρχίζουν οι εργασίες διάνοιξης του Ισθμού της Κορίνθου.

1889 Γεννιέται ο λογοτέχνης Βασίλης Ρώτας.

1906 Στον απόηχο της επανάστασης του 1905 συνέρχεται το 4ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος στη Στοκχόλμη (23/4 - 8/5/1906). Μπολσεβίκοι και μενσεβίκοι επανενώνονται, με τους πρώτους να αποτελούν πλέον μειοψηφία και τους δεύτερους πλειοψηφία. Η διαπάλη όμως συνεχίστηκε, έως και το 1912, οπότε επήλθε η πλήρης και οριστική ρήξη.

1910 Με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λάρισας, 25 αγρότες και αγρότισσες παραπέμπονται να δικαστούν για τα αιματηρά γεγονότα της εξέγερσης στο Κιλελέρ.

1916 Γεννιέται ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης.

1927 Δημοσιεύονται στον «Ριζοσπάστη» οι «Θέσεις προπαγάνδας για την καμπάνια υπέρ της νομιμότητος του Κόμματος». Το ΚΚΕ κατήγγειλε πως η αστική τάξη και η συνασπισμένη (οικουμενική) κυβέρνηση προετοίμαζαν νέα επίθεση κατά του ΚΚΕ και των οργανώσεων των εργαζομένων, για να μπορέσουν να συνεχίσουν απρόσκοπτα την επίθεσή τους κατά του βιοτικού επιπέδου του εργαζόμενου λαού. Το ΚΚΕ κάλεσε τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν και να υπερασπίσουν τις οργανώσεις και το Κόμμα τους, το κυριότερο όπλο τους κατά της πλουτοκρατίας.

1935 Αρχίζει η δίκη των εμπλεκόμενων στο βενιζελικό στρατιωτικό κίνημα (πραξικόπημα) της 1ης Μάρτη. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας καταδικάζονται ερήμην σε θάνατο.

1953 Ξεκινά τις εργασίες του το 11ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ (23-27/4/1953). Το Συνέδριο καταγγέλθηκε από την ΕΔΑ και το Ενιαίο Συνδικαλιστικό Κίνημα Ελλάδας (ΕΣΚΕ) ως νόθο, ενώ οι αποφάσεις του ως «προκαταβολικά άκυρες». Δεκάδες σωματεία διαγράφηκαν από τη δύναμη της Συνομοσπονδίας και αποκλείστηκαν από τις εργασίες του Συνεδρίου της. «Δεν ξέρετε τίποτε για τις διαγραφές σωματείων κ. υπουργέ;», ρωτήθηκε ο υπουργός Εργασίας Ε. Γονής όντας στο βήμα του Συνεδρίου, για να απαντήσει: «Εχουμε το δικαίωμα να αποκλείσουμε τους πράκτορας του κομμουνισμού».

1999 Λίγες μόνο ώρες από τον επίσημο εορτασμό, στην Ουάσιγκτον, των 50 χρόνων του ΝΑΤΟ, και ενώ η στρατιωτική επιδρομή κατά της Γιουγκοσλαβίας διανύει την 30ή μέρα, οι σύμμαχοι βομβαρδίζουν το κτίριο της σερβικής τηλεόρασης: 30 οι νεκροί.