- Αθήνα, 10.30 π.μ., Σύνταγμα

- Θεσσαλονίκη, 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου

- Πειραιάς, 10.30 π.μ., πλατεία Δημοτικού Θεάτρου

- Πάτρα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Αίγιο, 10.30 π.μ., Τριγωνική πλατεία

- Αγιος Νικόλαος, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Αγρίνιο, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Αλιβέρι, 10.30 π.μ., πεζόδρομος

- Αλεξανδρούπολη, 10.30 π.μ., δημαρχείο

- Αμαλιάδα, 9 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Αμφισσα, 9.30 π.μ., πλατεία Λαού

- Αργοστόλι, 10.30 π.μ., πλατεία Βαλλιάνου

- Αρτα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Αταλάντη, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

- Βαλαώρα, 10.30 π.μ., πλατεία

- Βέροια, 11.30 π.μ., πλατεία Ωρολογίου

- Βόλος, 10 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου

- Γιάννενα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Γιαννιτσά, 10.30 π.μ., πλατεία ΕΠΟΝ

- Γρεβενά, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Δράμα, 10.30 π.μ., πλατεία

- Εδεσσα, 10.30 π.μ., μικροί Καταρράκτες

- Ελασσόνα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία (ταχυδρομείο)

- Ελευσίνα, 10.30 π.μ., πλατεία Ηρώων

- Ζάκυνθος, 10.30 π.μ., πλατεία Αγίου Μάρκου

- Ηγουμενίτσα, 10.30 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

- Ηράκλειο, 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

- Θήβα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Ιεράπετρα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Ιθάκη, 10 π.μ., πλατεία Εθνικής Αντίστασης

- Ικαρία, 12 μ., πλατεία Αγίου Κηρύκου

- Ιστιαία, 11 π.μ., κεντρική πλατεία

- Καβάλα, 10.30 π.μ., Δημοτικός Κήπος

- Καλαμάτα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Καρδίτσα, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

- Καρπενήσι, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Καστοριά, 10.30 π.μ., Αντιπεριφέρεια

- Κατερίνη, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

- Κέρκυρα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Κιλκίς, 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης

- Κοζάνη, 10.30 π.μ., πεζόδρομος

- Κομοτηνή, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Κόρινθος, 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Κυπαρισσία, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Κως, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

- Λευκάδα, 11 π.μ., πλατεία Αγίου Μηνά

- Λαμία, 10 π.μ., πλατεία Πάρκου

- Λάρισα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Λαύριο, 10.30 π.μ., Αγαλμα Μεταλλωρύχων

- Λήμνος, 10.30 π.μ., λιμάνι Μύρινας

- Λιβαδειά, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Λιτόχωρο, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Μαντούδι, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Μεσολόγγι, 11 π.μ., κεντρική πλατεία

- Μυτιλήνη, 10.30 π.μ., πλατεία Σαπφούς

- Νάουσα, 11 π.μ., κεντρική πλατεία

- Ναύπακτος, 10 π.μ., πλατεία Κεφαλόβρυσου

- Ναύπλιο, 11 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

- Ξάνθη, 10 π.μ., κεντρική πλατεία

- Πολύγυρος, 11 π.μ., πλατεία Ηρώων

- Πρέβεζα, 10.30 π.μ., παλιά ΚΤΕΛ

- Πτολεμαΐδα, 10 π.μ., παλιό Πάρκο

- Πύργος, 11 π.μ., κεντρική πλατεία

- Ρέθυμνο, 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Ρόδος, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Σαλαμίνα, 10.30 π.μ., δημαρχείο

- Σάμος, 10 π.μ., Βαθύ, Εργατικό Κέντρο

- Σέρρες, 10.30 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

- Σητεία, 10.30 π.μ, κεντρική πλατεία

- Σπάρτη, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Σύρος, 10.30 π.μ., Αποκεντρωμένη Διοίκηση

- Τήνος, 10.30 π.μ., λιμάνι

- Τρίκαλα, 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

- Τρίπολη, 10.30 π.μ., πλατεία Πετρινού

- Τύρναβος, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Φάρσαλα, 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

- Φλώρινα, 10.30 π.μ., πεζόδρομος

- Χαλκίδα, 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο Εύβοιας

- Χανιά, 10 π.μ., πλατεία Δημοτικής Αγοράς

- Χίος, 10.30 π.μ., πλατεία Βουνακίου

«Διαδηλώνουμε μαζί με τους εργαζόμενους στις 10.30 π.μ. στο Σύνταγμα» είναι το κάλεσμα της ΟΒΣΑ, που έχει προσυγκέντρωση στις 9.30 π.μ. στην Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη, στο μνημείο του Σταύρου Καλλέργη.

Η ΟΒΣΑ χαιρετίζει τους εκατοντάδες μικρούς επαγγελματίες που διαδήλωσαν μαζικά και μαχητικά την περασμένη Δευτέρα έξω από το υπουργείο Οικονομικών, και καλεί σε αποφασιστική συνέχεια με τη συμμετοχή στην αυριανή συγκέντρωση, επαναφέροντας τις διεκδικήσεις για ουσιαστικά μέτρα στήριξης του εισοδήματος.

Σε μαζική συμμετοχή στην κατάθεση στεφάνων που θα κάνει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής καλεί το ΠΑΜΕ τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς, τους εργαζόμενους και τη νεολαία σήμερα Πέμπτη στις 6 μ.μ., με σημείο συνάντησης το πάρκο δίπλα από το ξενοδοχείο «Κάραβελ», ώστε με πορεία να φτάσουν στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς.

Το ΠΑΜΕ και τα συνδικάτα τιμούν τους 200 ήρωες κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944, τους 200 που «περπάτησαν προς τον θάνατο με το κεφάλι ψηλά, γιατί είχαν ήδη διαλέξει στρατόπεδο. Το στρατόπεδο ήταν η εργατική τάξη, ο λαός, η λευτεριά, ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον φασισμό, στην κατοχή, η υπόθεση της απελευθέρωσης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι ήρωες και πρωτοπόροι της ταξικής πάλης, από τους εργάτες του Σικάγο του 1886 μέχρι τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του 1944.

Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους, οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης!».

Ο «Σοσιαλιστής» για την πρώτη Εργατική Πρωτομαγιά

Συγκεκριμένα, οι προσυγκεντρώσεις θα γίνουν στις 9.30 π.μ. στα παρακάτω σημεία:

Αρχές του 1890 το εργατικό κίνημα της Ελλάδας πραγματοποιεί τα πρώτα του βήματα και παρατηρείται ένα εύρος διεργασιών, ζυμώσεων, σοσιαλιστικών οργανώσεων και ομαδοποιήσεων. Φτάνει το μήνυμα της 1ης Μάη 1886 στο Σικάγο. Με πρωτεργάτη τον Σταύρο Καλλέργη αρχίζει και οργανώνεται και στην Ελλάδα η Εργατική Πρωτομαγιά. Το 1892 η Πρωτομαγιά θα τιμηθεί για 2η φορά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Προσυγκέντρωση Ομοσπονδιών και εργατικών σωματείων: Τροφίμων - Ποτών, Φαρμάκου, Μεταποίησης, Συνταξιούχων, μαζικοί φορείς Ανατολικών και Νότιων Συνοικιών.

Ο Σταύρος Καλλέργης ήταν ο ιδρυτής του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, στις 20 Ιούλη 1890, ενώ από τις 3 Ιούνη του ίδιου έτους ο Καλλέργης εξέδωσε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής» και ήταν πρωτεργάτης της πρώτης επίσημης απεργιακής πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης, το 1893.

Προσυγκέντρωση εργατικών σωματείων: Μετάλλου, Ενέργειας, Υγείας - Πρόνοιας, ΟΒΣΑ, Εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, μαζικοί φορείς Δυτικής Αθήνας και Βορειοδυτικής Αττικής.

Η πρώτη αιματηρή Πρωτομαγιά στην Ελλάδα συνέβη στην πλατεία Κοτζιά. Ηταν η Πρωτομαγιά του 1924. Η συγκέντρωση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε από το Εργατικό Κέντρο και δέχτηκε την καταστολή της κυβέρνησης Παπαναστασίου. Η επίθεση ξεκίνησε με υδραντλίες και ακολούθησαν πυροβολισμοί. Ο 24χρονος εργάτης Σωτήρης Παρασκευαΐδης, μέλος της ΟΚΝΕ, έπεσε νεκρός, ενώ άλλοι 12 εργάτες τραυματίστηκαν.

Χαρακτικό ενάντια στην επιστράτευση

Προσυγκέντρωση Ομοσπονδιών και εργατικών σωματείων: Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής, ΟΤΑ, Επισιτισμού - Τουρισμού, Ταχυμεταφορών, Μεταφορών, Χρηματοοικονομικού, Περιφερειακής και Κεντρικής Διοίκησης, μαζικοί φορείς Βόρειας Αθήνας.

Ο χώρος στο υπουργείο Πολιτισμού είναι συνδεδεμένος με ένα εμβληματικό γεγονός της ΕΑΜικής Αντίστασης, του αγώνα ενάντια στην Κατοχή (1941 - 1944). Εκεί στεγαζόταν τότε το υπουργείο Εργασίας της κατοχικής κυβέρνησης. Το 1943 ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν σε όλα τα μέτωπα. Η ήττα των ναζί στο Στάλινγκραντ ήταν πλέον πραγματικότητα. Στην Ελλάδα, πολλές περιοχές της χώρας απελευθερώνονταν από τον ΕΛΑΣ. Οι μεγάλες απώλειες του φασιστικού άξονα έθεταν μπροστά του το πρόβλημα των εφεδρειών, και αυτές μπορούσαν να τις εξασφαλίσουν επιστρατεύοντας εργατικά χέρια από τις κατακτημένες χώρες. Στο πλαίσιο αυτό, το βράδυ της 22ας Φλεβάρη 1943 στέλνεται το διάταγμα που επέβαλλε την πολιτική επιστράτευση. Από το μεσημέρι της 4ης Μάρτη δεκάδες χιλιάδες λαϊκοί αγωνιστές βρίσκονταν σε πυρετώδη κίνηση. Τα τυπογραφεία και οι πολύγραφοι δούλευαν αδιάκοπα. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μια τόσο μεγάλη σε όγκο και μαχητικότητα παλλαϊκή διαδήλωση. Οι διαδηλωτές, που υπολογίζονταν σε 200.000, κατέλαβαν το υπουργείο Εργασίας και έκαψαν τους καταλόγους της επιστράτευσης.

Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα που βάφτηκε στο αίμα ήταν αυτή του 1924. Ο πρώτος νεκρός ήταν ο 24χρονος εργάτης Σωτήρης Παρασκευαΐδης, μέλος της ΟΚΝΕ και του Σωματείου Τεχνιτών Ζαχαροπλαστών Αθήνας

Τα Προπύλαια είναι συνδεδεμένα με μεγάλες φοιτητικές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις. Νωρίς το 1955 πρωτοετείς φοιτητές πραγματοποιούν συλλαλητήριο ενάντια στα σχέδια της τότε κυβέρνησης για κατάργηση δύο εξεταστικών περιόδων, το οποίο διαλύεται από την αστυνομία. Φοιτητικά συλλαλητήρια πραγματοποιούνται το ίδιο διάστημα και με αντικείμενο την Κύπρο, στα οποία ακούγονται και συνθήματα κατά του ΝΑΤΟ. Από τα Προπύλαια ξεκινούσαν και οι κινητοποιήσεις φοιτητών και νεολαίας τη δεκαετία του 1960. Τα Προπύλαια όμως συνδέθηκαν και με εργατικές κινητοποιήσεις. Για παράδειγμα, πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις, όπως αυτή του 1965, πραγματοποιήθηκαν στα Προπύλαια.

Προσυγκέντρωση Ομοσπονδιών και εργατικών σωματείων: Εργαζομένων στα ΑΕΙ, Εκπαιδευτικών, Φοιτητικοί Σύλλογοι, ΟΓΕ.

Στις 12 Οκτώβρη 1944, την ημέρα της Απελευθέρωσης, οι ΕΑΜικοί λογοτέχνες και τα καλλιτεχνικά σωματεία προσυγκεντρώνονται έξω από τη Λυρική και παρελαύνουν κάτω από τα αναγραφόμενα σε ξύλινες πινακίδες συνθήματα «Οι λογοτέχνες στο πλευρό του λαού» και «Η Τέχνη από τον λαό και για τον λαό». Επειτα συγκροτούν τετράδες για να παρελάσουν στη γιορτή της Απελευθέρωσης.

Παλαιότερη άποψη από το Μέγαρο Μελά, όπου στεγαζόταν το Κεντρικό Ταχυδρομείο στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης

Εναν αγώνα δρόμου που οργανώνεται και φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά από τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ, με εκατοντάδες δρομείς να ακολουθούν την αιματοβαμμένη διαδρομή από το Μπλοκ 15 στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς, το Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

«Κρατάμε ζωντανή τη θυσία τους, βαδίζοντας στα βήματα της Ιστορίας» είναι το σύνθημα του φετινού αγώνα δρόμου, με τη συμμετοχή να ξεπερνά κάθε προσδοκία αφού είναι η μαζικότερη από την πρώτη χρονιά που πραγματοποιήθηκε. Ιδιαίτερα φέτος, άλλωστε, ο αγώνας δρόμου είναι αφιερωμένος στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 από τους ναζί, με τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που κυκλοφόρησαν να συγκλονίζουν πλατιά εργαζόμενους και τη νεολαία.

Οι δηλώσεις συμμετοχής υποβάλλονται μέχρι και σήμερα Πέμπτη, με ευθύνη του κάθε αγωνιζόμενου, στο link: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfL2TP8s3Y8UyTMbaaAe9bodr75HSWXA85MitHUUUoCfizmQQ/viewform.

Η εκκίνηση θα δοθεί στις 7.30 - 8.00 από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου «Καραϊσκάκη Α» - Μπλοκ 15, με τερματισμό το Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Επαθλα θα απονεμηθούν στους τρεις πρώτους άνδρες και στις τρεις πρώτες γυναίκες της γενικής κατάταξης. Επίσης, σε όλους τους τερματίσαντες θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια.

Το ακριβές πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής: Παραλαβή αριθμών από τη Γραμματεία του αγώνα το Σάββατο 2 Μάη στο δημαρχείο Χαϊδαρίου (10.00 - 18.00).

Την Κυριακή 3 Μάη: Στις 7.15 έναρξη ενημέρωσης των αθλητών (πληροφορίες του αγώνα). Στις 7.20 χαιρετισμοί. Στις 7.28 ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του ναζισμού. Στις 7.30 εκκίνηση του αγώνα. Στις 9.30 τέλος έγκυρων τερματισμών. Στις 10.00 τελετή απονομών.

Το σύνθημα αυτό φτάνει στα εργοστάσια, στα ξενοδοχεία, στα εργοτάξια, στα γραφεία και τα εμπορομάγαζα, στα λιμάνια και στις συγκοινωνίες, ώστε η αυριανή απεργία και τα συλλαλητήρια να αποτελέσουν έναν ακόμα σταθμό κλιμάκωσης των μεγάλων αγώνων του προηγούμενου διαστήματος ενάντια στο κράτος και στην εργοδοσία για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης στους μισθούς, στον εργάσιμο χρόνο, για μέτρα υγείας και ασφάλειας. Η συμμετοχή στην απεργία αποτελεί επίσης κλιμάκωση της μάχης ενάντια στη θανάσιμη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ενάντια στις θυσίες για τη θωράκιση της κερδοφορίας και της στήριξης της στροφής στην πολεμική οικονομία.

«Την 1η Μάη 2026 πιάνουμε το κόκκινο νήμα που συνδέει τους αγώνες της τάξης μας για έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων. Βαδίζουμε τον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι ήρωες και πρωτοπόροι της ταξικής πάλης, από τους εργάτες του Σικάγο του 1886 μέχρι τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944», σημειώνει το απεργιακό κάλεσμα του ΠΑΜΕ.

Η αυριανή απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα θα γίνει στις 10.30 π.μ. στο Σύνταγμα και στη Θεσσαλονίκη την ίδια ώρα στο Αγαλμα Βενιζέλου. Στον Πειραιά επίσης στις 10.30 π.μ., στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου, ενώ θα πραγματοποιηθεί και πορεία με κατάθεση στεφάνων στο Πασαλιμάνι, στο Μνημείο των Πεσόντων Εργατών τον Αύγουστο του 1923.

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στις απεργιακές συγκεντρώσεις απευθύνει στους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων. Τις γυναίκες του μόχθου καλεί η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας. Με τα πανό των συλλόγων τους θα διαδηλώσουν και οι φοιτητές σε όλη τη χώρα, με το ΜΑΣ να καλεί τη νεολαία σε ξεσηκωμό.

Δεμένα θα μείνουν τα πλοία στα λιμάνια την Πρωτομαγιά, αφού απεργία έχουν προκηρύξει τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ».

Σε 24ωρη απεργία προχωρούν Μετρό, ΗΣΑΠ και τραμ, μετά από απόφαση των Σωματείων των εργαζομένων στη ΣΤΑΣΥ.

Με στάση εργασίας (από έναρξη κυκλοφορίας μέχρι 9 π.μ. και από 9 μ.μ. μέχρι λήξη) συμμετέχουν στην απεργία οι οδηγοί λεωφορείων. Οπότε, τα λεωφορεία θα κινούνται από τις 9 π.μ. μέχρι τις 9 μ.μ.

Την επιτυχία της μεγάλης αυριανής Πρωτομαγιάτικης απεργιακής συγκέντρωσης προετοιμάζουν τα εργατικά σωματεία της Θεσσαλονίκης, δίνοντας παράλληλα τη μάχη ενάντια στην επίθεση της εργοδοσίας, σε κάθε χώρο που εκδηλώνεται.

Τα σωματεία έχουν ορίσει προσυγκεντρώσεις, στις 9.45 π.μ. Συγκεκριμένα:

Συμβολή Τσιμισκή - Αριστοτέλους: Σωματεία στους κλάδους του Εμπορίου, του Επισιτισμού, του Τουρισμού και των Υπηρεσιών, Σύλλογοι Αυτοαπασχολούμενων.

Καρόλου Ντηλ και Ερμού: Σωματεία στον κλάδο της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιών, Σύλλογοι Γυναικών, ΟΓΕ.

Πλατεία Αγίας Σοφίας: Σωματεία στους κλάδους της Υγείας, των Εκπαιδευτικών, του Δημοσίου, Φοιτητικοί Σύλλογοι, Σύλλογοι γονέων.

Συμβολή Εγνατίας με Αντιγονιδών: Σωματεία των Κατασκευών, Μεταφορών, Ενέργειας και Μεταποίησης. Στο σημείο όπου πριν 90 χρόνια, τον Μάη του 1936, έπεσε νεκρή η αγωνίστρια καπνεργάτρια Αναστασία Καρανικόλα στις 9 Μάη, λίγο μετά τον Τάσο Τούση. Η Αναστασία Καρανικόλα ήταν καπνεργάτρια απ' τη Θεσσαλονίκη. Ενα από τα πιο καλά στελέχη του νεολαιίστικου και συνδικαλιστικού κινήματος, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων τον ηρωικό Μάη. Από τις 4 του μήνα συνέβαλε στην ενίσχυση της απεργίας των υφαντουργίνων. Στις 8 του μήνα, μαζί με την Ισραηλίτισσα Ρετζίνα, πρωτοστάτησαν στην αποφασιστική αντιμετώπιση της έφιππης χωροφυλακής στην Κολόμβου.

Στη Στερεά, τα Εργατικά Κέντρα Εύβοιας, Λαμίας, Θήβας, Λιβαδειάς και Φωκίδας και δεκάδες σωματεία της περιοχής έχουν πάρει απεργιακές αποφάσεις και οργανώνουν απεργιακές συγκεντρώσεις από άκρη σε άκρη της Ανατ. Στερεάς και Εύβοιας, από το Αλιβέρι μέχρι τα ορεινά Αγραφα.

Την ίδια στιγμή, για τους απολυμένους της ΛΑΡΚΟ και τους πυρόπληκτους δασεργάτες και ρετσινάδες της Βόρειας Εύβοιας και τα σωματεία τους, οι απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς αποτελούν αγωνιστικό σταθμό μπροστά στο συλλαλητήριο που προγραμματίζουν από κοινού για τις 16 Μάη στην Αθήνα, για σταθερή δουλειά, αυξήσεις στους μισθούς και δικαιώματα.

Παράλληλα, προετοιμάζοντας την απεργία της Πρωτομαγιάς, το Εργατικό Κέντρο Λαμίας πήρε πρωτοβουλίες ώστε να μη βρουν έδαφος στη Λαμία τα φασιστοειδή που την περσινή χρονιά βρώμισαν με την παρουσία τους την πόλη και τη γιορτή της εργατικής τάξης. Μεταξύ άλλων πραγματοποίησαν συναντήσεις με σωματεία και μαζικούς φορείς, έκαναν παρεμβάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας και το Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και συνεργατών των ναζί και σημερινοί χαφιέδες και τσιράκια της εργοδοσίας είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη της Λαμίας.

Σήμερα Πέμπτη:

- Το Κλαδικό Συνδικάτο Χημικής Βιομηχανίας ν. Αττικής οργανώνει συγκεντρώσεις εργαζομένων και ομιλίες, στις 2.30 μ.μ. στο εργοστάσιο της «Μινέρβα», στις 2.15 μ.μ. στο εργοστάσιο του «Παπουτσάνη» και στις 6.20 μ.μ. στην «Drapa Chemie».

- Το Κλαδικό Συνδικάτο ΟΤΑ καλεί σε γλέντι στις 8 μ.μ. στα γραφεία του στην Ηλιούπολη (Χρυσάφη 10).

- Το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου οργανώνει συναυλία, στις 8 μ.μ., στην κεντρική πλατεία.

- Το Συνδικάτο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Λασιθίου οργανώνει εκδήλωση με θέμα «90 χρόνια από τον Μάη του '36», στις 7 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο.

Στη μνήμη του συντοπίτη τους, κομμουνιστή συνδικαλιστή Παύλου Καρατζά, ενός από τους 200 που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του '44 στην Καισαριανή, είναι αφιερωμένες οι φετινές εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά που διοργανώνει η ΚΟΒ Καρύστου του ΚΚΕ.

Συγκεκριμένα, αύριο Παρασκευή 1η Μάη στις 10.30 π.μ. θα γίνει κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στο Μαρμάρι και αμέσως μετά, στις 11.30 π.μ., στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην Κάρυστο.

Προετοιμάζοντας μάλιστα την εκδήλωση μπροστά και στην Πρωτομαγιά, το Συνδικάτο πραγματοποιεί καθημερινά περιοδείες ενημέρωσης σε χώρους διαμονής των μεταναστών εργατών, ενώ συνεχίζει τις παρεμβάσεις διεκδίκησης για τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών.

Μια σειρά προβλήματα, όπως επισημαίνεται και από εργάτες από το Νεπάλ, το Μπαγκλαντές κ.α., παραμένουν στους χώρους, ξεχωρίζοντας τις πολύ δύσκολες συνθήκες διαμονής, το γεγονός ότι ελλοχεύουν ακόμη και κίνδυνοι μετάδοσης ασθενειών από στάσιμα νερά και τρωκτικά (π.χ. λεπτοσπείρωση), την έλλειψη καθαριότητας, τις ελάχιστες υγειονομικές υπηρεσίες, εμβολιασμούς κ.ά.

Πρόκειται για ζητήματα που το σωματείο συνεχίζει να αναδεικνύει, καλώντας και με ανακοινώσεις στις μητρικές γλώσσες των μεταναστών εργατών γης, να δυναμώσουν τη συσπείρωσή τους στο συνδικάτο και από κοινού την παρέμβασή τους, για όλα όσα έχουν ανάγκη και οι ίδιοι σήμερα.

Στο πλαίσιο αυτό, το Συνδικάτο μαζί με το Εργατικό Κέντρο Πάτρας πραγματοποίησε παρέμβαση στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, όπου συναντήθηκε με τον αναπληρωτή περιφερειάρχη Χ. Μπονάνο, απαιτώντας να προχωρήσουν τα αναγκαία μέτρα που ακόμα δεν έχουν ληφθεί, έναν χρόνο μετά την περσινή καταστροφική πυρκαγιά σε καταυλισμό της Νέας Μανωλάδας.

Διεκδικούν μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν νέων περιστατικών πυρκαγιών στους χώρους διαμονής (με πυροσβεστικά μέσα, καθαρισμούς, πυροσβεστικές περιπολίες, φυλάκια κ.ά.), διευκόλυνσης της πρόσβασης των εργατών σε δημόσιες και δωρεάν δομές Υγείας (με ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό), εμβολιασμούς, τακτικούς ελέγχους από κλιμάκια του ΕΟΔΥ κ.ά.

Επίσης, σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης, το σωματείο απαιτεί να μην υπάρχουν καταλύματα διαμονής 30 ατόμων, καταλήγοντας να συνωστίζονται σε αυτά πάνω από 100 εργάτες, ενώ ειδική αναφορά γίνεται για τα εργασιακά δικαιώματα, διεκδικώντας ίσα δικαιώματα Ελλήνων και μεταναστών εργατών γης, κανένας ανασφάλιστος, δουλειά που να μην ξεπερνά τις 40 ώρες την εβδομάδα (5ήμερο - 8ωρο - 40ωρο) κ.ά. μέτρα.

Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής αντιπεριφερειάρχης έκανε λόγο για παρεμβάσεις που «θα γίνουν» στον ΕΟΔΥ, ώστε κλιμάκιά του να βρεθούν στην περιοχή για ελέγχους και εξετάσεις.

Χτες, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση και στην Περιφερειακή Διεύθυνση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στην Πάτρα, απαιτώντας μέτρα πυρασφάλειας στους χώρους διαμονής, να γίνει καθαρισμός από εύφλεκτα υλικά, καθώς και περιπολίες για την πυροπροστασία.

Σικάγο, 1η Μάη 1886

Μέρα της εργατικής τάξης όλου του κόσμου, μέρα τιμής και μνήμης των νεκρών της τάξης μας, που οδηγεί τον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης. Η Πρωτομαγιά της εξέγερσης στο Σικάγο το 1886 ταυτίστηκε με τον σκληρό αγώνα των εργατών για το 8ωρο, για να μη δουλεύουν σαν σκλάβοι, 10 - 12 ώρες τη μέρα.

«Σκοπεύουμε ν' αλλάξουμε τα πράγματα.

Οχι πια να μοχθούμε απ' τα χαράματα.

Ισα - ίσα μόνο για να ζούμε,

Να μην έχουμε ποτέ μια ώρα για να σκεφτούμε.

Θέλουμε να νιώσουμε τον ήλιο,

Θέλουμε να μυρίσουμε τ' άνθη

Είμαστε σίγουροι πως είναι θέλημα θεού

Και τ' αποφασίσαμε να έχουμε οχτάωρο.

Καλούμε τις δυνάμεις από

Ναυπηγεία κι εργοστάσια:

Οχτώ ώρες για εργασία, οχτώ ώρες για ανάπαυση, οχτώ ώρες για ό,τι θέλουμε»: Το παραπάνω ήταν το τραγούδι των εργατών για το 8ωρο, που ακόμα και σήμερα μοιάζει τόσο επίκαιρο...

Οσο για την εξέγερση που σημαδεύει την αυριανή μέρα; Την 1η του Μάη 1886 η εφημερίδα «Daily Globe» έγραφε: «25 χιλιάδες είναι μια σαφής εκτίμηση του μεγέθους των εργατών που άφησαν εχθές (Παρασκευή 30 Απρίλη) τα καταστήματα και τα εργοστάσια γιατί οι εργοδότες τους δεν συναινούσαν στην 8ωρη εργασία με τις ίδιες απολαβές της 10ωρης (...) Το πόσοι θα κατέβουν σήμερα (Σάββατο) είναι αβέβαιο, αλλά οι προοπτικές επανάληψης των χθεσινών γεγονότων είναι εξαιρετικά ευνοϊκές (...)».

Σήμερα, 140 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο το 1886, η εργατική τάξη βιώνει στο πετσί της ακόμα πιο άγρια εκμετάλλευση. Από τη δουλειά της παράγονται ασύγκριτα περισσότερα κέρδη σε σχέση με τότε, κι όμως το μερίδιό της στους καρπούς του μόχθου της είναι αναλογικά πολύ μικρότερο.

Για να αυξάνονται αυτά τα κέρδη, όλο και περισσότερο σήμερα ο εργάσιμος χρόνος διαχέεται σε όλη τη διάρκεια της μέρας, αυξάνοντας έτσι την απλήρωτη δουλειά. Μπροστά στην όξυνση των ανταγωνισμών και την πολεμική εμπλοκή η επίθεση του κεφαλαίου στον εργάσιμο χρόνο εντείνεται ακόμα περισσότερο, με το έδαφος να έχει ήδη στρωθεί από τα πριν.

Αλλωστε, ήδη τα μέσα και τα μέτρα που έχουν επεξεργαστεί για να επεκτείνουν τον εργάσιμο χρόνο και να θολώσουν τα όρια εργάσιμου - μη εργάσιμου χρόνου για όλο και πιο πλατιά τμήματα της εργατικής τάξης έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα «καινοτόμα», έστω κι αν τις βασικές περιγραφές τους μπορούμε να τις βρούμε ήδη από όταν ο Μαρξ έγραφε το «Κεφάλαιο», για να αποκαλύψει τον μηχανισμό της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, φωτίζοντας έτσι πού πρέπει να στραφούν τα πυρά του εργατικού κινήματος. «Το άθροισμα της αναγκαίας εργασίας και της υπερεργασίας, των χρονικών διαστημάτων στα οποία ο εργάτης παράγει την αξία που αναπληρώνει την εργατική του δύναμη και την υπεραξία, αποτελεί το απόλυτο μέγεθος του εργάσιμου χρόνου του - την εργάσιμη μέρα». («Κεφάλαιο», 2ος τόμος).

Από τα τέλη του 20ού αιώνα και την εφαρμογή της «Λευκής Βίβλου» της ΕΕ «έραβαν και ξήλωναν» τον εργάσιμο χρόνο, με σκοπό η εργατική τάξη να δουλεύει όσο, όποτε και όπως θέλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Ετσι, συνοπτικά στην Ελλάδα έχουμε:

- Νόμος 1892/1990 (ΝΔ): Εισήγαγε για πρώτη φορά τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου και έθεσε τις βάσεις για μερική απασχόληση και συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

- Νόμος 2639/1998 (ΠΑΣΟΚ): Εδραίωσε τις ελαστικές μορφές (part-time, εκ περιτροπής εργασία κ.λπ.) και κατοχυρώθηκε η εργασία μέσω εργολάβων και ιδιωτικών εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.

- Νόμος 3846/2010 (ΠΑΣΟΚ): Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης, της ενοικίασης εργαζομένων μέσω των «Επιχειρήσεων Προσωρινής Απασχόλησης», της εκ περιτροπής εργασίας και της «διευθέτησης».

- Νόμος 3899/2010 (ΠΑΣΟΚ): Νέα επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας.

- Νόμος 4093/2012 (συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ): Κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων, μειώσεις κατώτατων μισθών, περαιτέρω «ευελιξία».

- Νόμος 4498/2017 (ΣΥΡΙΖΑ): Δίνει καθοριστικό χτύπημα μέσα από την καθιέρωση της 60ωρης εργάσιμης βδομάδας που θέσπισε για τους γιατρούς των δημόσιων νοσοκομείων, στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης της Κοινοτικής Οδηγίας 2003/88.

- Νόμος 4808/2021 (ΝΔ - γνωστός και ως νόμος Χατζηδάκη): Κατοχύρωση της ατομικής «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου, με 10ωρη δουλειά χωρίς πρόσθετη αμοιβή και με διακεκομμένα ωράρια ακόμα και στη μερική απασχόληση.

- Νόμος 5053/2023 (ΝΔ - γνωστός και ως νόμος Γεωργιάδη): Καθιέρωση της 13ωρης εργασίας σε δύο εργοδότες.

- Νόμος 5239/2025 (ΝΔ - νόμος Κεραμέως): Καθιέρωση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη.

Να λοιπόν γιατί η συζήτηση για τον εργάσιμο χρόνο είναι αποκαλυπτική προκειμένου να γίνουν κατανοητές οι σύγχρονες μορφές έντασης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η μερική απασχόληση, η «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, οι υπερωρίες, οι ελαστικές μορφές είναι οι τρόποι με τους οποίους ξεχειλώνεται η εργάσιμη μέρα, ντυμένοι με την ψευδεπίγραφη επικάλυψη της «ελεύθερης επιλογής».

Αυτή ακριβώς η συζήτηση γίνεται επίκεντρο πάλης και διεκδίκησης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με τις ταξικές δυνάμεις να οργανώνουν τη συλλογική διεκδίκηση. Το 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο είναι το αίτημα που διατρανώνουν τα συνδικάτα, δείχνοντας ότι υπάρχει σήμερα η δυνατότητα να δουλεύουμε όλοι λιγότερο χωρίς να αναγκαζόμαστε να ζούμε χειρότερα, αλλά αξιοποιώντας τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη.

Και όσο μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στις δυνατότητες που προσφέρει η εποχή μας για να ζήσουμε καλύτερα και στο πώς τελικά ζούμε, τόσο αποκαλύπτεται και αυτή η τεράστια αντίφαση: Οτι στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, των ρομποτικών τεχνολογιών, των τόσων επιτευγμάτων της ανθρώπινης εργασίας, το 8ωρο του 1886 καταντά «μουσειακό είδος». Στην εποχή που ουρανοξύστες σηκώνονται σε μερικούς μήνες, ενώ πριν 140 χρόνια χρειάζονταν χρόνια και χρόνια για τις οικοδομές, οι κυβερνήσεις πλασάρουν σαν «ρεαλισμό» το ...δικαίωμα στη 13ωρη εργασία!

Οι διεκδικήσεις του 1886 παραμένουν επίκαιρες, γιατί είναι «ανάγκη των καιρών» να ξεμπερδεύει η εργατική τάξη με τον βραχνά του κέρδους, που όσο υπάρχει φέρνει ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου.

«Επισκεφθείτε τα ραφεία ή τα σιδηρουργεία. Θα δείτε ανθρώπους με πρόσωπα χλωμά σαν τον θάνατο, να αναπνέουν σκόνη και δηλητήριο για δώδεκα ώρες. Αυτό δεν είναι εργασία - είναι αργή δολοφονία, που διαπράττεται για να γεμίσουν τα ταμεία των "βαρόνων" του Σικάγο», έγραφε η εφημερίδα «Arbeiter-Zeitung» του Αυγούστου Σπάις στο φύλλο της 2 Μάη 1886.

«Μπείτε σε αυτά τα υπόγεια, όπου το φως της ημέρας δεν φτάνει ποτέ. Εκεί θα βρείτε άνδρες και γυναίκες να σκύβουν πάνω από υφάσματα, αναπνέοντας τις ίνες που καταστρέφουν τα πνευμόνια τους. Είναι το σφαγείο της μόδας», πρόσθετε, δείχνοντας μέσα από αυτήν τη σκληρή γλώσσα την πραγματικότητα των εργατών.

Πόσες ομοιότητες άραγε μπορεί να βρει κάποιος σήμερα με τη «Βιολάντα» όπου μύριζαν προπάνιο για 8 ώρες κάθε μέρα, με τα ΕΛΠΕ και τις καταγεγραμμένες 65.000 ώρες υπερωριών, ή με τα 16ωρα - 7ήμερα στη Ρόδο που οι πρωτοκλασάτοι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ έτρεξαν να υπογράψουν για λογαριασμό των μεγαλοξενοδόχων;

Το κόκκινο νήμα που δένει την Εργατική Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο με τη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη, με την Πρωτομαγιά των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής του 1944, με την Πρωτομαγιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της βαθιάς πολεμικής εμπλοκής και των συνεπειών της για την εργατική τάξη και τον λαό του 2026, ξεδιπλώνεται στον δρόμο που μπορεί να μας βγάλει από τον κυκεώνα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.

κλάδοι με απίστευτα ποσοστά κερδών και τζίρους που ζαλίζουν. Σε αυτές τις «ατμομηχανές» της οικονομίας, οι εργαζόμενοι βιώνουν την άγρια εκμετάλλευση, όπως αποκαλύπτουν οι μαρτυρίες τους στον «Ριζοσπάστη».

Ο Γιάννης δουλεύει σε έναν από τους μεγαλύτερους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, σε τμήμα Πληροφορικής και μας εξηγεί με τι όρους εργάζεται. «Ολοι λένε "είσαι τυχερός, καλός μισθός, σταθερή δουλειά". Η πραγματικότητα όμως διαφέρει κατά πολύ. Τα "stand-by" (καθεστώς ετοιμότητας) είναι πάγια τεχνική. Και κάπως έτσι πλέον δουλεύουμε κατά μέσο όρο 15 ώρες έξτρα την εβδομάδα. Με τη χρήση και της τηλεργασίας που είχε έρθει υποτίθεται να λύσει θέματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας, οι προϊστάμενοι σε θεωρούν μόνιμα διαθέσιμο, "Γιατί τι κάνεις; Σπίτι είσαι, οπότε κάνε και αυτό".

Στα λεγόμενα "προνομιούχα" τμήματα είμαστε σε επιφυλακή μία βδομάδα τον μήνα, 24 ώρες το 24ωρο. Και λέω αυτά "προνομιούχα" γιατί άλλα τμήματα με ελλείψεις σε προσωπικό (ναι, σε έναν κλάδο με τόσα κέρδη έχουμε τεράστιες ελλείψεις με βάση τις ανάγκες) είναι σε επιφυλακή 10 ή 15 ημέρες τον μήνα. Και όλα αυτά ενώ ο μισθός δεν φτάνει ούτε μέχρι τις 15-20 του μήνα.

Κάπως έτσι, κανονίζουμε την προσωπική μας ζωή με βάση τα stand-by. Μετράμε πόσα Σαββατοκύριακα θα έχουμε ελεύθερα για να τα φορτώσουμε με ό,τι δεν έχουμε προλάβει να κάνουμε όλες τις υπόλοιπες μέρες. Διαθέσιμος 24/7 σημαίνει παντού με το laptop, με το άγχος να έχεις ίντερνετ, ησυχία κ.τ.λ. Αυτή είναι η "προνομιακή" πραγματικότητα του πληροφορικάριου που εργάζεται σε έναν κλάδο που κάθε χρόνο οι εταιρείες πανηγυρίζουν για τα μερίσματα και τα κέρδη, και όλοι λένε το πόσο καλύτερη είναι η ζωή και οι συνθήκες λόγω καλύτερου μισθού ή πνευματικής εργασίας κ.ά.

Αναρωτιέμαι πολλές φορές: Στον 21ο αιώνα με πτυχίο, μεταπτυχιακό, ένα κάρο πιστοποιήσεις που πήρα με δαπάνη προσωπικού μου χρόνου, ενώ η εταιρεία τα ζητούσε, γιατί να πρέπει να δουλεύω όλη μέρα, για να τα βγάλω πέρα με αξιοπρέπεια; Ως νέος εργαζόμενος φανταζόμουν την τεχνολογία να με βοηθάει να αναπτύξω το αντικείμενό μου, να καλυτερεύει την ποιότητα της ζωής μου, αλλά και της δουλειάς μου, όχι να την επιδεινώνει. Ετσι κι αλλιώς όσο και να διαβάσω, όσο καλά και αν είναι αυτά που γράφω, όσες ώρες και αν δουλέψω, εφόσον η κατεύθυνση του κράτους είναι αυτή που είναι, στο τέλος αν μου συμβεί κάτι θα στηριχτώ σε ένα σύστημα Υγείας που έχει ανακαινισμένα κτίρια αλλά όχι γιατρούς και νοσηλευτές. Σε μια κοινωνία που παρακαλάει να μη βρέξει γιατί θα πνίγει και να μην φυσήξει γιατί θα καεί. Γι' αυτό την 1η Μάη θα απεργήσω».

«Με λένε Χαρά και τα τελευταία χρόνια δουλεύω σε μεγάλο όμιλο ένδυσης. Με το που μπαίνει ένας νέος εργαζόμενος στον όμιλο, το πρώτο πράγμα που πληροφορείται είναι ότι η σύμβασή του θα είναι 4ωρη, αν ζητήσει 8ωρο δεν τον παίρνουν απλά... ή "εξηγούν" πως πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να γίνεις 8ωρος, πρέπει να "εξελιχθείς". Φυσικά και μπορείς να έχεις έξτρα ώρες και φυσικά και είναι μόνο όταν έχει έξτρα δουλειά. Εννοείται πως αν δουλεύεις σε κατάστημα του κέντρου είσαι έξτρα τυχερός και έχεις και τις "Κυριακούλες" σου από Μάη μέχρι τον Οκτώβρη... για να δουλεύεις εννοείται.

Βέβαια δεν έχεις πια ζωή, δεν βλέπεις την οικογένειά σου, δεν έχεις σπιθαμή χρόνου να διαθέσεις σε κάτι άλλο πέρα από το να αναπληρώσεις λίγη από την εργατική σου δύναμη. Αλλά μπορείς να πεις όχι στις υπερωρίες όταν ο μισθός σου για χρόνια είναι 500 περίπου ευρώ; Οταν είσαι φοιτητής από την επαρχία που μένει μόνος του, όταν έχεις να μεγαλώσεις παιδιά;

Για να επανέλθω όμως, η εταιρεία τον Ιούνιο του 2025 έφερε σε μερικούς από τους συναδέλφους, μαζί και σε μένα, την πολυπόθητη 8ωρη σύμβαση που διακαώς επιθυμούσαμε, αφού αρκετοί από εμάς την είχαμε ανάγκη για να ξέρουμε έστω ότι αυτόν τον μήνα θα πληρωθούμε σαν 8ωροι και όχι σαν μερικής απασχόλησης. Σε αυτήν τη σύμβαση υπήρχε ένας αστερίσκος πως θα είναι μόνο για το καλοκαίρι, για όσο δηλαδή το είχε ανάγκη η εργοδοσία. Πολύ απλά, κάνεις ...σεζόν στην πόλη σου.

Αυτό είναι ένα από τα εργαλεία που το κράτος και όλες οι κυβερνήσεις χάρισαν απλόχερα στην εργοδοσία προκειμένου να πολλαπλασιάζει τα κέρδη της. Μετά έρχονται οι εργάσιμες Κυριακές που από 8 έχουν γίνει πλέον 32, τα σπαστά ωράρια που πολλοί συνάδελφοι αναγκάζονται να κάνουν γιατί "δεν βγαίνει αλλιώς η δουλειά", δηλαδή ένα 12ωρο στην υπηρεσία του εργοδότη, χωρίς να μπορείς πολλές φορές να απομακρυνθείς από τη δουλειά, να έχεις ζωή, αλλά παράλληλα χωρίς να πληρώνεσαι παραπάνω.

Ενώ όταν αιτηθείς άδεια, σου λένε "δεν γίνεται να λείπουν ταυτόχρονα άτομα" και επειδή δεν γίνεται σου "φοράνε" την άδεια όποτε θέλουν ή αρνούνται ακόμα και τη νόμιμη φοιτητική άδεια. Ορίζουν το πότε θα πας στην τουαλέτα, πότε θα φας, πότε θα μιλήσεις, πότε θα πας διακοπές, ακόμα και τον ελεύθερο χρόνο. Κι αυτό γιατί το πρόγραμμά μας βγαίνει κάθε τέλος εβδομάδας για την επόμενη εβδομάδα. Και όλα αυτά όταν η εργασία μας λόγω της εισόδου νέων τεχνολογιών, όπως τα αυτόματα ταμεία, αντί να απλοποιείται, να γίνεται λιγότερο εντατική, αντί η αύξηση της παραγωγικότητας να οδηγεί σε λιγότερη εντατικότητα, καλύτερους μισθούς, γίνεται το αντίθετο.

Ως εδώ! Δεν θα γίνουμε λάστιχο για τα κέρδη τους! Μπορούμε και έχουμε ανάγκη να ζούμε και να δουλεύουμε με βάση τις δυνατότητες που δίνει η εποχή μας! Τον δρόμο δείξαν οι εργαζόμενοι στο Σικάγο το 1886, όλοι όσοι πάλεψαν, έδωσαν τη ζωή τους για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε και εμείς! Ολοι στην απεργία της Πρωτομαγιάς, όλοι στα απεργιακά συλλαλητήρια».

Εξαντλητική δουλειά και εντατικοποίηση είναι οι λέξεις που μπορούν να περιγράψουν τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στα ξενοδοχεία, τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας, όπως αρέσκονται να αποκαλούν τον Τουρισμό. Τα παραπάνω επιβεβαιώνει ο Διαμαντής, εργαζόμενος σε ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της Αθήνας. «Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό βιώνουμε καθημερινά την εντατικοποίηση της δουλειάς μας μέσα από τη μεγάλη υποστελέχωση στα ξενοδοχεία αλλά και την ανασφάλεια των ελαστικών μορφών απασχόλησης, την ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και της απασχόλησης μέσω εργολάβων», σημειώνει.

Παράλληλα, μας εξηγεί και τους νέους τρόπους με τους οποίους εντατικοποιείται η εργασία τους. «Η ολοένα και μεγαλύτερη πίεση από την πλευρά της εργοδοσίας για μεγαλύτερη απόδοση έχει γίνει καθεστώς, με δουλειά από πόστο σε πόστο ή με απαράδεκτες πρακτικές χρονομέτρησης της εργασίας στον καθαρισμό δωματίων, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον επιτήρησης και εξάντλησης για τις καμαριέρες και για τους εργαζόμενους σε όλα τα πόστα. Ολα αυτά συμβαίνουν ενώ το κόστος ζωής αυξάνεται ραγδαία, καθιστώντας ολοένα δυσκολότερη την κάλυψη βασικών μας αναγκών, με τη γενικότερη εμπλοκή της χώρας μας στους διεθνείς ανταγωνισμούς και τις πολεμικές εξελίξεις να εντείνει την ανασφάλεια, επηρεάζοντας άμεσα και έναν τόσο "εύθραυστο" κλάδο όπως είναι ο τουρισμός». Στο τι μπορούν να κάνουν οι εργαζόμενοι, ο Διαμαντής ξεκαθαρίζει πως «απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αναμονή ή η σιωπή. Η συλλογική οργάνωση και η διεκδίκηση για την υπεράσπιση του εισοδήματός μας, των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς μας αποτελούν μονόδρομο για τους εργαζόμενους στα ξενοδοχεία και τον τουρισμό. Η μάχη που καλούμαστε να δώσουμε ενάντια σε αυτές τις συνθήκες, είναι και αυτή που δικαιώνει και το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, όχι απλά ως μια ημέρα μνήμης, αλλά ως ημέρα διεκδίκησης και πάλης για την υπεράσπιση της ζωής μας, της ζωής των παιδιών μας, σε σύγκρουση με τις επιδιώξεις της εργοδοσίας και του κράτους. Τώρα είναι η ώρα που μέσα απ' τα σωματεία μας πρέπει να δυναμώσει η οργάνωση και ο συλλογικός αγώνας, βαδίζοντας τον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι ήρωες και οι πρωτοπόροι της ταξικής πάλης, ενάντια στον πόλεμο και την εκμετάλλευση για έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων».

Εργοτάξιο Ελληνικού

Στο πλαίσιο αυτό, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας πραγματοποίησε χθες εκδήλωση στο εργοτάξιο του Ελληνικού με στάση εργασίας που οργάνωσε το Σωματείο στο εργοτάξιο, για να διευκολυνθεί η συμμετοχή.

Οι εργασίες σταμάτησαν και εκατοντάδες οικοδόμοι πήραν μέρος στη συγκέντρωση για να τιμήσουν την παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης.

Στους εργαζόμενους μίλησε ο Βάλσαμος Συρίγος, γραμματέας της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο εργοτάξιο του Ελληνικού. Αναφέρθηκε στους αγώνες των εργατών του Σικάγο για το 8ωρο, που 140 χρόνια αργότερα καταστρατηγείται, και στο ότι πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας των εργαζομένων σήμερα για σύγχρονα δικαιώματα, καλύτερα μεροκάματα και βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, με μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Τόνισε την ανάγκη συσπείρωσης στο Συνδικάτο και ενότητας όλων των εργαζομένων, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκευτικής ή φυλετικής προέλευσης.

Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, μεταφέροντας την προσπάθεια που θα καταβάλει η Ομοσπονδία το επόμενο διάστημα, μέσα και από κλαδικές απεργιακές μάχες, να υπογράψει με τη μεγαλοεργοδοσία του κλάδου νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με σημαντικές αυξήσεις στον μισθό και στο ημερομίσθιο, με κατοχύρωση όλων των ενσήμων κ.λπ. Στους εργαζόμενους μοιράστηκε ανακοίνωση για την Πρωτομαγιά γραμμένη και σε ξένες γλώσσες, με κάλεσμα συμμετοχής στην απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

ΚΕΡΚΥΡΑ

«Την ίδια στιγμή που οι ιδιωτικοί κολοσσοί στον χώρο της Υγείας καταγράφουν κέρδη και δίνεται "ζεστό" χρήμα σε ιδιώτες, ΜΚΟ και κλινικάρχες, η δημόσια Ψυχική Υγεία και Απεξάρτηση βιώνει τις τραγικές συνέπειες της αντιδραστικής ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», αναφέρει μεταξύ άλλων στο απεργιακό κάλεσμα.

Στο μεταξύ, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής έδωσε χθες ραντεβού το Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» με το προσωπικό του νοσοκομείου, οργανώνοντας επίσκεψη στον ιστορικό τόπο. Οι εργαζόμενοι ξεναγήθηκαν στο μουσείο και στον περιβάλλοντα χώρο του Σκοπευτηρίου, βάδισαν τη διαδρομή για τις εκτελέσεις και τίμησαν τους 200 κομμουνιστές πατριώτες που κράτησαν όρθιο το ανάστημά τους, μένοντας αλύγιστοι μέχρι την τελευταία τους πνοή.

Στη Θεσσαλονίκη, συνέλευση στο μεγάλο εργοτάξιο του παιδιατρικού νοσοκομείου στο Φίλυρο πραγματοποίησε το Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσσαλονίκης, με τους εργαζόμενους του χώρου να αποφασίζουν μαζική συμμετοχή στην απεργία και στη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς. Μέσα από τη συζήτηση με τον πρόεδρο του Συνδικάτου Α. Γεράκη αναδείχθηκε ότι οι εργαζόμενοι θεωρούν το σωματείο αποκούμπι και αναγνωρίζουν τη σημασία του οργανωμένου αγώνα.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε και η παρέμβαση της Ενωσης Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης στο εμπορικό κέντρο «Mediterranean Cosmos». Κατά τη διάρκεια της εξόρμησης στήθηκε έκθεση αφιερωμένη στους αγώνες της εργατικής τάξης, με πρωτοβουλία των εργατικών σωματείων της Θεσσαλονίκης. Η έκθεση ανέδειξε τη σημασία της Πρωτομαγιάς ως ημέρας μνήμης και αγώνα, προβάλλοντας ιστορικά στιγμιότυπα και μηνύματα που παραμένουν επίκαιρα για τους εργαζόμενους σήμερα.

Θεσσαλονίκη, εμπορικό κέντρο «Mediterranean Cosmos»

Με πολύμορφες παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς συνεχίστηκε το πλατύ άνοιγμα των συνδικάτων σε Γιάννενα και Αρτα μπροστά στην απεργία της Πρωτομαγιάς.

Στα Γιάννενα το Συνδικάτο Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών βρέθηκε χτες έξω από τις πύλες της γαλακτοβιομηχανίας «Δωδώνη», ενώ το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων περιόδευσε στην εταιρεία πληροφορικής «Terracom» στην Μπάφρα.

Στην Αρτα τις προηγούμενες μέρες το Εργατικό Κέντρο και το Συνδικάτο Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών ολοκλήρωσαν παρεμβάσεις σε μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων της περιοχής, όπως στην «Ιον», στον Πτηνοτροφικό Συνεταιρισμό Αρτας, στην «Ηπειρος» και στην «Intercomm Foods», καθώς και σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ της πόλης.

Στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας περιόδευσε χτες το απόγευμα το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας, με τους εργαζόμενους να μεταφέρουν την ανησυχία τους για την πίεση και την κούραση που θα ενταθούν το επόμενο διάστημα, με την αύξηση των πτήσεων και της τουριστικής κίνησης. Τέθηκε επίσης το πρόβλημα της έλλειψης χώρου στάθμευσης, αφού εργαζόμενοι αναγκάζονται να παρκάρουν ακόμα και πάνω από ένα χιλιόμετρο μακριά από τον χώρο δουλειάς.

Από την εξόρμηση στο ΨΝΑ

Στην Κεφαλονιά, μπροστά και στη νέα τουριστική περίοδο, το Συνδικάτο Εργαζομένων Τουρισμού - Επισιτισμού βρέθηκε σε μεγάλα ξενοδοχεία της περιοχής του Αργοστολίου. Στους χώρους, όπου πραγματοποιούνται εργασίες για την προετοιμασία τους, πλούσιες ήταν οι συζητήσεις με εργαζόμενους από διάφορες περιοχές της χώρας (Πάτρα, Αιτωλοακαρνανία, Δυτ. Μακεδονία), όπως και μετανάστες (Σενεγάλη) που βρίσκονται στο νησί για τη σεζόν. Από τις παρεμβάσεις έγινε αναφορά στο λεγόμενο «τουριστικό θαύμα», που στηρίζεται στις πλάτες των χιλιάδων εργαζομένων του κλάδου, στους κόπους και τις θυσίες τους, την ώρα που μεγαλοξενοδόχοι και τουρ οπερέιτορ επιδιώκουν κάθε χρόνο μεγιστοποίηση των κερδών τους.

Παράλληλα τονίστηκαν τα κοινά προβλήματα Ελλήνων και μεταναστών εργατών, η κοινή πάλη που χρειάζεται να κάνουν απέναντι στα ίδια προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουν στους χώρους δουλειάς, δυναμώνοντας το κλαδικό τους Συνδικάτο, με νέες εγγραφές και δημιουργία Επιτροπών Αγώνα σε κάθε χώρο.

Το κάλεσμα για την Πρωτομαγιά, αλλά και για την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 13 Μάη, βρίσκεται στο επίκεντρο της δράσης που ξεδιπλώνεται σε χώρους του Δημοσίου στην Κρήτη.

Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε και παγκρήτια σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ στο Ηράκλειο, στην οποία συμμετείχαν όλα τα Νομαρχιακά Τμήματα της Κρήτης και πλήθος πρωτοβάθμιων σωματείων του δημόσιου τομέα από όλο το νησί. Στη σύσκεψη μεταξύ άλλων πήραν τον λόγο από την Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ ο Γιάννης Κουρμούλης και ο Σπύρος Μαρίνης, ενώ στη συνέχεια μίλησαν εκπρόσωποι των Νομαρχιακών Τμημάτων και των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Αναδείχθηκαν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, ανάμεσά τους η ακρίβεια που επιδεινώνεται λόγω του πολέμου, οι χαμηλοί μισθοί, η υποστελέχωση, η δουλειά - λάστιχο αλλά και η ένταση της κρατικής καταστολή με το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο. Στο επίκεντρο τέθηκε και η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την οποία μετατρέπεται όλη η χώρα και η Κρήτη σε ορμητήριο πολέμου, αυξάνοντας τους κινδύνους για τον λαό.

Συζητώντας την πείρα από μεγάλους αγώνες και κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, η σύσκεψη κατέληξε σε κάλεσμα σε όλες τις διοικήσεις των σωματείων και των Νομαρχιακών Τμημάτων να αναπτύξουν έναν πλούσιο προγραμματισμό δράσης μπροστά στις δύο απεργιακές μάχες, αλλά και για τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων από το Δημόσιο στη μεγάλη παγκρήτια κινητοποίηση στη βάση της Σούδας στις 17 Μάη.

Στην ίδια κατεύθυνση, αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης πραγματοποιεί περιοδεία στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Κρήτης, συζητώντας με τους εργαζόμενους.

Συγκεκριμένα, στο Ηράκλειο Κρήτης και στο ίδρυμα του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου βρέθηκε η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Νίκη Χρονοπούλου, όπου συζήτησε με τους διοικητικούς υπαλλήλους. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναδείχθηκαν όλα τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους του Ιδρύματος, και το πώς θα οργανωθεί καλύτερα και θα δυναμώσει η πάλη των υπαλλήλων σε όλα τα Ιδρύματα της χώρας.

Η Ν. Χρονοπούλου μίλησε για την επίθεση που κλιμακώνεται στους εργαζόμενους, τονίζοντας ότι μόνη απάντηση είναι η μεγαλύτερη συσπείρωση στα σωματεία και η οργάνωση ακόμα πιο δυναμικών διεκδικητικών αγώνων. Ξεχώρισε μεταξύ άλλων τα σοβαρά προβλήματα της υποστελέχωσης, της υποχρηματοδότησης και των χαμηλών μισθών, των υποδομών αλλά και της καταστολής που εντείνεται. Αναφέρθηκε στην ολοένα και πιο επικίνδυνη πρόσδεση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με την πολεμική έρευνα και την πολεμική οικονομία, τονίζοντας πως «την ίδια ώρα που δεν υπάρχουν χρήματα για τον 13ο και τον 14ο μισθό, δίνονται δισ. για τους πολέμους και τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς».

«Η απεργία της 1ης Μάη είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να δείξουμε τη δύναμή μας. Αλλωστε η Ιστορία έχει αποδείξει ότι μόνο με τον οργανωμένο συλλογικό αγώνα μπορούν οι εργαζόμενοι να επιβάλουν το δίκιο τους», επεσήμανε, καλώντας και στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 13 Μάη.

Από την κινητοποίηση ενάντια στην απόλυση στη «Fulgor»

Χαρακτηριστικά είναι όσα συμβαίνουν στο εργοστάσιο της «Fulgor» του Ομίλου Στασινόπουλου στην Κόρινθο, που αποτελεί «ναυαρχίδα» στον κλάδο του Μετάλλου. Εκεί ήρθε και τρίτη απόλυση εργαζόμενης, υποψήφιας με της ΔΑΣ στις τελευταίες αρχαιρεσίες του επιχειρησιακού σωματείου, με το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής να αντιδρά άμεσα, πραγματοποιώντας χθες εξόρμηση έξω από τα γραφεία της εταιρείας στο Μαρούσι. Παρέμβαση έκανε το Συνδικάτο και στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Η ΔΑΣ τονίζει ότι η απόλυση ήταν προσχεδιασμένη και ότι έγινε με το πρόσχημα της «αξιολόγησης», ενώ μάλιστα πρόκειται για μητέρα δίχρονου παιδιού, στο τμήμα μελετών, η οποία δούλευε επί 8 χρόνια χωρίς να υπάρχει ποτέ κανένα παράπονο. Εξηγώντας γιατί ήταν προσχεδιασμένη, αναφέρει ότι άφηναν τη εργαζόμενη με ελάχιστο αντικείμενο δουλειάς, δεν δινόταν έγκαιρη ανατροφοδότηση - ενημέρωση από τον προϊστάμενό της και, παρ' όλα αυτά, τα έργα που είχε αναλάβει παραδόθηκαν όλα εντός προθεσμίας.

Η ΔΑΣ λοιπόν θέτει το ερώτημα: «Τι έγινε ξαφνικά και "έπρεπε" να λυθεί η σύμβασή της;». Και δίνει την απάντηση: «Η συναδέλφισσα, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, ήταν μπροστά στους αγώνες, στις διεκδικήσεις των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων! Ηταν υποψήφια με το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ στο επιχειρησιακό σωματείο της "Fulgor"! Αυτή της η στάση ενόχλησε την εργοδοσία, που θέλει η εντατικοποίηση να αυξάνεται, οι αυξήσεις μισθών να είναι ελάχιστες και οι εργαζόμενοι να μη σηκώνουν κεφάλι. Δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα, αφού δεν δίστασαν να προχωρήσουν στην απόλυση της εργαζόμενης μωρομάνας λίγο καιρό αφότου γύρισε στη δουλειά».

Είναι η τρίτη στη σειρά απόλυση εργαζόμενου υποψήφιου με τη ΔΑΣ «και είναι ξεκάθαρο ότι η "οικογένεια" της "Βιοχάλκο" θέλει να σιγάσει οποιαδήποτε φωνή αντίστασης και διεκδίκησης». Η απόλυση, τονίζεται, «γίνεται για να αποτρέψει την ισχυροποίηση ταξικού πόλου διεκδίκησης, να μην προλάβει να ισχυροποιηθεί το Συνδικάτο, να μην αλλάξει ο συσχετισμός στο επιχειρησιακό σωματείο. (...) Αποδεικνύεται χωρίς αμφιβολία ότι είναι τρομοκρατική απόλυση απέναντι στη συνδικαλιστική δράση!».

Επιπλέον η ΔΑΣ καταδικάζει τη απαράδεκτη στάση της πλειοψηφίας του ΔΣ του επιχειρησιακού σωματείου, που αρνήθηκε να συνεδριάσει το ΔΣ και να παρέμβει για την ανάκληση της απόλυσης. Για άλλη μια φορά βγαίνει το συμπέρασμα «ότι η πλειοψηφία του ΔΣ είναι ο καλύτερος "βαστάζος" της εργοδοσίας, ότι η αλλαγή του συσχετισμού είναι άμεσο και επιτακτικό καθήκον. Για να γίνει το σωματείο πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, όπως το νέο σωματείο της ΕΤΕΜ, όπου κάτω από την αγωνιστική παρέμβαση ανακλήθηκαν δύο απολύσεις. Τέτοια σωματεία χρειαζόμαστε!».

Στόχος της απόλυσης είναι «να σπείρουν τον φόβο, αφού η συναδέλφισσα ήταν πρώτη στους αγώνες για τα δικαιώματά μας. Ηταν πρώτη στην ενημέρωση και στην προσπάθεια οργάνωσης των αγώνων, μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό στους συναδέλφους στην πύλη, κάτι που όπως φαίνεται εξόργισε την εργοδοσία Στασινόπουλου».

Η ΔΑΣ απαιτεί να ανακληθεί η απόλυση και καλεί τους εργαζόμενους να σταθούν αγωνιστικά δίπλα στην συναδέλφισσά τους.

Κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε χθες Τετάρτη και στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» από το επιχειρησιακό Σωματείο Εργαζομένων στη «Σελέκτ Σέρβις Πάρτνερ» («SSP Hellas»), για να παρθεί πίσω η άδικη απόλυση εργαζόμενης που είδε την «πόρτα της εξόδου» επειδή υπερασπίστηκε την υγεία της. Οπως σημειώνει μάλιστα το Σωματείο, παρά τη βεβαίωση που είχε η εργαζόμενη από γιατρό για την κατάστασή της η εταιρεία συνέχιζε να την επιβαρύνει με βαριές εργασίες. Συγκεκριμένα, παρόλο που είχε ζητηθεί έγκαιρα συνάντηση από την εργοδοσία, εκείνη όχι μόνο δεν απάντησε, κάτι που αποτελεί πάγια τακτική της, αλλά κάλεσε και την αστυνομία στο χώρο! Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε σε συνέχεια παρέμβασης του ΔΣ του Σωματείου στην εργοδοσία την περασμένη Δευτέρα, με τον πρόεδρό του, Νίκο Λαβαντσιώτη, να αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η εταιρεία απέλυσε μια έμπειρη εργαζόμενη μετά την αναρρωτική της άδεια. Ο πρόεδρος του Σωματείου κάλεσε να δυναμώσουν ο κοινός αγώνας και η αλληλεγγύη σε Ελληνες και ξένους εργαζόμενους, καθώς η εταιρεία απασχολεί αρκετούς μετανάστες εργάτες.

Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης εργαζόμενοι στον χώρο αλλά και επιβάτες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στην απολυμένη, ενώ τη στήριξη των εργαζόμενων του αεροδρομίου μετέφερε και ο Μάνος Μυλωνάς, μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και του ΣωματείουΕργαζομένων στη «Swissport».

Με παρουσία της αστυνομίας αλλά και «μπράβων» προσπάθησε η εργοδοσία της εταιρείας «Πλαίσιο» σε Μάνδρα - Μαγούλα να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους, και να αποτρέψει τη συμμετοχή τους στη χθεσινή στάση εργασίας και στην απεργιακή συγκέντρωση στην οποία καλούσαν τα Συνδικάτα Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και Εμποροϋπαλλήλων - Ιδιωτικών Υπαλλήλων Δυτικής Αττικής.

Εφτασαν μάλιστα στο σημείο να στέλνουν μηνύματα στους εργαζόμενους ότι «το αίτημα για απουσία 1 μ.μ. - 3 μ.μ. δεν γίνεται δεκτό»! Πήραν όμως αποφασιστική απάντηση, αφού οι εργαζόμενοι όχι μόνο συμμετείχαν στη στάση, αλλά παρευρέθηκαν και στη συνάντηση που πραγματοποίησε ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων με την εργοδοσία της «Πλαίσιο».

Υπενθυμίζεται ότι τα δύο σωματεία προκήρυξαν στάση εργασίας κατόπιν σύσκεψης με τους εργαζόμενους στην «Πλαίσιο», οι οποίοι απαιτούν να σταματήσει εδώ και τώρα το άθλιο καθεστώς των εργολάβων, που τους καθιστούν ομήρους ενώ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εταιρείας. Επίσης δεν ανέχονται πλέον τις καθυστερήσεις στις πληρωμές τους και την αυξανόμενη εντατικοποίηση, ούτε να γίνονται «μπαλάκι» ανάμεσα στους εργοδότες για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Στο μεταξύ οι εργαζόμενοι στο Καζίνο της Πάρνηθας συνεχίζουν την πάλη τους για νέα Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις, και μέσα από μαζικότατη Γενική Συνέλευση του Σωματείου τους αποφάσισαν στάση εργασίας σήμερα από 9 μ.μ. μέχρι 1 π.μ., την ώρα που η εργοδοσία του Καζίνο οργανώνει την καθιερωμένη φιέστα κλήρωσης αμαξιού για τους πελάτες.

Οπως καταγγέλλει μάλιστα το Σωματείο, η διοίκηση του Καζίνο για να υπονομεύσει τη μαζική συμμετοχή προχώρησε σε αλλαγές βαρδιών, ώστε να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο τη λειτουργία αλλά και για να μη χαλάσει η εικόνα της. Το ίδιο επιχειρεί να κάνει και για την απεργία της Πρωτομαγιάς. «Δείχνει τη φοβία της», τονίζει το επιχειρησιακό Σωματείο, ξεκαθαρίζοντας ότι οι εργαζόμενοι επιλέγουν τις ανάγκες τους και τις οικογένειές τους και όχι τα κέρδη του Καζίνο.

Τη γνωστή «στρακαστρούκα» της σοσιαλδημοκρατίας θυμήθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, που παραμονές της Πρωτομαγιάς κάνει πρόταση για «35ωρο ή 4ήμερο εργασίας»...

Πρόκειται για «κοροϊδία στο τετράγωνο», αφού πάει πολύ το ΠΑΣΟΚ να καμώνεται ότι θέλει «μείωση του εργάσιμου χρόνου», όταν πρόκειται για το κόμμα που:

- Ψήφισε 3 μνημόνια, με εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους που καταργούν το 8ωρο και τις Συμβάσεις και μετατρέπουν την κυριακάτικη αργία σε μακρινή ανάμνηση.

- Ψήφισε το 70% του νόμου Χατζηδάκη της ΝΔ, που καταργεί το 8ωρο μέσω της «διευθέτησης» και της 10ωρης δουλειάς με απλήρωτες τις δύο ώρες.

- Ψήφισε το 80% των νόμων Γεωργιάδη και Κεραμέως, που επιβάλλουν τις 13 ώρες δουλειάς σε έναν ή περισσότερους εργοδότες.

- Νομοθέτησε μαζί με τη ΝΔ την κατάργηση της συλλογικής διαπραγμάτευσης για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

- Εχει στηρίξει τέσσερις νόμους για την προώθηση της μορφής των συμβασιούχων και τις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

- Στήριξε την πρόσφατη «Κοινωνική Συμφωνία» της ντροπής, που βάζει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Ολα αυτά βέβαια τα στήριξαν και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως στη ΓΣΕΕ, στην Ομοσπονδία Τουρισμού, στους ξενοδοχοϋπαλλήλους της Ρόδου, όπου έφτασαν να υπογράφουν Σύμβαση για 16 ώρες δουλειά την ημέρα και 7 μέρες τη βδομάδα! Τέτοια αίσχη, που έχουν την υπογραφή των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ, έχουν γίνει το μόνιμο άλλοθι της κυβέρνησης της ΝΔ στην υλοποίηση αντεργατικών μέτρων. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, από κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν και στηρίζουν τον ελεγχόμενο εκατομμυριούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, όπως έκαναν και στο πρόσφατο Συνέδριό της.

Από κοντά και οι εκλεγμένοι του στην Τοπική Διοίκηση, που παντού στηρίζουν τις «Λευκές Νύχτες» της εξόντωσης και της δουλειάς μέχρι τα χαράματα για τους εμποροϋπαλλήλους.

Οσο για τα περιβόητα «προγράμματα 4ήμερης εργασίας» που θυμήθηκε ο Ν. Ανδρουλάκης, αυτά έχουν δοκιμαστεί σε κάποιες χώρες της Ευρώπης και αποτελούν ένα επιπλέον εργαλείο υπερεκμετάλλευσης και εντατικοποίησης της εργασίας, αφού συγκεντρώνουν συνεχόμενα 9ωρα και 10ωρα, απλήρωτα φυσικά από υπερωρίες. Είναι δηλαδή μια μορφή «διευθέτησης» σαν αυτή που προβλέπουν ο νόμος Χατζηδάκη και οι σχετικές Ευρωπαϊκές Οδηγίες που με χέρια και με πόδια στηρίζει το ΠΑΣΟΚ μαζί με τη ΝΔ.

Υπενθυμίζεται ότι ένα τέτοιο μοντέλο εργασίας προσπάθησε να επιβάλει η εργοδοσία στους μεταλλωρύχους της Χαλκιδικής, οι οποίοι με τον αγώνα τους και την ενότητά τους το πέταξαν στα σκουπίδια.

Η εντατικοποίηση της εργασίας και η φθορά της υγείας των εργαζομένων από συνεχόμενα 10ωρα και 12ωρα δεν μπορούν να αναπληρωθούν από κανένα ρεπό. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα τσακισμένα κορμιά των εργαζομένων στα ξενοδοχεία και στον Επισιτισμό.

Μάλιστα στην Ισπανία του Σάντσεθ, που αποτελεί πρότυπο για το ΠΑΣΟΚ, οι επιχειρήσεις επιδοτήθηκαν με 200.000 ευρώ κατά μέσο όρο η καθεμιά για να προωθήσουν πιλοτικά τέτοια μέτρα υποτιθέμενης «4ήμερης εργασίας». Στην Αγγλία μιλούσαν για την «πολιτική των συμπιεσμένων ωρών», δηλαδή περισσότερη δουλειά πακεταρισμένη σε λιγότερες μέρες.

Οπως άλλωστε οι ίδιοι λένε, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι «όχι μόνο το ωράριο αλλά το ανέβασμα της παραγωγικότητας», δηλαδή το παραπάνω ξεζούμισμα του εργαζόμενου. Γι' αυτό προωθούν την εντατικοποίηση μπροστά στις συνθήκες και στις απαιτήσεις της πολεμικής οικονομίας, και το ξέφρενο κυνήγι για τα αιματοβαμμένα κέρδη τους.

Σύγχρονο και αναγκαίο σήμερα δεν είναι η εργασιακή εξόντωση με «μέσους όρους» δουλειάς, αλλά η μείωση του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, το 7ωρο - 5ημερο - 35ωρο με κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και με γενναία αύξηση των μισθών.

Αυτό είναι ρεαλιστικό και αναγκαίο λόγω της τεράστιας ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, και όχι η προσαρμογή, η «ευελιξία», η εντατικοποίηση και το κλάδεμα των συλλογικών κατακτήσεων, που είναι βασική στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου και έχει οδηγήσει σε απόγνωση τους εργατοϋπαλλήλους σε όλη την Ευρώπη.

Αυτό είναι το μήνυμα και της φετινής Πρωτομαγιάς. Και, πιάνοντας το νήμα των αγώνων του Σικάγο και της Καισαριανής, τη λύση θα τη δώσει ο οργανωμένος λαός στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος του πολέμου και της εκμετάλλευσης.

Από την έκδοση που θα διακινείται στην Εκθεση

Σε έναν κόσμο που φλέγεται, με τα μαχαίρια να έχουν βγει από τα θηκάρια μπροστά στα αδιέξοδα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, σε έναν κόσμο που γεννάει καθημερινά εργοδοτικά εγκλήματα, «Βιολάντες» και «Τέμπη», όπου μια χούφτα καπιταλιστών καρπώνεται τον αμύθητο πλούτο που παράγουν εκατομμύρια εργαζόμενοι, η επαναστατική μελέτη της Ιστορίας μπορεί να φωτίσει τον δρόμο που χρειάζεται να βαδίσουν οι λαοί για να ξεμπερδέψουν μια και καλή με ένα σάπιο σύστημα που γεννά φτώχεια, αδικία, πολέμους.

Αυτόν τον δρόμο φωτίζει ο ηρωικός Μάης, του οργανωμένου αγώνα, της ταξικής σύγκρουσης με την εργοδοσία και το κράτος της. Με τους χιλιάδες απεργούς που νέκρωσαν την παραγωγή σε όλα τα μεγάλα παραγωγικά κέντρα της περιοχής. Τους φτωχούς μεροκαματιάρηδες αυτοαπασχολούμενους της πόλης να κλείνουν τα μαγαζιά τους, να στέκονται δίπλα στους ξεσηκωμένους εργάτες. Ολόκληρη η Θεσσαλονίκη παλλόταν από οργή για τους νεκρούς της, για την αδικία που γεννιόταν μέσα στα εργοστάσια, για τη φτώχεια που γεννούσε κέρδη για τα μεγάλα αφεντικά της εποχής. Στην προμετωπίδα αυτής της μάχης στάθηκαν μαζικά οι γυναίκες καπνεργάτριες, δίνοντας πολλές φορές το παράδειγμα στους άντρες συναδέλφους τους. Εκείνες τις μέρες στο βιβλίο της ταξικής πάλης γράφτηκαν μερικές από τις πιο σπουδαίες σελίδες, γεμάτες ταξικό μίσος, αυτοθυσία, ηρωισμό, αλληλεγγύη.

Αντλούμε πολύτιμα συμπεράσματα για το σήμερα, για το τι εργατικό κίνημα χρειάζεται και με τι προσανατολισμό.

Γιατί μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά αυτά τα 90 χρόνια, στην παραγωγή να έχουν ενταχθεί τα θαύματα της επιστήμης, μπορεί να έχει εκτοξευτεί σε ασύλληπτα ύψη ο πλούτος που παράγεται, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια. Και η ουσία αυτή είναι η εκμετάλλευση της πλειοψηφίας του λαού από μια χούφτα παράσιτα - μετόχους και το κράτος τους. Είναι αυτό το σύστημα, το βουτηγμένο στα σκάνδαλα, στο αίμα, στην αδικία, που υπηρετείται από όλους τους αστικούς θεσμούς, τις κυβερνήσεις, τη Δικαιοσύνη, τις δυνάμεις καταστολής.

Αυτή η «ανίκητη» μηχανή τρόμαξε τις μέρες του '36, όταν ο λαός της Θεσσαλονίκης, οργανωμένος στα σωματεία του, βγήκε μαζικά στους δρόμους, πήρε για λίγες στιγμές την πόλη στα χέρια του. Αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά πως καμία δύναμη, όσο ισχυρή και αν φαίνεται, δεν μπορεί να αντισταθεί στην ορμή του λαού, όταν αυτός αποφασίζει να παλέψει και να περάσει στην αντεπίθεση. Στοιχειώνουν την αστική εξουσία ακόμα και σήμερα οι εικόνες των φαντάρων που περνούσαν μαζικά στα μπλοκ των εργατών και τους περιφρουρούσαν από τα χτυπήματα της χωροφυλακής. Τα οδοφράγματα στις κύριες αρτηρίες της πόλης που ελέγχονταν από τον ξεσηκωμένο λαό. Οι απεργιακές φρουρές που εξασφάλιζαν ότι δεν θα εκμεταλλευτεί κανείς τον αναβρασμό για να πλιατσικολογήσει.

Πάντα απέναντί τους οι εργαζόμενοι είχαν και έχουν τις κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων. Στο επίκεντρο βρίσκονταν σταθερά οι αγώνες της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα το δικαίωμα στην απεργία, που στερεί από την αστική τάξη μία μέρα κερδοφορίας. Από τα διατάγματα του Βενιζέλου και τις διαταγές του Μεταξά, μέχρι τους απεργοκτόνους νόμους των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της ΝΔ, όλα τα κόμματα της αστικής τάξης χτίζουν ένα πλούσιο αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο, προς υπεράσπιση της καπιταλιστικής οικονομίας. Εξαπολύουν τις επίσημες δυνάμεις καταστολής για να χτυπήσουν τον «εχθρό λαό» όποτε σηκώνει κεφάλι και διεκδικεί.

Διαχρονική είναι επίσης η χρήση των μαντρόσκυλων της αστικής εξουσίας από τα αφεντικά τους. Οι πρόγονοι της 4Ε και άλλων σημερινών φασιστικών ομάδων ήταν και τότε στην υπηρεσία του συστήματος, πρόθυμα τσιράκια, προστάτες των κερδών της εργοδοσίας. Χαρακτηριστικά, η φασιστική ΕΕΕ ήταν μαζί με τη χωροφυλακή στην πολιορκία του ΕΚΘ τον Φλεβάρη του '33. Στάθηκαν και στέκονται απέναντι στα δίκαια του λαού μας. Προσπαθούν σταθερά να ρίξουν το δηλητήριό τους στα παιδιά της εργατικής τάξης και δεν χωράει εφησυχασμός από το εργατικό κίνημα, ούτε στους χώρους δουλειάς ούτε στις γειτονιές.

Δίπλα στις κυβερνήσεις στέκονται οι αχυράνθρωποι των αφεντικών στα συνδικάτα, οι «Παναγόπουλοι» της Ιστορίας του εργατικού κινήματος, για να διαβρώνουν το συνδικαλιστικό κίνημα, να προωθούν εντός του τις επιθυμίες των αφεντικών τους. Παζαρεύοντας για λογαριασμό των εργαζομένων κατακτήσεις και δικαιώματα, τάζοντας «ρεαλισμό» και «εργασιακή ειρήνη», έβαζαν και βάζουν τρικλοποδιές κάθε φορά που η εργατική τάξη προσπαθούσε να σηκώσει κεφάλι. Και τον Μάη του '36 η ρεφορμιστική ΓΣΕΕ στη λογική της «ενότητας» πρότεινε στην ταξική Ενωτική ΓΣΕΕ να κάνει πίσω από την όξυνση της πάλης, να δώσει χώρο και χρόνο στον εχθρό, ναρκοθετώντας τη σπουδαία μάχη που έδωσε ο λαός της Θεσσαλονίκης.

Ολες αυτές οι ιστορικές αντιστοιχίες δείχνουν ότι σήμερα η εργατική τάξη και ο λαός μπορούν να δώσουν τις μάχες τους από πολύ καλύτερες θέσεις. Εχουν πολύ περισσότερα όπλα στα χέρια τους. Την ιστορική πείρα, με τα θετικά και τα αρνητικά της, που δίνει πλούσια διδάγματα. Την ικανότητα στις σημερινές συνθήκες πολύ περισσότεροι πολύ καλύτερα να μελετήσουν αυτήν την πείρα. Πάνω απ' όλα, η εργατική τάξη έχει στα χέρια της το επαναστατικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ, απαλλαγμένο από αδυναμίες προηγούμενων δεκαετιών (όπως του '30), που μπορεί να δείξει ποια είναι η πραγματική διέξοδος για τον λαό, ποιον δρόμο χρειάζεται σήμερα να ακολουθήσει.

Διαβάζοντας ξανά τις μεγάλες στιγμές του Μάη του '36, αποδεικνύεται πως η Ιστορία δεν σταματά στον καπιταλισμό, πως ακόμα δεν είδαμε το τέλος της. Πως η ανειρήνευτη ταξική πάλη δεν μπορεί να φρενάρει με νόμους και κανόνες. Αυτές οι μεγάλες αλήθειες φωτίζονται και σήμερα, μέσα από τους αγώνες που δίνουν οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς. Στα ΕΛΠΕ των δισεκατομμυρίων ευρώ τζίρου και των ρεκόρ κερδοφορίας, οι εργολαβικοί εργαζόμενοι κόλλησαν στον τοίχο την εργοδοσία, δίνουν παλικαρίσια μάχη για να γυρίσουν στη δουλειά τους με αυξήσεις στον μισθό και πλήρη δικαιώματα. Στα Μεταλλεία Χαλκιδικής, απέναντι σε ένα μονοπώλιο που κυριολεκτικά παράγει χρυσάφι, οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στο Σωματείο τους έστειλαν «στον κουβά» τις προσπάθειες για 12ωρη εργασία δεκάδες μέτρα κάτω από τη γη, κέρδισαν ΣΣΕ με αυξήσεις και κατοχύρωση του 8ωρου.

Η δύναμη των εργαζομένων φάνηκε στον δρόμο, με δεκάδες χώρους δουλειάς να νεκρώνουν για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη, για να πληρώσουν οι πραγματικοί ένοχοι για τη δολοφονία 57 ανθρώπων. Φάνηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στη γενοκτονία της Παλαιστίνης, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στο μακελειό. Στη διαδήλωση των σωματείων έξω από το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο που βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, με αίτημα να κλείσει εδώ και τώρα.

Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες για να μετρηθούν άλματα μπροστά στην προετοιμασία των εργαζομένων για τις επόμενες μεγάλες μάχες. Η αλλαγή συσχετισμών σε μια σειρά συνδικαλιστικές οργανώσεις, η δημιουργία δεκάδων νέων σωματείων, η συσπείρωση νέων εργαζόμενων στα συνδικάτα τους, γεννούν μεγάλες ευθύνες αλλά και μεγάλες ελπίδες για τη συνέχεια.

Στις θύελλες που έρχονται, σε έναν κόσμο που φλέγεται, μπορούμε να ανταποκριθούμε, με ξεκάθαρη κατεύθυνση στο ότι η μόνη πραγματική ελπίδα βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής, μαζί με το ΚΚΕ.

Με τη μεγάλη Εκθεση Ιστορικού και Αρχειακού Υλικού «Ο δικός μας κόκκινος Μάης, 1936. Τα δικά μας χνάρια στο διάβα της ιστορίας, στην περπατησιά του μέλλοντος», που θα λειτουργεί από αύριο Παρασκευή 1η Μάη στο κτίριο Labbatoir στα Παλαιά Σφαγεία (26ης Οκτωβρίου 35, https://maps.app.goo.gl/9DujCHTnSiah2g2m9), ξεκινά η πολύμορφη παρέμβαση της ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ για τα 90 χρόνια από τη μεγάλη απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη τον Μάη του 1936.

Η Εκθεση θα λειτουργεί καθημερινά μέχρι τις 10 Μάη από τις 9.30 το πρωί έως τις 9.30 το βράδυ, με είσοδο ελεύθερη στο κοινό. Παράλληλα στον χώρο θα πραγματοποιούνται και θεματικές εκδηλώσεις.

Τα εγκαίνια της Εκθεσης θα πραγματοποιηθούν αύριο Παρασκευή 1η Μάη στις 8 μ.μ. Θα μιλήσει ο Θανάσης Χρηστίδης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του Κόμματος.

Νωρίτερα, στις 7 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί ειδική ξενάγηση για δημοσιογράφους και εκπροσώπους των ΜΜΕ.

Η έκθεση μέσα από την πρωτότυπη μορφή της συνδυάζει την παρουσίαση αρχειακού και ιστορικού υλικού, με τις νέες τεχνολογίες και την αξιοποίηση της εικόνας και του ήχου, εικαστικές κατασκευές, αντικείμενα και μηχανές της εποχής. Ενώ ο διαδραστικός χαρακτήρας της προσφέρει επιπλέον στον επισκέπτη μία μοναδική εμπειρία ιστορικής γνώσης και βαθύτερης αφομοίωσης των συμπερασμάτων της εποχής.

Μόνιμο στέκι στον χώρο θα έχει η ομάδα του «κόκκινου Αερόστατου». Τα Σαββατοκύριακα 2 - 3 Μάη και 9 - 10 Μάη από τις 5 μ.μ. έως τις 9 μ.μ. θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις για παιδιά, ενώ θα λειτουργεί εργαστήριο χαρακτικής, παράλληλα με πολλές εκπαιδευτικές δραστηριότητες γύρω από τα γεγονότα του Μάη του 1936, τον Γιάννη Ρίτσο και τον «Επιτάφιο». Καθημερινά στον χώρο της Εκθεσης θα υπάρχει ξεχωριστός χώρος με εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά.

Στον χώρο της Εκθεσης θα διατίθεται και το μοναδικό λεύκωμα φωτογραφικών και άλλων ντοκουμέντων, για τα γεγονότα του ηρωικού Μάη του 1936, που εξέδωσε η Κομματική Οργάνωση Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

Για πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία και το πρόγραμμα, καθώς και για κλείσιμο οργανωμένων ξεναγήσεων στα τηλέφωνα: 6947430124 και 6979547950.

Η πρόσβαση στην Εκθεση μπορεί να γίνει με τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ, από τις γραμμές: 31 (Βούλγαρη - ΚΤΕΛ), 40, 40Κ (Ν.Σ.Σταθμός - Καλοχώρι), 45Υ (ΚΤΕΛ - ΙΚΕΑ), στη στάση «Σφαγεία».

Παράλληλα θα πραγματοποιούνται θεματικές εκδηλώσεις αρχής γενομένης από αυτή την Κυριακή 3 Μάη. Στις 11 π.μ.: «Δεν είμαστε μικροί για να αλλάξουμε τον κόσμο! Αυτός ο κόσμος είναι μικρός για να χωρέσει τα όνειρά μας». Θα μιλήσει ο Θοδωρής Σταϊκόπουλος, μέλος του Γραφείου του ΣΠ Κεντρικής Μακεδονίας της ΚΝΕ. Στις 8 μ.μ.: Στρογγυλό τραπέζι με θέμα: «Ο "Επιτάφιος" του Γιάννη Ρίτσου. Η ποιητική αναπαράσταση του ηρωικού Μάη από τον ποιητή της εργατικής τάξης». Θα μιλήσουν οι: Γιώργος Σαραντόπουλος, διδάκτορας Φιλοσοφίας, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ενωσης Φιλολόγων, Μανόλης Ανδρουλιδάκης, μουσικοσυνθέτης, Δήμητρα Μήττα, συγγραφέας, φιλόλογος, πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.