Συντρόφισσες και Σύντροφοι,
Συμφωνώ με τις Θέσεις της Κ.Ε., οι οποίες επιβεβαιώνουν τη σταθερή πορεία του Κόμματος με τη διαρκή παρακολούθηση των εξελίξεων, την ανάπτυξη των σύγχρονων επαναστατικών χαρακτηριστικών. Πάνω από έναν αιώνα βαθιά ριζωμένο στην εργατική τάξη και στο λαό, με την αποστολή να την οδηγήσει στην αποτίναξη της καπιταλιστικής εξουσίας και στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Απαραίτητη προϋπόθεση για να εκπληρώσουμε αυτήν την αποστολή είναι να οικοδομηθούν γερές οργανώσεις, τόσο στους εργασιακούς χώρους, ιδιαίτερα σε μεγάλες παραγωγικές δυνάμεις, όσο και στις συνοικίες με τις εδαφικές ΚΟΒ.
Λόγω της μεγάλης ανεργίας και των μηχανισμών που χρησιμοποιεί το σύστημα, με το ρουσφέτι που βασιλεύει στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την επιρροή της Εκκλησίας, το να βρει δουλειά, ένας νέος άνθρωπος στο Δημόσιο Τομέα, στενό και ευρύτερο, είναι περίπου σαν να κέρδισε λαχείο. Οι σύντροφοί μας που βρίσκονται σε τέτοιους εργασιακούς χώρους, καθώς και σε μεγάλες εταιρείες, όπου αγωνίζονται παράλληλα για καλύτερες εργασιακές συνθήκες, αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για τους υπόλοιπους και απόδειξη της κομμουνιστικής ηθικής και της διαπαιδαγώγησης από το Κ.Κ.
Είναι η απόδειξη, γιατί η εργατική τάξη και πρωτοπορία της, και όχι οι εναλλαγές αστικών κυβερνήσεων, μπορεί να δημιουργήσει τη νέα κοινωνία, σε σύγκρουση με όλους τους μηχανισμούς του κράτους τους. Η δουλειά από την άλλη, σε μια εδαφική ΚΟΒ, απαιτεί πολύ καλό προγραμματισμό, συμμετοχή όλων των κομματικών μελών στις διαδικασίες, συζήτηση, και όχι παθητική παρακολούθηση. Τα μέλη της ΚΟΒ να έχουν ως καθημερινό μέλημα να ενημερώνονται από τον 902, τον Ριζοσπάστη, την ΚΟΜΕΠ και ιδιαίτερα από τον Κυριακάτικο «Ρ», για τα τρέχοντα θέματα.
Να μπορούν να απαντούν με τις θέσεις του Κόμματος, και όχι ό,τι καταλαβαίνουν από τα δελτία ειδήσεων, σε όσα ερωτήματα θα τους βάλουν καλοπροαίρετα ή προβοκατόρικα οι γείτονες και οι γνωστοί τους. Να είναι σε θέση, στο γυμναστήριο, στο μαγαζί που θα ψωνίσουν, στο καφενείο ή στην έξοδο, να αρπάξουν την κουβέντα που θα τους πετάξει κάποιος και να εξηγήσουν τη θέση μας για το αντίστοιχο θέμα. Τα μέλη του Γραφείου θα πρέπει να έχουν τακτική επαφή με τους συντρόφους που είναι χρεωμένοι. Ιδιαίτερα ο Γραμματέας πρέπει να έχει ουσιαστική επικοινωνία με κάθε σύντροφο, να γνωρίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, για να μπορέσει, σε συνεννόηση με την καθοδήγηση, να βοηθήσει, προτού προκύψει κάποια «βόμβα».
Με νεολαίους εργαζόμενους στην ΚΟΒ με κυλιόμενα ωράρια, ή ελεύθερους επαγγελματίες, που δουλεύουν πολλές ώρες, με ηλικιωμένους συντρόφους με προβλήματα υγείας, αλλά και με υποχρεώσεις όπως φύλαξη εγγονιών ή φροντίδα υπέργηρων γονέων, χρειάζεται μεγάλη πίστη στα ιδανικά μας, εκτίμηση της θυσίας τόσων συντρόφων μας που έπεσαν στο καθήκον, για να χτίσουμε αντοχές και να προσπαθήσουμε να δώσουμε το μέγιστο που μπορούμε. Γι' αυτό πρέπει να έχουμε ως πρώτο μέλημα τις στρατολογίες. Είμαστε πολύ λίγοι για όλα τα καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας. Βοήθεια θα παίρνουμε από το κλίμα συντροφικότητας, που δεν είναι πάντα δεδομένη και χρειάζεται προσπάθεια για να τροφοδοτείται.
Το σύστημα, εδώ και πολλά χρόνια, έχει βάλει στόχο να χτυπήσει το Κόμμα, ιδιαίτερα τώρα που δεν έχει δυνατότητα για παροχές και οξύνεται η σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με το Ευρασιατικό μπλοκ. Προσπαθεί να αποδημήσει το κύρος μας στο λαό, να χτυπήσει στελέχη του Κόμματος, με αφορμή τα οικονομικά του Κόμματος και λαγό τον φασίστα Πλεύρη. Προσπαθούν μέσω των διαφόρων site, να σπείρουν τη δυσπιστία στα μέλη μας, για τα επαγγελματικά μας στελέχη. Πως είναι δηλ. ξεκομμένα από την παραγωγή, παιδιά του κομματικού σωλήνα, ενώ αν στη θέση τους βρισκόντουσαν κάποιοι άλλοι, με πετυχημένη επαγγελματική πορεία, τα πράγματα για το Κόμμα θα ήταν καλύτερα.
Το θέμα της κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης και η υπεράσπιση των αρχών λειτουργίας του Κόμματός μας, απαιτεί διαρκές μέτωπο απέναντι σε στοιχεία χαλαρότητας και φιλελευθερισμού. Δυστυχώς, κάποιες φορές δεν αντιμετωπίζονται άμεσα κρούσματα, όπως για παράδειγμα εκκρεμότητες μη απόδοσης συνδρομών για πολλούς μήνες. Ακόμα πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, όταν υπάρχουν λαθεμένες απόψεις που επανέρχονται συστηματικά, από συντρόφους μέσα στην ΚΟΒ, διότι πολλές φορές δημιουργούν άσχημο κλίμα, το οποίο όταν διαιωνίζεται, σίγουρα δεν βοηθάει. Ειδικά τους νέους συντρόφους, να αγωνίζονται, ξεπερνώντας τα καθημερινά τους προβλήματα και τις υποχρεώσεις τους, ώστε να δώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους στην επίτευξη των κοινών αγώνων, για την ανατροπή αυτής της κοινωνίας.
Εύχομαι καλή επιτυχία στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας.
Πέραν της γενικής συμφωνίας, εστιάζω σε κριτικές επισημάνσεις και προβληματισμούς, για να τηρήσω το όριο λέξεων.
* Το πρώτο μέρος των Θέσεων για το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, τις αντιθέσεις και την οικονομία πολέμου είναι μεστό και καλογραμμένο. Είναι επίσης θετική η εξαγγελία περαιτέρω μελέτης του ιμπεριαλισμού στον 21ο αιώνα και της σύγχρονης Κίνας. Νομίζω ότι απουσιάζει, ωστόσο, μια αναλυτική ανάπτυξη - τεκμηρίωση της συνολικής θεωρητικής αντίληψης του κόμματος για τον ιμπεριαλισμό, που να απαντά μεταξύ άλλων σε κρίσιμα ζητήματα. - Αν οι χώρες των BRICs είναι απλώς καπιταλιστικές - όπως αναφέρονται ενίοτε σε σχετικά άρθρα - ή ιμπεριαλιστικές ή αν συγκροτούν έναν υπό διαμόρφωση ιμπεριαλιστικό πόλο.
- Ποια είναι η θέση της Ελλάδας, αν έχουν υπάρξει ουσιαστικές μεταβολές από την ίδρυση του ελληνικού κράτους και ποιος είναι ο ορισμός, τα γνωρίσματα ή οι πιθανές διαβαθμίσεις της ανισότιμης αλληλεξάρτησης.
- Ποια διαφορά υπάρχει ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τις χώρες που είναι γενικά ενταγμένες στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Και αν απορρέουν διαφορετικά πολιτικά καθήκοντα από τη θέση κάθε χώρας, όχι ως προς τον στρατηγικό στόχο (την επανάσταση), αλλά στα τακτικά συνθήματα ή τη στάση σε έναν επικείμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
- Πού στοχεύει η αυτοτελής δράση των κομμουνιστών σε μια ενδεχόμενη πολεμική σύγκρουση; Στη μετατροπή του πολέμου σε εμφύλιο και στην ήττα της εγχώριας αστικής τάξης; Στην υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων; Σε έναν συνδυασμό των παραπάνω;
Κι αν ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι άδικος και από τις δυο πλευρές, έχει άραγε σημασία ποια πλευρά επιτίθεται και ποια εισβάλλει στην επικράτεια της άλλης;
* Για να γίνει η δουλειά του κόμματος πιο εύστοχη και ουσιαστική, οφείλει να είναι συγκεκριμένη. Χρειάζεται συγκεκριμένη ανάλυση της κατάστασης, τακτικές επεξεργασίες που να πατάνε σε αυτήν, ευελιξία, εναλλαγή και συνδυασμός μέσων, συνθημάτων κτλ. Το ΚΚΕ πρέπει να βρει ποια αιτήματα - στόχοι πάλης μπορούν να λειτουργήσουν ως κρίκοι για την άνοδο των μαζικών αγώνων, του επιπέδου της μέσης συνείδησης και για τη συγκέντρωση δυνάμεων. Αυτό δεν έχει σχέση με τα μεταβατικά προγράμματα ενσωμάτωσης και τη θεωρία των σταδίων. Δεν είναι υπόκλιση στο χαμηλό επίπεδο της αυθόρμητης συνείδησης, αλλά σχέδιο για το ανέβασμά της.
Σε κρίσιμες καμπές, ένας κόσμος μπορεί να προσεγγίσει το ΚΚΕ, μαζικά πλην αντιφατικά - έντονη δυσαρέσκεια που ψάχνει εναλλακτική, συχνά όμως με όρους εκλογικής ανάθεσης, χωρίς στρατηγική συμφωνία για μια ριζική ανατροπή. Ζητούμενο είναι πώς θα αποκτήσει αυτή η τάση μόνιμο, βαθύτερο χαρακτήρα. Να αξιοποιούμε μικρές νίκες που δείχνουν τη δύναμη του αγώνα, να κατακτούμε καλύτερες θέσεις μετά από μεγάλες κινητοποιήσεις - κινήματα (π.χ. Τέμπη), ακόμα και αν δεν έχουν νικηφόρο αποτέλεσμα. Να αποκτήσουν οι αγώνες οργανική συνέχεια αντί να μοιάζουν σποραδικά και αποκομμένα ξεσπάσματα.
* Χρειάζονται μελέτες για την κατάσταση της εργατικής τάξης στην Ελλάδα - όπως προαναγγέλλει και το κείμενο των Θέσεων -, την ταξική διαστρωμάτωση της χώρας συνολικά, στοιχεία για την οργάνωση της τάξης μας στα σωματεία, ποσοστά συμμετοχής στις απεργίες και μια σειρά δείκτες που μπορούν να κατευθύνουν τη δουλειά του κόμματος. Παλιότερα, αντίστοιχες μελέτες γίνονταν συστηματικά από το ΚΜΕ. Η δουλειά που γίνεται από τα Τμήματα της ΚΕ και τους συνεργάτες τους είναι πολύτιμη αλλά δεν υποκαθιστά ούτε έρχεται σε αντιδιαστολή με την ανάγκη ύπαρξης ενός κέντρου και την αξιοποίηση ενός ευρύτερου επιστημονικού δυναμικού. Πιστεύω πως το ΚΜΕ πρέπει να επαναλειτουργήσει, διαφορετικά να εξηγηθούν ανοιχτά οι λόγοι της εγκατάλειψης αυτού του εργαλείου.
* Η λειτουργία του ΚΜΕ θα βοηθούσε το ΚΚΕ να έχει πιο τεκμηριωμένες, επιστημονικές προσεγγίσεις σε μια σειρά επιμέρους ζητήματα, όπως το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. Νομίζω πως το σχετικό κείμενο της ΚΕ δεν ανταποκρινόταν ικανοποιητικά στο καθήκον - στόχο της αντιπαράθεσης με τον αστικό, ατομικό δικαιωματισμό - ένα κενό που επιχειρήθηκε να καλυφθεί μετά την ψήφιση του επίμαχου νομοσχεδίου, με αρθρογραφία στον «Ριζοσπάστη». Η αυτοκριτική που γίνεται στις Θέσεις σημειώνει τη χρονική καθυστέρηση να δοθούν κάποιες απαντήσεις. Η γνώμη μου είναι ότι η αυτοκριτική πρέπει να επεκταθεί στην ουσία - δηλαδή το περιεχόμενο - αλλά και σε δευτερεύουσες πτυχές, όπως ο κακός επικοινωνιακός χειρισμός του ζητήματος.
Σε κάθε περίπτωση, το κόμμα οφείλει να συνεχίσει την επεξεργασία, να αξιοποιήσει σύγχρονα δεδομένα, επιστημονικές εργασίες με μαρξιστική οπτική - αφετηρία, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στη συνολική οπτική του. Να έρθει σε επαφή με κινήσεις ή άτομα που ασχολούνται με το ζήτημα και δεν αντιμετωπίζουν εχθρικά το ΚΚΕ. Να αναλάβει πρωτοβουλίες για τα προβλήματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων και την άρση των εις βάρος τους διακρίσεων. Να αντιμετωπίσει τυχόν κατάλοιπα ομοφοβίας στις γραμμές του ή στην εκλογική του βάση. Να μελετήσει κριτικά την κουβανική πείρα, να συζητήσει συντροφικά με αδελφά - συνεργαζόμενα κόμματα που φαίνεται να υιοθετούν διαφορετική αντίληψη για ορισμένες πτυχές.
* Τέλος, στο πλαίσιο της συγγραφής του Τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας για την περίοδο 1974-1991, παράλληλα και συμπληρωματικά προς την ιστορική έρευνα, πρέπει:
- να αξιοποιηθούν μαρτυρίες συντρόφων που είχαν επιτελική θέση ή σφαιρική εικόνα για τα χρόνια της κρίσης στο Κόμμα (1989-1991), τον τρόπο που επιβλήθηκε το Κοινό Πόρισμα με την ΕΑΡ με τους συγκεκριμένους όρους, η συγκρότηση του Ενιαίου Συνασπισμού κτλ.
- να εκδοθούν τα πρακτικά κρίσιμων Ολομελειών της ΚΕ ή άλλων κομματικών οργάνων - διαδικασιών, που θα αναδείξουν την ουσία της αντιπαράθεσης.
- να εκδοθούν από τη «Σύγχρονη Εποχή» ακόμα και μονογραφίες με πολιτικά απομνημονεύματα ή μαρτυρίες σ/φων, που αποτυπώνουν γλαφυρά κάποιες καταστάσεις, ακόμα και αν η οπτική τους δεν απηχεί πλήρως τη μεταγενέστερη προγραμματική ωρίμανση του κόμματος.
Ας μη φοβηθούμε να αναδείξουμε προβληματικές καταστάσεις (φραξιονισμός, καταστρατήγηση συλλογικής καθοδήγησης κτλ) και μελανές σελίδες. Σε τελική ανάλυση δείχνουν ακριβώς τις μεγάλες δυσκολίες και τα τεράστια βήματα που έκανε το ΚΚΕ για την υπέρβασή τους.
Κλείνω με την προσδοκία για γόνιμο προβληματισμό στις εργασίες του Συνεδρίου και τη διεξαγωγή περισσότερων θεματικών δημόσιων διαλόγων, με πρωτοβουλία του κόμματος, που μόνο να κερδίσει έχει από μια τέτοια διαδικασία.
Στο σύνολο των Θέσεων διαπερνάται η ανάγκη να αντιστοιχηθεί η δράση και η λειτουργία του Κόμματος με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και Καταστατικό. Βασική προϋπόθεση για να το πετύχουμε αυτό είναι η αναβάθμιση της λειτουργίας των ΚΟΒ. Στις Θέσεις αναδεικνύονται δυσκολίες και αδυναμίες που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινή οργανωμένη ζωή, που αν και σωστά τις επισημαίνουμε στις συνεδριάσεις των καθοδηγητικών οργάνων, δεν καταλήγουμε σε ένα σχέδιο που θα τις επιλύνει δημιουργικά.
Νομίζω πρώτα απ' όλα χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε στις συνθήκες στις οποίες δρούμε. Οχι μόνο ως διαπίστωση για τις ποιοτικές αλλαγές που συντελούνται με την όξυνση των ανταγωνισμών, τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, αλλά το πώς αντανακλούν αυτές οι συνθήκες στις συνειδήσεις του λαού. Για παράδειγμα αρκετές φορές είναι θέμα συζήτησης μεταξύ των συντρόφων, η υποχώρηση του εργατικού κινήματος και η μειωμένη συμμετοχή των εργατών στα σωματεία και σε διάφορες κινητοποιήσεις σε σχέση με παλιότερα χρόνια. Αν μείνουμε σε αυτό χωρίς να αναζητήσουμε τα αίτια που το προκαλούν, καταλήγουμε σε μια στείρα συζήτηση. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να διαπεράσει στις γραμμές μας η μοιρολατρία, η υποταγή και στο τέλος η παραίτηση.
Με βάση τα παραπάνω πρέπει να μας προβληματίσει το πώς συζητάμε και σχεδιάζουμε στις συνεδριάσεις των ΚΟΒ, παίρνοντας υπόψη αυτές τις παραμέτρους. Αυτό απαιτεί καλή προετοιμασία της συζήτησης, φωτίζοντας τις εξελίξεις με βάση τη στρατηγική του κεφαλαίου και το πώς συνδέονται αυτές με τις τοπικές εξελίξεις. Για παράδειγμα η συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα για την κατασκευή έργου αντλησιοταμίευσης στην περιοχή μας, στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης, μπορεί να αποτελέσει θέμα συνεδρίασης μέσα στις ΚΟΒ. Μέσα από αυτή μπορεί να αναδειχθούν: 1) οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής και στην καθημερινότητα των κατοίκων, 2) ότι για τις ανάγκες του κεφαλαίου μπορούν να βρεθούν οι πόροι για χρηματοδότηση από το κράτος, ενώ την ίδια στιγμή το νοσοκομείο της Αρτας σταθερά υποχρηματοδοτείται, 3) οι επιπτώσεις που έχει η πράσινη μετάβαση και το χρηματιστήριο ενέργειας στις λαϊκές οικογένειες, αξιοποιώντας την αντίστοιχη έκδοση της Σύγχρονης Εποχής, και 4) πώς μπορούν να αξιοποιηθούν τέτοια έργα στην κοινωνία που θα λειτουργεί με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, δηλαδή το Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.
Συζητώντας, δηλαδή ένα τέτοιο θέμα ολόπλευρα στα όργανα, δημιουργείται μία ενιαία αντίληψη απέναντι στη στρατηγική του κεφαλαίου, την πρόταση διεξόδου του κόμματος και τη διαμόρφωση πλαισίου πάλης στο κίνημα. Επιπλέον, μπορούν να αξιοποιηθούν εκδόσεις και επεξεργασίες του κόμματος σε συνδυασμό με τον κομματικό τύπο στις ΚΟΒ, βοηθώντας τα μέλη να έρθουν ξανά σε επαφή με το διάβασμα. Ετσι, θα ξεπεράσουμε και στοιχεία εμπειρισμού που συχνά εντοπίζουμε στην καθοδηγητική μας δουλειά.
Ολα αυτά θα συμβάλλουν στο να ανέβει η ιδεολογική - πολιτική στάθμη της οργάνωσης. Είναι κρίσιμος παράγοντας για τη βελτίωση της ικανότητας εκλαϊκευμένης προβολής των θέσεων του κόμματος, του περιεχομένου και της μορφής παρέμβασής μας, της μαχητικότητας και της αυτοπεποίθησης των συντρόφων. Θα μπορέσει να γίνει καλύτερα κατανοητό ότι οι συνειδήσεις στις οποίες επιδιώκουμε να επιδράσουμε δεν είναι ούτε στατικές, ούτε στάσιμες, αλλά μπορούν να μεταβληθούν, να αποκτήσουν ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, μετά από δική μας παρέμβαση.
Με καθοδηγητική ευθύνη οι ΚΟΒ χρειάζεται να συζητάνε τακτικά και πιο συγκεκριμένα με βάση τον χώρο ευθύνης τους, δηλαδή τι δράση θα αναπτύξουν, πώς θα κλιμακώσουν, ποιον κόσμο ξεχωρίζουν. Ειδικά σε επαρχιακές οργανώσεις, όπως η Αρτα, είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι μια ΚΟΒ μπορεί να αποτελείται συχνά από συντρόφους που απασχολούνται σε ποικίλους εργασιακούς χώρους. Αυτό απαιτεί ιδιαίτερο σχεδιασμό όπου θα συνδυάζει την καθημερινότητα των συντρόφων, χωρίς να πηγαίνουμε πίσω από τις απαιτήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρο παρέμβασης. Αλλιώς θα σχεδιάσεις να δράσεις σε ένα μεγάλο χώρο δουλειάς, όπως είναι ένα εργοστάσιο ή ένα supermarket, και αλλιώς σε μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν 6-8 εργαζόμενους. Σε κάθε περίπτωση η πείρα μας έχει δείξει ότι όσο πιο εξειδικευμένο γίνεται το σχέδιο παρέμβασης και πατάει πάνω στις ανάγκες και τις ανησυχίες των εργαζομένων, τόσο πιο πολύ μπορεί να ανέβει ο βαθμός οργάνωσης.
Ενα τέτοιο ζωντανό παράδειγμα, είναι ο τρόπος που δράσαμε στον κλάδο της εστίασης, και συγκεκριμένα στους οδηγούς delivery, που λαμβάνοντας υπόψη τα οξυμένα ζητήματα του κλάδου, την πανελλαδική πείρα, τον βαθμό πολιτικής ωριμότητας των οδηγών και οργανώνοντας τη δράση με βάση τα δικά τους ωράρια, καταφέραμε να παρέμβουνε οι δυνάμεις μας, να τους εμπιστευτούνε και να συγκροτηθούν σε σωματειακή επιτροπή.
Αυτός ο θετικός τρόπος δουλειάς και η πρόοδος που μπορεί να σημειώνεται χρειάζεται να την εκτιμάμε συλλογικά, ώστε να γίνεται κτήμα όλων των ΚΟΒ, γενικεύοντας μια πολύτιμη πείρα. Ετσι, θα μπορούμε να μετράμε βήματα ενιαία ως οργάνωση. Τέλος, πιστεύω με μεγαλύτερη επιμονή χρειάζεται να συγκρουστούμε με φαινόμενα προχειρότητας, χωρίς γραπτές εισηγήσεις, που έχουν ως αποτέλεσμα να χαλαρώνουν επαναστατικά χαρακτηριστικά.
Η κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα όλο και πιο πολύ στο κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή, υλοποιώντας τη στρατηγική της αστικής τάξης, προωθώντας τα συμφέροντα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και τη σχέση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που στοχεύει να αναδειχθεί σε βασική δύναμη στην περιοχή, οξύνοντας έτσι τους ανταγωνισμούς με άλλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία και το Ιράν.
Με την εμπλοκή αυτή δεν απλώνεται πάνω από τη χώρα ένα δίχτυ ασφαλείας, όπως επισημαίνουν αστοί αναλυτές, αλλά τα μαύρα σύννεφα του πολέμου. Βέβαια, είναι πιθανό οι αντίπαλες σήμερα ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να έρθουν σε κάποιου είδους συμφωνία. Η εξέλιξη αυτή όμως δεν θα αντιμετωπίσει τις αιτίες των ανταγωνισμών και μελλοντικά οι συγκρούσεις θα επιστρέψουν με μεγαλύτερη σφοδρότητα.
Η όξυνση των ανταγωνισμών μεταξύ του ΝΑΤΟικού μπλοκ και του υπό διαμόρφωση αντίπαλου ιμπεριαλιστικού ευρασιατικού μπλοκ με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία, συνθέτουν ένα επικίνδυνο σκηνικό για τους λαούς της περιοχής. Πάνω σε αυτό το ήδη επικίνδυνο πλαίσιο προστίθενται στους εργαζόμενους της χώρας μας και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, οι επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας και η υλοποίηση της στρατηγικής του ΝΑΤΟ με την «Ατζέντα 2030».
Οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις προετοιμάζονται και αναδιαρθρώνουν την οργανωτική τους δομή για να εναρμονιστούν πλήρως με ένα περιβάλλον πολεμικής οικονομίας. Η στροφή στην πολεμική οικονομία θα φέρει όμως ένταση της εκμετάλλευσης του προσωπικού και μείωση των κοινωνικών δαπανών. Η βίαιη αυτή προσαρμογή των Ενόπλων Δυνάμεων στην οργανωτική δομή του ΝΑΤΟ, με σκοπό να εκτελούνται οι αποστολές του πιο αποτελεσματικά, για να υλοποιείται η στρατηγική της ευρωατλαντικής συμμαχίας, αναμένεται να υποβαθμίσει την ποιότητα της εκπαίδευσης των στελεχών, τη συντήρηση του υλικού και των μέσων που θα δοθεί σε ιδιώτες και να αυξήσει τον κίνδυνο ατυχημάτων του στρατιωτικού προσωπικού και των εργαζομένων σε κλάδους σχετικούς με την πολεμική οικονομία. Επιπλέον, επιβάρυνση προκαλεί η μείωση των κοινωνικών δαπανών, ενώ δεν θα πρέπει να αφήνει αδιάφορους και εμάς, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, η ένταση του αυταρχισμού και η περιστολή δικαιωμάτων, εκεί που θα αποτύχουν οι προσπάθειες ενσωμάτωσης στην πολιτική της κυβέρνησης και της αστικής τάξης.
Σήμερα, παρά τα προβλήματα, επικρατεί ο αρνητικός συσχετισμός στην ταξική πάλη, διευρύνεται το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και καμία επιστημονική και τεχνολογική δυνατότητα δεν αξιοποιείται για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Αναδεικνύεται η όξυνση της βασικής αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας, με ταυτόχρονη επιβάρυνση της οικονομίας. Αποδεικνύεται η αδυναμία οποιασδήποτε αστικής διαχείρισης να ακυρώσει τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής παραγωγής και αφού δοκιμάστηκαν όλες οι διαχειριστικές επιλογές έχουμε τώρα στροφή στην πολεμική οικονομία, με σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους.
Απάντηση σε όλα τα παραπάνω πρέπει να είναι η συμπόρευσή μας με το ΚΚΕ και τη μόνη ρεαλιστική και φιλολαϊκή πολιτική και διέξοδο που προτείνει. Το ΚΚΕ τα προηγούμενα χρόνια, με τις Αποφάσεις των Συνεδρίων και τις επεξεργασίες του, θωρακίστηκε ιδεολογικά και πολιτικά κατακτώντας έτσι τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης και απάντησης στις προκλήσεις που τέθηκαν στον λαό, λόγω των καταιγιστικών εξελίξεων στο διεθνές και εγχώριο περιβάλλον.
Επομένως, συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ, καθώς η ιδεολογική και πολιτική ισχυροποίησή του είναι η μόνη ελπίδα του λαού μας για να σταθεί όρθιος στις επερχόμενες εξελίξεις, να διεκδικεί λύσει υπέρ των συμφερόντων του και να μην επιλέγει το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Αρα, απάντησή μας σε όλο αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, πρέπει να είναι η συμπόρευση με το ΚΚΕ που διαχρονικά υπερασπίζεται ανιδιοτελώς τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.