Σήμερα ο «Ριζοσπάστης» δίνει τον λόγο σε νοσηλευτές, οι οποίοι απαντούν στην προπαγάνδα της κυβέρνησης, τάσσονται απέναντι στην πολιτική που τους μετατρέπει σε φθηνούς και αναλώσιμους εργαζόμενους, τους ασθενείς σε πελάτες και την υγειονομική περίθαλψη από τη μία σε «ατομική ευθύνη» για τις λαϊκές οικογένειες και από την άλλη σε πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Για τη δραματική υποστελέχωση μιλάει η Αννα Ψαρρού, νοσηλεύτρια στο ΤΕΠ του «Αττικόν» και αναπληρώτρια γραμματέας στο Σωματείο Εργαζομένων του νοσοκομείου. «Η υποστελέχωση σε νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων σημαίνει κίνδυνος για κάθε νοσηλευτή στη βάρδια, για κάθε ασθενή που νοσηλεύεται. Ενας νοσηλευτής σε κάθε βάρδια, με 40 - 60 ασθενείς, δεκάδες ράντζα, εκατοντάδες νοσηλείες και νοσηλευτικές πράξεις. Εχουν ξεπεραστεί τα όρια και η αντοχή των νοσηλευτών, που καλούνται να δουλέψουν καθημερινά σε αυτές τις άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες και ως απάντηση παίρνουν ψέματα και τρομοκρατία.

Το υπουργείο Υγείας λέει ψέματα κάθε φορά που ισχυρίζεται ότι "αυτήν τη στιγμή το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει το περισσότερο προσωπικό, τους περισσότερους γιατρούς, τους περισσότερους νοσηλευτές και το περισσότερο λοιπό προσωπικό". Στο "Αττικόν", στο αναπτυσσόμενο, προσφάτως ανακαινισμένο, νέο ΤΕΠ των 2.500 τ.μ. λείπουν 238 νοσηλευτές, μαίες, βοηθοί νοσηλευτές, σύμφωνα με τα οργανογράμματα του 2012, δηλαδή σε ένα "Αττικόν" με τις μισές λειτουργίες από αυτές που έχει σήμερα.

Η προκήρυξη 4Κ/2026 προβλέπει για το "Αττικόν" 3 ΠΕ Νοσηλευτές (ενώ τα κενά είναι 22), 9 ΤΕ Νοσηλευτές (77 κενά), 35 ΔΕ β. Νοσηλευτές (132 κενά)».

«Οι βοηθοί νοσηλευτές εργαζόμαστε μαζί με τους συναδέλφους μας όλων των κατηγοριών στις ίδιες εξαντλητικές συνθήκες, με παράνομες εξαντλητικές διπλοβάρδιες, με δεκάδες χρωστούμενα ρεπό», μας λέει ο Σπετίμ Καραγκιόζη, βοηθός Νοσηλευτή και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας. Μιλά για μια καθημερινότητα - «λάστιχο»: «Δουλεύουμε έως και 8 μέρες συνεχόμενα, για να καλυφθούν τα τεράστια κενά που αυτή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει στα δημόσια νοσοκομεία. Είμαστε οι πιο κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι του νοσοκομείου. Είναι προσβολή για εμάς η κυβέρνηση να αρνείται την αυτονόητη ένταξή μας στα ΒΑΕ. Είναι πρόκληση η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι δήθεν ψάχνει νοσηλευτές, αλλά δεν βρίσκει. Εξοργιζόμαστε να αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε συνθήκες επικίνδυνες για εμάς και τους ασθενείς μας. Στο Νοσοκομείο της Νίκαιας σπαταλώνται τεράστια ποσά για εργολάβους στη φύλαξη, την καθαριότητα, ακόμη και στον αξονικό τομογράφο, αντί αυτά τα χρήματα να επενδυθούν σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού».

Μόνο στο ογκολογικό νοσοκομείο «Μεταξά», τα κενά στη νοσηλευτική υπηρεσία ξεπερνούν τα 150 (!), καταγγέλλει η Εύα Πολύζου, νοσηλεύτρια και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του νοσοκομείου. Και σε αυτό το νοσοκομείο ο κανόνας είναι: «Εξαντλητικά ωράρια, αλλεπάλληλες βάρδιες (απόγευμα - πρωί - νύχτα), η ανεπίτρεπτη αναλογία 1-2 νοσηλευτών για 25-30 ογκολογικούς ασθενείς με τη βαρύτητα της νοσηλείας που συνεπάγεται το νόσημά τους και όλο τον ψυχολογικό φόρτο που κουβαλάει. Παράλληλα, το εναπομείναν προσωπικό είναι σε μεγάλο ποσοστό ένα προσωπικό με πολλά χρόνια υπηρεσίας, επομένως και μεγαλύτερης ηλικίας. Η σωματική και ψυχική κόπωση σε αυτούς τους ανθρώπους είναι συσσωρευμένα και έχουν φτάσει στα όρια της εργασιακής εξόντωσης, καθώς η διαχρονική έλλειψη προσωπικού μέρα με τη μέρα χειροτερεύει και δεν υπάρχει νεότερο προσωπικό να αντικαταστήσει αυτό που φεύγει».

Πέρα, όμως, από την υποστελέχωση, «είναι και η δουλειά αυτή καθ' αυτή που πραγματοποιείται με όλο και πιο δύσκολους όρους, με ελλείψεις σε υλικά, ανεπαρκείς υποδομές, χρονοβόρα γραφειοκρατικά πρωτόκολλα που στέκονται εμπόδια στην άσκηση του πραγματικού νοσηλευτικού έργου και της φροντίδας του ογκολογικού ασθενούς. Κατά τα άλλα οι φιέστες για ανακαινίσεις ορόφων (ενέργειες αυτονόητες σ' ένα κτίριο σχεδόν 60 ετών) δίνουν και παίρνουν, την ίδια στιγμή που 1,5 όροφος είναι κλειστός λόγω έλλειψης προσωπικού, και χειρουργικές κλινικές συμπτύσσονται σε 2 ορόφους. Ολα τα παραπάνω έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα της φροντίδας του ογκολογικού ασθενούς, που κι αυτός είναι σε ένα συνεχές τρέξιμο και αναμονή για να προλάβει εξετάσεις, θεραπείες και ό,τι απαιτεί η πολύπλοκη καθημερινότητα της νοσηλείας του».

«Δεν ανεχόμαστε πλέον τα ψέματα της κυβέρνησης και των διοικήσεων, ότι δεν υπάρχουν νοσηλευτές», σημειώνει ο Γιώργος Αλεξανδράτος, νοσηλευτής και αντιπρόεδρος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΚΑΤ. Οπως εξηγεί, «το 2025 δεν προκηρύχθηκε ούτε μία μόνιμη θέση νοσηλευτικού παραϊατρικού προσωπικού, την πενταετία 2020-2025 έχουμε μείνει με 5.000 λιγότερους εργαζόμενους, το 2024 με την προκήρυξη 2Κ για την κάλυψη 162 θέσεων νοσηλευτικού προσωπικού υποβλήθηκαν 1.635 αιτήσεις.

Το 2023 με την προκήρυξη 5Κ για την κάλυψη 44 θέσεων βοηθών νοσηλευτών υποβλήθηκαν 4.084 αιτήσεις. Το 2022 με την 7Κ για την κάλυψη 3.720 θέσεων νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών υποβλήθηκαν 21.095 αιτήσεις.

Η ίδια η κυβέρνηση με τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 προβλέπει τη μείωση του κονδυλίου για μισθούς, άρα οι συνθήκες θα επιδεινωθούν για εργαζόμενους και ασθενείς. Δεν ανεχόμαστε άλλο το εργασιακό κάτεργο που κυριαρχεί στα δημόσια νοσοκομεία. Ολα αυτά είναι αποτέλεσμα της βασικής στρατηγικής που εκπορεύεται από την ΕΕ και εφαρμόζεται από όλες τις κυβερνήσεις, με τη στοχευμένη υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και εμπορευματοποίηση των νοσοκομείων».

Την αγανάκτηση των εργαζομένων για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι «θέλουμε να προσλάβουμε νοσηλευτές αλλά δεν βρίσκουμε», του υπουργού εμπορίου της Υγείας ότι «είμαι πολύ περήφανος για αυτά που κάνουμε στο ΕΣΥ» και του υφυπουργού ότι «το ΕΣΥ έχει το περισσότερο προσωπικό που είχε ποτέ και βρίσκεται στην καλύτερη φάση που υπήρξε ποτέ», κυρίως όμως με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για περαιτέρω επέκταση της επιχειρηματικής λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων μέσω συμβάσεων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, μεταφέρει ο Μανώλης Βαρδαβάκης, νοσηλευτής και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «Θριάσιου» Νοσοκομείου.

«Η επικίνδυνη υποστελέχωση, οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, η πολυδιάσπαση του νοσηλευτικού προσωπικού και η συνεχιζόμενη εκμετάλλευση όλων των υγειονομικών δεν οφείλεται σε "νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία" της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά εντάσσεται στην υλοποίηση από όλες τις κυβερνήσεις της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για λειτουργία των δημόσιων μονάδων Υγείας ως "αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες", όπου το κόστος λειτουργίας θα καλύπτεται από τις πληρωμές των ασθενών, είτε άμεσα είτε μέσω ασφαλιστικών εταιρειών, με όσο το δυνατό μικρότερη κρατική χρηματοδότηση.

Απόδειξη είναι ότι η λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια βασίζεται στην εφαρμογή των κριτηρίων "Κοστολόγησης Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών"(DRGs) που διαμορφώθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η εφαρμογή τους είναι βασική απαίτηση των ασφαλιστικών εταιρειών για να μειωθεί η ασφαλιστική κάλυψη για υγειονομική περίθαλψη και να διαμορφωθούν παρόμοιοι όροι λειτουργίας μεταξύ δημόσιων νοσοκομείων και ιδιωτικών κλινικών.

Δεδομένου ότι στο κόστος λειτουργίας συμπεριλαμβάνεται και η μισθοδοσία του προσωπικού, το νοσοκομείο - επιχείρηση, για να είναι ανταγωνιστικό με τις ιδιωτικές κλινικές και να συνάπτει συμβάσεις με τις ασφαλιστικές εταιρείες, θα πρέπει να έχει όσο το δυνατόν λιγότερο και φθηνότερο προσωπικό».

Παράλληλα, ο Μ. Βαρδαβάκης σημειώνει τις «πολύτιμες υπηρεσίες στην πολιτική κυβερνήσεων και Ευρωπαϊκής Ενωσης που προσφέρουν η πλειοψηφία της διοίκησης της ΠΟΕΔΗΝ και οι διοικήσεις της ΕΝΕ, - ΠΑΣΥΝΟ.ΕΣΥ και ΠΑΣΟΝΟΠ. Χαρακτηριστικά παράδειγμα είναι η "αφωνία" τους για τη λειτουργία των δημόσιων μονάδων Υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, η στήριξή τους στις υπουργικές αποφάσεις για τα νοσηλευτικά καθηκοντολόγια και τη διαιώνιση της πολυδιάσπασης, καθώς και η πρότασή τους για κατάργηση του 8ωρου με θεσμοθέτηση εφημερίας μεικτού τύπου και ετοιμότητας επιπλέον των εναλλασσόμενων βαρδιών των νοσηλευτών.

Απάντηση μπορεί να δώσει ο κοινός μας αγώνας μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας για να εξασφαλιστεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων στην Υγεία, Πρόνοια και Ασφάλιση.

Για να έχει προοπτική ο αγώνας μας, χρειάζεται να διεκδικεί τη δημιουργία ενός αποκλειστικά δημόσιου δωρεάν συστήματος Υγείας και Πρόνοιας, που θα καλύπτει πλήρως τις λαϊκές ανάγκες και θα εξασφαλίζει μόνιμη, σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα σε όλους τους εργαζόμενους».

Πανελλαδική απεργία την Τετάρτη 18 Μάρτη έχει προκηρύξει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας και οργανώνει απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, διεκδικώντας ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και ανθρώπινα ωράρια.

Στην Αθήνα η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στις 12 μ. στο υπουργείο Υγείας, με την ΟΕΝΓΕ να σημειώνει: «Πληρώσαμε, όπως και όλος ο λαός, τα σπασμένα της καπιταλιστικής κρίσης, πληρώσαμε τα σπασμένα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα της πολεμικής οικονομίας και της βαθύτερης εμπλοκής της χώρας μας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ για τις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών που βλέπουν τα ναύλα τους να εκτοξεύονται και παίζουν κορόνα - γράμματα τις ζωές των ναυτεργατών, για τα χρυσά συμβόλαια των πολεμικών βιομηχανιών, για τους κατασκευαστικούς ομίλους που προσβλέπουν σε αύξηση των κερδών τους από τη συμμετοχή τους στην αιματοκυλισμένη Γάζα από το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ. Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας! Κόντρα στη λογική της μοιρολατρίας, στην υποταγή, στη λογική "τίποτα δεν γίνεται", κόντρα σε όλους όσοι μας ζητάνε να βάλουμε "τα κεφάλια μέσα" για να στηρίξουμε τους δήθεν "εθνικούς στόχους", απεργούμε».