«Η κωμωδία και η σάτιρα, σωστός οδοστρωτήρας, κάθε κουμάσι, κάθε δειλό και κάθε κάθαρμα, θα λιώσει ανελέητα». Αυτό ακριβώς κάνει η παράσταση του ΚΘΒΕ με τους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, που παρουσιάστηκε προχτές το βράδυ στο θέατρο Βράχων Βύρωνα. Παράσταση την οποία παρακολούθησε και η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, που συνεχάρη στο τέλος όλους τους συντελεστές.

«Α πα πα πόλεμος...», ήταν οι πρώτες λέξεις του Αθηναίου αγρότη Δικαιόπολι, ο οποίος απηυδισμένος από τον πόλεμο και το συνεπακόλουθο γεγονός ότι είναι αναγκασμένος να μένει κλεισμένος μέσα στα τείχη της πόλης, μακριά από τον αγροτικό του δήμο, είναι αποφασισμένος στην Εκκλησία του Δήμου να επιβάλει συζήτηση για τη σύναψη συνθήκης ειρήνης με τη Σπάρτη, κάτι που καταφέρνει τελικά για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Ως Δικαιόπολις, στους αριστοφανικούς «Αχαρνής», ο Σταμάτης Κραουνάκης, στην πρώτη υποκριτική του απόπειρα σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο, πέτυχε με αμεσότητα, πληθωρικότητα, με ενέργεια, ρυθμό, ορμή και κέφι να κυριαρχήσει στην ορχήστρα, παρασύροντας το κοινό σε ένα απολαυστικό δίωρο, με πολλά ενδιάμεσα χειροκροτήματα και «μπράβο».

Ο Κώστας Βουτσάς, με φουστανέλα κι αθλητικό ...τσαρούχι στον μικρό ρόλο του Μεγαρίτη, καταχειροκροτήθηκε, γιατί κατάφερε να τον κάνει μεγάλο, με την αναμφισβήτητη υποκριτική του στόφα, πλάθοντας με αυθεντικά «υλικά» και χιούμορ έναν αγνό λαϊκό άνθρωπο, που αναγκάζεται να πουλήσει τις κόρες του για να ξεχρεώσει. Το ίδιο και ο Γρηγόρης Βαλτινός, που υποδύεται έξοχα τον φαιδρό, θρασύδειλο, άκαπνο πολέμαρχο, Λάμαχο.

Ολες οι κωμωδίες του Αριστοφάνη έχουν άμεση σχέση με την επικαιρότητα, με γεγονότα, με προβλήματα, αν και δε μένουν μόνο στο επίκαιρο. Προχωρούν και δημιουργούν σύμβολα. Και τα σύμβολα αυτά μεταφράζονται πετυχημένα κάποιες φορές - όπως στη συγκεκριμένη παράσταση - με την επικαιρότητα κατά την οποία παρασταίνονται. Η παράσταση που σκηνοθέτησε ο Σωτήρης Χατζάκης δεν άφησε τίποτα επίκαιρο που να μην το σχολιάσει, ενώ το πολιτικό μήνυμα θριάμβευσε.

«Αντε πατριώτες κι όσοι δεν πεθάναμε ακόμα, σε άλλες μάχες να τραβήξουμε», λέει ο Δικαιόπολις, πριν εμφανιστεί η Ειρήνη με τα καταπράσινα πέπλα της, στα χέρια του Χορού, για το μεγάλο φινάλε - γλέντι χαράς και ευημερίας, συνώνυμο της Ειρήνης.

Τέτοιες παραστάσεις μας υπενθυμίζουν αυτό που οι μαρξιστές αισθητικοί έχουν επισημάνει, ότι οι καλλιτέχνες όπως και οι ποιητές είναι «οι οργανωτές του κοινωνικού συναισθήματος. Οχι μονάχα απηχούν, όχι μονάχα αντανακλούν τα γενικότερα κοινωνικά αισθήματα, αλλά τα οργανώνουν».

Σκηνικά: Γιώργος Πάτσας. Κοστούμια: Ερση Δρίνη. Χορογραφία: Φωκάς Ευαγγελινός. Παίζουν επίσης: Ιορδάνης Αϊβάζογλου, Δημήτρης Κοντός, Γιάννης Χαρίσης, Χρήστος Νίνης, Νίκος Μαγδαληνός, Κωνσταντίνος Χατζησάββας, Νίκος Τουρνάκης, Γιάννης Σιαμσιάρης, Παρθένα Χοροζίδου, Αλέξανδρος Τσακίρης, Θεοδώρα Βουτσά κ.ά.

Επόμενες δύο στάσεις για τους «Αχαρνής» στην Αρχαία Ολυμπία, Θέατρο Ολυμπία (30/07/2010) και Αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών (07/08/2010).