Η σφαγή πολιτών στην Μπέιτ Χανούν επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, ότι «η ισραηλινή κυβερνητική πολιτική είναι αυτή της κρατικής τρομοκρατίας και της κατοχής», υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του το Κόμμα του Παλαιστινιακού Λαού. Επισημαίνει ότι είτε πρόκειται για την Κάνα (Λίβανος) είτε για την Μπέιτ Χανούν, η ισραηλινή επιθετικότητα «είναι φυσικό επακόλουθο της διεθνούς υποκρισίας και της απόλυτης υποστήριξης που λαμβάνει από τις ΗΠΑ. Είναι το αποτέλεσμα της άδειας που έχει δοθεί στο Ισραήλ να συνθλίψει τον παλαιστινιακό λαό και τον αγώνα του. Είναι το αποτέλεσμα του άδικου καταπιεστικού αποκλεισμού που έχει επιβληθεί στον παλαιστινιακό λαό. Είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής δύο μέτρων και δύο σταθμών που ακολουθείται απέναντι στον παλαιστινιακό λαό κηλιδώνοντας τον εθνικό του αγώνα, έναν αγώνα κατά της κατοχής».

Το Κόμμα του Παλαιστινιακού Λαού υπογραμμίζει ότι η νέα αυτή αιματοχυσία θέτει επιτακτικά πλέον «την ανάγκη επιτάχυνσης του εσωτερικού παλαιστινιακού διαλόγου για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Μια κυβέρνηση που θα αποκαλύψει την τρομοκρατική αιματηρή ταυτότητα της ισραηλινής πολιτικής, που θα εργαστεί για τη διεθνή της απομόνωση ως κράτους τρομοκράτη εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου, που θα πετύχει την άρση του πολιτικού και οικονομικού αποκλεισμού έτσι ώστε να ανακάμψει ο εθνικός αγώνας των Παλαιστινίων και να ανακτήσει τη θέση που του αναλογεί σε τοπικό και διεθνές επίπεδο».

«Η διεθνής κοινότητα, οι οργανώσεις της και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας, σημειώνει η ανακοίνωση, έρχονται πλέον αντιμέτωποι με τα πολιτικά και ηθικά τους καθήκοντα απέναντι στα βάσανα του παλαιστινιακού έθνους. Απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση που προκλητικά καταπατά όλες τις διεθνείς αποφάσεις και αιματοκυλίζει διαρκώς Παλαιστινίους ενώ επικρατεί διεθνής σιωπή που ουσιαστικά ενθαρρύνει το Ισραήλ και το στρατό του».

Και η ανακοίνωση του Κόμματος του Παλαιστινιακού Λαού καταλήγει ότι ασχέτως των τεράστιων ανθρωπίνων απωλειών, «η νέα σφαγή αυξάνει τη θέληση του έθνους μας να κερδίσει τη γη και τα εθνικά του δικαιώματα, να μην λυγίσει στη θέλησή του να συνεχίσει τον αγώνα του και να αντισταθεί στην κατοχή».