Ο δήμος Καισαριανής έδωσε σ' ένα δρόμο τ' όνομα: "Οδός ΑΔΕΛΦΩΝ ΤΣΑΦΟΥ", τιμώντας έτσι τη μνήμη τεσσάρων αδελφών, που έδωσαν τη ζωή τους στον απελευθερωτικό αγώνα του λαού μας ενάντια στους Γερμανούς. Η οικογένειά τους είχε έρθει από τα Βουρλά της Μικρασίας μετά την καταστροφή. Ο πατέρας τους σφάχτηκε από τους Τούρκους και η απορφανισμένη οικογένεια, τέσσερα αγόρια και δυο κορίτσια, μετά από πολλά βάσανα έρχεται στην Ελλάδα στεριώνει και προσπαθεί να επιβιώσει.

Με την κατάληψη της πατρίδας μας από τους ναζί οι Τσάφοι βρίσκονται από την άλλη μέρα κι όλας, ξεσηκωμένοι.

Σε λίγο καιρό γνωρίζονται με τον Θανάση Κλάρα,(Αρη Βελουχιώτη) και ο Μανώλης Τσάφος γίνεται ένας από τους πρώτους αντάρτες του. Θα μείνει μαζί του ως το τέλος. Εκτελείται από παρακρατικούς, λίγο πριν το χαμό του Αρη.Ο Γιώργος Τσάφος,οργανωμένος στο ΕΑΜ Καισαριανής θ' αγωνιστεί όπως μπορεί σ' όλη τη διάρκεια της κατοχής, για ν' ανταμειφθεί, όπως πολλοί συναγωνιστές του, με διώξεις και εξορίες.

Ο Στέφανος Τσάφος ΕΑΜίτης και ΕΛΑΣίτης δείχνει απαράμιλλο ηρωισμό στη μεγάλη μάχη στις 16 Ιούνη του 1944, βαριά τραυματισμένος συλλαμβάνεται, βασανίζεται και εκτελείται στο Γουδί. Ο Κώστας Καλαντζής στη συλλογή του "Καισαριανή" του αφιερώνει τούτο το στίχο: "Σαν το λιοντάρι σ' έπιασαν το βαριολαβωμένο/χίλιοι νομάτοι ανήμπορο σε παν αλυσωμένο". /

Ο Γιάννης Τσάφος ήταν ο τελευταίος απ' τα τέσσερα αδέλφια του. Με την κατάληψη της Αθήνας, συναντιέται με παλιούς συμμαθητές και συντρόφους του και αποφασίζουν να δράσουν όπως μπορούν ενάντια στον εχθρό. Το ίδιο κι όλας βράδυ της συνάντησής τους η συντρόφισσά τους δασκάλα Φωτεινή Τσαμπάση γράφει στον τοίχο του γηπέδου της Νήαρ - Ηστ, το πρώτο αντιστασιακό σύνθημα στην Καισαριανή: "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ". Για όλη την ομάδα είναι μια μεγάλη βραδιά, για τον Γιάννη είναι η αρχή του αγώνα του, που θα κρατήσει έως το τέλος του.

Ισάξια με τ' αδέλφια του ο Γιάννης αγωνίζεται μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και παίρνει μέρος σ' όλες τις κινητοποιήσεις ενάντια στην πείνα, τη ματαίωση της επιστράτευσης. Ομως το στέκι τους για την τύπωμα του παράνομου υλικού, εντοπίζεται από τους συνεργάτες των γερμανικών SS Παπαγιώργηδες και με εντολή της Οργάνωσης φεύγει για το βουνό.

Σ' όλη την κατοπινή ζωή του και μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας δεν έπαψε να παλεύει για τα ιδανικά που πίστεψε και αγωνίστηκαν όλα του τ' αδέλφια, δίνοντας και τη ζωή τους γι' αυτά. Δημιουργεί οικογένεια και προσπαθεί να επιβιώσει. Είναι πάντα παρών σ' όλους τους κοινωνικούς αγώνες και σημαιοφόρος στο Παράρτημα Καισαριανής της ΠΕΑΕΑ.

Ωσπου στις 28 Φλεβάρη ένα αυτοκινητικό δυστύχημα θα κόψει το νήμα της ζωής του τελευταίου Τσάφου.