Τη γνωστή τακτική των Ρωμαίων αυτοκρατόρων «άρτος και θεάματα» (χωρίς όμως άρτο), που είχε σκοπό να κρατά αποχαυνωμένο και αποπροσανατολισμένο το πόπολο, έχουν επιλέξει - από το 1979 - και ακολουθούν κυβερνώντες, επιχειρηματίες και παράγοντες του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους και από τη δική του σκοπιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σημεία ταύτισης.

Από τη ρότα αυτή δεν ξεφεύγει ούτε το 27ο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα. Το αντίθετο μάλλον μπορεί να διαπιστώσει κάποιος. Στα πλαίσια των διαρθρωτικών κινήσεων και των βημάτων που οδηγούν στην «επόμενη μέρα» (όπως υπάρχει στο μυαλό των ...ταγών του), η διοργάνωση που ξεκίνησε, βάζει πολύ περισσότερο το «νερό στο αυλάκι». Στόχος ήταν και παραμένει η εντεινόμενη εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, ώστε να αυξηθούν και άλλο τα κέρδη αυτών που το εκμεταλλεύονται.

Για τους φιλάθλους είναι, αναμφισβήτητα, μεράκι και άδολη αγάπη. Είναι παιδικό βίωμα, συνήθεια, ψυχαγωγία. Στοιχεία που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν όλοι αυτοί οι οποίοι το αντιμετωπίζουν ως χρυσοφόρα επιχείρηση, ως μέσο εξουσίας, χειραγώγησης, αποπροσανατολισμού, κλπ. Οδηγός δεν είναι - όπως θα έπρεπε - το άθλημα και οι αρχές του αλλά οι ιδιότητες που συνειδητά του «φόρτωσαν» οι εμπλεκόμενοι. Και αφορούν σε δύο τομείς: Θέαμα και επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Η επαναβεβαίωση των παραπάνω διαπιστώσεων φάνηκε με το ...καλημέρα. Για την κλήρωση του πρωταθλήματος η ΕΠΑΕ κατέβαλε ένα σημαντικότατο ποσό (περίπου 300.000 ευρώ) για να φέρει τον Ροναλντίνιο και να στήσει μια φιέστα. Φυσικά κανείς δεν παραγνωρίζει ή αρνείται τις ικανότητες του παίχτη. Το ερώτημα όμως είναι, άξιζε η ...γαλαντομία; Μόνο για φωτογραφίες, «γκλαμουριά», «ονόρε», σε απλά ελληνικά για το θεαθήναι. Για φιέστα και «μούρη» των αρμοδίων, που θεωρούν ότι έτσι εξωραΐζουν την αλήθεια και κρύβουν το πραγματικό πρόσωπο (αναξιόπιστο, ταξικό, αποκρουστικό) του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και πρωταθλήματος;

Οι πραγματικές προθέσεις των εμπλεκομένων έγιναν ακόμα πιο ξεκάθαρες με την κίνηση για τη δημιουργία της «Σούπερ Λίγκας». Δηλαδή, την απόλυτη εμπορευματοποίηση και διαστρέβλωση του αθλήματος. Οσο για τους αντιδρώντες, μη νομίζετε ότι διαφωνούν στην ουσία. Η εξουσία, οι εσωτερικές αντιθέσεις και τα αντικρουόμενα συμφέροντα (προς το παρόν) διαμορφώνουν τη στάση τους. Ετερο αποκαλυπτικό δείγμα, η είσοδος των ελληνικών ομάδων στο στοίχημα. Τι και αν θα ενισχύσει την (αβάσιμη;) καχυποψία. Τι και αν σπρώχνει ακόμα περισσότερους στον τζόγο, ενισχύοντας τον (πολυεπίπεδα) ζημιογόνο εθισμό σε αυτόν. Μόνο τα λεφτά μετράνε, τόσο για την πολιτική ηγεσία όσο και για τους επιχειρηματίες.

Αναφορικά δε με τις μεγαλοστομίες περί νέων «σελίδων», διαφορετικών συνθηκών, κλπ., πρόκειται για κενές περιεχομένου εξαγγελίες. Ενδεικτικά να θυμίσουμε ότι μόλις μερικές μέρες πριν την έναρξη, δεν ήταν οριστικοποιημένος ο τρόπος επιλογής διαιτητών. Κλήρωση ήθελε η ΕΠΑΕ, μεικτό σύστημα (επιλογή τριών διαιτητών, από την ΚΕΔ, για κάθε παιχνίδι και μετά κλήρωση μεταξύ τους) η ΕΠΟ. Οταν ανέλαβε πρόεδρος της λίγκας ο Αλ. Λυκουρέζος, είχε εξαγγείλει αξιοποίηση της χρυσοπληρωμένης μελέτης (από ιδιωτική εταιρία) για τον ορθολογισμό του συστήματος. Η μελέτη θεωρεί αναγκαία τη μείωση των ομάδων. Τι απαιτεί η ΕΠΑΕ; Αύξησή τους... Το πρωτάθλημα εξακολουθεί να βρίθει ανισοτήτων. Οι πλούσιες ΠΑΕ γίνονται πλουσιότερες και οι φτωχές φτωχότερες. Και κατά συνέπεια οι ισχυρές ισχυρότερες και οι αδύνατες αδυνατότερες. Η ψαλίδα όλο και ανοίγει...

Ο υφυπουργός Αθλητισμού (όπως και οι προκάτοχοί του από το ΠΑΣΟΚ), Γ. Ορφανός, και άλλα στελέχη της ΝΔ παρουσίαζαν τις κυβερνητικές επιλογές σαν ρηξικέλευθη τομή, με στόχο την πάταξη των κακώς κειμένων. Ετσι, π.χ., έκαναν (νέα) ρύθμιση χρεών. Και με λεονταρισμούς διακήρυτταν μάλιστα ότι «τελείωσαν τα ψέματα. Οποιος δε συμμορφωθεί θα υποστεί τις κυρώσεις». Θα πληρώσει όλο το χρέος ή θα διαλυθεί η εταιρία, κλπ. Ο Ηρακλής (δεν είναι η μοναδική ΠΑΕ), καθ' ομολογία των ανθρώπων του, δε συμμορφώθηκε. Ποια ήταν η συνέπεια; Πήρε πιστοποιητικό συμμετοχής... Παρά λοιπόν τις μεγαλόστομες δηλώσεις, τον εξωραϊσμό ή μικροβελτιώσεις, στην ουσία «όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν».