Του Λουί Μπουνιουέλ
Το παραπάνω «στιγμιότυπο» είναι ένα από τα πολλά στιγμιότυπα - σχόλια του Λουί Μπουνιουέλ στη συγκεκριμένη ταινία. Ο μεγάλος Ισπανός σκηνοθέτης πιάνει μικρά καθημερινά κομμάτια και τα κάνει ποιήματα. Πράγματα, που ο πολύς κόσμος δεν τα προσέχει και τα αφήνει να περνούν δίπλα του, χωρίς να γευτεί τους χυμούς τους, ο Λουί Μπουνιουέλ τα μετασχηματίζει σε αξίες. Χωρίς να τα μεγαλοποιεί. Τα κρατάει έτσι μικρά, στις διαστάσεις, και παρ' όλα αυτά τα κάνει σημαντικά. Γιατί είναι σημαντικά, αφού είναι, τελικά, η ίδια η ζωή.
Ενα λεωφορείο ταξιδεύει. Τόσο το ίδιο το λεωφορείο, όσο και η διαδρομή που διανύει, είναι, από μόνα τους, πέρα από κάθε φαντασία. Το ίδιο βέβαια και οι επιβάτες. Είναι όλα τόσα απλά στην ταινία, τόσο φυσιολογικά, που ξεπερνάνε, πράγματι, τη φαντασία. Ο κόσμος, οι άνθρωποι του Μπουνιουέλ, ο καθένας από μόνος του, μια «περίπτωση». Ο πονηρός πολιτευτής, η έγκυος που γεννάει μέσα στο λεωφορείο, το νεκρό κορίτσι που το μεταφέρουν στο χωριό του, ο οδηγός που λατρεύει τη μάνα του. Αυτά τα «ασήμαντα» και «μικρά» άτομα γίνονται το υλικό, που ο Λουί Μπουνιουέλ χρησιμοποιεί για να δείξει το Μεξικό και το λαό του.
Παίζουν: Λίλια Πράδο, Εστεμπάν Μάρκεθ, Κάρμεν Γκοτζάλεθ, Λουί Αθέβες Καστανιέδα, κ.ά.