Είναι γνωστό ότι τα μεγάλα τεχνικά έργα, που εκτελούνται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, είναι ζυμωμένα και με το αίμα της εργατικής τάξης. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, το 2000 στη χώρα μας έγιναν 127 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, εκ των οποίων τα 66 στον τομέα των κατασκευών, ενώ το 2001, από τα 188 συνολικά θανατηφόρα ατυχήματα τα 86 στα εργοτάξια των διαφόρων ιδιωτικών και δημοσίων έργων. Είναι, επίσης, γνωστό ότι τα τέσσερα εργοτάξια του Ολυμπιακού Χωριού -που φευ!! κατασκευάζονται με λεφτά του ΟΕΚ, δηλαδή των εργαζομένων- έχουν μετατραπεί σε γκέτο και χώρους στυγνής εκμετάλλευσης, με αποτέλεσμα να θρηνήσουμε μέχρι σήμερα 6 νεκρούς.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές, θα περίμενε κανείς ότι η ΓΣΕΕ θα ξεσήκωνε κύμα διαμαρτυρίας και ότι η κυβέρνηση θα έπαιρνε κάποια μέτρα για να μαζέψει, -έστω και για τα μάτια του κόσμου -τα λουριά των μεγαλοεργολάβων. Κι όμως. Τις τελευταίες μέρες («Ελεύθερος Τύπος» 26/11/2002) ήρθε στο φως της δημοσιότητας ένα περιστατικό, που κάνει ακόμη και τους πιο ανυποψίαστους να ανατριχιάσουν.

Το περιστατικό αφορά στην πτώση της γέφυρας της Αττικής Οδού στον κόμβο της Παιανίας, που συνέβη πριν από τέσσερα χρόνια, με αποτέλεσμα να βρουν φριχτό θάνατο δύο εργαζόμενοι και να τραυματιστούν άλλοι εννιά. Σύμφωνα με το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων, η κατάρρευση της γέφυρας έγινε με αποκλειστική ευθύνη των εργολάβων.

Με βάση αυτό το πόρισμα, λοιπόν, το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΥΠΕΧΩΔΕ επέβαλε στους εργολάβους την ποινή - «χάδι» του τρίμηνου αποκλεισμού από τις δημοπρασίες των έργων, ενώ τέτοιες ευθύνες και παραλείψεις θα έπρεπε να επισύρουν την πιο βαριά ποινή που μπορεί να επιβληθεί, έστω σ' αυτό το εκμεταλλευτικό καθεστώς όποια και αν είναι αυτή. Παρ' όλα, αυτά η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Β. Παπανδρέου, μείωσε ακόμη και αυτήν την «ποινή» σε μηνιαίο αποκλεισμό από τις δημοπρασίες από 17 Οκτώβρη έως 17 Νοέμβρη. Και σα να μην έφτανε αυτό, με μια ακόμη μεθόδευση του γενικού γραμματέα του ΥΠΕΧΩΔΕ, ο οποίος κοινοποίησε στις αρμόδιες για τη δημοπράτηση των έργων υπηρεσίες την απόφαση για την ποινή μόλις την Παρασκευή 14 Νοέμβρη, εξασφάλισε ουσιαστικά τη μη εφαρμογή της (οι δημοπρασίες των έργων γίνονται μόνο Τετάρτη) και την πλήρη ατιμωρησία των εργολάβων!

Η όλη αυτή μεθόδευση δεν είναι απλώς πρόκληση. Αγγίζει τα όρια της προτροπής σε εγκληματικές πράξεις. Αν πάρουμε υπόψη ότι οι 11 αυτές εταιρίες της Αττικής Οδού (ΑΚΤΩΡ, ΑΒΑΞ, ΑΛΤΕ, ΑΤΤΙΚΑΤ, Ελληνική Τεχνοδομική, ΕΤΕΘ, J&P Ελλάς, Κ.Ι.Σαραντόπουλος, Παντεχνική, ΤΕΒ, ΤΕΓΚ) είναι οι μεγαλύτερες της χώρας και κατασκευάζουν σχεδόν όλα τα Ολυμπιακά και άλλα μεγάλα τεχνικά έργα, το μήνυμα που τους δίνει ουσιαστικά η κυβέρνηση είναι σαφές: «Πιείτε το αίμα των εργατών, αρκεί να γίνουν τα έργα στην ώρα τους»!

Το μήνυμα προς τους εργαζόμενους, όμως, είναι ακόμη σαφέστερο: Στο σύστημα αυτό της ασυδοσίας του κεφαλαίου και της ωμής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, δεν μπορούν να περιμένουν τίποτε ούτε από την εργοδοσία, ούτε από το κράτος. Μοναδική διέξοδος, αν θέλουν να προστατεύσουν τη σωματική τους ακεραιότητα και την ίδια τη ζωή τους, είναι να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, όχι βέβαια αποσπασματικά, αλλά μέσα από το συλλογικό ταξικό αγώνα. Μόνο έτσι θα πάρει την εκδίκησή του το έντιμο αίμα των συναδέλφων τους...