Μια τριήμερη διαδικασία, όπου από τα στελέχη της ΝΔ περίσσεψαν οι διαβεβαιώσεις προς ξένα και ντόπια κέντρα ότι είναι οι καταλληλότεροι στην αστική διαχείριση. Ενδεικτικά, ο Μητσοτάκης έσπευσε να επισημάνει ως επιτυχία της κυβέρνησης τους διπλάσιους ρυθμούς καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ελλάδα σε σύγκριση με τους μέσους όρους στην ΕΕ, την ώρα που ένας εργαζόμενος κάθε τρεις μέρες χάνει τη ζωή του στους χώρους δουλειάς από την εντατικοποίηση και την έλλειψη μέτρων ασφαλείας, προκειμένου να θησαυρίζει το κεφάλαιο. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο, δεν παρέλειψε τα πανηγύρια για την πορεία των δεικτών της καπιταλιστικής οικονομίας, την κατάκτηση της «επενδυτικής βαθμίδας», «ορόσημα» όλα για την αστική τάξη, την ώρα που ο ελληνικός λαός χειμάζεται κάτω από το βάρος της ακρίβειας, του πληθωρισμού, της ενεργειακής φτώχειας.

Προκειμένου να απαντήσει, εξάλλου, σε γκρίνιες που εκδηλώνονται για το πώς μοιράζονται στα παράσιτα τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, έδωσε σήμα στα στελέχη του να ανασκουμπωθούν ώστε να κλείσουν και τα τελευταία αντιλαϊκά του προαπαιτούμενα μέχρι το καλοκαίρι, ώστε να πάνε στους επιχειρηματικούς ομίλους και οι επόμενες εκταμιεύσεις. Την ίδια ώρα, προετοιμάζοντας για την επόμενη φάση επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης του λαού και των εργαζομένων, επανέλαβε ότι «δεν μπορούμε να τάξουμε στους πολίτες μαγικές λύσεις που δεν υπάρχουν», και ότι «η παράταξη αυτή δεν πρόκειται να ενδώσει στον πειρασμό της παροχολογίας πέρα από τις δυνατότητες του προϋπολογισμού, οι οποίες είναι σημαντικές αλλά δεν είναι ατελείωτες», με ορίζοντα τις εκλογές, που ο ίδιος υποστήριξε ότι θα γίνουν το 2027.

Εξάλλου, υπεραμύνθηκε της πολιτικής των «ματωμένων πλεονασμάτων», αναφέροντας μάλιστα ότι «αυτά είναι που χρηματοδοτούν τα μαχητικά Rafale, τις Belharra στις θάλασσές μας, τις σημαντικές επενδύσεις στην άμυνα», οι οποίες βέβαια αφορούν το πώς η ελληνική αστική τάξη θα «προβάλλει» την ισχύ της στον «ζωτικό χώρο» της συμμετέχοντας σε λυκοσυμμαχίες και θανάσιμους σχεδιασμούς που δεν αφορούν την άμυνα της χώρας, αλλά την επιθετική διεκδίκηση μερτικού από τη λεία κόντρα στους ανταγωνιστές της. Κάτι που φάνηκε περίτρανα κι από την πρώτη αποστολή της νεότευκτης φρεγάτας «ΚΙΜΩΝ», που στον ευρωατλαντικό καταμερισμό αναπτύχθηκε μεταξύ Λιβάνου και Κύπρου.

Από διάφορες μεριές, προβλήθηκε ως διαφοροποίηση από το εφαρμοζόμενο μείγμα πολιτικής, στο συνέδριο της ΝΔ, η ομιλία του Ν. Δένδια. Ο οποίος, βέβαια, πέρα από κάποιες επιμέρους αιχμές για το Μαξίμου, δεν υπερασπίστηκε τίποτε άλλο παρά «μία φιλελεύθερη, δημοκρατική, ευρωπαϊκή Ελλάδα», ένα «σύγχρονο φιλελεύθερο κοινωνικό κράτος», με «μεταρρυθμίσεις», καλώντας ταυτόχρονα να «μην μας πτοούν οι αντιδράσεις των οργανωμένων λίγων», αλλά «να επιταχύνουμε τη δημιουργία μίας ισχυρής ανταγωνιστικής οικονομίας» «με αναδιαρθρωμένη αγροτική παραγωγή» κ.ά., βάζοντας και ερωτήματα τύπου «τι κανονικότητα είχαν τα ελλείμματα; Τι κανονικότητα είχαν τα χρέη; Τι κανονικότητα είχαν τα λεφτόδεντρα; Τι κανονικότητα είχε ο λαϊκισμός;» κ.λπ.

Σε αυτή την κοινή τους βάση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης σχολίαζε χτες σχετικά ότι «όλοι έχουμε κοινό στόχο: την καλύτερη δυνατή εφαρμογή του προγράμματος δυνάμει του οποίου μας εξέλεξαν οι πολίτες το 2023 για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στις εκλογές του 2027. Μέρος αυτής της προσπάθειας είναι προφανώς και ο κος Δένδιας, ο υπουργός Αμυνας, με την πολιτική που εφαρμόζει στο δικό του υπουργείο».

Να καταγραφεί επίσης ότι στο συνέδριο υπήρξαν και τοποθετήσεις για επιστροφή Σαμαρά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για εξελίξεις προεκλογικά ή μετεκλογικά. Το θέμα έβαλαν π.χ. ο Τ. Θεοδωρικάκος και ο Αδ. Γεωργιάδης, αν και περισσότερο από όλες σχολιάστηκε η ομιλία του Δ. Γιάννου, μέλους του Ιδρύματος «Αντώνης Σαμαράς» (και δικηγόρος του πρ. πρωθυπουργού), ο οποίος είπε μεταξύ άλλων ότι η διαγραφή Σαμαρά «ήταν και παραμένει ένα μεγάλο λάθος, γιατί οι απόψεις του αγγίζουν την καρδιά της βάσης μας, όπως εξάλλου θυμόμαστε από τα προηγούμενα συνέδρια. Οι διαφορές, οι αντιθέσεις, ακόμη και οι συγκρούσεις δεν λύνονται με διαγραφές ούτε με διαμεσολαβητές. Λύνονται με ένα τηλέφωνο, με μία συνάντηση, με προσωπική, ανθρώπινη και γενναία πρωτοβουλία». Ο Μαρινάκης έλεγε χτες για το θέμα ότι «δεν περισσεύει κανείς, πολλώ δε μάλλον άνθρωποι οι οποίοι ηγήθηκαν της παράταξης και της χώρας», τόνιζε ωστόσο πως «αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα πάρουμε αποστάσεις από κορυφαίες πολιτικές επιλογές, πρωτίστως σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής», παραπέμποντας εμμέσως σε αντιρρήσεις που έχει εκφράσει ο Σαμαράς για χειρισμούς στα Ελληνοτουρκικά.