Το έντονο ενδιαφέρον φοιτητών και καθηγητών κέντρισε η χθεσινή εκδήλωση με θέμα «Η ψηφιακή βιομηχανία στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» που διοργάνωσε η «Πανσπουδαστική ΚΣ» στις εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑ στα Ψαχνά Εύβοιας, με ομιλήτρια την Αφροδίτη Κτενά, καθηγήτρια του ΕΚΠΑ και βουλευτή του ΚΚΕ.

Την εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν φοιτητές αλλά και καθηγητές των Τμημάτων του ΕΚΠΑ στα Ψαχνά, άνοιξε με χαιρετισμό του ο Γιώργος Γιανναρέλλης, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του Τμήματος Τεχνολογιών Ψηφιακής Βιομηχανίας, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων την ανάγκη να δυναμώσει το ψηφοδέλτιο της «Πανσπουδαστικής» στα Τμήματα των Ψαχνών, στα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα.

Την όλο και περισσότερη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης σε κάθε πτυχή της ζωής μας και τη συζήτηση που αναπτύσσεται γύρω από αυτήν επεσήμανε ξεκινώντας την ομιλία της η Αφρ. Κτενά, σημειώνοντας ότι αυτό γεννά το πλαστό δίλημμα αν τελικά αποτελεί «ευλογία ή κατάρα».

Οπως ανέδειξε, η απάντηση δίνεται μόνο αν εξετάσει κανείς το πραγματικό δίλημμα, που είναι με ποιο κριτήριο αναπτύσσονται οι νέες τεχνολογίες, από ποιον για ποιον, σε ποιο κράτος και ποια κοινωνία. Τόνισε ότι σήμερα η έρευνα και η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επιστημών καθορίζονται με κριτήριο το κέρδος και την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, και όχι την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων και του λαού, και στην κατεύθυνση αυτή αναπτύσσεται και η Τεχνητή Νοημοσύνη. Στις σημερινές συνθήκες μάλιστα, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στροφής της οικονομίας στην πολεμική βιομηχανία, την ίδια κατεύθυνση ακολουθεί και η ανάπτυξη και εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης, συνολικότερα η ανάπτυξη της τεχνολογίας, με βασικό κριτήριο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που στρέφονται στην πολεμική οικονομία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι άυλη, επεσήμανε η βουλευτής του ΚΚΕ, αντίθετα έχει υλική βάση, που αποτελείται από συστήματα υπολογιστών, βάσεις δεδομένων, δίκτυα και πολλά ακόμα, τα οποία όπως τόνισε ανήκουν και ελέγχονται από μια χούφτα μονοπώλια. Αυτό μάλιστα προκαλεί ζητήματα που ξεκινούν από τη χρήση προσωπικών δεδομένων και φτάνουν μέχρι την άμυνα και τον έλεγχο οπλικών συστημάτων.

Εφερε δε παραδείγματα για το πώς θα μπορούσε η Τεχνητή Νοημοσύνη, συνολικά η πρόοδος της τεχνολογίας, κάτω από διαφορετικές σχέσεις παραγωγής να συμβάλει σε ζητήματα που αφορούν την υγεία, τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, και γενικά να αποτελέσει εργαλείο στα χέρια της κοινωνίας, βελτιώνοντας τη ζωή των εργαζομένων και του λαού.

Κλείνοντας τόνισε: «Για μας οι νέες τεχνολογίες είναι πραγματικά θεαματικές. Ενσωματώνουν την ανθρώπινη εργασία, είναι προϊόν της κοινωνικής εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, είναι κατάκτηση όλων και κοινωνικό κτήμα. Αλλά στις σημερινές σχέσεις παραγωγής οι νέες τεχνολογίες ασφυκτιούν και δεν μπορούν να αναπτυχθούν προς όφελος της κοινωνίας, στρέφονται εις βάρος μας, γιατί είναι στα χέρια λίγων. Αρα το ζήτημα είναι η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και οι σχέσεις παραγωγής. Γι' αυτό λέμε ότι οι νέες τεχνολογίες απαιτούν νέες σχέσεις παραγωγής, κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, κεντρικό σχεδιασμό και εργατική - λαϊκή εξουσία. Οι νέες τεχνολογίες δεν είναι ευλογία ή κατάρα, το ερώτημα είναι ποιον υπηρετούν».