Δύσκολοι καιροί για τους «δεν κουνιέται φύλλο». Και ακόμα πιο δύσκολοι για όσους σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, την υποταγή στον «ρεαλισμό» της βαρβαρότητας. Από τη μια οι αγωνιστικές δράσεις ενάντια στον πόλεμο και στην εμπλοκή της Ελλάδας, που απλώνονται σε όλη τη χώρα και αγκαλιάζουν όλο και περισσότερους χώρους δουλειάς. Κινητοποιήσεις που ξεχωρίζουν ακόμα και σε στρατηγικούς κλάδους, που σχετίζονται άμεσα με τις πολεμικές μπίζνες, όπως διυλιστήρια, λιμάνια, βαπόρια κ.λπ. Από την άλλη οι φαντάροι, που παρά τις «ΝΑΤΟικής κοπής» ποινές οργανώνονται και διατρανώνουν μαζί με όλο τον λαό το αυτονόητο, ότι «δεν ορκιστήκαμε για να υπηρετούμε τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ». Σαν «κερασάκι» ήρθαν και οι μαζικές αντιπολεμικές κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες του κόσμου. Μόνο «περίπατος» δεν είναι λοιπόν για τους φονιάδες των λαών και τους συμμάχους τους, τις κυβερνήσεις και τις ενώσεις τους η σφαγή που εξαπολύουν. Κι αυτό βέβαια εξηγεί τη λύσσα που πιάνει τα κάθε λογής ΝΑΤΟικά παπαγαλάκια και στη χώρα μας, μπας και εξασφαλίσουν τη στοίχιση του λαού στα εγκληματικά και πολεμοκάπηλα σχέδια.