Τιμώντας τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος, το Τμήμα Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ και η Τομεακή Οργάνωση Καλλιτεχνών της ΚΟ Αττικής διοργανώνουν εκδήλωση αφιερωμένη στη δράση των φωτο-κινηματογραφικών συνεργείων του ΔΣΕ και ειδικότερα στο έργο του σκηνοθέτη Μάνου Ζαχαρία. Η εκδήλωση που έχει τίτλο «Τα χρόνια της θύελλας (1940 - 1950) με τον φακό του Μάνου Ζαχαρία», θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 20 Απρίλη, στις 7.30 μ.μ., στην Αίθουσα Συνεδρίων της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό.

Στην εκδήλωση θα προβληθεί η ταινία, «Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας», σε παραγωγή του ΔΣΕ, που αποτελεί και το σημαντικότερο σωζόμενο κινηματογραφικό έργο του συνεργείου. Γυρισμένη το 1948, σε συνθήκες πολέμου, καταγράφει τις συνθήκες ζωής των παιδιών στις εμπόλεμες περιοχές. Αποτυπώνει και τη μεταφορά τους σε σοσιαλιστικές χώρες, αποτελώντας σημαντικό ιστορικό τεκμήριο. Η ταινία εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια του ΔΣΕ να προβάλει διεθνώς τον αγώνα του και να αποκαλύψει τις πραγματικές συνθήκες που αντιμετώπιζε ο λαός.

Θα προβληθεί επίσης η ταινία, του 1972 «Γωνία Αρμπάτ και Μπουμπουλίνας», σε παραγωγή «Mosfilm». Ταινία που συνδέει τη ζωή ενός Ελληνα στη Μόσχα με τις μεγάλες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, Κατοχή, Αντίσταση, μετεμφυλιακή περίοδος, δικτατορία.

Ο Μάνος Ζαχαρίας γεννήθηκε στην Αθήνα. Στα χρόνια της Κατοχής οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ. Υπήρξε επικεφαλής του φοιτητικού λόχου «Λόρδος Βύρων» και συμμετείχε στην τελευταία μάχη στα Εξάρχεια. Το 1945, χάρη στην υποτροφία Μερλιέ, επιβιβάστηκε στο πλοίο «Ματαρόα» και βρέθηκε στη Γαλλία για να σπουδάσει θέατρο. Ο Ζαχαρίας όμως ήταν αποφασισμένος να γίνει κινηματογραφιστής και γράφτηκε στην IDHEC (Institut des Hautes Etudes Cinematographiques), ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στη Σορβόνη. Το 1948 με την ολοκλήρωση των σπουδών του, ενώ ήδη κορυφώνεται ο εμφύλιος πόλεμος, επιστρέφει στην Ελλάδα όπου οργανώνει μαζί με τον Γιώργο Σεβαστίκογλου και τον Απόστολο Μουσούρη το κινηματογραφικό συνεργείο του Δημοκρατικού Στρατού. Μετά την ήττα, ο Ζαχαρίας βρέθηκε στην Τασκένδη, όπου σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου. Το όνειρό του όμως παραμένει ο κινηματογράφος. Παίρνει μέρος σε έναν πανσοβιετικό διαγωνισμό για σπουδές κινηματογράφου, προκρίνεται - ως ο μοναδικός μη Σοβιετικός πολίτης - και καταλήγει στη Μόσχα και τη «Μέκκα» του σοβιετικού σινεμά, τη «Μοσφίλμ». Καθηγητές του ήταν ορισμένοι από τους κορυφαίους του σοβιετικού κινηματογράφου, όπως ο Μιχαήλ Ρομ, ο Αλεξάντερ Ντοβζένκο και ο Σεργκέι Γιουτκέβιτς.