Τα παραπάνω ζητήματα ανέδειξαν συγγενείς θυμάτων που βρέθηκαν εκεί από νωρίς. Σε δηλώσεις του ο Παύλος Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, έκανε λόγο για ελλιπές κατηγορητήριο, τονίζοντας πως «δικαίωση για εμάς θα ήταν να γυρνούσαν τα παιδιά μας πίσω. Ωστόσο ζητάμε την παραδειγματική τιμωρία όλων των ενόχων».

Η Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου, σημείωσε ότι «βγαίνουμε από μια ανακριτική διαδικασία η οποία ήταν λειψή, με πολλά κενά, με συγκάλυψη σε διάφορα επίπεδα. Η συγκάλυψη συνεχίζεται μέχρι και σήμερα». Εξήγησε ότι «παράλληλα τρέχουν άλλες πέντε δίκες μαζί με αυτή που θεωρείται η κύρια δίκη. Φρόντισαν έτσι ώστε τη δικογραφία που αφορά το έγκλημα των Τεμπών να τη σπάσουν σε επιμέρους δικογραφίες, έτσι ώστε σε παράλληλες δίκες, με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα, διάφοροι οι οποίοι διέπραξαν εγκληματικές πράξεις, να πηγαίνουν χωρίς να υπάρχει καμιά σύνδεση με το έγκλημα στα Τέμπη, προκειμένου να πέσουν στα μαλακά. Παράλληλα, με αυτόν τον τρόπο, εξασφαλίζεται να μη φαίνονται όλες οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα στα Τέμπη».

Στάθηκε επίσης στη δύναμη που δίνει στους συγγενείς η συμπαράσταση του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος, σημειώνοντας πως «πιστεύουμε ότι με τον αγώνα που θα δώσουμε μέσα και έξω από το δικαστήριο, θα μπορέσουμε να αποκαλύψουμε τις αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα στα Τέμπη, στους πραγματικούς ενόχους (...) για να μην ξαναγίνουν άλλα "Τέμπη" σε κανένα επίπεδο της καθημερινότητάς μας».

Ωστόσο, έπειτα από μεγάλη ένταση και δικαιολογημένη οργή εκ μέρους των συγγενών των θυμάτων και των συνηγόρων τους για τις συνθήκες και τους όρους διεξαγωγής της δίκης, η πρόεδρος του δικαστηρίου διέκοψε τη διαδικασία με ορισμένη επόμενη δικάσιμο την Τετάρτη 1 Απριλίου. Είχαν προηγηθεί τέσσερις διακοπές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αφού οι συγγενείς των θυμάτων, οι τραυματίες και οι συνήγοροι υπεράσπισης της κατηγορίας διαμαρτύρονταν για τις ασφυκτικές συνθήκες που επικρατούσαν εντός της δικαστικής αίθουσας.

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για μια αίθουσα 283,75 τετραγωνικών μέτρων, όπου κλήθηκαν να χωρέσουν εκατοντάδες συγγενείς των θυμάτων, 250 δικηγόροι, δημοσιογράφοι, κόσμος που επιθυμούσε να παρακολουθήσει τη δίκη. Οπως ήταν αναμενόμενο, επικράτησε το αδιαχώρητο, συγγενείς και συνήγοροι δεν είχαν ούτε θέσεις για να καθίσουν! Οι συγγενείς των θυμάτων είχαν προειδοποιήσει έγκαιρα για την ακαταλληλότητα της αίθουσας που είχε επιλεγεί για μια τέτοια δίκη, ενώ επιβεβαιώθηκαν ξανά οι σοβαρές ευθύνες της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τους όρους διεξαγωγής της. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση μερίμνησε για την παρουσία πλήθους από κλούβες των ΜΑΤ, οι οποίες περικύκλωσαν τον χώρο διεξαγωγής της δίκης.

Οι εν λόγω συνθήκες προκάλεσαν την εύλογη οργή και διαμαρτυρία των συγγενών των θυμάτων, που θέτοντας ζητήματα ασφάλειας και καταλληλότητας του χώρου, απαιτούν από την κυβέρνηση να πάρει όλα τα μέτρα για να λυθεί το ζήτημα. Για μία ακόμη προσπάθεια συγκάλυψης της αιτίας που οδήγησε στην πολύνεκρη σύγκρουση, έκανε λόγο η Ελ. Βασάρα σε δηλώσεις της, αναφέροντας: «Μας στοιβάξανε σε μία αίθουσα ενώ η κυβέρνηση γνώριζε και τον αριθμό των διαδίκων και τις δυνατότητες της αίθουσας που ετοίμασε. Η αλήθεια θα αποκαλυφθεί όσο και να προσπαθούν».

Ο χώρος έξω από την αίθουσα που επρόκειτο να διεξαχθεί η δίκη έγινε σημείο συνάντησης για εκατοντάδες εργαζόμενους, εκπροσώπους φορέων και νέους ανθρώπους που βροντοφώναξαν: «Ολων των νεκρών είμαστε η φωνή, το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα συγκαλυφθεί», ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων.

Το παραπάνω σύνθημα αναγραφόταν στο μεγάλο πανό του Εργατικού Κέντρου Λάρισας που έδινε τον τόνο, ενώ επίσης το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και δεκάδες μαζικοί φορείς συγκρότησαν μία μεγάλη συγκέντρωση που έστειλε μήνυμα: «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές».

Στο πλευρό των γονιών και των συγγενών θυμάτων, οι συγκεντρωμένοι ξεκαθάρισαν πως εκπληρώνουν το χρέος τους, δίνουν συνέχεια στις μεγάλες κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος σε όλη τη χώρα, δυναμώνουν τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους που γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα.

«Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, αγώνας για τη δικαίωση μέχρι τέλους», έγραφε το πανό του Σωματείου Εργαζομένων στην «Hellenic Train» που συμμετείχαν επίσης στη συγκέντρωση.

Τη συγκέντρωση οργάνωσαν από κοινού με το Εργατικό Κέντρο Λάρισας ο Εμπορικός Σύλλογος, ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Καταστημάτων Αναψυχής και Εστίασης, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων, ο Φαρμακευτικός Σύλλογος, η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, το Σωματείο Ιδιοκτητών Ταξί, η Ενωση Γονέων και οι Φοιτητικοί Σύλλογοι.

Μιλώντας στους συγκεντρωμένους, ο Γιάννης Σκόκας, πρόεδρος του ΕΚ Λάρισας, μεταξύ άλλων, είπε ότι «θα συνεχίσουμε αγόγγυστα να είμαστε συνεπείς απέναντι στην υπόσχεση που δώσαμε σε αυτούς τους 57 αδικοχαμένους νεκρούς στο πλευρό των συγγενών τους μέχρι τέλος. Για να αποδοθεί πλήρης δικαίωση και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες, πολιτικές, ποινικές, όσο ψηλά και αν βρίσκονται οι ένοχοι, για να εξασφαλιστούν οι συνθήκες για να μπορέσει πραγματικά να γίνει η δίκη».

Παράλληλα υπογράμμισε ότι «και το γεγονός ότι σήμερα, έστω και με αυτόν τον τρόπο, ξεκινάει μια δίκη, είναι αποτέλεσμα όλου αυτού του αγώνα εκατομμυρίων ανθρώπων στη χώρα, εδώ και τρία χρόνια».

«Πίσω δεν κάνουμε μέχρι το τέλος, μέχρι που να βρούμε το δίκιο μας», πρόσθεσε και καταλήγοντας σημείωσε: «Η επιλογή μας σήμερα να είμαστε εδώ εκπρόσωποι των φορέων της πόλης αλλά και της χώρας και της ευρύτερης περιοχής, εκατοντάδες συνάδελφοι, εργαζόμενοι φοιτητές, να σταθούμε στο πλευρό των συγγενών, απαιτώντας εδώ και τώρα να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα, να εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις για την ομαλή διεξαγωγή της δίκης».

Καταγγέλλοντας τους όρους διεξαγωγής της δίκης, ο Γ. Σκόκας επεσήμανε ότι «αυτή η κατάσταση που επικρατεί μέσα στην αίθουσα είναι απαράδεκτη. Μόνο δικαστήριο δεν μπορεί κανείς να το αποκαλέσει αυτό».

Οπως είπε, «είναι μια αίθουσα όπου ο όλος ο κόσμος βρίσκεται σε ασφυκτική κατάσταση, πραγματικά, ο ένας πάνω στον άλλον. Καμία διαδικασία δεν μπορεί να τηρηθεί με τέτοιους όρους. Απ' την άλλη πλευρά, αντί να φροντίσουν, λοιπόν, για τις συνθήκες αυτές, για την ομαλή εξαγωγή της δίκης, αυτό που φρόντισαν και δεν ξέχασαν βέβαια, είναι να μας φέρουν απ' τα χαράματα εδώ δέκα κλούβες ΜΑΤ. Αυτή είναι λοιπόν η έγνοια τους για την ομαλή διεξαγωγή της δίκης».