Ολα αυτά πριν συμπληρωθούν καλά - καλά 20 μέρες από την έναρξη της νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στο Ιράν, λες και κάθε βόμβα που πέφτει ανοίγει άλλη μια πληγή στο στρατόπεδο των Ευρωατλαντικών. Μερικές ακόμη αποδείξεις ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι κλονισμός για όλες τις αστικές τάξεις που μπαίνουν στη δίνη του. Κλονισμός που λιγότερο ή περισσότερο - ανάλογα και με την εξέλιξη του πολέμου - φέρνει στην επιφάνεια όλες τις αντιθέσεις των καπιταλιστικών κοινωνιών και πιο πολύ εκείνη που δεν ομολογείται, αλλά τα διαπερνάει όλα: Την αντίθεση ανάμεσα στους καπιταλιστές και την εργατική τάξη. Για να τη «λύσουν» οριστικά οι εργαζόμενοι ένας τρόπος υπάρχει: Να πρωτοστατήσουν στη σύγκρουση με την αστική τάξη και τις συμμαχίες της, αξιοποιώντας τις ρωγμές που μεγαλώνουν σε καιρό πολέμου, παράλληλα με τις δυνατότητες να γίνει ο λαός πρωταγωνιστής στην πάλη για την ανατροπή της.