Μια αηδιαστική καμπάνια από ένα κάτεργο της εκμετάλλευσης
Με την ψηφιακή αφίσα της λοιπόν βάζει τις εργαζόμενες στο «νόημα» της περιόδου, παρουσιάζοντας μια γυναίκα - προϊόν Τεχνητής Νοημοσύνης σε τρεις εκδοχές, ενδεικτικές για το πώς φαντάζεται η εργοδοσία την σημερινή εργαζόμενη γυναίκα: Από τη μία σαν λιμενεργάτρια και από την άλλη σαν διοικητικό στέλεχος. Η τρίτη εκδοχή που κάνει και τη διαφορά είναι αυτή της «αρματωμένης» γυναίκας, με την ίδια εργαζόμενη να παρουσιάζεται σαν μάχιμη στρατιωτικός!
Μια εικόνα που δεν απέχει βέβαια και πολύ από την πραγματικότητα, όπως την καθορίζουν τα κέρδη των επιχειρηματικών κολοσσών: Για τα ίδια κέρδη οι εργαζόμενες καλούνται σήμερα να τσακίζονται στο μεροκάματο, και όταν χρειαστεί να χύσουν και το αίμα τους στα πεδία των μαχών.
Αυτό είναι και το μήνυμα της εργοδοσίας, που αντιγράφει βέβαια αντίστοιχες ρεκλάμες των ιμπεριαλιστικών οργανισμών με τις οποίες βάζουν τη γυναίκα στο «χακί», ακολουθώντας κατά γράμμα την καλλιέργεια της «κουλτούρας πολέμου», για την οποία κάνει λόγο η κυβέρνηση.
Αντί, άλλου σχολίου παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την ανακοίνωση του Σωματείου Λιμενεργατών ΕΝΕΔΕΠ, που δικαίως χαρακτηρίζει αηδιαστική τη συγκεκριμένη εικόνα:
«Σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και οι πόλεμοι μαίνονται για τα κέρδη των μονοπωλίων, την ώρα που οι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους τις συγκρούσεις για αγορές, δρόμους μεταφοράς και ενεργειακούς πόρους, η προβολή μιας τέτοιας εικόνας που εξωραΐζει και κανονικοποιεί τη στρατιωτικοποίηση αποτελεί ντροπιαστική πρόκληση. Εμείς έχουμε κάνει καθαρό πως δεν επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει με τις ζωές των εργαζομένων κάνοντας το λιμάνι πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων.
Οι γυναίκες εργαζόμενες στο λιμάνι, στις αποθήκες, στα logistics και σε κάθε χώρο δουλειάς γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αυτή δεν κρύβεται πίσω από επικοινωνιακές καμπάνιες. Φαίνεται στις καθημερινές μάχες των εργαζομένων και, δυστυχώς, αποτυπώνεται ακόμη και σε τραγικά περιστατικά όπως ο θάνατος εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς. Δεν ξεχνάμε τις 5 εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους στο εργοστάσιο "Βιολάντα", ένα ακόμη τραγικό παράδειγμα του πού οδηγεί η λογική που αντιμετωπίζει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων ως "κόστος"».