Στη σκιά του πολέμου αναβιώνει ο αστικός μύθος των Ελλήνων εφοπλιστών που δεν διστάζουν να ριχτούν στη φωτιά του πολέμου για να φέρουν σε πέρας το θεάρεστο λειτούργημα της μεταφοράς καυσίμων και εμπορευμάτων, η οποία απειλείται στις εμπόλεμες περιοχές. Η αλήθεια βέβαια απέχει πολύ από τον θρύλο που καλλιεργούν τα αστικά επιτελεία. Γιατί οι εφοπλιστές δεν μπαίνουν οι ίδιοι στις ζώνες του πολέμου, αλλά στέλνουν τους ναυτεργάτες να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Κανένα ρίσκο δεν παίρνουν, αφού τα καράβια τους είναι ασφαλισμένα, όπως και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν. Αντίθετα, ο πόλεμος γεννάει ακόμα μεγαλύτερες ευκαιρίες κερδοφορίας, αφού τα ναύλα εκτοξεύονται και οι πιο τολμηροί πολλαπλασιάζουν μέσα σε λίγες νύχτες την περιουσία τους, χωρίς να λογαριάζουν βέβαια την ασφάλεια, ούτε τη ζωή του ναυτεργάτη. Για παράδειγμα, κυκλοφορεί αυτές τις μέρες ότι ελληνόκτητο καράβι ναυλώθηκε για 436.000 δολάρια ημερησίως για 60 μέρες, που σημαίνει 26,2 εκατ. για τον πλοιοκτήτη ...κι ας καεί ο κόσμος όλος! 'Η γράφεται σε διεθνή sites ότι οι Ελληνες εφοπλιστές πρωταγωνιστούν στο μπες - βγες από τα Στενά του Ορμούζ, παρά τον κίνδυνο του αποκλεισμού ή της επίθεσης, προκειμένου να φορτώσουν καύσιμα από λιμάνια του Κόλπου, με το αζημίωτο βέβαια, αφού το μεγαλύτερο ρίσκο ασφαλίζεται και με το παραπάνω. Οι μόνοι εκτεθειμένοι στα πειρατικά δρομολόγια του εφοπλιστικού κεφαλαίου είναι οι ναυτεργάτες, που απήργησαν την Πέμπτη απαιτώντας εδώ και τώρα επαναπατρισμό και κανένα καράβι σε εμπόλεμη ζώνη.