Καθιερώθηκε με πρόταση της κορυφαίας γυναικείας μορφής του παγκόσμιου εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, Κλάρα Τσέτκιν, στη Β' Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910.

Εκείνοι οι πρώτοι αγώνες αποδείχθηκαν σοβαρή παρακαταθήκη για την ισχυροποίηση των εργατικών σωματείων, που βοήθησαν ουσιαστικά στο σπάσιμο του φόβου, φέρνοντας μαζί και τα πρώτα αποτελέσματα! Η μαζικοποίηση και η έντονη δραστηριότητα των συνδικάτων οδήγησε στις πρώτες κατακτήσεις για τις συνθήκες εργασίας των εργαζόμενων γυναικών.

Σήμερα, τον 21ο αιώνα, η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, η Τεχνητή Νοημοσύνη, μπορούν να εξασφαλίσουν σε όλες τις γυναίκες σταθερή εργασία με μείωση του χρόνου εργασίας και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού με δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας για τις ίδιες και τις οικογένειές τους, και ελεύθερο χρόνο που θα τον αξιοποιούν για τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους, αλλά και για την κοινωνική δράση.

Ολα αυτά όμως σκοντάφτουν πάνω στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Συντρίβονται από τη βαρβαρότητα που έχει θεό τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών κολοσσών.

Εχει κάνει τη ζωή των γυναικών λάστιχο, με τις «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις, τα ατελείωτα ωράρια, τις συμβάσεις με ημερομηνία λήξης χωρίς δικαιώματα. Την ίδια στιγμή η φροντίδα της οικογένειας, των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμεΑ, των χρονίως πασχόντων, πέφτει στις πλάτες τους ως ατομική - οικογενειακή υπόθεση. Οι ανάγκες αυτές θυσιάζονται στο ζύγι του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους, οδηγώντας σε τραγικές ελλείψεις και στην εμπορευματοποίησή τους. Προπαγανδίζει την κατάψυξη ωαρίων, παρατείνοντας τη μητρότητα, με στόχο το εργασιακό ξεζούμισμα.

Στο όνομα της «ισότητας των φύλων» λαμβάνονται και εφαρμόζονται αντιλαϊκά, αντιδραστικά μέτρα που πλήττουν ιδιαίτερα τις γυναίκες, αλλά και συνολικά τους εργαζόμενους. Σ' αυτό το πλαίσιο καταργήθηκε η πενταετής διαφορά στην ηλικία συνταξιοδότησης, αλλά και η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία. Ηταν κατακτήσεις του εργατικού και γυναικείου κινήματος και αποτελούσαν την ελάχιστη αναγνώριση των βιολογικών ιδιαιτεροτήτων και αναγκών των γυναικών, της κοινωνικής ανισοτιμίας.

Τον 19ο αιώνα η εργοδοσία λεηλατούσε τον χρόνο και τον κόπο των γυναικών, ξεδιάντροπα, ισχυριζόμενη τη φυλετική τους κατωτερότητα και αδυναμία. Σήμερα, τον 21ο αιώνα, ο Ρούτε, γγ του ΝΑΤΟ, εκθειάζει τις ικανότητες και την αξία των γυναικών για τις ανάγκες της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας. Σε ανάλογες δηλώσεις και επαίνους προβαίνει και η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εθνικής Αμυνας, που με πρόσφατο νομοσχέδιο επιχειρεί να στρατολογήσει - εθελοντικά αρχικά - και τις γυναίκες, τάζοντάς τους προνόμια και προοπτικές. Μάλιστα στις 8 Μάρτη 2024 πραγματοποιήθηκε φιέστα στο υπουργείο Εθνικής, με μεγαλειώδη γιορτή προς τιμήν των γυναικών και παράλληλα πρόσκληση για μελλοντική τους επιλογή την κατάταξη στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Οι ίδιες στερούνται χρόνια τώρα υποδομές για τη φύλαξη των παιδιών τους. Επιβαρύνονται με πολλούς και διάφορους ρόλους, όπως και όλες οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών. Στερούνται χρόνο για προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη. Βιώνουν την απαξίωση και την υποστελέχωση των στρατιωτικών νοσοκομείων. Βιώνουν την ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης, στη στέγαση, στην Ενέργεια. Βιώνουν τη βία σε όλους τους τομείς της ζωής τους.

Στον αντίποδα, η κυβέρνηση και η βολική - συστημική αντιπολίτευση σπρώχνουν πακτωλό χρημάτων για πολεμικούς εξοπλισμούς στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στη διεξαγωγή νέων πολέμων όπου Γης για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Πώς μπορούν να μιλούν για σεβασμό στη γυναίκα και να γίνονται πιστευτοί αυτοί που συμμετέχουν στις λυκοσυμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ;

Είναι αυτοί που διεξάγουν πολέμους με εκατομμύρια θύματα γυναίκες και παιδιά.

Που συντηρούν και νομιμοποιούν την πορνεία.

Οι γυναίκες της χειρωνακτικής και της πνευματικής εργασίας μόνο να χάσουν έχουν από αυτήν την πολιτική της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Γιατί είναι η πολιτική που θεριεύει την κουλτούρα του «εγώ», γιατί φοβάται τη δύναμη του «εμείς».

Είναι η πολιτική που προάγει την ατομική ευθύνη, την ενοχή και τον απομονωτισμό.

Είναι η πολιτική που δίνει χώρο στην ηττοπάθεια και στη μοιρολατρία.

Είναι η πολιτική που συντηρεί την κλοπή του μόχθου των εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, προς όφελος μιας χούφτας εκμεταλλευτών.

Είναι η πολιτική που συντηρεί την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, που γέννησε και διαιωνίζει τη γυναικεία ανισοτιμία, αλλά προβάλλει αποπροσανατολιστικά την πατριαρχία για να χάσουν οι γυναίκες από τα μάτια τους τον πραγματικό αντίπαλο.

Οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουμε τον πλούτο, σε κοινό αγώνα άντρες και γυναίκες, δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να σπάσουμε τα δεσμά της εκμετάλλευσης της αστικής τάξης. Γιατί οι ζωές μας τσακίζονται για τα δικά της συμφέροντα.

Είμαστε η τάξη που παράγει, αυτή είναι η παρασιτική. Είμαστε η πρόοδος, είναι η συντήρηση. Είμαστε το νέο, το ζωντανό, είναι το πεθαμένο και το σάπιο.

Μέσα από κοινή πάλη, μέσα από συνδικάτα εργαζομένων και όχι εργοδοτών, θα τραβήξουμε μπροστά για τη ζωή που μας αξίζει, για εμάς και τη νέα γενιά.

Με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ η χώρα μας έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο και πολεμικό ορμητήριο σε βάρος άλλων λαών, που δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, με ορατό πλέον τον κίνδυνο των αντιποίνων.

Καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξει ο λαός στις διακηρύξεις της κυβέρνησης, όπως δεν πρέπει να τρέφει καμία ελπίδα ότι τα δικά του συμφέροντα μπορούν να υπηρετηθούν ταυτόχρονα με αυτά των εκμεταλλευτών του, της ελληνικής αστικής τάξης, που διεκδικεί τη γεωστρατηγική αναβάθμισή της στην περιοχή. Ο δρόμος που συμφέρει τον λαό βρίσκεται σε σύγκρουση με αυτούς τους σχεδιασμούς.

Αντίθετα, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ανακαλεί τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία και στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά ανακοινώνει και αποστολή ελληνικών φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών, κλιμακώνοντας βήμα το βήμα τη συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό του πολέμου.

Να μπούμε αποφασιστικά και μαχητικά μπροστά στους αγώνες ενάντια στην κλιμάκωση των πολέμων. Να χαλάσουμε τα σχέδια των ληστρικών συμμάχων της κυβέρνησης. Να μη δεχτούμε άλλα φέρετρα. Οχι άλλα «Τέμπη»! Οχι στους πολέμους τους! Οχι άλλες «Βιολάντες»!

Η 8η Μάρτη διδάσκει την ανύψωση της εξεγερμένης εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην πολλαπλή βία, καταπίεση και εκμετάλλευση που υφίσταται, από και με την ανοχή του συστήματος που τη γεννάει και τη θρέφει.

Ας γίνει φάρος στους αγώνες μας. Ας γίνουμε αυτό που οφείλουμε να γίνουμε! Μαχήτριες! Να συμβάλουμε αποφασιστικά στους σεισμούς που μέλλονται να έρθουν! Αν όχι εμείς ...ποιος; Αυτές τις κρίσιμες ώρες κανείς δεν μπορεί να παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Εδώ και τώρα να φύγει η Ελλάδα από τον πόλεμο.

Τώρα απαιτείται λαϊκός ξεσηκωμός για να κλείσουν όλες οι στρατιωτικές βάσεις, από τη Σούδα της Κρήτης μέχρι την Αλεξανδρούπολη και τη Λάρισα, να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία «Patriot» από τη Σαουδική Αραβία, να επιστρέψουν όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τα F-16, κάθε ελληνικό πλοίο που βρίσκεται στην περιοχή.

Ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών δεν είναι δικός μας πόλεμος. Συμφέρον του ελληνικού λαού είναι να δυναμώσει η πάλη για την απεμπλοκή της Ελλάδας απ' τον πόλεμο. Ολοι και όλες, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, ε.ε. και ε.α., ενώνουμε τη φωνή μας με τον αγωνιζόμενο λαό.