ΦΩΤΟ

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την απώλεια της συντρόφισσας ΠΟΤΑΣ ΚΑΚΚΑΒΑ.

Η συντρόφισσα Πότα ανέπτυξε πρωτοπόρα αγωνιστική δράση από τα παιδικά της ακόμη χρόνια και μάλιστα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, βιώνοντας τη σκληρότητα και τις διώξεις του αστικού κράτους, με πολυετείς φυλακίσεις και εξορίες, από τις οποίες βγήκε αλύγιστη.

Το 1948, μαθήτρια ακόμα, καταδικάστηκε σε θάνατο από το Εκτακτο Στρατοδικείο Τρίπολης, μαζί με άλλες γυναίκες, ως υπεύθυνες για τη λειτουργία των Κομματικών Οργανώσεων του ΚΚΕ στην πόλη της Καλαμάτας.

Στη συνέχεια εξορίστηκε στη Χίο, στο Τρίκερι, στη Μακρόνησο, στις φυλακές Αβέρωφ.

Με τη στάση και τη δράση της η συντρόφισσα Πότα τίμησε τον τίτλο του μέλους και του στελέχους του ΚΚΕ, δρώντας μέσα από τις γραμμές του στις Οργανώσεις της Μεσσηνίας μέχρι την τελευταία της πνοή.

Πιστή στην πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διακρινόταν για τους δεσμούς που είχε με μεγάλο τμήμα λαϊκών ανθρώπων της πόλης και για τη μαχητικότητά της.

Στη μνήμη της οι συγγενείς της, φίλοι και σύντροφοι προσφέρουν 600 ευρώ στο ΚΚΕ, μέσω ΤΕ Μεσσηνίας, για το 22ο Συνέδριό του.

• Ενας χρόνος συμπληρώθηκε από τον θάνατο της Πότας Κακκαβά. Κι όμως, η παρουσία της δεν έχει χαθεί.

Η Πότα Κακκαβά ανήκει σε εκείνους τους ανθρώπους που κρίνονται όχι από τις ταμπέλες, αλλά από το αποτύπωμα που αφήνουν.

Με συνέπεια, επιμονή και βαθιά αίσθηση ιστορικής ευθύνης, συνέβαλε καθοριστικά στην ηθική και ιστορική δικαίωση των εκτελεσθέντων συμπατριωτών και συγγενών μας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 8/2/1944, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους απέναντι στη λήθη και στη σιωπή.

Δεν το έκανε για να δικαιωθεί η ίδια, αλλά για να δικαιωθούν οι νεκροί, και μαζί τους η Ιστορία. Η πόλη το αναγνώρισε αυτό.

Στην πλειοψηφία της - αν όχι στο σύνολό της - την εκτίμησε, την σεβάστηκε, την αγκάλιασε. Γιατί διέκρινε σε εκείνη κάτι σπάνιο, ιδιαίτερα στους καιρούς μας. Την καθαρότητα στάσης, την ανθρωπιά και την ακλόνητη πίστη στο συλλογικό χρέος της μνήμης και τον τόνο της ζωής της γενικότερα.

Οπως λέει και ο Μίλτος Πασχαλίδης, «Κι ό,τι αγαπήσαμε βαθιά, δεν χάνεται ποτέ». Ετσι μένει και η Πότα Κακαβά, όχι ως παρελθόν, αλλά ως ζωντανή υπενθύμιση ότι η μνήμη είναι πράξη ευθύνης και όχι απλή ανάμνηση.

Στη μνήμη της προσφέρω 50 ευρώ στο Κόμμά της μέσω ΤΕ Μεσσηνίας.

Παναγιώτης Ι. Λύρας, πρόεδρος του Συμβουλίου Δημοτικής Κοινότητας Καλαμάτας

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του φίλου και συντρόφου ΝΙΚΟΥ ΣΙΜΟΥ προσφέρουμε 50 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Σύρου.

Εφη - Νικόλας

***

ΦΩΤΟ

Στις 20 Φλεβάρη συμπληρώνονται 13 χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή ο ζωγράφος και ποιητής ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΑΝΟΣ, μέλος του ΚΚΕ μέχρι το τέλος της ζωής του.

Δεν σε ξεχνάμε. Σε θυμόμαστε.

Στην άσβεστη μνήμη του η κόρη του, Κατερίνα, ο γαμπρός και η εγγονή του προσφέρουν 70 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Λόφου Περιστερίου.

***

ΦΩΤΟ

Τρία χρόνια πέρασαν από τη μέρα που έφυγε από κοντά μας η συντρόφισσα και σπουδαία ηθοποιός ΝΤΕΝΙΖ ΜΠΑΛΤΣΑΒΙΑ.

Ο ανιψιός της, Αντρέας Βερροιόπουλος, και η Βαγγελιώ Κυριαζίδου προσφέρουμε 100 ευρώ στο Κόμμα και στον «Ριζοσπάστη» μέσω της ΤΟ Καλλιτεχνών.

Η πίστη της στο ΚΚΕ, το πείσμα και η ασυμβίβαστη στάση της στη ζωή και στην Τέχνη θα φωτίζουν πάντα τη σκέψη μας.

***

ΦΩΤΟ 2

Στη μνήμη των πολυαγαπημένων μου γονιών, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΟΥΡΓΙΩΤΗ (14/1/2024) και ΣΟΦΙΑΣ ΓΟΥΡΓΙΩΤΟΥ (23/2/2022), που έδωσαν μεγάλο αγώνα όλη τους τη ζωή δίπλα στο ΚΚΕ, προσφέρω 100 ευρώ στο Κόμμα μέσω ΚΟΒ 3ου Διαμερίσματος Λάρισας του ΚΚΕ.

Η κόρη τους, Κερασία Γουργιώτου - Τσιλίκη

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του συντρόφου, άνδρα και πατέρα ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ (φωτ.), που υπηρέτησε το ΚΚΕ με συνέπεια από θέσεις ευθύνης σε όλη του τη ζωή, και, με αφορμή τη συμπλήρωση 3 ετών από τη μέρα που έφυγε από κοντά μας, στη μνήμη του γιου μας, ΣΑΚΗ, που χάσαμε πρόωρα σε ηλικία 12 ετών, και προς τιμήν των αποφάσεων του 22ου Συνεδρίου, προσφέρουμε 100 ευρώ μέσω ΚΟΒ Επισκευαστών στο Κόμμα μας, το ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του συντρόφου ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΒΑΤΣΟΥ προσφέρω 50 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟ Βερολίνου.

Ζάννα Φάντη

***

ΦΩΤΟ

Στις 12 Φλεβάρη συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τον θάνατο του ΓΙΑΝΝΗ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ.

Ηταν πάντοτε υποστηρικτής του ΚΚΕ, πιστός στα ιδανικά του και καθημερινός αναγνώστης του «Ριζοσπάστη».

Αντί μνημόσυνου, η οικογένειά του προσφέρει 500 ευρώ στον «Ριζοσπάστη» μέσω της KO στην Κολωνία.

Η σύζυγος, τα παιδιά και τα εγγόνια του.

***

ΦΩΤΟ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας προσφέρει 100 ευρώ στο «Σπίτι του Αγωνιστή» στη μνήμη της ΤΑΣΙΑΣ ΡΗΓΑ, που υπήρξε μέλος του ΔΣ του Δημοκρατικού Συλλόγου Γυναικών Αγίας Παρασκευής (μέλους της ΟΓΕ).

***

ΦΩΤΟ 2

Στη μνήμη του αγαπημένου μου συντρόφου ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΤΡΑΝΗ (φωτ.), που συμπληρώθηκαν 3 χρόνια από τον θάνατό του, του αδερφού του, ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΡΑΝΗ, που συμπληρώθηκε 1 χρόνος από τον θάνατό του, της ανιψιάς μου, ΑΥΡΑΣ ΒΥΘΟΥΛΚΑ - ΚΟΥΤΗΡΗ (φωτ.), και της αδερφής μου, ΛΕΛΑΣ ΒΥΘΟΥΛΚΑ, προσφέρω 100 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΤΟ Βορειοδυτικής Αττικής.

Αλεξάνδρα Στράνη

***

ΦΩΤΟ 2

Στη μνήμη του πατέρα μου, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ (Νταούτα), και του συντρόφου ποιητή ΜΑΚΗ ΠΟΛΙΤΗ (Κοντού), προσφέρω 100 ευρώ μέσω ΚΟΒ Αμπελοκήπων Αθήνας για την Οικονομική Εξόρμηση του ΚΚΕ.

Αντώνης Μαρκεζίνης

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ, του στοργικού πατέρα και συντρόφου ζωής, που «έφυγε» τόσο άδικα αλλά έζησε με δύναμη, ήθος και αγάπη για τον συνάνθρωπο και το δίκαιο, προσφέρουμε 50 ευρώ μέσω ΚΟΒ Μεταμόρφωσης.

Είθε η μνήμη του να μας θυμίζει πάντα πως ο αγώνας για τη ζωή και την αλήθεια δεν σταματά ποτέ.

Η σύζυγός του, Γιάννα

Οι κόρες του, Ζωή και Μαρία

***

ΦΩΤΟ

Στη μνήμη του αγωνιστή ΙΩΑΝΝΗ ΤΣΙΤΜΙΔΕΛΗ (φωτ.) και της συζύγου του, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΣΙΤΜΙΔΕΛΗ, από την Ανεμώτια Λέσβου, οι κόρες τους προσφέρουν 100 ευρώ έναντι μνημοσύνου μέσω ΚΟΒ Ν/Α Κατασκευών Αθήνας.

***

ΦΩΤΟ

Στις 14 Γενάρη έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΑΝΑΣΗΣ.

Ο σύντροφος Κώστας γεννήθηκε το 1937 στο Κηπουριό Γρεβενών, χωριό με πλούσια αγωνιστική παράδοση, που τροφοδότησε με πολλούς αγωνιστές τον ΕΛΑΣ και μετέπειτα τον ΔΣΕ.

Μέλος πολύτεκνης οικογένειας. Ο πατέρας του, αντάρτης του ΕΛΑΣ, σκοτώθηκε σε μάχη με τους Γερμανούς. Η μητέρα του, αγωνίστρια, εξορίστηκε στο Τρίκερι, όπως και άλλες γυναίκες του χωριού.

Ο σύντροφος Κώστας Ντανάσης συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα. Οργανώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στο ΚΚΕ, μέλος της ΚΟ ΕΒΕ Θεσσαλονίκης για πολλά χρόνια. Επαγγελματίας εστιάτορας, έχαιρε του σεβασμού και της εκτίμησης των συναδέλφων του κλάδου, που τον εξέλεξαν στο ΔΣ του Σωματείου Εστιατόρων Θεσσαλονίκης για 2 θητείες.

Τα τελευταία 10 χρόνια ήταν μέλος της ΚΟΒ Αγίου Παύλου - Ευαγγελίστριας και, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ήταν πάντα δίπλα στο Κόμμα, ενημερωμένος για τις εξελίξεις και διαβάζοντας τον «Ριζοσπάστη», τον αχώριστο σύντροφό του.

Στη μνήμη του Κώστα Ντανάση η γυναίκα του, Ρούλα Ντανάση, προσφέρει 50 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω ΚΟΒ Αγίου Παύλου - Ευαγγελίστριας

• Στην μνήμη του οι σύντροφοί του στην ΚΟΒ Αγίου Παύλου - Ευαγγελίστριας προσφέρουν 150 ευρώ για την οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ.

***

ΦΩΤΟ

Πέρασαν 6 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας η πολυαγαπημένη μας μητέρα ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ.

Στη μνήμη της οι κόρες της προσφέρουμε 50 ευρώ μέσω ΚΟΒ Αχαρνών της ΤΟ Α' Αθήνας στο Κόμμα μας, το τιμημένο ΚΚΕ, για την ανάπτυξη των αγώνων του.

***

ΦΩΤΟ 2

Στη μνήμη του πατέρα του, ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΥ, και της μητέρας του, ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΥ, ο Γεράσιμος Σκλαβούνος προσφέρει 250 ευρώ στην ΤΟ Κέρκυρας του ΚΚΕ.

Ο Γιώργος Σκλαβούνος, από το χωριό Καλαφατιώνες Κέρκυρας, στέλεχος του ΚΚΕ και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, διέθεσε όλες τις δυνάμεις του στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας, την εθνική ανεξαρτησία, την ειρήνη και τον σοσιαλισμό.

Σε ηλικία 14 ετών συμμετέχει στην ίδρυση του πρώτου πυρήνα της ΟΚΝΕ στο χωριό του, ενώ λίγο αργότερα οργανώνεται στο Κόμμα.

Συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση, στο 15ο Σύνταγμα Πεζικού στην Ηπειρο.

Πριν την απελευθέρωση, με εντολή του Κόμματος επέστρεψε στην Κέρκυρα και ανέλαβε Γραμματέας της Αχτίδας Μέσης του Κόμματος.

Στο ΚΚΕ ο Γιώργος ο Σκλαβούνος βρήκε, όπως έγραφε σ' ένα κείμενό του, «να ψάχνω να βρίσκω την αλήθεια και να την υπερασπίζομαι με πάθος. Να αγωνίζομαι με τη δουλειά μου και με το μυαλό μου για να λάμψει η δικαιοσύνη, να λείψει η αδικία. Και αυτά τα βρήκα στο ΚΚΕ, που οργανώθηκα και πίστεψα. Και που χρωστάω ότι μπορεί να λέγομαι άνθρωπος σωστός, όσο δύναται».

Μετά την απελευθέρωση παντρεύτηκε την Χρυσάνθη, που στάθηκε άξια σύζυγος και σύντροφος στο πλάι του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Επειδή στην Κέρκυρα κυνηγήθηκε άγρια από το μισαλλόδοξο καθεστώς που ακολούθησε την απελευθέρωση, αναγκάστηκαν να φύγουν για την Αθήνα.

Από τη χούντα εξορίστηκε στα Γιούρα με αποτέλεσμα να κλονιστεί σοβαρά η υγεία του. Στα χρόνια αυτά της εξορίας η Χρυσάνθη στάθηκε πραγματικός βράχος, συμπαραστεκόμενη στον σύζυγό της και ταυτόχρονα αναθρέφοντας το παιδί τους.

Μέχρι το τέλος της ζωής τους και οι δύο παρέμειναν πιστοί στο ΚΚΕ και φανατικοί αναγνώστες του αγαπημένου τους «Ριζοσπάστη».

Για μας είναι υπόδειγμα, είναι αθάνατοι και θα τους έχουμε πάντα ζωντανούς στη μνήμη μας.