Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, «η Ινδία είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες του κόσμου».

«Από το 2000 η οικονομία έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί σε πραγματικούς όρους και το κατά κεφαλήν εισόδημα έχει σχεδόν τριπλασιαστεί. Το μερίδιό της στην παγκόσμια οικονομία έχει διπλασιαστεί - από 1,6% το 2000 σε 3,4% το 2023 - καθιστώντας την, την πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο».

Οι τελευταίες προβλέψεις του ΔΝΤ για το 2026 αποτιμούσαν το ΑΕΠ της Ινδίας στα 4,51 τρισ δολ., υψηλότερο δηλαδή από τα 4,46 τρισ. δολ. της Ιαπωνίας.

Από τον Μάη του 2014, όταν το ινδουιστικό κόμμα «Μπαρατίγια Τζανάτα» του Μόντι αναδείχθηκε στην εξουσία, είχαν χαραχτεί σαφείς άξονες για τη δραστική αύξηση επενδυτικών κεφαλαίων που θα αναβάθμιζαν τη χώρα στον διεθνή χάρτη, με μεταρρυθμίσεις όπως αυτές που διευκόλυναν τις μαζικές απολύσεις.

Ο «Economist» σημείωνε τον Μάη του 2014: «Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο κ. Μόντι μπορεί να κάνει την Ινδία έναν παγκόσμιο κόμβο για εργατικό δυναμικό υψηλής έντασης. Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Κίνα έγιναν πλουσιότερες απασχολώντας ανειδίκευτους αγρότες στα εργοστάσια. Η στιγμή είναι τέλεια για την Ινδία. Το εργατικό κόστος αυξάνεται στην Κίνα. Οι ιαπωνικές εταιρείες μεταφέρουν την παραγωγή τους από την Κίνα εξαιτίας των στρατιωτικών εντάσεων και η ρουπία (σ.σ. το νόμισμα της Ινδίας) έχει πέσει, κάνοντας τους Ινδούς εργάτες ακόμα πιο ανταγωνιστικούς»...

Ενδεικτική είναι και η άνθιση τομέων της βιομηχανίας με υψηλό βαθμό ειδίκευσης, όπως η Φαρμακοβιομηχανία.

Για παράδειγμα, στην πολιτεία Χαϊντεραμπάντ, συγκεντρώνονται βιομηχανικές μονάδες ισχυρών κολοσσών.

Εξειδικευμένες οικονομικές ιστοσελίδες περιγράφουν: «Η "κοιλάδα του γονιδιώματος" του Χαϊντεραμπάντ φιλοξενεί περισσότερες από 200 βιοτεχνολογικές και φαρμακευτικές εταιρείες από 18 χώρες. Εξι από τις 10 κορυφαίες εταιρείες έρευνας και ανάπτυξης (Ε&Α) στον κόσμο έχουν εγκαταστάσεις στην κοιλάδα. (...) Το "οικοσύστημα" υποστηρίζει ποικίλες λειτουργίες που κυμαίνονται από την ανακάλυψη φαρμάκων έως την κλινική έρευνα και την παραγωγή μεγάλης κλίμακας».

Χαρακτηριστικές είναι και πρόσφατες επιλογές μονοπωλίων διεθνούς εμβέλειας: Για παράδειγμα, η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία «Ford» αναβάθμισε το εργοστάσιό της στο κρατίδιο Chennai, ώστε να παράγει κινητήρες υψηλής τεχνολογίας, με ετήσια δυναμικότητα μάλιστα άνω των 235.000 μονάδων - οι οποίοι μάλιστα δεν θα προορίζονται για τις ΗΠΑ.

Σχολιάζοντας την επιλογή της «Ford», επιχειρηματικές ιστοσελίδες σημείωναν ότι «η Ινδία έχει ήδη καθιερωθεί ως παγκόσμιος προμηθευτής σε αγορές στην Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία».

Αλλά και ο τεχνολογικός κολοσσός «Hewlett Packard» ανακοίνωσε ότι μέσα στα επόμενα 3 - 5 χρόνια σκοπεύει να ενισχύσει το παραγωγικό του δίκτυο στην Ινδία, ώστε να το αξιοποιήσει συνολικά στις εξαγωγές του.

Επίσης, ασιατικά μεγαθήρια, όπως η νοτιοκορεατική LG, μελετούν «τη μετατόπιση της παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία εργοστασίων ηλεκτρονικών προϊόντων και οθονών, από την Κορέα, την Κίνα και το Βιετνάμ στην Ινδία».

Συνεργάτες του νοτιοκορεατικού χρηματοπιστωτικού ομίλου «Meritz», συνέδεαν αυτήν την «παγκόσμια κλίση προς την Ινδία» με τα προγράμματα της κυβέρνησης Μόντι που χορηγούν πλουσιοπάροχα κίνητρα σε επενδυτές («Make in India»), ενώ «το δημογραφικό μέρισμα της Ινδίας (...) το νεαρό, τεχνικά καταρτισμένο, αγγλόφωνο εργατικό δυναμικό της μπορεί να αξιοποιηθεί σε όλο το εύρος του σχεδιασμού και της ψηφιακής ολοκλήρωσης».

Επίσης, «το μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο, που χαρακτηρίζεται από εμπορικές εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, και μια ευρύτερη παγκόσμια διάθεση για διαφοροποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας, έχει καταστήσει την Ινδία στρατηγικό αντιστάθμισμα για τις πολυεθνικές εταιρείες».