Ξεπέρασε και τον χειρότερό της εαυτό σε χυδαιότητα, μιλώντας για τους εκπαιδευτικούς, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Χριστίνα Αλεξοπούλου. Σε τηλεοπτική εκπομπή ο δημοσιογράφος σχολίασε ότι για έναν εκπαιδευτικό που πληρώνει 400 ευρώ νοίκι η επιστροφή των 2 ενοικίων τον χρόνο είναι ψίχουλα, και πάλι δεν του φτάνει ο μισθός για να ζήσει, και η βουλευτής προκλητικά, σαν άλλη Αντουανέτα, απάντησε: «Το τζάμπα πέθανε. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα. Το τζάμπα δεν υπάρχει. Και όλοι θέλαμε το τζάμπα. Ποιος θα το πληρώσει;».

«Αίσχος! Τεράστια προσβολή απέναντι στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που γυρνούν όλη την Ελλάδα, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, στις πιο αντίξοες συνθήκες, προκειμένου να κρατήσουν τα σχολεία όρθια», σχολίασε τις προκλητικές δηλώσεις της βουλευτή η «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών» (ΑΣΕ), προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση «βρίσκει μια χαρά χρήματα για να "ταΐζει" επιχειρηματίες και πολεμικές δαπάνες. Τέτοιες άθλιες συμπεριφορές απαξιώνουν συνολικά την εκπαιδευτική διαδικασία, είναι επικίνδυνες πάνω απ' όλα για τους ίδιους τους μαθητές. Αυτή η δήλωση δεν είναι τυχαία, ούτε μεμονωμένη, εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο σπίλωσης, στοχοποίησης και καταστολής του κλάδου που υλοποιεί η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με κάποια παπαγαλάκια των ΜΜΕ». Και η ΑΣΕ συμπληρώνει ότι «θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει από τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους, που δεν ανεχόμαστε άλλο την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Εκπαίδευση».

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης προσπάθησε χθες να το μαζέψει, ισχυριζόμενος ότι η δήλωση απευθυνόταν στα κόμματα της αντιπολίτευσης «που τάζουν τα λεφτά των φορολογούμενων, χωρίς να ξέρουν από πού θα τα πάρουν και πού θα τα δώσουν» και ότι «παρερμηνεύθηκε»...

Σε σχόλιό του για τις απαράδεκτες δηλώσεις της Χρ. Αλεξοπούλου, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η χυδαιότητα με την οποία η βουλευτής της ΝΔ κ. Αλεξοπούλου μίλησε για τους εκπαιδευτικούς δεν είναι ούτε ατυχής στιγμή ούτε προσωπικό ολίσθημα. Είναι έκφραση της κυβερνητικής πολιτικής που είναι γενναιόδωρη για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις πολεμικές δαπάνες, που για αυτούς "ο τζάμπας ζει και βασιλεύει", αλλά τσιγκουνεύεται και ειρωνεύεται τους εκπαιδευτικούς, όπως και όλους τους εργαζόμενους που διεκδικούν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης».