Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση - συζήτηση με καλεσμένους αθλητές και προπονητές από τον χώρο των μαχητικών αθλημάτων διοργάνωσε η Αθλητική Επιτροπή της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ το περασμένο Σάββατο στο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής». Κεντρικό θέμα της πρωτοβουλίας ήταν οι γενικότερες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις υπό το πρίσμα των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος.

Το θέμα παρουσίασε ο Ανδρέας Σοφιανός, μέλος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα αναφέρθηκε στους σταθερούς δεσμούς που έχει αναπτύξει το Κόμμα με αθλητές, προπονητές, γενικότερα με τα σωματεία από τον χώρο των μαχητικών αθλημάτων. Ενδεικτικά, στάθηκε στην εδώ και χρόνια σταθερή παρουσία σωματείων και αθλητών στα Αθλητικά Camp των Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» και σε τουρνουά επιδείξεων που διοργανώνει η ΚΝΕ, καθώς και στη συμπόρευση σε διάφορα σημαντικά θέματα, όπως στις απεργίες, στους εορτασμούς του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου, στη στήριξη του αγώνα του παλαιστινιακού λαού ενάντια στο κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, και σε άλλες μικρές και μεγάλες μάχες.

Μιλώντας ειδικά για το κεντρικό θέμα του 22ου Συνεδρίου, που είναι το Κόμμα, εξήγησε ότι αφορά το «να είναι πραγματικά "κόμμα παντός καιρού", "κόμμα έτοιμο για όλα", όχι ως σύνθημα ή ως ένας γενικός στόχος, αλλά στόχος που θα αποτυπώνεται στην καθημερινή του δράση και προσφορά, συνεγείροντας τις εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον σοσιαλισμό».

Ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση είχε το κομμάτι που αφορά τη σημερινή πραγματικότητα στον αθλητισμό, με τον Ανδ. Σοφιανό να αναφέρεται εκτενώς στα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα όλο το αθλητικό φάσμα, παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες ωραιοποίησης. Μάλιστα, συνδέοντας τα όσα συμβαίνουν με την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, στους οποίους συμμετέχει και η χώρα μας, επεσήμανε ότι θα πρέπει να αναλογιστούμε ποια θα είναι η θέση του αθλητισμού στην εποχή της πολεμικής οικονομίας. «Τι μπορεί να περιμένουν τα σωματεία, οι χιλιάδες προπονητές και αθλητές για την ανάπτυξη και στήριξη των αθλημάτων σε μια εποχή που ο προσανατολισμός δίνεται στους εξοπλισμούς, στην προσαρμογή της οικονομίας στα νέα δεδομένα που γεννά ο πόλεμος στην περιοχή μας; Στη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο, σε απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση;», ήταν το ερώτημα που έθεσε. Και εξήγησε ότι εκτός από τα σημερινά νέα δεδομένα, η διαχρονική εικόνα του αθλητισμού και τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν αθλητές, προπονητές και σωματεία έχουν προφανή αιτία - τις πολιτικές της υποχρηματοδότησης, της αδιαφορίας, εν τέλει του ξεπουλήματος, που εφαρμόστηκαν διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα: «Ο στόχος είναι διακηρυγμένος χρόνια. Ο αθλητισμός πρέπει να αποτελεί έναν ενεργό τομέα της οικονομίας, με συμβολή στο ΑΕΠ, με σημαντικά περιθώρια προσέλκυσης επενδύσεων, να μπορεί να ενταχθεί πιο αποτελεσματικά στους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς, αλλά και να αναπτύσσεται με βάση το πού θα υπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους». Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της λογικής αυτής έφερε τις εξελίξεις με το σύστημα χρηματοδότησης «Χείλων» και την ηλεκτρονική καταγραφή των σωματείων μέσω του προγράμματος «e-Kouros», που όπως είπε στοχεύει στην ακόμα μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των σωματείων, και κυρίως στον προσανατολισμό και την ανάπτυξη της αθλητικής δραστηριότητας με κατεύθυνση το κέρδος και το πού φαίνονται μεγαλύτερα περιθώρια για επενδύσεις.

Τόνισε πως τα όσα συμβαίνουν επιβεβαιώνουν ξεκάθαρα τις σημερινές δύο όψεις του αθλητισμού: «Ας αναλογιστούμε τα 300 εκατ. που δίνονται για το γήπεδο μιας ΠΑΕ στην Αθήνα, με την απουσία σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων. Είναι χαρακτηριστική η τραγική κατάσταση με τα κολυμβητήρια του Κεντρικού Τομέα. Η ανυπαρξία τους, η ακαταλληλότητά τους, το γεγονός ότι πολλές φορές μέσα στη χρονιά θα κριθούν ακατάλληλα και θα κλείσουν. Ας σκεφτούμε την παραχώρηση του ΟΑΚΑ στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός, ή του ΣΕΦ στην ΚΑΕ Ολυμπιακός, τη στιγμή που στον Πειραιά αποτελεί τεράστιο πρόβλημα η απουσία σύγχρονων υποδομών και εγκαταστάσεων για τη διεξαγωγή της δραστηριότητας αθλητικών σωματείων, όπως στον στίβο, στο ποδόσφαιρο και αλλού».

Καυτηρίασε δε τις προσπάθειες της κυβέρνησης, με άλλοθι τα μετάλλια και τις διακρίσεις, να κρύψει τα πραγματικά προβλήματα και να παρουσιάσει μια «τέλεια εικόνα»: «Ας σκεφτούμε ακόμα και τα παχιά λόγια που λέγονται όταν κερδίζουμε κάποιο μετάλλιο ή υπάρχει κάποια σημαντική διάκριση αθλητή ή αθλήτριας. Είμαστε "μαζί" στην εθνική υπερηφάνεια και την ανάταση, αλλά μετά ο καθένας χώρια και ό,τι είπαμε "νερό κι αλάτι". Ας μην πάμε μακριά, αλλά μερικές μέρες πίσω, και ας δούμε για άλλη μια φορά το πλημμυρισμένο ΟΑΚΑ και το κλειστό προπονητήριο του στίβου. Εκεί που προπονούνται δηλαδή κορυφαίοι αθλητές, όπως ο Τεντόγλου και ο Καραλής. Αυτή είναι η εικόνα του αθλητισμού, που όπως διατυμπανίζει ο υπουργός έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα απέραντο αθλητικό εργοτάξιο».

Στη συνέχεια ο Ανδ. Σοφιανός αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον χώρο των μαχητικών τεχνών και των συστημάτων αυτοάμυνας, τονίζοντας ότι - όπως μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία - κατέχει μεγάλο κομμάτι της αθλητικής δραστηριότητας. Και αυτός ο χώρος όμως δεν ξεφεύγει από τη δύσκολη πραγματικότητα που περιγράφηκε, με σημαντικά προβλήματα, όπως δείχνουν όσα καλούνται να αντιμετωπίσουν οι προπονητές και αφορούν ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων που έχουν να κάνουν με τον μισθό τους, τις δυσκολίες εύρεσης χώρου που να πληροί τις προϋποθέσεις, τις «νεκρές» περιόδους του καλοκαιριού και των γιορτών, το πλέγμα των πιστοποιήσεων που θα πρέπει να παίρνουν κ.λπ. Επεσήμανε δε ότι πλευρές των λειτουργικών εξόδων δεν αφορούν στενά μόνο τους προπονητές και όσους έχουν σχολές - «είναι ζήτημα που συνδέεται με την οργανωμένη ανάπτυξη των αθλημάτων αυτών και την παντελή απουσία του κράτους από την ευθύνη να αναπτυχθούν με επιστημονικό σχέδιο και προϋποθέσεις, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται - χώροι, προπονητές ανά αθλούμενους κ.λπ. Κατά συνέπεια είστε μόνοι, πολλές φορές ακόμα και χωρίς τη στήριξη των αντίστοιχων ομοσπονδιών, αφού και εκεί δραστηριοποιούνται συγκεκριμένα συμφέροντα».

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον χαρακτήρισε το γεγονός ότι η δραστηριότητα αφορά ένα μεγάλο εύρος ηλικιών, καθώς οι σχολικές ηλικίες (παιδική, εφηβική) όπως φαίνεται επικεντρώνουν περισσότερο σε πολεμικές τέχνες, π.χ. στο καράτε, στο κουνγκ φου και στο τάε κβον ντο, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες ο προσανατολισμός στρέφεται στα μαχητικά αθλήματα της πυγμαχίας, του kick boxing, του BJJ κ.λπ. Με βάση αυτό, στάθηκε στον κρίσιμο ρόλο που μπορούν να παίξουν οι προπονητές και οι δάσκαλοι των σχολών μαχητικών αθλημάτων και πολεμικών τεχνών στη διαπαιδαγώγηση του νέου ανθρώπου σήμερα.

«Είναι γνωστό ότι η επαφή των νέων με την άθληση, αλλά και συγκεκριμένα με τα μαχητικά αθλήματα και τις πολεμικές τέχνες, εκπαιδεύει τον νέο να κυριαρχεί στα συναισθήματά του και στις παρορμήσεις του, συμβάλλοντας στη μείωση φαινομένων όπως της νεανικής παραβατικότητας, της χρήσης βίας, του χουλιγκανισμού, των ναρκωτικών κ.λπ. Ο ρόλος σας λοιπόν είναι κρίσιμος, και είναι γνωστό ότι μπορείτε να επιδράσετε στη συνείδηση και την πρακτική των νέων σήμερα. Είναι σημαντικό τέτοια ζητήματα να ανοίγουν στις σχολές σας, δεμένα με τη συμμετοχή στους καθημερινούς αγώνες. Μια τέτοια στάση αποτελεί παράλληλα μπλόκο ώστε να μη βρίσκουν έδαφος φασιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις», τόνισε.