Στην ίδια Ολομέλεια, υπερψηφίστηκε ο κανονισμός για τα λεγόμενα «φάρμακα κρίσιμης σημασίας» που διαμορφώνει το νομοθετικό πλαίσιο για την ενίσχυση των επενδύσεων των φαρμακευτικών ομίλων στα φάρμακα που θεωρούνται από την ΕΕ ως «κρίσιμης σημασίας», προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας, απέναντι σε ανταγωνιστικούς μονοπωλιακούς ομίλους, προβλέποντας αυξανόμενη γραμμή παραγωγής αποκλειστικά κερδοφόρων φαρμάκων με γοργούς ρυθμούς και διαφοροποιώντας συγχρόνως τις αγορές και πηγές πρώτων υλών, εξασφαλίζοντας τις δικές της αλυσίδες εφοδιασμού.
Ηξερες ότι:
Επομένως, την ώρα που συνολικά καταγράφονται τεράστιες ελλείψεις φαρμάκων σε όλη την ΕΕ, αφού τα φάρμακα ως εμπορεύματα υπόκεινται στους όρους της καπιταλιστικής αγοράς, ο κανονισμός αυτός για τα «φάρμακα κρίσιμης σημασίας» δείχνει πως η μόνη κρίσιμη σημασία για τα επιτελεία της ΕΕ είναι η κερδοφορία των μονοπωλίων του κλάδου, εις βάρος των λαϊκών αναγκών.
Σκέψου κι αυτό: Ευσταθεί ο χαρακτηρισμός «φάρμακα κρίσιμης σημασίας»; Υπάρχουν φάρμακα που λογίζονται ως μη κρίσιμης σημασίας, όταν πρόκειται για την ανθρώπινη ζωή και την υγεία του λαού;
Ακόμη, στην Ολομέλεια του Γενάρη στο τραπέζι έπεσε προς συζήτηση η «διχογνωμία» Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και Ευρωκοινοβουλίου αναφορικά με τα «δικαιώματα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών». Μόνο που... στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για καμιά πραγματική «έριδα» αφού το παζάρεμα για τα «ψιλά» ορισμένων κουτσουρεμένων αποζημιώσεων, αφορά την παραπέρα διασφάλιση της κερδοφορίας των αεροπορικών εταιρειών και το πώς αυτά θα διασφαλίζεται.