ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Πέμπτη 25 Νοέμβρη 2021
Σελ. /28
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιατί τώρα με το ΚΚΕ

Ανδρέας Μάζης, γιατρός χειρουργός

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η συστράτευση με το ΚΚΕ αποτελεί σήμερα τη μόνη λύση για την αντιμετώπιση της σκληρής και αδυσώπητης επίθεσης, που με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία 10 χρόνια υλοποιούν η άρχουσα τάξη και οι υπηρέτες της. Οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΝΔ με ΚΙΝΑΛ και τραπεζίτη Παπαδήμο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - (προοδευτικό, ας πούμε για την οικονομία της καμπάνιας του) ΑΝΕΛ έφεραν τον 19ο αιώνα στα εργατικά δικαιώματα, στις συνδικαλιστικές ελευθερίες και παγίωσαν κλίμα αυταρχισμού. Ταυτόχρονα, μετέτρεψαν τη χώρα σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ, άρχισαν τις αγκαλιές με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ και υπάκουσαν μέχρι κεραίας στις παραγγελίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, βάζοντας τη χώρα σε επικίνδυνες τροχιές.

Απαγορεύτηκαν οι πορείες, οι συγκεντρώσεις, οι απεργίες (9 στις 10 κρίνονται παράνομες), έβαλαν αστυνομία στα ΑΕΙ, υποβάθμισαν σοβαρά τη δημόσια Υγεία και Παιδεία. Πρόσφατα, ποινικοποιούν και την άποψη, νομοθετώντας περί «διασποράς ψευδών ειδήσεων», για σιωπή καλλιτεχνών, αλλά και κάθε φορέα και πολίτη, που διαφωνεί μαζί τους. Μεγάλο ποσοστό του λαού μας ζει στα όρια της φτώχειας με μειωμένες αποδοχές και αύξηση των πάντων (ιδιαίτερα των πάγιων εξόδων κάθε εργαζόμενου). Η ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους, αντιμετωπίζεται με ασπιρίνη, του τύπου «ελαστικά» ωράρια, 200 ευρώ για 10ωρη δουλειά και απολύσεις κατά τα γούστα τους. Τα κέρδη πιστωτών και ομίλων αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Είναι γνωστό, εδώ και 150 χρόνια, ότι το κέρδος αποτελεί την κινητήρια δύναμή τους. Ο Μαρξ, πριν από 160 χρόνια, έλεγε ότι το κεφάλαιο τρέμει για την απουσία κέρδους. Με κέρδος 20% ενθουσιάζεται, με 50% αποθρασύνεται, με 100% καταπατάει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα, και με 300% δεν διστάζει μπροστά σε κάθε έγκλημα.

Σήμερα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τη συμβιβαστική μοιρολατρία του ΣΥΡΙΖΑ (που έδωσε τη σκυτάλη στη ΝΔ), της γιαλαντζί αριστεράς, που μέσα στον ζόφο που βιώνουμε, ανακάλυψε την «προοδευτικήν κυβέρνησιν», και ότι ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά! Προφανώς θεωρούν ότι ο λαός έχει ξεχάσει τι κάνανε αυτοί, όντας κυβερνήτες. Πρέπει να ξεχάσουμε την πολιτική εξαθλίωσης του λαού, τις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις, την υποταγή στις εντολές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, υπόθεση που οδήγησε στον εκφυλισμό της έννοιας αριστερά!

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πάντα εδώ, με τις τραγικές αντινομίες της, με τη βαρβαρότητά της, αλλά και με κάποιους που δεν τα παρατάνε, που δεν χάνουν την ελπίδα, που είναι σίγουροι για τη στάση και το δίκιο που υπηρετούν. Το ΚΚΕ αποτελεί την αιχμή του δόρατος στους αγώνες για την ανατροπή της πολιτικής τους. Και κάνουν σκληρό αγώνα να το αποκλείσουν, να διαστρεβλώσουν την άποψή του. Πολλά ιστορικά στοιχεία μιλούν για τη «φροντίδα και τις περιποιήσεις» που επιφύλαξαν πολλά χρόνια στους κομμουνιστές.

Μετά το ιδιώνυμο του Βενιζέλου (1929) και για 4 χρόνια (1933), η άρχουσα τάξη είχε επιτύχει: 27 δολοφονίες, 13.050 συλλήψεις, 2.400 καταδίκες σε φυλάκιση 2.054 χρόνων, 684 χρόνια εξορίας και 1.479 ξυλοδαρμούς! Είναι γνωστή η συνέχεια. Μεταξική δικτατορία, Ακροναυπλία, παράδοση στους Γερμανούς, η σκληρή αλλά και ηρωική δεκαετία του '40 και η κατάληξή της. Διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες, εκτελέσεις.

Το 1967, πρωτοετής φοιτητής στην Αθήνα, προσέγγισα το αντιδικτατορικό κίνημα και λόγω μιας οικογενειακής δίωξης. Προσπάθησα, αλλά απέτυχα οικτρά, να κατανοήσω το «Κεφάλαιο», και τα στοιχεία πολιτικής οικονομίας, όταν έπεσε στα χέρια μου μια μετάφραση της δεκαετίας του '50, του δικηγόρου Γιάννη Σκουριώτη.

Οι επαφές, οι φιλίες, οι εικόνες, η αγάπη για τη δουλειά μου και η αφοσίωσή μου στον άρρωστο με οδήγησαν κοντά στην έγνοια για αναζήτηση πορείας. Το 1975, όντας αγροτικός γιατρός στα Λουσικά Αχαΐας, είχα πρόταση ένταξης στο ΚΚΕ, από ένα ιστορικό στέλεχος του Κόμματος, τον Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο. Προσπάθησα για το καλύτερο για 15 χρόνια. Αργότερα αφοσιώθηκα στη δουλειά μου και στην υπεράσπιση του δημόσιου τομέα Υγείας, που για 40 χρόνια υπηρέτησα και ως συνδικαλιστής του χώρου.

Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια, και αφού πέρασαν και μερικά στα οποία προσέγγισα διαφωνίες, που μερικοί έδειχναν να απολαμβάνουν, προβάλλοντας στοιχεία κριτικής με επιθετικούς, προσβλητικούς κάποιες φορές ισχυρισμούς, γύρισα σελίδα, επιστρέφοντας στο κύριο. Και αυτό, πέραν των κατόχων ανόθευτων θεωριών, αποτελεί η συστράτευση με το ΚΚΕ, που με σταθερότητα και οργανωτική ωριμότητα μας καλεί σε νέους αγώνες, αυτήν τη δύσκολη περίοδο.

Πριν από 3 χρόνια, αποδέχτηκα πρόταση του δημάρχου Κώστα Πελετίδη για συμμετοχή στη «Λαϊκή Συσπείρωση» της Πάτρας, και λίγο αργότερα την ιδιαίτερα τιμητικά πρόταση του Κόμματος για συμμετοχή στο ψηφοδέλτιό του.

Με δεδομένη την κριτική διάθεση για όλα, έργα, καταστάσεις, αποφάσεις και μακριά από ειδικές ανιχνεύσεις και ερμηνείες, χωρίς ίχνος βιογραφικής αυθεντικότητας, εμπιστεύομαι απόλυτα τη συστράτευση με το ΚΚΕ. Οι αποφάσεις του Συνεδρίου και της Κεντρικής Επιτροπής δεν αποτελούν την έσχατη παρηγορία των καταπιεσμένων αλλά τον οδηγό για δράση και αγώνες, για κάθε καλοπροαίρετο δημοκρατικό άνθρωπο. Και αυτόν τον δρόμο θα πάρουμε, με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα.

Οι καιροί είναι δύσκολοι, μα πάντα ήταν έτσι. Πρέπει να παλέψουμε, να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους. Να πορευτούμε με το ΚΚΕ. Να ονειρευτούμε και μεις, όπως χιλιάδες κομμουνιστές αγωνιστές του λαού, που πάνω από 100 χρόνια πάλεψαν, νίκησαν, έχασαν, μάτωσαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν, στον αγώνα, για υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού μας, παραμένοντας πιστοί μέχρι τέλους στην ιδεολογία και τις κατευθύνσεις της πάλης που όριζε το Κόμμα. Τέλος, να θυμηθούμε την κουβέντα της συντρόφισσας Αλέκας Παπαρήγα, σε συνέντευξή της: «Και μην ξεχνάμε ότι οι κομμουνιστές δεν αποχωρούν. Μέχρι το τέλος προσφέρουν».

Είναι η ώρα οι εργαζόμενοι να κάνουν το βήμα

Νίκος Κουφαλάκος, πρόεδρος του Σωματείου Διανομέων - Ντελιβεράδων Νομού Αχαΐας

Το Κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης του ΚΚΕ αφορά και μας, τη νεολαία.

Αφορά κάθε νέο και νέα που βλέπει τη ζωή του να γίνεται όλο και δυσκολότερη, που δεν ξέρει αν θα γυρίσει το βράδυ σπίτι του.

Στο Κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ βρίσκεται η απάντηση για τις αγωνίες, τις ανησυχίες, τα προβλήματα, το μέλλον μας.

Αποτελεί όπλο για να παλέψουμε στη ζωή μας, για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Γιατί αποτελεί πολύτιμο οδηγό αγωνιστικής στάσης στη σχολή, στη δουλειά, στην καθημερινότητά μας.

Τώρα είναι η ώρα λοιπόν οι νέοι εργαζόμενοι να κάνουμε το βήμα, να παλέψουμε όλοι μαζί.

Κάθε νέος εργάτης και εργάτρια, κάθε νέος που από τη σχολή του του έχουν έτοιμη μια ζωή λάστιχο και κόλαση, μπορεί να δει τον δρόμο για τη διέξοδο.

Το πολύτιμο παράδειγμα του νικηφόρου αγώνα που δώσαμε το προηγούμενο διάστημα εμείς οι εργαζόμενοι της «e-food» δείχνει τον δρόμο.

Κάναμε πράξη το σύνθημα «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό» και βγαίνοντας στον δρόμο με τα μηχανάκια μας, μέσα σε δύο μέρες και με τον αποφασιστικό μας αγώνα καταφέραμε η εταιρεία να υλοποιήσει τα αιτήματά μας.

Το πιο σημαντικό όμως, πέρα από τη νίκη που είχαμε, είναι ότι μεγάλο κομμάτι των συναδέλφων μας έμαθε ότι μέσα από τους αγώνες σήμερα μπορείς να έχεις κατακτήσεις, ότι ενωμένοι όλοι μαζί οι εργαζόμενοι μέσα στα συνδικάτα μας μπορούμε να ακυρώσουμε τους νόμους στην πράξη, όπως και έγινε. Η διοίκηση της «e-food» πήρε το μήνυμά της, ότι δεν έχει να κάνει με φοβισμένους εργάτες, αλλά με ενωμένους και έτοιμους να παλέψουν απέναντι σε οποιονδήποτε νόμο είναι πίσω από τις ανάγκες τού σήμερα. Το Εργατικό Κέντρο της Πάτρας συνέβαλε αποφασιστικά στην οργάνωσή μας. Πλέον εδώ στην Πάτρα οι διανομείς έχουμε το δικό μας συνδικάτο. Και η δική μας φωνή είναι ακόμα πιο δυνατή, αλλά και οργανωμένη.

Ολοι οι νέοι και νέες ξέρουμε πως δεν υπάρχουν ούτε υπήρξαν ποτέ οι σωτήρες με τα μαγικά ραβδάκια. Οτι η νέα γενιά δεν έχει καιρό για χάσιμο, πως έχουμε μόνο μια επιλογή, αυτή του αγώνα.

Στην πράξη αποδείχθηκε ότι ο αγώνας για την ίδια την επιβίωσή μας, για να εξασφαλίσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά, πρέπει να πηγαίνει κόντρα στην εργοδοσία, στους νόμους, στις κυβερνήσεις και το κράτος τους.

Κόντρα σε όσους θέλανε και θέλουν να μας μετατρέψουν σε σύγχρονους δούλους, να κυνηγάμε την παραγγελιές ανασφάλιστοι για να γυρίσουμε στο σπίτι μας ένα μεροκάματο, παρουσιάζοντάς μας μάλιστα και ως σύγχρονο το να παίζουμε τη ζωή μας κορόνα γράμματα.

Κόντρα σε όλους όσοι κυβέρνησαν, στήριξαν, υιοθετούν και υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική, όλα τα κόμματα που υποθηκεύουν το μέλλον και την προοπτική μας.

Κόντρα σε όσους θέλουν τη νέα γενιά αμέτοχη και ανοργάνωτη, αλλά και αυτούς που τη βάζουν να πολεμάει με άσφαιρα.

Γι' αυτό η επιλογή μας να ακουμπήσουμε στις αγωνιστικές παρακαταθήκες και την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών στο Εργατικό Κέντρο και στα συνδικάτα μάς βγάζει πιο δυνατούς.

Ετσι, λοιπόν, με την ίδρυση αλλά και τη συσπείρωση στο νέο μας συνδικάτο, που είναι το καλύτερό μας όπλο, δείχνουμε τον δρόμο και στους υπόλοιπους.

Σύντροφοι και φίλοι, τον τελευταίο χρόνο οι διανομείς έχουμε θρηνήσει 15 συναδέλφους μας που έχασαν τη ζωή τους στον δρόμο την ώρα του μεροκάματου, γι' αυτό λοιπόν τώρα είναι η ώρα κα εμείς οι ντελιβεράδες να πάρουμε τη θέση μας. Βάζουμε τη δική μας σφραγίδα στις εξελίξεις, ο αγώνας μας δεν σταματάει εδώ, για να σταματήσουμε να δουλεύουμε στα χιόνια και τους καύσωνες, για να σταματήσουμε να θρηνούμε συναδέλφους, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να διεκδικήσουμε δουλειά με δικαιώματα και θα τα καταφέρουμε. Συμπορευόμαστε λοιπόν με το ΚΚΕ για να ανοίξουμε τον δρόμο της πάλης, της ελπίδας, της ανατροπής, για να γίνουμε από γενιά χωρίς δικαιώματα η γενιά της πάλης για την ανατροπή.

Το ΚΚΕ μπορεί να είναι ο εγγυητής για τη νικηφόρα έκβαση και των καθημερινών αγώνων

Βαγγέλης Κατσιακούλης, γιατρός - γαστρεντερολόγος, αντιδήμαρχος δήμου Πατρέων

Οι θέσεις της ΚΕ είναι πολύ αναλυτικές και με επιστημονικό τρόπο εμβαθύνουν τόσο στη διεθνή κατάσταση όσο και στην εσωτερική κατάσταση της χώρας μας. Είναι αυτό που θα λέγαμε συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης. Δίνουν απαντήσεις σε σύγχρονα ζητήματα που προκαλούν ερωτήματα, π.χ. πώς είναι δυνατόν η τεχνολογική εξέλιξη αντί να είναι παράγοντας ευημερίας να είναι παράγοντας φτωχοποίησης του λαού. Δίνουν απάντηση στο ερώτημα αν η κατάσταση θα μείνει για πάντα έτσι ή θα πρέπει η κατάσταση αυτή να αλλάξει και προς ποια κατεύθυνση.

Οι θέσεις αυτές θα μας συντροφεύουν για πολύ καιρό, αφού είναι γεμάτες από επιχειρήματα, για να αντιπαλέψουμε όχι μόνο τις νεοφιλελεύθερες απόψεις αλλά και την επιχειρηματολογία των σοσιαλδημοκρατών οποιασδήποτε απόχρωσης.

Το κείμενο αυτό είναι ένα προσκλητήριο, ένα κάλεσμα με πολλούς αποδέκτες. Απευθύνεται σε όσους έχουν θητεύσει στις οργανώσεις της αριστεράς και σήμερα είναι παροπλισμένοι, όχι ιδεολογικά αλλά κινηματικά. Τους καλεί να αφήσουν στην άκρη πικρίες, παρεξηγήσεις, ελάχιστες ιδεολογικές διαφορές και να συμπαραταχτούν με το Κόμμα, να συμπορευτούν μαζί του, γιατί πλέον έχει εξαντληθεί κάθε περιθώριο για τον λαό και γιατί δεν χωρούν άλλες αυταπάτες.

Το κείμενο έχει αποδέκτη και τους εργαζόμενους, την εργατική τάξη, τον λαό και τους καλεί να αφυπνιστούν, να συνειδητοποιηθούν και να μπουν στον αγώνα. Γιατί μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό.

Τον τελευταίο καιρό σημαντικές εργατικές κινητοποιήσεις είχαν νικηφόρα αποτελέσματα, μέσα σε πολύ αντίξοες συνδικαλιστικά συνθήκες.

Σήμερα οι συνθήκες είναι εξαιρετικές. Η εργατική τάξη μπαίνει δυναμικά στο προσκήνιο και το ΚΚΕ, έχοντας ξεκάθαρη ιδεολογία, σαφή ταξικό προσανατολισμό και όραμα, μπορεί πράγματι να είναι ο εγγυητής για τη νικηφόρα έκβαση και των καθημερινών αγώνων αλλά και της πορείας προς τον σοσιαλισμό.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org