ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 17 Ιούνη 2001
Σελ. /32
ΔΙΕΘΝΗ
ΠΓΔΜ
(Συν)αποφασίζουν την καταδίκη με το πιστόλι στον κρόταφο...

«Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά...». Θάτσι, Τσέκου, Κουσνέρ, Κλαρκ...
«Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά...». Θάτσι, Τσέκου, Κουσνέρ, Κλαρκ...
ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ βάζουν τις τελευταίες πινελιές για την εξαπόλυση μίας ακόμη επέμβασης στα Βαλκάνια. Πρόσφατος - αλλά, όπως πολλοί φοβούνται, όχι τελευταίος... - σταθμός των ιμπεριαλιστών είναι η ΠΓΔΜ. Η τελική μορφή της επέμβασης αναμένεται να καθοριστεί αυτή τη βδομάδα και το τραγικό της υπόθεσης είναι πως η «μορφή» της θα διαμορφωθεί σε συνάρτηση με τις τελικές «αποφάσεις» των πολιτικών αρχηγών στα Σκόπια, οι οποίοι έχουν, ως γνωστόν, από καιρό στον κρόταφο το πιστόλι ιμπεριαλιστών και αυτονομιστών...

«Είναι αναγκασμένοι να πάρουν οπωσδήποτε τελικές αποφάσεις για όλα τα θέματα», έλεγε χαρακτηριστικά Δυτικοευρωπαίος διπλωμάτης το βράδυ της Παρασκευής και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι - προδιαγεγραμμένης πορείας - μυστικές συνομιλίες των πολιτικών αρχηγών της ΠΓΔΜ. Οι Σλαβομακεδόνες πολιτικοί Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι και Μπράνκο Τσερβενκόφσκι φέρονταν πως είχαν καταλήξει σε κάποια κοινή πλατφόρμα προτάσεων τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις - διατεταγμένες από ΕΕ και ΝΑΤΟ - επικείμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις «για βελτίωση της θέσης της αλβανικής μειονότητας» και τη στρατιωτική χείρα βοηθείας του ΝΑΤΟ σε μία διαδικασία αφοπλισμού των Αλβανών αυτονομιστών. Οι Αλβανοί πολιτικοί αρχηγοί Αρμπέν Τζαφέρι και Ιμέρ Ιμέρι προ των συνομιλιών φαίνονταν απαισιόδοξοι και κατά τη διάρκεια των συνομιλιών επιφυλακτικοί. Παράλληλα, ο λεγόμενος πολιτικός εκπρόσωπος των Αλβανών αυτονομιστών, Αλί Αχμέτι, είχε νωρίτερα κηρύξει εκεχειρία έως τις 27 του Ιούνη (προφανώς εμπρόθεσμα λόγω της προγραμματισμένης για τις 25 του Ιούνη αποστολής των πολιτικών αρχηγών της ΠΓΔΜ στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Λουξεμβούργο), επιχαίροντας για την «ανάγκη μίας εγγυητικής παρουσίας» του ΝΑΤΟ σε μία διαδικασία παύσης πυρός, αφοπλισμού και «αποστρατιωτικοποίησης» της οργάνωσής του με τελικό στόχο την παραπέρα ένταξή της στο στρατό και στην αστυνομία της χώρας, που πολεμούν με γκανγκστερικές επιχειρήσεις εδώ και έξι μήνες!

Ομως, πέρα από τις μεγάλες ή μικρές διαφορές των ντόπιων πολιτικών και άλλων «παικτών», στη σκακιέρα της ΠΓΔΜ υπάρχει μία κραυγαλέα και τραγική συνάμα ομοιότητα: Ουδείς εξ αυτών θυμήθηκε - προφανώς υπό καθεστώς τρόμου και αποσταθεροποίησης - να καλέσει τον μεγάλο απόντα αυτής της κρίσης, τα Ηνωμένα Εθνη... Οχι μόνο γιατί ο ρόλος τους έχει από καιρό υπονομευτεί αλλά και ενδεχομένως επειδή ορισμένοι απ' τους πολιτικούς ηγέτες της ΠΓΔΜ αδυνατούν να καταβάλουν το «αντίτιμο» ακόμη και μίας στοιχειώδους έκκλησής τους για παρέμβαση του «κοιμισμένου γίγαντα» σ' αυτή την κρίση...

Με δεδομένα όλα αυτά, διαφαίνεται πως οι δαιδαλώδεις διαδρομές των πολιτικών - και μη... - πρωταγωνιστών της παρούσας και πολύ επικίνδυνης κρίσης πάνω στο ρευστό «ειρηνευτικό σχέδιο» του Προέδρου Μπόρις Τραϊκόφσκι κάθε άλλο παρά σίγουρο είναι πως θα ικανοποιήσουν την κοινή θέληση και τον πόθο του λαού της χώρας τους για στοιχειώδη ασφάλεια και ειρήνη... Οι κακοτοπιές εξακολουθούν να ελλοχεύουν στις ασαφείς, για την ώρα, προτάσεις των Σκοπίων περί διαδικασίας παύσης πυρός, «αφοπλισμού», συνταγματικών μεταρρυθμίσεων και άλλων τινών. Η ιστορία έχει, με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, αποδείξει την τεράστια απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στα κάθε λογής «ειρηνευτικά σχέδια» και στην πράξη.

Ομως, ανεξάρτητα από την τελική έκβαση που θα έχει η όποια συμφωνία των πολιτικών αρχηγών στα Σκόπια και ο καθορισμός της μορφής της επέμβασης του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, η κατάσταση στα Βαλκάνια δεν πρόκειται, πέρα από κάποιες «ανάπαυλες», να καταλαγιάσει προσωρινά... Οι συνταγές των ΝΑΤΟ και ΕΕ δε φέρουν παρά την αποκρουστική οσμή της αποσταθεροποίησης και της διάλυσης σε κάθε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο των Βαλκανίων.


Δ. ΟΡΦ.

ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Πόλεμος και αποσταθεροποίηση υπό την «αιγίδα» των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ

Συνέντευξη με τον Μπάμπη Αγγουράκη, υπεύθυνο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ

Associated Press

Η κλιμακούμενη κρίση στην ΠΓΔΜ είναι μόνον ένα μέρος των εφιαλτικών σχεδίων ΝΑΤΟ, ΕΕ και ΗΠΑ στα Βαλκάνια, που προβλέπουν καθεστώς μόνιμης αποσταθεροποίησης, ακόμη και αλλαγή συνόρων. Μόνον η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και η συγκρότηση ενός αντιιμπεριαλιστικού μετώπου στην περιοχή θα μπορέσει να σταματήσει τα σχέδιά τους, επισημαίνει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Ρ» ο Μπάμπης Αγγουράκης, υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ.

Οι εχθροπραξίες θα ενταθούν...

- Παρά τη, σε πολλά επίπεδα, συνεργασία - όπως π.χ. ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών - ανάμεσα στις αρχές των Σκοπίων και το ΝΑΤΟ, βλέπουμε την κρίση να φουντώνει σε πολεμικό και σε πολιτικό επίπεδο. Πώς το εξηγείτε;

- Σωστά αναφέρατε τη συνεργασία της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ με το ΝΑΤΟ, και με την ΕΕ, που απ' ό,τι φαίνεται αφορά οπωσδήποτε τους τομείς ανταλλαγής στρατιωτικών πληροφοριών, την παρουσία ΝΑΤΟικών στρατευμάτων σε μεγάλο αριθμό και άλλα θέματα, που έχουν να κάνουν και με το ρόλο της KFOR. Ηδη, η πρωτοβουλία του Προέδρου της ΠΓΔΜ για συνομιλίες με τα πολιτικά κόμματα έχει την απόλυτη υποστήριξη του ΝΑΤΟ. Ομως, όλα τα στοιχεία δείχνουν πως δε θα υπάρχει ηρεμία στη γειτονική χώρα, αλλά μακροπρόθεσμα η κατάσταση των εχθροπραξιών ενός, επί της ουσίας, εμφυλίου πολέμου θα ενταθεί, για τον πολύ απλό λόγο ότι η βασική αιτία αυτού του πολέμου είναι ο ρόλος που παίζει η KFOR και η πολιτική των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ. Επιπλέον σε πλήρη εξέλιξη είναι ακόμα και το σχέδιο της γενικότερης αποσταθεροποίησης των Βαλκανίων. Στοιχεία του σχεδίου τα είχαμε δει πολύ πριν. Εννοούμε τις εξελίξεις στη Νότια Σερβία, την κατάσταση στο Μαυροβούνιο και διάφορα σενάρια που έχουν προέλευση και τον ΟΥΤΣΕΚΑ, αλλά και κάποιους κύκλους στην ΠΓΔΜ. Εχουμε την επίσημη ομολογία της χρηματοδότησης και ενίσχυσης των μισθοφορικών παραστρατιωτικών οργανώσεων στις ΗΠΑ. Ολα αυτά σε μία δεδομένη περίοδο, κατά την οποία έχουμε εκλογές στη Βουλγαρία και στην Αλβανία με σοβαρά προβλήματα στην άσκηση των εκλογικών δικαιωμάτων ή την τήρηση του εκλογικού νόμου.

- Πώς προβάλλεται ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων στην κρίση της ΠΓΔΜ;

- Δεν μπορεί να είναι τυχαίες οι εξελίξεις στην ΠΓΔΜ, όταν είναι φανερό πως υπάρχει ένας ανταγωνισμός μεταξύ των ΗΠΑ και ορισμένων χωρών της ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν τη δράση των μισθοφορικών στρατευμάτων του ΟΥΤΣΕΚΑ στην ΠΓΔΜ, έχουμε την πρόσφατη δήλωση Μπους ότι για την ώρα δε θα υπάρχει ΝΑΤΟική επέμβαση στην ΠΓΔΜ και ταυτόχρονα τη δήλωση του Γάλλου Προέδρου ότι κατά την άποψή του πρέπει να υπάρχει και στρατιωτική παρέμβαση στη γειτονική χώρα.

Φυσικά, έχουμε και την παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί για μία ακόμη φορά να θολώσει τα νερά, μολονότι είναι φανεροί οι τεράστιοι κίνδυνοι. Και το λέω αυτό, γιατί είχαμε πρόσφατα τρεις διαφορετικές τοποθετήσεις από επίσημα χείλη. Απ' τη μία, τον κύριο Γ. Παπανδρέου να δηλώνει ευθαρσώς ότι μπορεί να υπάρξει τελικά στρατιωτική παρέμβαση στη γειτονική χώρα, τη δήλωση του κυρίου Ρέππα ότι μονομερώς η Ελλάδα δε θα πάρει καμία στρατιωτική πρωτοβουλία, αλλά, εάν υπάρξει, θα συμμετέχει και, τέλος, τη γνωστή συνέντευξη του υπουργού Αμυνας Α. Τσοχατζόπουλου, ο οποίος σε ορισμένα ζητήματα έχει μία διαφορετική άποψη απ' αυτήν που φαίνεται να επικρατεί... Ολα αυτά, κατά τη γνώμη μας, δείχνουν τον αδυσώπητο ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, που έχει αντανάκλαση και στην ελληνική κυβέρνηση και δείχνουν τις πολύ επικίνδυνες εξελίξεις που αναμένονται για το άμεσο μέλλον.

- Επομένως, η πολιτική των ΝΑΤΟ και ΕΕ οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο διαμελισμό της ΠΓΔΜ;

- Αυτό είναι ξεκάθαρο. Εάν δει κανείς τη λεγόμενη ελληνική πρόταση της προηγούμενης βδομάδας για την επίλυση της κατάστασης στη γειτονική χώρα, όπου συγκαλυμμένα, αλλά φανερά φαινόταν πως η λύση που προωθείται είναι μία λύση τύπου Βοσνίας, δηλαδή ένα ΝΑΤΟικό προτεκτοράτο, με εθνικές οντότητες που αδυνατούν να επικοινωνήσουν και να συμβιώσουν μεταξύ τους, ακριβώς λόγω της παρουσίας του ΝΑΤΟ. Βέβαια, το κόμμα μας είχε σημειώσει και προβλέψει από την αρχή ότι η προσπάθεια που γίνεται είναι να διαμορφωθούν μικρά κράτη, απολύτως εξαρτημένα από τις μεγάλες δυνάμεις, και να διαμορφωθεί μία κατάσταση που να δικαιολογεί την αμερικάνικη, ΝΑΤΟική και ευρωπαϊκή «διαμεσολάβηση», ώστε να εδραιώνεται η θέση αυτών των δυνάμεων στην περιοχή. Και αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως, έχοντας υπόψη τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στη Βοσνία, τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στο Κόσσοβο, τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στην ΠΓΔΜ, ενώ τώρα έχει αρχίσει σοβαρά ο λόγος για επέκταση της δικαιοδοσίας της KFOR και στην περίπτωση της ΠΓΔΜ, πέρα και έξω από αυτήν την άθλια «λογική» του ΝΑΤΟ που ακολούθησε τους βομβαρδισμούς στην ΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Και λέω πέρα και έξω από αυτήν την άθλια λογική, γιατί στην περίπτωση της KFOR είχαν επικαλεστεί την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στην προκειμένη περίπτωση, ποια απόφαση έχουν να επικαλεστούν, πέρα από την καθαρά επεμβατική πολιτική της ΚΕΠΠΑ και του ΝΑΤΟ;

Ολέθριες οι συνέπειες ένταξης στο ΝΑΤΟικό κυκεώνα

- Υπάρχει φρένο σ' αυτήν την κρίση; Μέχρι πού θα φθάσει αυτή η γενικότερη κατάσταση αποσταθεροποίησης;

- Η περίπτωση της ΠΓΔΜ είναι πέρα για πέρα χαρακτηριστική για τις συνέπειες ένταξης στο ΝΑΤΟικό κυκεώνα. Μάλιστα, στην περίπτωση των Σκοπίων, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κανένα από τα «επιχειρήματα» όπως στην περίπτωση της Βοσνίας, ή της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Οταν το κόμμα μας κατήγγειλε τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τον πόλεμο στα Βαλκάνια, η απάντηση που παίρναμε είναι ότι δε φταίνε οι μεγάλες δυνάμεις για τον πόλεμο, αλλά οι ντόπιοι εθνικισμοί, οι οποίοι είχαν προκαλέσει τους πολέμους και «ευτυχώς» ήρθε η «διεθνής κοινότητα» και μας έσωσε απ' τους πολέμους! Ποιοι ντόπιοι εθνικισμοί στην περίπτωση της ΠΓΔΜ προκάλεσαν αυτούς τους πολέμους; Και το λέω αυτό, γιατί η ΠΓΔΜ ήταν, ως γνωστόν, το παράδειγμα, υποτίθεται, για τις βαλκανικές χώρες, αναφορικά με τη λύση τέτοιων προβλημάτων. Λέω, λοιπόν, ότι με κάθε νέα χώρα που μπαίνει στο ΝΑΤΟικό κυκεώνα φαίνεται ολοένα και περισσότερο ότι η μοναδική δύναμη, ικανή να αντισταθεί απέναντι σ' αυτές τις εξελίξεις, είναι η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και η ανάδειξη ενός αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στην περιοχή. Διαφορετικά, οι λαοί θα είναι έρμαια των σχεδιασμών επί χάρτου και στις πλάτες τους και των ζωνών επιρροής των μεγάλων δυνάμεων, με ολοφάνερη την τάση για τη δημιουργία εθνικά καθαρών κρατών και την αλλαγή των συνόρων στην περιοχή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο κίνδυνος γενικευμένης σύρραξης είναι ορατός και ίσως αυτό εξηγεί τη μεγάλη πίεση, αφ' ενός, για την προετοιμασία του «ευρωστρατού» και, αφ' ετέρου, για τη συγκρότηση της βαλκανικής ταξιαρχίας, που είναι ήδη σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά, για προφανείς λόγους και με παρέμβαση των Αμερικανών, έχει παγώσει μέχρι το φθινόπωρο η διαδικασία ανάπτυξης και ενεργοποίησής της.

- Με δεδομένα τα επεμβατικά, φανερά και υπόγεια, σχέδια των μεγάλων δυνάμεων και πρόσφατες ειδήσεις περί επικείμενης δράσης του λεγόμενου «Απελευθερωτικού Στρατού Τσαμουριάς» στην ελληνική Ηπειρο, πόσο ορατός ο κίνδυνος της εμπλοκής της χώρας μας σ' αυτόν τον πολεμικό χορό αποσταθεροποίησης;

- Κατ' αρχήν, είναι προφανείς οι επιπτώσεις για τη χώρα μας, οι οποίες είναι πάρα πολλές και σε διάφορα επίπεδα. Αφορούν τα ζητήματα ασφάλειας, συνόρων, σοβαρά οικονομικά προβλήματα σε σχέση με τους διαδρόμους διακίνησης των ελληνικών εμπορευμάτων προς τις χώρες της Ευρώπης κλπ. Ομως, η ελληνική κυβέρνηση έχει πλήρη ευθύνη γι' αυτές τις εξελίξεις. Το περιβόητο επιχείρημα που χρησιμοποιούνταν όλα αυτά τα χρόνια, πως, τάχα, επειδή η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, είναι μία όαση στην περιοχή, καταλαβαίνει κανείς πόσο ψεύτικο και απατηλό ήταν, όταν έχουμε τη φωτιά στην κυριολεξία στα σύνορα της χώρας μας! Να θυμίσω και τα επιχειρήματα για συμμετοχή στη Βοσνία, για αποστολή στο Κόσσοβο και τις τεράστιες άμεσες ευθύνες, λόγω της συμμετοχής της Ελλάδας σ' αυτές τις εξελίξεις και τους σχεδιασμούς. Η ελληνική κυβέρνηση έχει, μάλιστα, επιπλέον ευθύνες για το ότι δε λέει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Οταν, π.χ., το ΝΑΤΟ κινείται στην ΠΓΔΜ και έχει άποψη για όλα τα ζητήματα, ποια είναι η ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης ως κυβέρνηση μίας χώρας - μέλους του ΝΑΤΟ; Πώς μπορεί να βγαίνει εκ των υστέρων η ελληνική κυβέρνηση και να ανησυχεί για τις εξελίξεις, όταν η ίδια με την πολιτική της τις έχει διευκολύνει; Από κει και πέρα, είναι φανερό πως δυνάμεις που ενδιαφέρονται για την αποσταθεροποίηση, ανεξάρτητα ποια θα είναι η τύχη των σχεδίων και των απειλών οι οποίες εκτοξεύονται, στέλνουνε τα μηνύματα που εκείνες θεωρούνε πως είναι αναγκαία, ενδεχομένως για να αποσπάσουν ακόμη περισσότερα οφέλη σε μία αποσταθεροποιητική κατεύθυνση στη γειτονική χώρα.

Το συμπέρασμα που προκύπτει απ' όλα αυτά είναι πως η οποιαδήποτε μετακίνηση και αλλαγή των αρχών και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, μάς οδηγούν σε μία περιπέτεια δίχως τέλος. Γι' αυτό και εμείς, την ύστατη στιγμή, λέμε πως η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να επανέλθει σ' αυτές τις αρχές. Να ξεχαστούν τα περί «βελούδινων» διαζυγίων και περί «ομαλών αλλαγών» συνόρων, που κατά καιρούς έχουν ακουστεί από τα χείλη του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, γιατί, διαφορετικά, πραγματικά κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιο θα είναι το τέλος αυτών των άκρως ανησυχητικών εξελίξεων στην περιοχή μας!


Δέσποινα ΟΡΦΑΝΑΚΗ

Χρονικό επεμβάσεων μακράς διάρκειας...

Το χρονικό των επεμβάσεων στα Βαλκάνια φαίνεται να έχει μόνον αρχή. Το δε αιματοβαμμένο ντόμινο πολέμων, κοινωνικοπολιτικών και οικονομικών κρίσεων σταματά μόνον προσωρινά. Τα σχέδια των ιμπεριαλιστών δεν είναι ούτε αδιόρατα, ούτε φανταστικά. Απειλούν με κλυδωνισμό τα Βαλκάνια απ' άκρη σ' άκρη, μέχρις αυτά μορφοποιηθούν σε ευκολοχειραγωγήσιμα προτεκτοράτα... Ο εφιάλτης φωλιάζει και γιγαντώνει στο μαλακό υπογάστριο των λαών της Ευρώπης με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

Εχοντας υπόψη μας πως τα επεμβατικά και ανατρεπτικά - για την ειρήνη και τη σταθερότητα - σχέδια των ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ άρχισαν με την ανατροπή της ΕΣΣΔ, ας θυμηθούμε:

- Το 1991 το Κοινοβούλιο της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης αποφασίζει την κήρυξη ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας και την οριστική απομάκρυνσή της από την Ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας, υπό το πρόσχημα πως ο τότε Σέρβος Πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς επρόκειτο να προσαρτήσει εδάφη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στη Δημοκρατία της Σερβίας... Το χειμώνα της ίδιας χρονιάς αρχές της επόμενης (1992), και αφού οι γερμανικές - και άλλες ευρωπαϊκές ή και αμερικανικές - πολεμικές βιομηχανίες είχαν εξοπλίσει μέχρι τα αυτιά τους Κροάτες και Βόσνιους μουσουλμάνους, η ΕΕ - με πρωταγωνιστικό το ρόλο της Γερμανίας - αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της Κροατίας, της Σλοβενίας και της Βοσνίας... Και αρχίζει «αίφνης» ο πολεμικός χορός στα Βαλκάνια...

Το 1992 οι πολεμικές συγκρούσεις - σφαγές, πρόσφυγες, δυστυχία - εντείνονται και ο ΟΗΕ καθορίζει τέσσερις φύλακες «ασφαλείας» σε ισάριθμες περιοχές της Κροατίας, στέλνοντας αρχικά κάπου 14.000 κυανόκρανους. Το 1993 λαμβάνει τα ίδια μέτρα («θύλακες ασφαλείας»...) σε Σαράγεβο, Γκόραζντε και Σρεμπένιτσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Το 1994 οι θηριωδίες από κάθε εμπόλεμη πλευρά εντείνονται, με τις ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ να εναλλάσσουν τις απειλές με τους απεσταλμένους αυτών ή του ΟΗΕ. Ωσπου το 1995 τα διπλωματικά πήγαινε-έλα των διαφόρων απεσταλμένων μετουσιώνονται σε βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ κατά των Σερβοβόσνιων, αφού προηγουμένως η τυπική εντολή έχει ανατεθεί στον τότε ΓΓ του ΟΗΕ.

Το Νοέμβρη του 1995 υπογράφεται η διαβόητη συνθήκη στο Ντέιτον του Οχάιο, με τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ να αναδεικνύεται σε αστέρα «τρομοδιπλωματίας»...

Το 1996, και μετά από τις πιέσεις των ΗΠΑ, συγκροτείται το ειδικό δικαστήριο του ΟΗΕ για την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Οι υπογραφές στη Συνθήκη του Ντέιτον δεν προλαβαίνουν να στεγνώσουν και οι αμερικανικές, γερμανικές, μεταξύ άλλων, μυστικές υπηρεσίες είχαν ήδη αρχίσει να κατασκευάζουν στα «θερμοκήπιά» τους τη βόμβα του ΟΥΤΣΕΚΑ, στρατολογώντας, χρηματοδοτώντας και εκπαιδεύοντας λαθρεμπόρους ναρκωτικών, μαστροπούς, απλούς μισθοφόρους.

Από τα τέλη του 1997 αρχές 1998 η δράση του ΟΥΤΣΕΚΑ στο Κοσσυφοπέδιο γίνεται ολοένα και πιο αισθητή. Μέχρι το Μάη του '98, ο τότε Πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έχει πέσει για τα καλά στην παγίδα Αμερικανών, ΝΑΤΟικών και Ευρωπαίων, ενώ τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ απειλεί: «Αν τελικώς γίνει η επέμβαση της Δύσης, αυτή θα γίνει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ»!

Το Γενάρη του '99 έχουμε τις διάτρητες «ειρηνευτικές συνομιλίες» στο Ραμπουγέ της Γαλλίας, όπου οι Γιουγκοσλάβοι καλούνται να προσυπογράψουν τη μετατροπή της χώρας (και όχι μόνον του Κοσσυφοπεδίου) σε ΝΑΤΟικό προτεκτοράτο! Στις 24 του Μάρτη '99 αρχίζουν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ κατά του Βελιγραδίου για 78 μέρες...

Τον Ιούνη της ίδιας χρονιάς οι ΝΑΤΟικές στρατιές βηματίζουν στο Κοσσυφοπέδιο και η επαρχία μετατρέπεται σε προτεκτοράτο και υβρίδιο «ανεξάρτητου κρατιδίου» με την παράλληλη εθνοκάθαρση των Σέρβων και άλλων μειονοτήτων.

Το φθινόπωρο του 2000 οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και χωρών της ΕΕ στρατολογούν και εκπαιδεύουν τη σερβική αντιπολίτευση μέχρι την άνοδό της στην εξουσία και το διωγμό του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Παράλληλα, στη Νότια Σερβία δρα ο κλώνος του ΟΥΤΣΕΚΑ υπό την ονομασία «Απελευθερωτικός Στρατός Πρέσεβο Μεντβέγια Μπουγιάνοβατς»...

Το Γενάρη του 2001 ο «Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός» εξαπολύει τις πρώτες επιθέσεις του στο έδαφος της ΠΓΔΜ. Οι συγκρούσεις φουντώνουν και σταματούν «αίφνης» το Μάρτη για μερικές βδομάδες. Οι αυτονομιστές ανασυγκροτούνται και επανεξοπλίζονται και ξαναχτυπούν τον Απρίλη, ζητώντας την πολιτική αναγνώρισή τους και την ενσωμάτωσή τους στους θεσμούς της ΠΓΔΜ.

Οι αρχές των Σκοπίων αδυνατούν να προβούν στα αυτονόητα, κάτω από τις συστάσεις ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ για αυτοσυγκράτηση... Σήμερα, τα πολιτικά κόμματα με το πιστόλι στον κρόταφο προσπαθούν να «παγώσουν» τον εμφύλιο πόλεμο με τη «χείρα βοηθείας» του ΝΑΤΟ!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΝΑΤΟικότερη των ΝΑΤΟικών

Να πρωτοστατήσει στις επικίνδυνες εξελίξεις, που οδηγούν ολοταχώς στη διχοτόμηση της ΠΓΔΜ, προσπαθεί η ελληνική κυβέρνηση.

Ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στο Γκέτεμποργκ, ήταν ο πρώτος από τους ηγέτες που μίλησε για τη συμφωνία να επέμβει το ΝΑΤΟ. Μάλιστα, ο Ελληνας πρωθυπουργός υπογράμμισε την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να προσφέρει δυνάμεις στην αποστολή.

Πριν τον πρωθυπουργό ολόκληρη την προηγούμενη βδομάδα - και ενώ το ΝΑΤΟ εμφανιζόταν να αμφιταλαντεύεται - ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου και ένας από τους εκλεκτούς του συμβούλους, ο Αλεξ Ρόντος, με δηλώσεις τους προετοίμαζαν την κοινή γνώμη για την επερχόμενη ΝΑΤΟική παρέμβαση. Μια παρέμβαση που εκτιμάται ότι θα λειτουργήσει υπέρ των Αλβανών, αφού θα τους βοηθήσει να κατοχυρώσουν το έδαφος που κατέχουν.

Η «λύση» λοιπόν στο πρόβλημα της ΠΓΔΜ θα είναι επ' όφελος των Αλβανών. Αυτή η λύση προωθείται προσεκτικά, έστω κι αν αυτοί που τη σχεδίασαν και την προωθούν κρατούν αποστάσεις. Ο Ρόμπερτσον δηλώνει δεξιά και αριστερά ότι δεν είναι στα σχέδια του ΝΑΤΟ να παρέμβει μεταξύ των αντιμαχομένων. Τα χονδροειδή ψέματα σε τόσο μεγάλα κόλπα συνηθίζονται. Το ΝΑΤΟ με τις δυνάμεις του είναι ήδη στο έδαφος της ΠΓΔΜ. Σε 15.000 άνδρες ανέρχεται ο αριθμός των ΝΑΤΟικών φαντάρων, που με την προσθήκη αυτών που κρατούν την επιμελητεία της KFOR φτάνουν στους 20.000. Τόσοι δεν είναι αντάρτες και κυβερνητικός στρατός μαζί!

Το ΝΑΤΟ λοιπόν είναι ήδη στο πεδίο της σύγκρουσης και, όπως λένε Ελληνες διπλωμάτες, έχει παίξει και ρόλο στη διαμόρφωση της κατάστασης, μεροληπτώντας υπέρ των Αλβανών, είτε κάνοντας τα στραβά μάτια στον εξοπλισμό των ανταρτών, είτε δίνοντας «λάθος» πληροφορίες στις κυβερνητικές δυνάμεις.

Τι θα κάνει τελικά το ΝΑΤΟ, φροντίζουν ήδη να μας το πουν, στο πλαίσιο της προσπάθειας προετοιμασίας της κοινής γνώμης, «παρακατιανοί» παράγοντες της Συμμαχίας. Ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών για παράδειγμα, ο οποίος ολοένα και πιο συχνά κάνει λόγο για την ανάγκη στρατιωτικής παρουσίας της Διεθνούς Κοινότητας. Ανάλογη, ίσως περισσότερο κομψή, η παρέμβαση του στενού συνεργάτη του Γ. Παπανδρέου, του γνωστού Αλεξ Ρόντος, ο οποίος μιλά για τη «μικρή» ΝΑΤΟική παρέμβαση, ανάμεσα στους αντιμαχομένους.

Παραδόξως, από πρώτη ματιά, αυτές τις απόψεις έσπευσαν να τις υιοθετήσουν οι Αλβανοί αντάρτες. Αυτοί, ασφαλώς, γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι η «ειρηνική» ανάπτυξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, ανάμεσα στους αντιμαχομένους, πολύ απλά σημαίνει τη χάραξη μιας ακόμη γραμμής στο χάρτη, σημαίνει την κατοχύρωση των εδαφών που οι Αλβανοί αντάρτες έχουν καταλάβει. Πολύ περισσότερο σημαίνει μια υπέρ του αλβανικού εθνικισμού κατάθεση, ιδιαίτερα χρήσιμη στις επερχόμενες βαλκανικές διευθετήσεις.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org