Στο σύνολο των Θέσεων διαπερνάται η ανάγκη να αντιστοιχηθεί η δράση και η λειτουργία του Κόμματος με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και Καταστατικό. Βασική προϋπόθεση για να το πετύχουμε αυτό είναι η αναβάθμιση της λειτουργίας των ΚΟΒ. Στις Θέσεις αναδεικνύονται δυσκολίες και αδυναμίες που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινή οργανωμένη ζωή, που αν και σωστά τις επισημαίνουμε στις συνεδριάσεις των καθοδηγητικών οργάνων, δεν καταλήγουμε σε ένα σχέδιο που θα τις επιλύνει δημιουργικά.

Νομίζω πρώτα απ' όλα χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε στις συνθήκες στις οποίες δρούμε. Οχι μόνο ως διαπίστωση για τις ποιοτικές αλλαγές που συντελούνται με την όξυνση των ανταγωνισμών, τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, αλλά το πώς αντανακλούν αυτές οι συνθήκες στις συνειδήσεις του λαού. Για παράδειγμα αρκετές φορές είναι θέμα συζήτησης μεταξύ των συντρόφων, η υποχώρηση του εργατικού κινήματος και η μειωμένη συμμετοχή των εργατών στα σωματεία και σε διάφορες κινητοποιήσεις σε σχέση με παλιότερα χρόνια. Αν μείνουμε σε αυτό χωρίς να αναζητήσουμε τα αίτια που το προκαλούν, καταλήγουμε σε μια στείρα συζήτηση. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να διαπεράσει στις γραμμές μας η μοιρολατρία, η υποταγή και στο τέλος η παραίτηση.

Με βάση τα παραπάνω πρέπει να μας προβληματίσει το πώς συζητάμε και σχεδιάζουμε στις συνεδριάσεις των ΚΟΒ, παίρνοντας υπόψη αυτές τις παραμέτρους. Αυτό απαιτεί καλή προετοιμασία της συζήτησης, φωτίζοντας τις εξελίξεις με βάση τη στρατηγική του κεφαλαίου και το πώς συνδέονται αυτές με τις τοπικές εξελίξεις. Για παράδειγμα η συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα για την κατασκευή έργου αντλησιοταμίευσης στην περιοχή μας, στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης, μπορεί να αποτελέσει θέμα συνεδρίασης μέσα στις ΚΟΒ. Μέσα από αυτή μπορεί να αναδειχθούν: 1) οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής και στην καθημερινότητα των κατοίκων, 2) ότι για τις ανάγκες του κεφαλαίου μπορούν να βρεθούν οι πόροι για χρηματοδότηση από το κράτος, ενώ την ίδια στιγμή το νοσοκομείο της Αρτας σταθερά υποχρηματοδοτείται, 3) οι επιπτώσεις που έχει η πράσινη μετάβαση και το χρηματιστήριο ενέργειας στις λαϊκές οικογένειες, αξιοποιώντας την αντίστοιχη έκδοση της Σύγχρονης Εποχής, και 4) πώς μπορούν να αξιοποιηθούν τέτοια έργα στην κοινωνία που θα λειτουργεί με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, δηλαδή το Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.

Συζητώντας, δηλαδή ένα τέτοιο θέμα ολόπλευρα στα όργανα, δημιουργείται μία ενιαία αντίληψη απέναντι στη στρατηγική του κεφαλαίου, την πρόταση διεξόδου του κόμματος και τη διαμόρφωση πλαισίου πάλης στο κίνημα. Επιπλέον, μπορούν να αξιοποιηθούν εκδόσεις και επεξεργασίες του κόμματος σε συνδυασμό με τον κομματικό τύπο στις ΚΟΒ, βοηθώντας τα μέλη να έρθουν ξανά σε επαφή με το διάβασμα. Ετσι, θα ξεπεράσουμε και στοιχεία εμπειρισμού που συχνά εντοπίζουμε στην καθοδηγητική μας δουλειά.

Ολα αυτά θα συμβάλλουν στο να ανέβει η ιδεολογική - πολιτική στάθμη της οργάνωσης. Είναι κρίσιμος παράγοντας για τη βελτίωση της ικανότητας εκλαϊκευμένης προβολής των θέσεων του κόμματος, του περιεχομένου και της μορφής παρέμβασής μας, της μαχητικότητας και της αυτοπεποίθησης των συντρόφων. Θα μπορέσει να γίνει καλύτερα κατανοητό ότι οι συνειδήσεις στις οποίες επιδιώκουμε να επιδράσουμε δεν είναι ούτε στατικές, ούτε στάσιμες, αλλά μπορούν να μεταβληθούν, να αποκτήσουν ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, μετά από δική μας παρέμβαση.

Με καθοδηγητική ευθύνη οι ΚΟΒ χρειάζεται να συζητάνε τακτικά και πιο συγκεκριμένα με βάση τον χώρο ευθύνης τους, δηλαδή τι δράση θα αναπτύξουν, πώς θα κλιμακώσουν, ποιον κόσμο ξεχωρίζουν. Ειδικά σε επαρχιακές οργανώσεις, όπως η Αρτα, είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι μια ΚΟΒ μπορεί να αποτελείται συχνά από συντρόφους που απασχολούνται σε ποικίλους εργασιακούς χώρους. Αυτό απαιτεί ιδιαίτερο σχεδιασμό όπου θα συνδυάζει την καθημερινότητα των συντρόφων, χωρίς να πηγαίνουμε πίσω από τις απαιτήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρο παρέμβασης. Αλλιώς θα σχεδιάσεις να δράσεις σε ένα μεγάλο χώρο δουλειάς, όπως είναι ένα εργοστάσιο ή ένα supermarket, και αλλιώς σε μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν 6-8 εργαζόμενους. Σε κάθε περίπτωση η πείρα μας έχει δείξει ότι όσο πιο εξειδικευμένο γίνεται το σχέδιο παρέμβασης και πατάει πάνω στις ανάγκες και τις ανησυχίες των εργαζομένων, τόσο πιο πολύ μπορεί να ανέβει ο βαθμός οργάνωσης.

Ενα τέτοιο ζωντανό παράδειγμα, είναι ο τρόπος που δράσαμε στον κλάδο της εστίασης, και συγκεκριμένα στους οδηγούς delivery, που λαμβάνοντας υπόψη τα οξυμένα ζητήματα του κλάδου, την πανελλαδική πείρα, τον βαθμό πολιτικής ωριμότητας των οδηγών και οργανώνοντας τη δράση με βάση τα δικά τους ωράρια, καταφέραμε να παρέμβουνε οι δυνάμεις μας, να τους εμπιστευτούνε και να συγκροτηθούν σε σωματειακή επιτροπή.

Αυτός ο θετικός τρόπος δουλειάς και η πρόοδος που μπορεί να σημειώνεται χρειάζεται να την εκτιμάμε συλλογικά, ώστε να γίνεται κτήμα όλων των ΚΟΒ, γενικεύοντας μια πολύτιμη πείρα. Ετσι, θα μπορούμε να μετράμε βήματα ενιαία ως οργάνωση. Τέλος, πιστεύω με μεγαλύτερη επιμονή χρειάζεται να συγκρουστούμε με φαινόμενα προχειρότητας, χωρίς γραπτές εισηγήσεις, που έχουν ως αποτέλεσμα να χαλαρώνουν επαναστατικά χαρακτηριστικά.

Η κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα όλο και πιο πολύ στο κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή, υλοποιώντας τη στρατηγική της αστικής τάξης, προωθώντας τα συμφέροντα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και τη σχέση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που στοχεύει να αναδειχθεί σε βασική δύναμη στην περιοχή, οξύνοντας έτσι τους ανταγωνισμούς με άλλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία και το Ιράν.

Με την εμπλοκή αυτή δεν απλώνεται πάνω από τη χώρα ένα δίχτυ ασφαλείας, όπως επισημαίνουν αστοί αναλυτές, αλλά τα μαύρα σύννεφα του πολέμου. Βέβαια, είναι πιθανό οι αντίπαλες σήμερα ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να έρθουν σε κάποιου είδους συμφωνία. Η εξέλιξη αυτή όμως δεν θα αντιμετωπίσει τις αιτίες των ανταγωνισμών και μελλοντικά οι συγκρούσεις θα επιστρέψουν με μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Η όξυνση των ανταγωνισμών μεταξύ του ΝΑΤΟικού μπλοκ και του υπό διαμόρφωση αντίπαλου ιμπεριαλιστικού ευρασιατικού μπλοκ με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία, συνθέτουν ένα επικίνδυνο σκηνικό για τους λαούς της περιοχής. Πάνω σε αυτό το ήδη επικίνδυνο πλαίσιο προστίθενται στους εργαζόμενους της χώρας μας και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, οι επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας και η υλοποίηση της στρατηγικής του ΝΑΤΟ με την «Ατζέντα 2030».

Οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις προετοιμάζονται και αναδιαρθρώνουν την οργανωτική τους δομή για να εναρμονιστούν πλήρως με ένα περιβάλλον πολεμικής οικονομίας. Η στροφή στην πολεμική οικονομία θα φέρει όμως ένταση της εκμετάλλευσης του προσωπικού και μείωση των κοινωνικών δαπανών. Η βίαιη αυτή προσαρμογή των Ενόπλων Δυνάμεων στην οργανωτική δομή του ΝΑΤΟ, με σκοπό να εκτελούνται οι αποστολές του πιο αποτελεσματικά, για να υλοποιείται η στρατηγική της ευρωατλαντικής συμμαχίας, αναμένεται να υποβαθμίσει την ποιότητα της εκπαίδευσης των στελεχών, τη συντήρηση του υλικού και των μέσων που θα δοθεί σε ιδιώτες και να αυξήσει τον κίνδυνο ατυχημάτων του στρατιωτικού προσωπικού και των εργαζομένων σε κλάδους σχετικούς με την πολεμική οικονομία. Επιπλέον, επιβάρυνση προκαλεί η μείωση των κοινωνικών δαπανών, ενώ δεν θα πρέπει να αφήνει αδιάφορους και εμάς, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, η ένταση του αυταρχισμού και η περιστολή δικαιωμάτων, εκεί που θα αποτύχουν οι προσπάθειες ενσωμάτωσης στην πολιτική της κυβέρνησης και της αστικής τάξης.

Σήμερα, παρά τα προβλήματα, επικρατεί ο αρνητικός συσχετισμός στην ταξική πάλη, διευρύνεται το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και καμία επιστημονική και τεχνολογική δυνατότητα δεν αξιοποιείται για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Αναδεικνύεται η όξυνση της βασικής αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας, με ταυτόχρονη επιβάρυνση της οικονομίας. Αποδεικνύεται η αδυναμία οποιασδήποτε αστικής διαχείρισης να ακυρώσει τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής παραγωγής και αφού δοκιμάστηκαν όλες οι διαχειριστικές επιλογές έχουμε τώρα στροφή στην πολεμική οικονομία, με σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους.

Απάντηση σε όλα τα παραπάνω πρέπει να είναι η συμπόρευσή μας με το ΚΚΕ και τη μόνη ρεαλιστική και φιλολαϊκή πολιτική και διέξοδο που προτείνει. Το ΚΚΕ τα προηγούμενα χρόνια, με τις Αποφάσεις των Συνεδρίων και τις επεξεργασίες του, θωρακίστηκε ιδεολογικά και πολιτικά κατακτώντας έτσι τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης και απάντησης στις προκλήσεις που τέθηκαν στον λαό, λόγω των καταιγιστικών εξελίξεων στο διεθνές και εγχώριο περιβάλλον.

Επομένως, συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ, καθώς η ιδεολογική και πολιτική ισχυροποίησή του είναι η μόνη ελπίδα του λαού μας για να σταθεί όρθιος στις επερχόμενες εξελίξεις, να διεκδικεί λύσει υπέρ των συμφερόντων του και να μην επιλέγει το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Αρα, απάντησή μας σε όλο αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, πρέπει να είναι η συμπόρευση με το ΚΚΕ που διαχρονικά υπερασπίζεται ανιδιοτελώς τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.