Η εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό του Σπύρου Κωστή, Γραμματέα της Τομεακής Επιτροπής Ιωαννίνων του ΚΚΕ, ο οποίος επεσήμανε ότι η προετοιμασία της συνέπεσε με το μεγάλο πολιτικό άνοιγμα για να φτάσει η Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ σε χιλιάδες λαϊκές οικογένειες του νομού, ένα άνοιγμα που - όπως υπογράμμισε - θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα.

Στην ομιλία του ο Ν. Σοφιανός ανέδειξε ότι η εγκληματική επίθεση των ΗΠΑ και του κράτους - τρομοκράτη Ισραήλ στο Ιράν, μαζί με τη συνολικότερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, συνιστούν σοβαρή και ραγδαία κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης που μαίνεται σε όλο τον πλανήτη. Προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος γενίκευσης είναι υπαρκτός και ότι οι εξελίξεις δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού.

Σημείωσε ότι το σύνθημα «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο» δεν είναι γενική διακήρυξη, αλλά συνεπάγεται σαφή και άμεσα μέτρα: Κλείσιμο των αμερικανικών και ΝΑΤΟικών βάσεων, επιστροφή των φρεγατών από την Ερυθρά, την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, επιστροφή των αεροσκαφών και των συστημάτων «Patriot» που έχουν αναπτυχθεί για λογαριασμό των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, καμία αποστολή στρατευμάτων και καταγγελία της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τις βάσεις.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη βάση του Ακτίου, υπογραμμίζοντας ότι και από την Ηπειρο επιβεβαιώνεται καθημερινά ο επικίνδυνος ρόλος που παίζουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές. Οπως ανέφερε, από το Ακτιο απογειώνονται καθημερινά τα AWACS, που εντάσσονται στον συνολικότερο πολεμικό σχεδιασμό. Οι βάσεις, επεσήμανε, δεν είναι μόνο ορμητήρια πολέμου, αλλά ταυτόχρονα μετατρέπουν τον λαό σε στόχο αντιποίνων.

Σφοδρή ήταν η κριτική του στην κυβέρνηση της ΝΔ, την οποία κατήγγειλε ότι έχει υιοθετήσει πλήρως την πολεμική προπαγάνδα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Οπως είπε, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τόλμησε να καταδικάσει τα εγκλήματα από τις πρώτες ώρες της πολεμικής κλιμάκωσης, αλλά προχωρά καθημερινά σε νέα βήματα εμπλοκής, από την αποστολή μέσων και οπλικών συστημάτων μέχρι την κάλυψη κρίσιμων υποδομών του ΝΑΤΟ και της Βρετανίας στην περιοχή.

Στάθηκε όμως αναλυτικά και στην ευθύνη των άλλων αστικών κομμάτων, επιμένοντας ότι στην πολεμική ετοιμασία και εμπλοκή της χώρας «δεν είναι μόνος του ο Μητσοτάκης». Οπως τόνισε, το ΠΑΣΟΚ έσπευσε να δώσει στήριξη στους σχεδιασμούς αυτούς, ενώ από κοντά κινούνται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας, που στο όνομα της «εθνικής ενότητας» και της υπεράσπισης της Κύπρου ξεπλένουν την ελληνική εμπλοκή. Ανέδειξε ότι πρόκειται για τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που όλα τα προηγούμενα χρόνια αναβάθμισαν τη στρατηγική συνεργασία της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ, και που σήμερα, πίσω από διαφορετικές διατυπώσεις, συμφωνούν στην ουσία: Στις φρεγάτες, στα αεροσκάφη, στους «Patriot», στις αποστολές στην υπηρεσία των ευρωατλαντικών σχεδιασμών.

Ο Ν. Σοφιανός υπογράμμισε ότι ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από τη συμμετοχή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αντίθετα, η πολεμική οικονομία και η πολεμική προετοιμασία φέρνουν ήδη βαριές συνέπειες για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα: Ανατιμήσεις, νέα βάρη σε καύσιμα και Ενέργεια, ένταση της εκμετάλλευσης, θυσίες στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια, στις κοινωνικές παροχές. Το άλλο μισό της πολεμικής εμπλοκής, πρόσθεσε, είναι η όξυνση της αντιλαϊκής πολιτικής στο εσωτερικό, με τον λογαριασμό να φορτώνεται ξανά στον λαό.

Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσίασε τον πόλεμο όχι ως μια «παρένθεση», αλλά ως συνέχεια της πολιτικής του κεφαλαίου με άλλα μέσα. Επεσήμανε ότι ο πόλεμος γίνεται για τις ανάγκες του κεφαλαίου, μέσα σε έναν αδυσώπητο ανταγωνισμό που γενικεύεται σε όλο τον πλανήτη, και ότι το καπιταλιστικό κέρδος είναι εκείνο που ενώνει σαν νήμα την «ειρήνη» τους με τον πόλεμο των καπιταλιστών. Γι' αυτό, συνέχισε, ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο συνδέεται άμεσα με τις μάχες για μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις, προστασία της ζωής στους χώρους δουλειάς, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία, αλλά και με τον αγώνα για να μη συγκαλυφθούν τα εγκλήματα σε βάρος του λαού.

Με αναφορές στις μεγάλες εργατικές, λαϊκές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, στις απεργίες, στις αγροτικές κινητοποιήσεις, στις μάχες για την Υγεία, αλλά και στις μεγάλες διαδηλώσεις για το έγκλημα στα Τέμπη, υπογράμμισε ότι εκεί βρίσκονται οι πραγματικές δυνατότητες να ορθωθεί αντίσταση απέναντι στην πολιτική που γεννά πολέμους, εκμετάλλευση και νέα δεινά για τον λαό.

Στη συνέχεια απηύθυνε κάλεσμα προς τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ και της ΚΝΕ να δυναμώσει τώρα η ιδεολογική και πολιτική διαπάλη στις συνθήκες της πολεμικής κλιμάκωσης. «Το συμπέρασμα στο οποίο εμείς πρέπει να καταλήξουμε για ακόμα μια φορά είναι ότι όταν ο κόσμος αλλάζει δραματικά, αλλάζουν και οι άνθρωποι. Και σε αυτές τις συνθήκες του πολέμου επιταχύνονται οι όροι για να μπορούν να υπάρχουν τέτοιες αλλαγές στις συνειδήσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, καλώντας να δυναμώσει η προβολή του δρόμου της ανατροπής, δεμένη με τις μεγάλες μάχες για την αντιμετώπιση των συνεπειών του πολέμου και της αντιλαϊκής πολιτικής.

Στο ίδιο νήμα, ανέδειξε ως πραγματική διέξοδο τον «δρόμο της ανατροπής», τον δρόμο της συμπόρευσης με το ΚΚΕ, της σύγκρουσης με τα κόμματα του πολέμου και του κεφαλαίου, της πάλης για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Τόνισε ότι «πραγματικά νέο είναι η Ελλάδα του σοσιαλισμού», ο οποίος είναι η μόνη απάντηση απέναντι σε ένα σύστημα που γεννά κρίσεις, πολέμους, φτώχεια και καταστροφές γιατί βάζει πάνω απ' όλα το καπιταλιστικό κέρδος. Παράλληλα, συνέδεσε το πολιτικό αυτό κάλεσμα με την ανάγκη να φτάσουν πιο πλατιά οι Θέσεις και οι Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ σε εργαζόμενους, νέους, αυτοαπασχολούμενους και συνταξιούχους.

Μετά την ομιλία ακολούθησε το καλλιτεχνικό αφιέρωμα «Στις γειτονιές του κόσμου» από το Στέκι Πολιτισμού της ΚΝΕ στα Γιάννενα. Με απαγγελίες, τραγούδια και μουσικές παρεμβάσεις, το αφιέρωμα κινήθηκε πάνω σε κείμενα και στίχους που ανέδειξαν τη μνήμη των λαϊκών αγώνων, τη θυσία, το χρέος απέναντι στους νεκρούς, αλλά και τη συνέχεια της συλλογικής πάλης. Οι επιλογές από το έργο του Γιάννη Ρίτσου έφεραν στο προσκήνιο τις «γειτονιές του κόσμου», τη δύναμη να μετατρέπεται ο θυμός και η πίκρα σε «μεγάλο καρβέλι δικαιοσύνης», αλλά και τη βεβαιότητα ότι «οι γειτονιές δεν πεθαίνουν».

Το αφιέρωμα περιλάμβανε ακόμα κείμενα για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, για το «Παρών», για τη στάση των μελλοθανάτων και για την πορεία προς την εκτέλεση, δένοντας οργανικά τη μνήμη της θυσίας με το σημερινό πολιτικό κάλεσμα της εκδήλωσης.

Η εκδήλωση κορυφώθηκε με το προσκλητήριο νεκρών στους 14 κομμουνιστές Ηπειρώτες, ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής, δίνοντας στο κλείσιμό της χαρακτήρα βαθιάς ιστορικής συνέχειας. Οι στίχοι και τα κείμενα που ακούστηκαν, ανέδειξαν το νήμα που ενώνει τις θυσίες του χτες με τα καθήκοντα του σήμερα, εκεί όπου «οι γειτονιές γυρεύουν τ' άλλα χέρια να σφίξουνε το χέρι του κόσμου» και «τώρα είναι δικός σου αυτός ο δρόμος» .

Οι 14 κομμουνιστές Ηπειρώτες που τιμήθηκαν στο προσκλητήριο νεκρών ήταν οι εξής: Χρήστος Βλαχάκης, εργάτης, από την Ηπειρο. Γεώργιος Γκάλκος, με καταγωγή από τη Ζίτσα Ιωαννίνων. Κώστας Δήμος του Βασίλη, εργάτης από τα Γιάννενα. Δημήτριος Κοσμάς του Γιώργου, δάσκαλος, από το Μιχαλίτσι Ιωαννίνων. Νικόλαος Μανέκας του Κώστα, γεννημένος το 1903 στο Ζαγόρι. Πάνος Μέκαλης του Θωμά, εργάτης, από τα Γιάννενα. Ηρακλής Μήτσης του Παναγιώτη, αρτεργάτης - μπογιατζής, από τα Κάτω Ραβένια. Βασίλειος Οικονόμου, τσαγκάρης, από το Μεσοβούνι Ζαγορίου. Γεώργιος Ροζάνης και Γιάννης Ροζάνης, πατέρας και γιος, από τη Ζίτσα Ιωαννίνων. Κώστας Σακκάς του Χρήστου, κουρέας, από την Ηπειρο. Βασίλειος Σταμούλης του Αναστασίου, από τη Ζίτσα. Αλέξανδρος Τσίκας, γιος του δασκάλου - λόγιου Μάνθου Τσίκα, γεννημένος στο Γραμμένο Ιωαννίνων το 1909. Κώστας Τσίρκας του Γιώργου, δάσκαλος, γεννημένος το 1906 στα Πράμαντα Ιωαννίνων.