«Εχουμε ανάγει σε κεντρικό στόχο εξωστρέφειας την αύξηση των εξαγωγών. Αρα, το να μπορούμε να ανοίγουμε καινούργιες αγορές έχει για εμάς πολύ μεγάλη σημασία», λέει ο πρωθυπουργός, δείχνοντας προς τα πού σαλπάρουν οι φρεγάτες...
2026 The Associated Press. All |
Χαρακτηριστικά όσα έλεγε σε συνέντευξή του σε ομογενειακή εφημερίδα της Αυστραλίας ο Κυρ. Μητσοτάκης, ότι «η συζήτηση και η "γέφυρα" μεταξύ της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας αλλά και της ανάγκης αντιμετώπισης αυτής της βραχυχρόνιας ενεργειακής κρίσης θα μονοπωλήσει τις συζητήσεις», δίνοντας και το «ζουμί» της έγνοιας τους, το πώς θα διασφαλιστούν τα κέρδη τους έναντι των ανταγωνιστών τους σε συνθήκες που γενικεύεται ο πόλεμος και η ΕΕ συγκαταλέγεται στους μεγάλους χαμένους, τροφοδοτώντας παραπέρα και τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της.
Παραπέρα, στον απόηχο παρεμβάσεων των εφοπλιστών, όπως π.χ. αυτή του Β. Μαρινάκη να στοιχηθούν λαός και χώρα πίσω από την υπεράσπιση των κερδών τους και τη σχεδιαζόμενη επιχείρηση των Αμερικανών στην περιοχή του Κόλπου, ο Μητσοτάκης είπε πως «είμαστε μια χώρα, μια ανοιχτή οικονομία με ισχυρότατη ναυτιλία. Αρα, εμείς θέλουμε να υπάρχει πολύ εμπόριο» και ταυτόχρονα «έχουμε ανάγει σε κεντρικό στόχο εξωστρέφειας την αύξηση των εξαγωγών. Αρα, το να μπορούμε να ανοίγουμε καινούργιες αγορές έχει για εμάς πολύ μεγάλη σημασία. Και μπορώ να σας πω ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η σύναψη νέων εμπορικών συμφωνιών είναι κεντρική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Mercosur, Ινδία, τεράστια σημασία, και αμέσως μετά κοιτάμε ακόμα πιο προς Ανατολάς, με την Αυστραλία να είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητες της Ευρώπης», τόνισε με ό,τι αυτό συνεπάγεται, καθώς μπίζνες και πολεμική εμπλοκή πάνε μαζί, ειδικά όσο ευρωατλαντικός άξονας και Κίνα μπαίνουν ο ένας στα «χωράφια» του άλλου, κοντραριζόμενοι γενικά για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.
Σημειωτέον, το ότι η πολεμική εμπλοκή και η «ανταγωνιστικότητα» του κεφαλαίου πάνε χέρι χέρι αποτυπώνεται και στην ατζέντα του σημερινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου από τη μία θα συζητηθεί «Η στρατιωτική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή και η κατάσταση στο Ιράν, όπως επίσης και οι επιπτώσεις της στην ΕΕ όσον αφορά τις τιμές της Ενέργειας και την ενεργειακή ασφάλεια» και από την άλλη ζητήματα όπως η «Εμβάθυνση και ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς» και η «περαιτέρω απλούστευση των κανόνων και μείωση του διοικητικού φόρτου», η «κινητοποίηση επενδύσεων» και μια σειρά από άλλες «προτεραιότητες» που σηματοδοτούν νέα αντεργατική έφοδο και μνημόνια διαρκείας για τους λαούς της ΕΕ. Το ίδιο αποτυπώνουν εξάλλου και οι θεματικές για τον νέο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ, συζήτηση που «σφραγίζεται» από τη στροφή στην πολεμική οικονομία, όπως και στις «πιέσεις» για «ταχεία πρόοδο» στη στρατιωτικοποίηση με «μείωση των στρατηγικών εξαρτήσεων, την αντιμετώπιση των κενών σε κρίσιμες δυνατότητες και τη δημιουργία συνασπισμών δυνατοτήτων, καθώς και την από κοινού ανάπτυξη και προμήθεια drone και αντι-drone συστημάτων», όπως σημειώνουν τα σχετικά κείμενα.
Θα συζητήσουν επίσης «τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία και τα μέσα για την αύξηση των πιέσεων προς τη Ρωσία, ώστε να τερματίσει τον πόλεμό της», επιμένοντας στα κεντρικά της ΕΕ και σε πρωτεύουσες (αν και καταγράφονται πια εμφανή «ρήγματα») ότι «παραμένει αναγκαία η αύξηση της πίεσης που ασκείται στη Ρωσία έως ότου συμμετάσχει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την ειρήνη».
Στο μεταξύ, από τη μεριά της κυβέρνησης διαρρέουν ότι κατεβαίνουν στη συζήτηση, προκρίνοντας μέτρα που θα στηρίξουν τους τζίρους των επιχειρηματικών ομίλων και που ο λαός θα πληρώσει από την άλλη τσέπη, αφού όπως λένε χαρακτηριστικά «η αγοραστική δύναμη των πολιτών, η οποία είναι η άλλη όψη της ανταγωνιστικότητας», όπως και εστιάζοντας στη «γεωπολιτική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου», τον «ζωτικό χώρο» της αστικής τάξης όπου διεκδικεί την αναβάθμιση της θέσης και των κερδών της.
Στο μεταξύ, ακολουθώντας δηλώσεις που έκανε προχθές ο Μητσοτάκης για ανάπτυξη δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο - αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε επόμενη φάση, είπε ότι «δεν θα εμπλακούμε σε οποιαδήποτε δράση στην ευρύτερη περιοχή όσο βρίσκονται σε εξέλιξη στρατιωτικές επιχειρήσεις» - ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, μιλώντας χτες στον τ/σ «ΣΚΑΪ», θύμιζε «τη στρατηγική μας σχέση με τις ΗΠΑ και με το Ισραήλ», όπως επίσης ότι η χώρα συμμετέχει με φρεγάτα («ΥΔΡΑ») στην ευρωενωσιακή επιχείρηση «ΑSPIDES» στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Αντεν. Πρόσθεσε ωστόσο ότι «σε περίπτωση που ληφθεί μια άλλη απόφαση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι το οποίο, όπως είπε ο πρωθυπουργός, το θεωρεί απίθανο, τότε είναι μια άλλη κουβέντα».
Κληθείς να διευκρινίσει τι εννοεί, απάντησε πως «οφείλουμε να συζητήσουμε το οτιδήποτε τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν μπορούμε να αποχωρούμε ή να λέμε δεν συζητάμε», έστω και αν για την ώρα χαρακτήρισε την τέτοια συζήτηση «άκαιρη».
Ο,τι κι αν λένε, σε αυτήν την ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης των ανταγωνισμών δεν χωρά εφησυχασμός και δεδομένο είναι ότι οι εξελίξεις έχουν τη δική τους δυναμική.
Διόλου τυχαία, και η «Καθημερινή» σημείωνε χτες ότι «η λεκτική επιλογή του κ. Μητσοτάκη να υπογραμμίσει ότι η Ευρώπη δεν προτίθεται να επιχειρήσει σε περιοχή κοντά στο θέατρο του πολέμου "αυτή τη στιγμή" είναι βεβαίως λογική, καθώς οι συνθήκες είναι πιθανόν να αλλάξουν πολύ γρήγορα. Και σε αυτή την πιθανότητα φυσικά η Ελλάδα θα συζητούσε την αναπροσαρμογή».
Στο ίδιο μοτίβο και τα «Νέα», επιβεβαιώνοντας ότι «με το γεωπολιτικό τοπίο να μεταβάλλεται συνεχώς, τα επιτελεία διατηρούν ετοιμότητα για κάθε σενάριο και επιλογή της πολιτικής ηγεσίας».
Σε αυτό το πλαίσιο, χτες έφτασε στην Ελλάδα άλλο ένα ευρωατλαντικό «γεράκι», ο μόνιμος αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο NATO, Μάθιου Γουίτακερ. Χτες το απόγευμα συναντήθηκε στο ΥΠΕΞ με τον Γ. Γεραπετρίτη, ενώ σήμερα βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη (κόμβος διεκπεραίωσης αμερικανοΝΑΤΟικού οπλισμού προς τη συνοριογραμμή με τη Ρωσία), όπου στο πλαίσιο συνεδρίου θα βρεθεί στο ίδιο τραπέζι με τον υπουργό Αμυνας Ν. Δένδια, συζητώντας «για τον στρατηγικό ρόλο της ΝΑ Ευρώπης καθώς και το μέλλον του ΝΑΤΟ». Στο συνέδριο θα συζητηθούν, μεταξύ άλλων, «ο ενεργειακός ρόλος της περιοχής και οι διεθνείς διασυνδέσεις, οι στρατηγικές υποδομές και τα μεγάλα projects συνδεσιμότητας (logistics, μεταφορές, Ενέργεια)» κ.ά. Θα συμμετέχει και ο Τζ. Πάιατ, πρώην πρέσβης στην Ελλάδα και βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιος για τους Ενεργειακούς Πόρους την περίοδο 2022 - 2025. Ο Γουίτακερ λέγεται ότι θα επισκεφτεί και τη βάση της Σούδας, όπου δένει ξανά το αεροπλανοφόρο «USS Gerald Ford» για ανεφοδιασμό και τεχνική υποστήριξη, μετά και την πυρκαγιά που έκαιγε για πάνω από 30 ώρες στον χώρο των πλυντηρίων.
Για κακή του τύχη, βέβαια, δεν τα έλεγε ούτε στο κενό όλα αυτά, ούτε σε κάποιο από τα «φιλικά» στην κυβέρνηση Μέσα. Πήρε πληρωμένη απάντηση από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ, Νίκο Καραθανασόπουλο, ο οποίος τόνισε: «Αλήθεια, για ποια Ελλάδα μιλάτε, κύριε υπουργέ; Διότι εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Η Ελλάδα της αστικής τάξης, όπου η πατρίδα του κεφαλαίου είναι μέχρι εκεί που φτάνουν οι μπίζνες του και τα κέρδη του. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο στέλνουμε φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα, για να προστατεύουν τους εφοπλιστές και όχι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Γι' αυτό στείλαμε την αντιπυραυλική πυροβολαρχία των "Patriot" στη Μέση Ανατολή, στη Σαουδική Αραβία, για να προστατεύεται το διυλιστήριο της "Aramco", και γι' αυτό ακριβώς εμπλεκόμαστε όλο και πιο βαθιά σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο που στο επίκεντρό του είναι το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των αγορών, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Από τη μια μεριά λοιπόν υπάρχει αυτή η Ελλάδα, της αστικής τάξης, και από την άλλη υπάρχει η Ελλάδα της εργατικής τάξης και του λαού μας, που υφίσταται αυτές τις οδυνηρές συνέπειες της εμπλοκής της χώρας μας, όπως τις βίωσε και την περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο, και θα τις βιώσει ακόμη περισσότερο και με τον πόλεμο ο οποίος γίνεται για το μοίρασμα των αγορών. Διότι άλλωστε ο πόλεμός τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνέχιση της ίδιας πολιτικής εν καιρώ ιμπεριαλιστικής ειρήνης με άλλα μέσα.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο χρειάζεται σήμερα να υπάρξει λαϊκός ξεσηκωμός, να απεμπλακεί η χώρα μας από αυτόν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για να ανασάνει ο λαός. Διότι πάντοτε ο λαός υπερασπίστηκε την πατρίδα όταν χρειάστηκε, και όσον αφορά την οργάνωση της αντίστασης απέναντι στον κατακτητή, όταν οι πολιτικοί εκπρόσωποι της αστικής τάξης είτε είχαν λακίσει στο εξωτερικό είτε συνεργάστηκαν με τον κατακτητή. Αυτό θα κάνει και σήμερα και όποτε χρειαστεί, υπερασπιζόμενος τη δική του πατρίδα και όχι την πατρίδα των αστών».