Οι απεξαρτημένοι απ' τα ναρκωτικά νέοι αντιμετωπίζουν τους ίδιους φραγμούς με τους άλλους νέους για εργασία
Τα παιδιά του «18 Ανω» είχαν τη δική τους ραδιοφωνική εκπομπή, με τον τίτλο «Χαμογελώντας στο φόβο» στον «902 Αριστερά στα FM» |
Η ημερίδα που είχε θέμα: «Πρόληψη - Θεραπεία - Επανένταξη. Δίοδοι επικοινωνίας και συνεργασία φορέων, που σχετίζονται με το φαινόμενο της τοξικοεξάρτησης», πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ολοκλήρωση του προγράμματος κατάρτισης 15 πρώην χρηστών τοξικών ουσιών στο αντικείμενο της δημοσιογραφίας και των τεχνικών των ΜΜΕ, που υλοποιήθηκε από το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας και το «18 Ανω».
«Με τη συμμετοχή των απεξαρτημένων χρηστών στα προγράμματα καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού, θέλαμε κυρίως να διαλύσουμε το μύθο ότι ο τοξικομανής δε γίνεται καλά και ότι διά βίου θα παίρνει, παράνομα ή νόμιμα, με τη βοήθεια του κράτους, ουσίες», επισήμανε, στην έναρξη του συνεδρίου, η Κ. Μάτσα, επιστημονική υπεύθυνη του «18 Ανω», τονίζοντας ότι αυτός ο μύθος είναι επικίνδυνος για ολόκληρη την κοινωνία.
Καλυτέρευση της κατάστασης - προφανώς για προεκλογικούς λόγους - υποσχέθηκε ο υπουργός Εργασίας Μ. Παπαϊωάννου, στο χαιρετισμό του στην ημερίδα. Ωστόσο, όμως, αναγκάστηκε να παραδεχτεί: «Δεν είχαμε την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα στον τομέα αυτό. Μάλιστα, έχουμε δεχτεί και παρατηρήσεις γι' αυτό από την Ευρωπαϊκή Ενωση», είπε ο υπουργός και ανέφερε για τα προγράμματα του κοινωνικού αποκλεισμού ότι διατέθηκαν 15 δισ. δραχμές απ' το Β` Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και ότι γίνονται διαπραγματεύσεις για το Γ` Κοινοτικό Πλαίσιο.
Οπως, όμως, επισημάνθηκε στη χτεσινή ημερίδα για τη λύση των προβλημάτων της απεξάρτησης και της επανένταξης, χρειάζεται κεντρικός σχεδιασμός και όχι αποσπασματικά και ασυντόνιστα μέτρα. Με άλλα λόγια, χρειάζονται μόνιμες λύσεις και όχι παροδικές με προγράμματα, που έχουν ημερομηνία λήξης, στα πλαίσια της λογικής του "καταρτίσιμου", μιας λογικής, που απλά διαχειρίζεται το πρόβλημα της ανεργία χωρίς να το λύνει.
Στην αναγκαιότητα αναμόρφωσης των θεσμών του Δικαίου, αλλά και αξιοποίησης των ήδη υπαρχόντων νομοθετικών διατάξεων, ώστε τα άψυχα κείμενα των νόμων να έχουν ευεργετικά αποτελέσματα στην πορεία του εξαρτημένου παραβάτη, αναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο εισαγγελέας Εφετών Αθηνών Α. Φάκος. «Αφού όλοι γνωρίζουμε ότι οι φυλακές δεν είναι χώρος κατάλληλος για όσους κάνουν χρήση ναρκωτικών, ότι δε βοηθάει σε τίποτα το σωφρονιστικό κατάστημα, που και ισοπεδωτικό είναι και διαιωνίζει τα προβλήματά τους, καλό θα είναι να τους σπρώξουμε στη σωστή λύση», επισήμανε και τόνισε ότι μια σωστή δικαστική απόφαση, που, αντί να φυλακίζει τον παραβάτη εξαρτημένο, να τον οδηγεί σε κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα, μπορεί να αποτελέσει τη γέφυρα για την επιστροφή στη ζωή.
Καταλήγοντας, ο Α. Φάκος τόνισε ότι οι Ελληνες δικαστικοί είναι αντίθετοι στις θεωρίες περί αποποινικοποίησης των ναρκωτικών και υπογράμμισε: «Στο ψευτοδίλημμα της αποποινικοποίησης, πρέπει να περάσουμε από το πεδίο της ευαισθησίας στο μέτωπο της ανυποχώρητης άρνησης, προβάλλοντας ένα ηχηρό μήνυμα: "Οχι στις δοκιμές, που δεν έχουν επιστροφή"».
Ο Βύρωνας της προσφυγιάς. ο Βύρωνας της εργασίας, της ελπίδας, του αγώνα.
Οι παλιοί αγωνιστές, οι βιοπαλαιστές και τα νιάτα της πόλης συγκεντρώθηκαν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, για να ακούσουν τον Ορέστη Κολοζώφ, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφιο βουλευτή του Κόμματος στη Β` Περιφέρεια της Αθήνας.
Μαζεύτηκαν για να ενημερωθούν για τις θέσεις των κομμουνιστών και των συμμάχων τους.
Ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΚΚΕ και συγκεντρώθηκαν κάτω από το εκνευριστικό ψιλόβροχο. Για να τιμήσουν, με την παρουσία τους, τη συνέπεια.
Το γεγονός ότι από τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι σήμερα, από τότε που στήθηκαν οι πρώτες παράγκες, μέχρι τον 21ο αιώνα, οι κομμουνιστές ήταν πάντα στο πλευρό τους.
Και μπροστάρηδες σε κάθε αγώνα τους για μια καλύτερη ζωή. Για προκοπή και ειρήνη.
Για να πάρουν τα όνειρα - χτεσινά και σημερινά - εκδίκηση.
Τι λένε, δηλαδή; Οτι, π.χ., σκοπός της παραγωγής δεν είναι να παράγει αγαθά προς κατανάλωση, παρά εμπορεύματα προς εξαγωγή (και μόνο στο άκουσμα των λέξεων αυτοκατανάλωση και αυτάρκεια οι φωστήρες του νεοφιλελευθερισμού παθαίνουν ένας είδος υστερίας). Γιατί, σύμφωνα με τους σοφούς κανόνες τους, η βάση του εμπορίου δεν είναι - όπως πολλοί από εμάς αφελώς πιστεύαμε - να πουλάς αυτό που έχεις σε περίσσευμα και να αγοράζεις εκείνο που σου λείπει. Οχι, γνώμονας των ανταλλαγών δεν είναι πια οι συγκεκριμένες ανάγκες της μιας ή της άλλης χώρας, παρά οι ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς. Κανένας περιορισμός της ελεύθερης διακίνησης των εμπορευμάτων δεν είναι επιτρεπτός.