Το εκρηκτικό πρόβλημα των ελλείψεων φαρμάκων και των αυξήσεων στις τιμές τους, μετά και την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος.

Μπαράζ τεράστιων ελλείψεων στα φάρμακα αντιμετωπίζουν εκατομμύρια ασθενείς, με άμεσο κίνδυνο για την υγεία και την ίδια τη ζωή τους. Ηδη μια σειρά φάρμακα για ασθενείς με καρκίνο, επιληψία κ.λπ. είναι σε έλλειψη ή με επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα αποθεμάτων. Αντίστοιχα προβλήματα υπάρχουν στον εφοδιασμό με πρώτες ύλες, από την ίδια τη δραστική ουσία των φαρμάκων έως τις ελλείψεις σε πώματα φιαλιδίων, πλαστικές συσκευασίες, πλαστικά για ορούς, ειδικές γυάλινες συσκευασίες κ.ά.

Είναι ενδεικτικό ότι οι χώρες του Κόλπου, συνολικά η Μέση Ανατολή, που αυτήν τη στιγμή «φλέγεται», αποτελεί κρίσιμο διαμετακομιστικό κόμβο που συνδέει ειδικά την Ασία με την Ευρώπη. Οπως επίσης πρέπει να παρθεί υπόψη ότι το 60% - 70% των δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ παράγονται εκτός ΕΕ, και κυρίως στην Ασία. Σε ορισμένες θεραπευτικές κατηγορίες, π.χ. αντιβιοτικά, αναλγητικά, καρδιαγγειακά φάρμακα, το ποσοστό αυτό φτάνει έως και 80%.

Ομως και πριν το ξέσπασμα του πολέμου η πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των φαρμακοβιομηχανιών είχε ήδη διαμορφώσει τραγικές επιπτώσεις. Η ΕΕ μάλιστα διαχωρίζει τα φάρμακα σε κρίσιμα και μη. Ετσι νομιμοποιείται και με τη βούλα το καθεστώς οι φαρμακοβιομηχανίες να μην επενδύουν σε μη κερδοφόρα γι' αυτές σκευάσματα και ταυτόχρονα να θησαυρίζουν μέσα από τα πανάκριβα για τον λαό λεγόμενα «κρίσιμα φάρμακα», ακριβώς επειδή είναι κερδοφόρα και άρα επιλέξιμα.

Η στροφή της ΕΕ στην πολεμική οικονομία υποτάσσει τις κρατικές δαπάνες για τη φαρμακευτική περίθαλψη στην πολεμική προετοιμασία, όπως αναδεικνύεται από την επικείμενη ένταξη του προγράμματος EUHealth στο Ταμείο Ανταγωνιστικότητας.

Η σημερινή βαρβαρότητα και στον κλάδο του Φαρμάκου «φωνάζει» από παντού ότι ο λαός πρέπει να απορρίψει το εκβιαστικό δίλημμα «πανάκριβο φάρμακο ή φάρμακο σε έλλειψη». Για να πάρουν ανάσα οι ασθενείς θα πρέπει να χάσει το μεγάλο κεφάλαιο.

Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος ρωτάει πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

- Στην επικίνδυνη κατάσταση για εκατομμύρια ασθενείς που υποφέρουν και από τις τραγικές ελλείψεις και τις πανάκριβες τιμές των φαρμάκων, ως αποτέλεσμα της εγκληματικής επίθεσης των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν με τη στήριξη της ΕΕ.

- Στην άμεση ανάγκη για επίταξη και διατίμηση όλων των αποθεμάτων φαρμάκων για όσο διαρκεί ο πόλεμος των ΗΠΑ-Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, απέναντι στα κερδοσκοπικά παιχνίδια με τις ελλείψεις και τις τιμές τους από τις φαρμακοβιομηχανίες.

- Να παραχθούν άμεσα οι αναγκαίες ποσότητες φαρμάκων σε έλλειψη, με κόστος των ίδιων των φαρμακοβιομηχανιών, σε διατιμημένη τιμή, χωρίς άλλες επιδοτήσεις και διευκολύνσεις από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις προς τις φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες έχουν θησαυρίσει όχι μόνο την περίοδο της πανδημίας αλλά και συνολικά με τη μετατροπή του φαρμάκου σε εμπόρευμα.

Είναι το δίκιο από τη μια μεριά των ισχυρών της Γης με την επιβολή των όπλων, ενάντια και σε βάρος των λαών και το άδικο για τους ίδιους τους λαούς, την ευημερία και την πρόοδό τους. Με τέτοιους όρους και σε συνθήκες κλιμάκωσης των συμφερόντων και των ανταγωνισμών η ελληνική αστική τάξη, με σημαιοφόρο την ελληνική κυβέρνηση, εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην ευρύτερη περιοχή.

Την ίδια στιγμή που οι συγκρούσεις κορυφώνονται στα πεδία των μαχών, που σφαγιάζονται άμαχοι, γυναίκες και παιδιά, στα ελληνικά στρατόπεδα, οι φαντάροι μας, τα δικά μας παιδιά, τα παιδιά του λαού δίνουν τη μάχη τους ενάντια στον πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν. Βιώνουν την αγωνία για το μέλλον το δικό τους, των οικογενειών τους, της πατρίδας τους, το μέλλον όλου του κόσμου. Είναι η στιγμή που δεν χωράει εφησυχασμός! Είναι η στιγμή που απαιτείται κριτική σκέψη σε βάθος, ενημέρωση και δράση.

Αλλωστε, είναι τα ίδια παιδιά που βίωσαν τις αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις του συστήματος, προηγούμενα χρόνια, που οργάνωσαν αγώνες για το δικαίωμα στην Υγεία, την Παιδεία, την εργασία, τον πολιτισμό, στα Πανεπιστήμια και σε χώρους δουλειάς. Είναι τα παιδιά που γνωρίζουν καλά τη δύναμη του συλλογικού αγώνα!

Σε εποχές που επιτάσσεται η σιωπή, η υποταγή και η συναίνεση, που προβάλλεται ως πυλώνας σταθερότητας ο πόλεμος και η φτώχεια, οι φαντάροι μας που αντιστέκονται, τιμωρούνται! Γιατί; Γιατί αντιδρούν στη συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στα «θέατρα» των πολέμων και στην κουλτούρα των φέρετρων. Γιατί λένε το μεγάλο ΟΧΙ στην αστική τάξη, στην κυβέρνηση, στους συμμάχους τους και στα πολεμοκάπηλα σχέδιά τους.

Γιατί αρνούνται να μπουν κάτω από τις σημαίες τους! Γιατί λένε το μεγάλο ΝΑΙ στην ευημερία, την αλληλεγγύη και τη συνεργασία των λαών! Γιατί είναι αυτοί, κατά τον ποιητή, που «έρχονται από μακριά και τραβάνε μακριά». Γιατί το μέλλον τους ανήκει! Οι φαντάροι μας που παίρνουν το μέρος του λαού στους αγώνες του για ζωή με αξιοπρέπεια και προκοπή, παίρνουν το μεγάλο παράσημο τιμής του λαού μας!